VERVOLG

Ik heb onlangs mijn uien gerooid ( het lof was volledig afgestorven) en ze daarna nog een week bij goed weer op het veld laten drogen. Vandaag heb ik ze  binnengehaald en de droge schillen verwijderd. Nu stel ik  vast dat bij verschillende uien ofwel onder de plaats waar de stengel gezeten heeft, ofwel binnenin, rotte plekken ontstaan zijn. Weet iemand wat de oorzaak daarvan kan zijn en wat ik op een ander jaar eventueel kan doen om dat te vermijden ?   

Vandaag in de mailgroep tuinieren.

Ik stuurde volgend antwoord:

Dit probleem heb ik ook al meerdere keren gehad. Dit jaar is deze schimmelinfectie (meeldauw?) gelukkig vrij laat opgetreden, zodat de uien praktisch volgroeid waren. Ik laat ze nu intensief drogen op een doek in de zon. Daarna worden ze in trossen gevlochten en binnen opgehangen in de hoop dat de zwakke plek tussen steel en ui opdroogt en zich niet verder zet. Mits goed drogen lukt dit min of meer.
Er is een Nederlandse zadenfirma  (welke weet ik niet meer) die een resistent ras ontwikkeld heeft. Ik zou graag weten waar dit resistente ras kan aangeschaft worden.
Een alternatief is in oktober winterui te planten. Die is een stuk vroeger rijp en problemen met meeldauw heb ik nog niet gehad.
Er zijn ook tuinders die ui zaaien, maar daar heb ik geen ervaring mee. Mogelijk ontsnappen ook zij aan de schimmelinfectie?

Een Zomer met meer Vlinders

Het begon al eind mei met een invasie van de distelvlinder, een trekvlinder die van het zuiden in de Sahara komt en 5. 000 km aflegt in veertien dagen. Die generatie heeft eitjes gelegd en de nakomelingen komen nu uit. Er zijn vlinders die de weg terug afleggen. Er zijn er geen die onze winters overleven. Ik had mijn plukladder in de grote vlinderstruik gezet en op een bepaald moment telde ik 10 distelvlinders.

Een vlinder die nu talrijker wordt is de atalanta of nummervlinder. Wie goed kijkt kan van nabij op de achtervleugel een paar zwarte cijfers onderscheiden. Deze vlinder zie je ’t meest op rottend fruit.

De waarneming die mij ’t meest plezier deed was deze van de kleine vos, die had ik al jaren niet meer gezien.

Een andere mooie vlinder is de dagpauwoog. Vele jaren terug zag ik meermaals de grote zwarte rupsen op de grote brandnetels. De brandnetels heb ik nog steeds, maar geen rupsen meer opgemerkt.

Van de zandoogjes zijn het bont zandoogje en het bruin zandoogje (één wit puntje in het zwarte oog, bij het oranje zandoogje zijn dat er twee, het vlindertje is ook duidelijk meer oranje gekleurd.) het talrijkst, het oranje zandoogje iets minder (geen foto).

Meerdere keren zag ik ook het gamma-uiltje, een nachtvlinder die overdag vliegt.

De gehakkelde aurelia liet zich dagelijks opmerken. Op een bepaald moment zag ik er vier.

Een mooi vlindertje is het landkaartje. De lentegeneratie is bruin, de zomergeneratie zwart met een wit vlekkenpatroon. De achterkant van de samengevouwen vleugels lijkt wel een landkaart.

Vandaag,  terwijl ik aan ’t werken was aan de verhoogde bedden voor de nieuwe aardbeienbedden,  kwam er klein blauw vlindertje overvlinderen. Na veel fladderen ging het toch even zitten en zag ik de zilverkleurige achterzijde van de vleugels met de stippen: een boomblauwtje.

In de buurt van de kolen waren haast steeds koolwitjes te zien. Er is enkel een foto van het groot koolwitje.

Gisteren meende ik in ‘t voorbijrijden een koninginnenpage te hebben gezien. Vorig jaar zaten er drie of vier rupsen op de knolvenkel.

Als conclusie: dit jaar heb ik zeker meer vlinders gezien dan vorig jaar.

VERVOLG

Gamma uiltje, een nachtvlinder. De antennes zijn anders. Bij dagvlinders eindigen die op een bolletje.

Landkaartje (zomervorm)

        “       ondervleugel die doet denken aan een kaart.

Boomblauwtje, in de vlucht een klein blauw vlindertje. De achtervleugel is zilverkleurig met verspreide zwarte puntjes.

Groot koolwitje.

Lieve Heer Beestjes lusten ook fruit

Ik plukte mijn Discovery appels. Discovery is een resistent Engels zomerras dat nu rijp is.

In een aangevreten appel trof ik een verzameling Aziatische lieve heer beestjes aan.

Deze soort werd eind vorige eeuw ingevoerd om te helpen bij de biologische bestrijding van bladluizen. Ze zijn agressiever en planten zich snel voort en dreigen de inheemse soorten te verdringen.

Ze lusten blijkbaar dus ook fruit

Twee Notenplagen

Onlangs kreeg ik de gegevens van een Engels onderzoek van de Agroforestry  Research Trust te Dartington in Devon van twee notenplagen.

Daarna zag ik onder mijn Broadview enkele gevallen noten met zwarte plekken op de bolsters. Verder ziet de boom er gezond uit met nog veel gave noten. Doch er zijn ook aangetaste.

De zwarte vlekken zijn het gevolg van een bacterieziekte: Bacteriebrand ( Xanthomonas campestris p.v. juglandis), in het Engels Walnut blight. Vooral de vruchten worden aangetast, de bladeren veel minder. Men ziet kleine, zwarte punten. Nieuwe scheuten kunnen afsterven.

In Devon testte men 19 van de meest gekweekte rassen.

Tot verwondering bleken Broadview en Buccaneer het meest gevoelig. In sommige jaren stelde men tot 30% aantasting vast bij Broadview.

De andere plaag is de Bladvlekkenziekte (Gnomonia leptostyla), een schimmelziekte, in het Engels Walnut anthracnose. Hierbij worden vooral de bladeren aangetast. Dit kan leiden tot algeheel bladverlies. Op de vruchten zijn zwarte puntjes te zien, maar de noot zelf wordt gewoonlijk niet aangetast.

In het Engels onderzoek blijkt Broadview hier vrij resistent tegen.

Deze gedeeltelijke bladval heb ik ooit wel geconstateerd bij sommige notenbomen. Dit jaar zie ik geen bladval.

Notentros

Met Louis ging ik bij zijn zoon in Herentals een ander natuurfenomeen bekijken: een grote tros okker - of walnoten met 14 vruchten. Je ziet wel meer trosjes van 3-4- noten, maar zo’n lange tros hadden we nog nooit gezien. Ze groeien aan een jonge boom van een zevental jaar. De noten hangen niet naar beneden, maar staan schuinrecht ingeplant.

Een paar weken terug was er al een afgevallen.

2009 is een uitstekend walnotenjaar. Zelfs mijn vorige winter verplante bomen dragen noten, zij het nog halfwas omdat ook de bladeren in het verplantingsjaar nog kleiner blijven.

Albino Tuinfluiter of Een Vogel voor de Kat

Vorige zaterdag kreeg ik een telefoon van mijn goede vriend Louis Eelen uit Vorselaar.

Hij had in zijn tuin een witte vogel opgemerkt. Eerst dacht hij dat hij met een kanarie te maken had. De vogel was onzeker bij het vliegen, precies of hij onvoldoende zag. Samen met een kennis, vogelkenner, zag men een oudervogel voederen. Deze herkende men als een Tuinfluiter.

Zondag na de regen kwam Louis in de tuin, vergezeld van een jong katje. In een schicht had dit katje de vogel te pakken die beschutting had gezocht onder de beschutting van de tomaten.

Het was al te laat toen Louis de vogel kon losmaken.

Gisteren heb ik er een paar foto’s van kunnen maken.

Nog nooit in mijn leven had ik een albino vogel gezien. De kans is zeer klein, omdat deze genetische afwijking wellicht zeer weinig voorkomt en ten tweede deze gehandicapte dieren het zeer moeilijk hebben om lang te overleven.

Insecten op de Hegte Heide

Dit is een reservaat te St-Antonius -Zoersel van Natuurpunt, bestaande uit een sinds 30-40 jaar niet bemeste weide van 2 Ha en 6 Ha bos, voornamelijk grove den dat men zeer geleidelijk overschakelt naar loofbos.

Gids Wim Veraghtert is een uitstekende natuurkenner.

Er komen nog zo’n 30 dagvlinders voor in De Kempen. De Kleine Vos geldt nog als een algemene vlinder. Ik had er jaren geen meer gezien tot vorige week. Wim had er dit jaar nog geen waargenomen.

Wim had vlindernetten bij en potjes. Hij liet ons een meegebrachte, grote nachtvlinder zien, een populieren pijlstaart. Na bezichtiging mocht het jongvolk het beestje vrijlaten.

Als handboek raadde hij het boek ‘Dagvlinders ‘, een overvloedig geïllustreerde veldgids voor West-Europa aan.

We vernamen dat met het warmer worden nieuwe soorten naar onze streken komen. Dit is het geval met een kleurige nachtvlinder: Spaanse vlag.

Ook met insecten is dit het geval: bv. de tijgerspin, waarvan we er op de oude weide meerdere te zien kregen; zelfs een koppeltje. Het mannetje is minstens de helft kleiner.

We zien roofvliegen, een sikkelsabelsprinkhaan, ook een nieuwkomer van de laatste 10 jaar.

Een paar keer een Kleine vuurvlinder, waarvan de enige waardplant de schapenzuring is.

We kunnen de glazenmaker, de Paardenbijter, een libel, van dichtbij bewonderen. Wim houdt ze bij de vleugels. Vlinders integendeel mogen niet bij de vleugels vastgenomen worden, want dan komen de beschuttende schubben los.

Ik verneem dat de grote libel die we af en toe zien jacht maken voor ons huis de Keizerlibel is, de grootste libel van onze streek.

Het verwondert mij dat we slechts één daas, een regendaas te zien krijgen. Misschien is het te zonnig?

Van de 5 soorten blauwtjes krijgen we er een te zien: het Boomblauwtje met zilverkleurige achtervleugels en vele verspreide puntjes. Bij het Icarusblauwtje is er meer een patroon en is er onderaan een licht oranje bruine band. Interessant was dat Wim ons telkens op de voornaamste kenmerken wees: zo leer je vlugger waarnemen en op naam brengen. Bij het Oranje zandoogje zei hij te letten op de 2 witte stipjes in het oog. Bij het bruin zandoogje is dit maar één wit stipje in het zwarte oog.

In de loop van de wandeling kregen we de drie koolwitjes te zien: het Groot koolwitje, het Klein koolwitje en ook het Geaderd witje. Bij nauwkeurig kijken zie je het streepjespatroon. Deze soort zou zelfs iets meer voorkomen dan het Klein koolwitje.

Vooraleer het weiland te verlaten vonden we nog een dode hazelworm, misschien slachtoffer van het maaien van een strook. Om meer afwisseling te bekomen en de viltlaag te doorbreken doet men aan dit selectief beheer. Er is ook een stukje geplagd.

We wandelen in de zonnige bosrand en het bonte zandoogje laat niet lang op zich wachten.

Als laatste wordt nog een nachtvlinder geschept: een hyena vlinder. Zijn rups wordt zelfs een moordrups genoemd omdat hij zich niet houdt aan plantaardig voedsel maar andere insecten verorbert.

Morgen is er in Malle en Zoersel de 2 de ‘Turen in Vlindertuinen’ van Natuurpunt. Wij doen ook mee, maar de regen werd spelbreker.

FOTOMATERIAAL

Wim Veraghtert

Wim Veraghtert

Er is ook jong volk van de partij.

Luisteren met open mond

Nog aandachtige toehoorders

Populieren pijlstaart

Populieren pijlstaart

De vrijlating

VERVOLG

Een nieuwe vangst

We kregen ook de dit jaar talrijke distelvlinder te zien (foto van vorige week)

Een nieuwkomer: de tijgerspin

Let op het veel kleinere mannetje

Libel: paardenbijter, te herkennen aan de gescheiden blauwe vlekjes op het laatste segment van de staart

Boomblauwtje

Hazelworm

Nachtvlinder: netelmot. Let op de lange antennes. Bij de dagvlinders eindigen alle antennes op een bolletje

Bont zandoogje (ook een foto van verleden week).

Warmrood  26 juli

Zondagmorgen een telefoon van Fons uit Berchem of ik kan uitleggen waar in Schilde de Moerhoflaan te vinden, want daar is er een uitzonderlijk bezoek aan het pril, nieuw arboretum ‘Warmrood’.

Als ik hoor dat dit een activiteit is van de Koninklijke Vlaamse Dendrologische Vereniging bij zijn voorzitter Gert Dessoy, zijn wij meteen ook geïnteresseerd.

Gert is een jeugdvriend van schoonzoon Rene en Veerle en kwam destijds bij ons als lid van Veltjeugd. Samen met een 40-50 tal jongeren hadden zij hun eigen natuurvereniging gevormd.

Gert die nu een middelgrote tuinaannemer is, heeft er zijn opslagplaats en wachtterrein. Op een ongebruikt veld, vroeger weiland, is hij sinds een paar jaar begonnen met een pijnbomen reservaat: alleen pinus, geen sparren (epicea en abies).

We beginnen de rondgang bij de centraal geplaatste arduinsteen die de verdeling in 4 aangeeft: Azië, Westkant van Amerika, Oostkant van Amerika en Europa.

Er zou plaats zijn voor een 160 tal soorten, telkens met een of twee bomen. Het zal niet eenvoudig zijn om al de beoogde soorten te vinden. De vorige winter vormde tevens een serieuze test. Aan de grond werd -22°C gemeten en er is uitval. We komen bij een boom die pas enkele weken geleden bij de zomerhitte bezweek. Eerst hadden de weinige, niet bevroren wortels het nog uitgehouden, maar dan werd de verdamping te fel.

Er zijn pinussen die fel groeien en hoog worden, weer andere vormen compacte, lage struiken.

Onder de pinussen van Amerika plant hij aanplant van blauwe bessen.

Gert is een boeiend verteller en weet over de soorten heel wat te vertellen.

Aan de kant heeft een imker nogal wat kassen staan. Er wordt op het terrein enkel gemaaid, geen gebruik van onkruidverdelgers.

Daarna wandelden we door het perceel met wachtmateriaal, o.a. taxus. Taxus is een giftige plant met uitzondering van de bessen. Iemand heeft er voor hem ooit een potje lekkere confituur van gemaakt.

Iemand die een bamboe wil hebben die ter plaatse blijft, plant Fargesia. We zien ook de bevroren volle bamboe.

We zien vele, speciale bomen en struiken o.a. mooie exemplaren van driebladige esdoorn.

Bij een Amerikaanse eik vertelt Gert over een conflict binnen Natuurpunt. In hun natuurgebieden geldt het standpunt ”Exoten er uit”. Nu was er ergens een laan met Amerikaanse eiken die zouden gekapt worden, doch de werkgroep vleermuizen had ontdekt dat ze een kolonie zeldzame boomvleermuizen herbergden. De werkgroep moest zelfs dreigen met een rechtszaak tegen de eigen organisatie vooraleer de rede zegevierde.

In verband met de buxusziekte vernamen we dat er een resistente soort bestaat: Buxus microfila.

Binnen een tiental jaar zal het pijnbomen reservaat “Warmrood” er heel anders uitzien, want sommige soorten groeien een meter per jaar.

FOTO’S

Gert

Toehoorders

Pinus van een paar jaar

Bevroren

Kleine Pinus

Bloemen (Honingboom?)

Niet uitstoelende, kleine bamboe

Gert en toehoorders

Volstengelige bamboe, bevroren

VERVOLG

Driebladige esdoorn

Buxus microfila, wordt niet ziek

Idem met Gert

Donkerbladige sierstruik

Rita Claes

Groepje

Speciale wilg (?)

Zijdehoenders; scharrelen niet

De geit, waar Gert smeuïg kon over vertellen.

FRUITFOCUS ENGELAND  22 Juli

Na een paar jaar onderbreking had ik weer de kans de Fruitfocus, de professionele fruitbeurs op East Malling Research te bezoeken. Voor de prijs moet je het niet laten: ’t goedkoopst met P&O, overvaart Calais-Dover : €26 voor wagen plus inzittenden. We kregen er nog een gratis ingang voor Eurodisney- Parijs bovenop.

Dit jaar was de kleinfruitsector beter vertegenwoordigd met interessante informatie.

Een belangrijke nieuwe sectie was gewijd aan wijnbouw en druiventeelt.

Er was een stand van de Shropshire schapen die zonder problemen in boom – en wijngaard mogen grazen! Ooit heeft een van mijn schapen een jonge Jacques Lebel vernield, een van mijn eerste entingen.

We hadden o.a. een boeiend gesprek met Leon Jahae, een Nederlandse fruitconsulent die werkt voor de Engelse firma Agrovista, met ervaring over een heel stuk van Europa.

Het tweede luik van de dag was een zoveelste bezoek aan Brogdale. Nu spreekt men van Brogdale Farm met een eigen Market Place. Het oogt aantrekkelijk en er komt volk af op de winkel(tjes).

De fruitbomen hangen sterk beladen. Bijzonder aantrekkelijk ogen de eerst rijpende peren en pruimen.

P.S.: er zijn nog plaatsen voor het weekend Engelse Tuinen 12-13 september. Zie op blog van 08-06-09

Foto’s

Te East Malling

Inkom

Shropshire schapen

Leon Jahae consulent van Agrovista

Het hagelkanon van Marnix Van Praet uit Hamme die de firma Inopower opgericht heeft.

We zagen een veld met late zomerframbozen waar dringend geoogst moest worden. Waarschijnlijk was dit het ras Octavia, een  van de recentste rassen van East Malling Research.

Brogdale

De moerbei van kroonprins Charles, patroon van de Brogdale Trust, opgericht in 1990, na de gedeeltelijke privatisering.     De Engelse staat bleef eigenaar van de collectie en heeft deze sinds vorig jaar overgedragen aan Reading University en aldus onttrokken aan de Brogdale Trust.

De vroege pruim Edda

Vruchten Edda

Early Laxton

VERVOLG

Vruchten Early Laxton

Pierre Corneille

Pierre Corneille

Marguerite Marillat

Marguerite Marillat

Laxton’s Early Market

Laxton’s Early Market

Dolgo, recente sierappel, bevruchter

Dolgo: de vruchten zijn groot voor een sierappel, zeer aantrekkelijk, zijn heerlijk voor confituur of kunnen lang blijven hangen

Excursie

van de ‘Werkgroep Eigen Zaadteelt’

Op 18 juli kwamen de geïnteresseerden naar het Biologisch-Dynamisch tuinboubedrijf ‘Akelei ‘van Greet Lambrecht en Johan D’Hulster te Schriek.

Bij de kennismaking deelde Jos Pauwels, bestuurslid van Velt Midden Brabant, zaad uit van een fijne staakboon, een soort door hem nog verder geselecteerde naaldboon, die hij vele jaren geleden, kreeg van Paul Van Oosterwijck. Hij had ook nog erwten bij -hij noemt ze Varal-, een gewas van 80 cm en met een goed gevulde peul, destijds gekregen van een kennis, die deze betere kwaliteit opmerkte tussen de andere erwten.

Louis De Bruyn, voorzitter, gaf een inleiding over zaadteelt en hoe die samen uit te werken. Met welke wettelijke (EG) voorschriften dient rekening te worden gehouden?

Daarna vertrokken we naar Marcel Geeraerts te Putte, zaadteler van volle grond witloof. In zijn zandgrond teelt hij een zoet witloofras. Zijn vader deed dit ook al. Momenteel zit de sector in een diepe crisis, net als de ganse tuinbouwsector trouwens.

Vervolgens trokken wij naar Yves Engels, eveneens te Putte, specialist-teler van witte selder, die zelf zijn zaad wint. Zijn vader deed al net hetzelfde. Ze waren aan het uitplanten.

Jaar na jaar lukt het met zijn meer groene selectie op dezelfde grond, zonder ontsmetting te telen. De echt gele selder is een veel moeilijker gewas en wordt niet meer geteeld.

’s Middags hadden we op de Akelei een verzorgde broodmaaltijd, voorafgegaan door een door Greet bereide, overheerlijke groentesoep. Daarna toonden zij hun 10 tal eigen zaaddragers. De grootste brok is nog de zaadteelt van stengelui (Isikura) voor een Duits bio-zadenbedrijf. Het zaad van schorseneren en een eigen savooienras moeten zij afschermen tegen de groenvinken.

In de namiddag nog drie bezoeken, allemaal te Duffel:

Greet Lambrecht (Akelei)

Johan D’Hulster (Akelei)

In ’t midden Louis De Bruyn

Kennismaking

   “

   “

Jos Pauwels met zijn erwten

Het zijn kreukerwten, de best smakende

De lange staaknaaldboon, absoluut vliesvrij.

VERVOLG 1

Luc Van Hoegaarden, stafmedewerker VELT (Vereniging Eccologisch leven en tuinieren).

Aan de infostand

Bij Marcel Geeraerts, Putte.  Zaad van volle grond witloof

Bloeiende plant

Rij zaadplanten

Bij Yves Engels, Putte  Witte selder

Zaadplanten

Plantgoed

Zoon-opvolger in spe luistert mee