Papavers - Maanzaad

1000 Zonnen

Gisteren kwamen hier Kristine Matthijssens en fotografe in verband met het negende Afrikaans Tuinfeest van morgen zaterdag. Aleide demonstreerde de zonneoven en ’s namiddags kwamen zij terug om het resultaat te proeven. Vandaag verscheen hun artikel in ‘De Gazet van Antwerpen’.

Vanmorgen maakten 1000 Zonnen van VRT 1 een afspraak en kwamen hier even later filmen.

Vanavond, vrijdagavond om 19u40 te zien op TV1.

KEULEN  20/6

Elk jaar richt het Davidsfonds Halle in-de-Kempen een interessante reis in. Dit jaar ging het naar Keulen. (Tussen haakjes: Ik heb bijzonder goede herinneringen aan de uitstap van vorig jaar Antwerpen Noord, blog van 22/06/2009).

Jules en Miel hadden de reis weer grondig voorbereid en een parcours uitgestippeld. Miel had gezorgd voor een informatief brochuurtje.

We stapten uit ter hoogte van de vroegere haven en trokken via kleine straten de stad in. Op een gebouw stond een merkteken van een grote overstroming in de jaren 1700. Het eerste huis waar halt werd gehouden was het “Overstolzenhuis”, een van de oudste van Keulen, dat als woon – en stapelhuis dateert van 1230. Romaanse stijl: let op de rondbogen. Het deed van 1840 tot 1930 dienst als beursgebouw. Nu is het Museum voor toegepaste Kunst.

Over de Heumarkt (hooi-) met standbeeld van een koning wandelden we tot aan de achterkant van Gross St-Martin, een romaanse kerk van de 10 de eeuw, met massieve toren met vier hoektorens.

Op onze weg ligt menige Kneipe, café met eigen Keuls biermerk. Er zijn knusse pleintjes met speciale fonteinen met beeldhouwerk. Er werd stilgestaan bij een fontein ter gedachtenis van een Keulse volkszangeres. Iemand van de medereizigers, die een tijd in Keulen gewoond had, kon nog een strofe zingen. 

Terug op de Rijnkaai toonde Miel ons de in de grond gewerkte waterkering, bedoeld om een waterpeil tot 11 m tegen te houden. Het normale peil bedraagt 2,80m. In december 1993 was er een hoogste waterstand van 10,63 m.

We scheepten in voor een vaart op Rijn met smakelijk middagmaal. Eerst vaarden we stroomopwaarts, tegen de felle stroming in.

Pas dan realiseerde ik mij dat Keulen op de linkeroever van de Rijn gebouwd is. Ik had een tegenover gesteld beeld in mijn hoofd (cfr Antwerpen)

Terug uitgestapt ging de wandeling verder langs de Rijn tot en op de Hohenzollern brug, eigenlijk een zeer drukke treinbrug met een voetgangers/fietsers gedeelte Je ziet de treinen uit het hauptbahnhof vertrekken.

We wandelen naast het Ludwig Museum en het Römisch-Germanische Museum. Door een buitenraam heb je een kijk op het Dionysosmosaiek (2^de eeuw na Christus). Keulen was voor de Romeinen een bolwerk tegen de Germanen van over de Rijn.

We staan voor de imposante, gotische Dom. Eerste steen in 1248. Pas in 1880 geraakten de 2 torens ( hoogte 166 m ) voltooid.

De Dom is grotendeels gespaard gebleven tijdens de laatste oorlog. Rondom rond lag alles plat.

In de dwarsbeuk kwam in 2007 een nieuw brandglas van de beroemde, keulse, Gerhard Richter. Het nieuwe raam is bijna 19 m hoog en ruim 9m breed. Dit moderne werk past wonderwel in deze belangrijkste kerk van Duitsland.

Op de Alter Markt (oude markt), met zicht op de toren van het stadhuis, was het tijd voor een Pinkelpauze (plaspauze).

Bij het raadhuis waren er belangrijke opgravingen naar de resten van een in 1183 door de Keulse bisschop aan de Keulse joden toegewezen eigen gebied dat met poorten kon afgesloten worden, het eerste Joodse getto.

De fundamenten liggen zo’n 10 m lager dan het huidige grondniveau. In de loop der tijden werd de stad een heel stuk opgehoogd.

We passeren in de oude parochie het Wallraf-Richarts-Museum. In deze wijk woonden op het einde van de Middeleeuwen de belangrijkste patriciërs van de stad.

Naast het massieve, blanke volume van het museum staat de ruïne van de romaanse Sankt-Albanskirche. In de fond van de kerk heeft men een kopie van het beroemde treurende ouderpaar van Käthe Kollwitz geplaatst. Het origineel staat op het Duitse oorlogskerkhof van Vladslo, een 7 tal km van “De Reiger” te Ichtegem waar ik in mijn jeugd woonde.

Even verder komen we aan het huis Farina. Het is 300 jaar geleden dat Johan Maria Farina het reukwater uitvond dat Keulen wereldberoemd maakte. Nu is het een klein museum. Maar het is vooral concurrent 4711 die met de pluimen is gaan lopen. Ten tijde van de bezetting door de Fransen van Napoleon kregen de huizen een eigen nummer en in huis nr. 4711 werd eveneens “Keuls water, eau de Cologne “ gefabriceerd. Verder op de wandeling komen we er voorbij.

We wandelen door enkele, verkeersvrije winkelstraten.

In de St-Antonieter kerk zien we een monumentaal, hangend beeld van Ernst Barlach uit de Jugendstil periode van een eeuw terug.

Nog een merkwaardig, groot gebouw is de enorme, ruim 5000 vierkante meter grote stolp Peek & Cloppenburg, grootwarenhuis van Renzo Piano, de in Parijs gevestigde Italiaan die ooit samen met Richard Rogers het Centre Pompidou bouwde.

Onze laatste bestemming was het in 1985 opgerichte Käthe Kolwitz Museum Keulen.

Miel schrijft: “ Een zwaartepunt vormen de tekeningen uit alle scheppingsperiodes, o.a. vroege pastellen en kooltekeningen voor het satirisch tijdschrift “Simplicissmus”, studies over drukgrafische werken, die het scheppingsproces begrijpelijk maken, alsook enige van de mooiste en meest expressieve bladen uit de late tijd, toen Käthe Kollwitz (1867-1945) zich vooral met het thema dood bezighield.”

FOTOMATERIAAL    MET ALEIDE ALS FOTOGRAAF

Het Overstolzenhuis

Deel van de medereizigers

Koningsstandbeeld op de Heumarkt

Kneip (café)

Monument voor volkszangeres

Iemand van de groep, die lang in Keulen gewoond had kon nog een strofe zingen!

Beelden op een pleintje.

Achterkant Gross St-Martin

Gross Saint gezien van de Rijnkaai

We schepen in op Köln-Düsseldorfer voor een Rijnvaart met lunch

Inscheping

Bij de Severin Brücke, een tuigbrug, zoals Miel die ons 2 jaar geleden toonde in Luik.

Er passeren geregeld boten. Mooie oevergebouwen

Restant van de vroegere vestingmuur.

Op de boot

Oevergebouwen en weer een passerende boot.

Gross St Martin en Dom

We passeren een rivier cruise boot.

VERVOLG  2

Jules telt of er geen achterblijvers zijn

Ze zijn er allemaal

Gross St.- Martin van de Rijnkant

We bezoeken deze oude romaanse kerk

Middeleeuwse beeldengroep

Hogenzoller  brug

Idem met treinen. Aanstaande trouwers komen er een slot hangen, ten teken van hun engagement.

Hauptbahnhof

Aan de Dom.

VERVOLG 3

De Dom

In de Dom

Het Richter glasraam

Dit is een replica op ware grootte van de torenspits.

Römisch Germanisches Museum ( en een late kerstman).

Bloemen in de stad

Op de Alter (oude) markt

Jules en Miel (met Micro) met gotische toren van het stadhuis

De inkom van het stadhuis werd later gebouwd en in renaissance stijl.

VERVOLG 4

Bij het opgegraven Joodse stadsgedeelte.

Opgraving

Het Farina huis van de uitvinder van het Keuls water.

De St-Alban ruïne

Kopie van het treurend ouderpaar van Käthe Kollwitz

Het Wallraf Richard Museum

Barlach beeld in de St-Antoniter kerk.

Het latere 4711 huis

Het Käthe Kollwitz Museum op de Neumarkt

Luchthaven Deurne

De Landelijke Gilde nam het initiatief voor een bezoek aan de luchthaven van Deurne. De gids-piloot maakte er een uitgebreid bezoek van van meer dan 3 uur.

Bij de start krijgt iedereen een batch.                                    In de hal hangt een portret van de eerste Belgische vliegenier, baron De Caters, 1908.

Het begint met echt inchecken. Vest uit, geldbeugel en sleutels in een box. Bij de doorgang door het portaal moest ik terug: ook schoenen uit en dan was er geen alarm meer. Een dame moest gefouilleerd worden door een vrouwelijke beambte.

Momenteel zijn er op vrijdag vanuit Deurne 6 vaste verbindingen: 4 naar Londen City Airport in de Docklands en 2 naar Manchester. Verder zijn er de private vluchten. Er was net een Duits (letter D) ambulancevliegtuig geland. Je ziet de landenletter(s) op de romp. Voor Belgische vliegtuigen zijn dat twee OO’s. In de loodsen zagen we nog de N van de Verenigde Staten.

Op het terrein stonden de 3 vliegtuigen die terug waren uit Engeland. In de late avond zagen we nog het laatste vliegtuig landen. Het zijn Fokkertoestellen met turbopropellers. Die schroeven worden zeer heet: “Afblijven met de handen” zei de gids.

De landingsbaan meet 1480 m. Telkens een vliegtuig landt staat het verkeer op de krijgsbaan stil. De tunnel laat nog altijd op zich wachten.

We kregen uitleg over de diverse hulpwagens: o.a. de waterkar, de toiletruimkar, de batterijenwagen die zorgt voor de stroomvoorziening op de grond…

Men komt ook in sommige loodsen en we zagen er vrij grote privéjets,  en kleinere  toestellen, naast opleidingsvliegtuigen.

Een bezoek aan de brandweerkazerne maakt indruk met de reuze bluswagen met enorme banden, die toch 120 km per uur kan halen. Op snelheid komt het aan. In Deurne heeft tot nog toe gelukkig nooit ongelukken gehad.

Tenslotte bezoekt men het Stampe en Vertongen Museum met historische vliegtuigen, zelfs van de eerste wereldoorlog, die bij grote gelegenheden van stal gehaald worden om echt te vliegen.

Je hebt er ook de kans om een echte V1 te zien. Als jongen van 9 heb ik er bij ons thuis één horen en zien voorbijvliegen.  5 km verder te Bovekerke-Koekelare stortte hij neer en ontplofte.

FOTO’S

In de inkomhal

In de inkomhal

Inde inkomhal

Wegen van de bagage.  Wat het gewicht van de passagiers betreft maakt men een schatting: een Europeaan: 85 kg. Voor een Amerikaan neemt men 100 kg en een Aziaat telt maar voor 65 kg. Ik vraag mij af wat men doet met een gezelschap Suomi worstelaars?

Baron De Caters, de eerste vliegenier in 1908.

In het briefinglokaal waar de piloot gegevens opvraagt, noteert en instructies krijgt (o.a. meteo).

Idem

Buiten

Buiten

De indrukwekkende brandweerwagen

Naast de brandweerwagen (voorzitter Marcel Cools, de enige nog echte boer van Halle en echtgenote).

De eerste schroeven waren in hout (tot in de 20 tigerjaren).

Tweedekker

Let op de mitrailleurs. Eerst schoten piloten met pistolen naar elkaar, maar dra kwamen de mitrailleurs. Men mocht netuurlijk de eigen schroef niet stukschieten. Daarvoor had men een synchronisatie uitgevonden die enkel schieten toeliet nadat de schroef net voorbij was. Als ik het goed onthouden had draaide een schroef toen ongeveer 1500 toeren per minuut. Later met vierspakige en nog vlugger draaiende schroeven bevestigde men de machinegeweren aan de vleugels.

Duits toestel

V1

V1

Het Tuinclubje bij Renée (begin juni)

Toen 10 jaar terug het belendend perceel aangekocht werd, is Renée begonnen met de moestuin. Vroeger had ze nooit getuinierd. Echtgenoot Luc, alhoewel zoon uit een boomkwekersgeslacht uit de streek van Wetteren, heeft andere interesses.

Eerst moest er echt ontginningswerk gedaan worden om het door bramen overwoekerde terrein te cultiveren.

Daar is zij aardig in geslaagd.

Met compost en bentoniet, het beste kleimineraal wordt de zandgrond nog voortdurend verbeterd.
Er verrees ook en serre.

Achteraf kon zij nog zelfgekweekte tomatenplantjes uitdelen.

Zonnepanelen

De zonnepanelen zijn geïnstalleerd (15/6). We hebben een geschikt dak. De ligging is praktisch pal zuid en al jaren hebben we een zonneboiler voor warm water.

De ploegbaas was eerst niet gerust met het oude, niet effen dak. Achteraf was hij wel danig tevreden met het behaalde resultaat.

Een ploeg van 3 installeert de draagelementen en panelen, terwijl de andere 2 werken aan het elektrisch gedeelte: omvormers plaatsen, kabels leggen en aankoppelen.

Ze hebben het niet nodig aan het strand te liggen om te bruinen. Het kan best warm zijn om pal in de zon te werken. Gisteren was het goed te doen, 20° en een verfrissende wind.

FOTOMATERIAAL

Het begint met aanbrengen van de onderliggende planken en het plaatsen van de haken waarop de draagrails voor de panelen vastgezet worden.

De ploegbaas

Aleide had voor hen soep gemaakt met wilde planten

Aanbrengen van de draagrails

Idem

Idem

Panelen

Bedrading

Leggen van de panelen

Bonte Vliegenvanger (Muscicapa hypoleuca)

Wat een verrassing: een nieuwe broedvogel en dan nog een (zeer?) zeldzame. Een donker vogeltje met witte vleugelvlek en wat wit aan de zijkant van de staart. Het mannetje is zwarter dan het wijfje. Dit vogeltje heb ik hier vroeger nog nooit gezien. Sinds 2-3 jaar is zijn verwant, de veel meer voorkomende grauwe vliegenvanger hier echter verdwenen. Voordien was deze altijd een trouwe zomervogel. In een bepaald jaar hadden we een paartje aan de voorkant en een aan de achterkant van het huis: een in een half open nestkastje, typisch voor deze vogel; de andere had zijn nestje gebouwd tussen de vertakking op een liggende tak van een druif. Thuis op de boerderij te Ichtegem in West-Vlaanderen zat het nest dikwijls in de mik van een pruimenboom. Een geliefde nestplaats was ook het 1 liter conservenblik dat ik als jongen van 8- 9 jaar aan een liggende tak gebonden had. Ik herinner mij dat eenmaal de jongen geroofd werden door een ekster. Eksters waren in de omgeving van het Wijnendale bos echter zeldzaam omdat ze systematisch verdelgd werden door de boswachters.                                                                      De Bonte Vliegenvanger heb ik in mijn jeugd daar nooit gezien.

De bonte vliegenvanger heeft zijn nest in een gesloten nestkastje tegen de muur van de schuur. Het ouderpaar is druk doende met het aanbrengen van voedsel. Toen ik fotografeerde protesteerden ze heftig met een soort “swiet”, maar overwonnen toch dra hun schrik.

FOTO'S

1. Wijfje?

2. Idem

3. Mannetje?

4. idem

5. Wijfje?

6. Mannetje?

Bijenzwerm

Gisteren hing er een bijenzwerm hoog aan een tak van een appelboom. Direct de imker opgebeld die er zich kwam over ontfermen.

Goed Nieuws uit Canada

Dochter Veerle belde uit Vancouver dat ze haar specialistengraad Preventieve Geneeskunde behaald heeft.

Het gezin verhuisde naar Canada omdat René er zijn Doctoraat in de Biologie wou behalen. In de Angelsaksische landen heeft men het dan over een PhD (komt van Doctor of Philosophy).

Die hoogste academische graad heeft hij intussen verworven met een internationaal project over olifanten.

Veerle kon met haar Belgisch diploma Doctor in de geneeskunde niet terecht.

De eerste stap was een algemeen examen over geneeskunde in Parijs met artsen uit gans Europa die naar Canada wilden.

In Canada volgden weer 2 jaar geneeskundige studies.

Net na de eindexamens voor het Canadees diploma van arts,  had zij de kans om te solliciteren naar de specialisatie Preventieve geneeskunde. Daarvoor moest ze naar Ottawa, de hoofdstad reizen voor examen en sollicitatie. Ze was bij de 2 gelukkigen uit een 150 tal kandidaten.

Voor het eindexamen nu moest ze weer tweemaal naar Ottawa.

Zij werkt nu in dienst van de Canadese staat voor de “First Nations”, de indianen.

Foto 1: Op onze reis, maart 2009, in gesprek met een Indiaanse chef. Naast haar Sarah, de jongste dochter.

Foto 2 : Bij de totempalen in Stanley park (Vancouver). Met Pieter,de tweede zoon.

Provinciaal Groendomein Pulhof te               ’s Gravenwezel-Schilde, 30 mei

Ecologische Moestuin

Dit domein werd vorig jaar eind mei voor de eerste maal geopend. Nu wou men de ecologische moestuin in het zonnetje zetten. Op die zon was het met de regen lang wachten, maar ze kwam er toch.

Plezant was dat aan de ingang iedereen een lekkere bio-appel toegestopt kreeg.

De tuin heeft vooral een educatieve functie voor scholen.

De restauratie van het kasteel is nog bezig.

In het bijgebouw heeft de Koninklijke Vlaamse  Dendrologische Vereniging zijn lokaal met een schat aan dendrologische werken, de erfenis van de erevoorzitter Albert.

FOTO’S

Pulhof

Eeuwig moes: een koolsoort waarvan steeds bladeren meermaals kunnen geplukt worden.

Yacon: een plant uit de Andes. Groei en gebruik vergelijkbaar met aardpeer. Vormt eveneens knollen in de grond. Bevat een onverteerbare suiker en is aldus goed voor diabetici.

Zeekool

Kikkererwt Meer een plant voor een warm klimaat. Geeft hier maar weinig resultaat.

Doorlevend bonenkruid

Phacelia: de bekende groenbemester met blauwe bloemen, interessant voor de bijen.

Kardoen

Overzicht tuin

Ploegen

Guy Augustijns van St–Lenaerts, de huidige landelijke Veltvoorzitter. Op dergelijke evenementen zijn er steeds interessante contacten en ontmoetingen.