VERVOLG 1

VERVOLG 2

1.  Winston, een gezonde en lekkere bewaarappel.

2.  Glorie van Holland

3.  Zijden Hemdje

4.  Mank’s Codling of Schotse Eva’s appel

5.  Signe Tillisch, Deense appel met een aparte smaak

6.  Speelhoek voor de kleinmannen. Ze kunnen er zelfs duchtig met water spelen (het groepje helemaal achteraan.

7.  Hier kan je ravotten met water. Met dank aan het warme, zonnige herfstweer.

8.  In Friesland tref je nog resten van de Steentijd aan. Hier nagebouwd: links, stenen op een graf; rechts, onderkomen.

9.  Een kas deed dienst voor proefstanden; hier suikermaïs en popcorn.

Vervolg  3

1.  Op een belendende stand kon men de heerlijk bereide  Friese Woudboon proeven.

2.  Het smaakte ons zeer. verleerd is bonen te eten.

3.  Aleide zegt altijd dat men het verleerd heeft bonen te eten.

4.  Woudboontjes in het Fries. Het is een stamboon. Toen ik onze kievietsbonen aan ’t oogsten was, maakte ik toch de bedenking dat staakbonen heel wat productiever zijn.

5.  Het uithollen van pompoenen voor Halloween kende veelsucces.

6.  Idem

7.  Dita, biologische aardappelen

8.  De Wichter, een wilde pruim die zich verspreid met uitlopers.

9.  Friese, gele koolraap. Een ingrediënt voor de hutsepot.

Toepassing van de Rupsenlijm tegen de wintervlinder

Met de koude nachten zal de wintervlinder (vooral de Kleine Wintervlinder, Operophtera brumata. De Grote Wintervlinder komt veel minder voor op fruit; slechts eenmaal gezien) wakker worden.

Het wijfje, dat niet kan vliegen, zal tegen de stammen opklimmen en haar eieren leggen bij de knoppen op de uiteinden der takken, 100 tot 200. Ik las ook al 300. Gelukkig bereiken slechts enkelen het stadium rups, maar je ziet telkens toch veel vraatschade aan de jeugdige bladeren in het voorjaar.

De oplossing was vroeger het aanbrengen van lijmbanden. Maar de kleine insecten kruipen dikwijls onder de banden door.

Dit voorjaar stelde ik vast dat de rupsjes, wellicht mede door het koude weer(?) tot aan de basis van de bloemknoppen gekropen waren en deze daar afgevreten hadden.

Van zodra ik over het bestaan van de rupsenlijm hoorde, heb ik deze besteld.

Deze voormiddag wou ik met de hulp van Bert,- die meer van schilderen weet dan ik als betrokkene bij de schilders van de Faktorij in St.- Antonius – beginnen met het instrijken. De pot van 5 kg stond binnen en die zette ik een uur in heet water en nam die daarna in een emmer warm water mee naar buiten. De lijm was echter nog veel te vast. Terug naar binnen en verder opwarmen in heet water. Na de middag weer gaan proberen en nu was de lijm iets smeuïger. Maar het uitstrijken blijft moeizaam. Als je veel materie op de borstel hebt dien je die best in een haal uit te strijken en liefst toch niet te dik. Bij terugstrijken komt er meestal te veel materiaal weer los en heb je geen egale verdeling meer.

Het was een goede ingeving de stalen borsteltjes mee te nemen om de loszittende bastdelen van de oudere bomen eerst weg te halen. Daarvoor maakten we dankbaar gebruik van de scherpe voorkant van het borsteltje om de losse schorsdelen weg te schrapen. Zie foto’s.

We zorgden er ook voor dat er geen inklimmogelijkheden door opschietende begroeiing overbleven.

De grote pot met de lijm hadden we in een emmer met heet water geplaatst. Het bain-marie water moet warm blijven, anders gaat de smeerbaarheid weer duidelijk moeilijker.

We brachten telkens een strook van een goede 20 cm aan.

Na enkele uren werken krijg je onvermijdelijk wat van dat kleverige spul aan je handen. De lijm lost niet op in water, maar met een oud product van Ecover voor het wassen van vuile handen, kregen we het plakkerige gedoe er gemakkelijk af.

Mijn conclusie: werken met een kleinere pot, die veel beter op te warmen is, gaat wellicht een stuk gemakkelijker.

Ik ben benieuwd naar het resultaat volgend jaar. Ik heb nu de bomen ingestreken die verder van de hegkant staan. De rijen naast de heg krijgen toch last van de legioenen valschermspringers die er in sommige jaren uit nederdalen! En dat zijn geen eiken (algemeen bekend als waardplant), maar vooral haagbeuk, wilg, populier en es.

Cornus mas , Kornellebes JOLICO

Vorige week hebben we de vruchten van de Jolico geoogst; in Duitsland aangeschaft. De oogst was in dit zesde groeijaar zeer goed. Vorig jaar waren er maar een paar vruchten.

Wij verzamelen/plukten de volledig rijpe bessen, die dan een donkerrode kleur hebben.

De vruchten van de Jolico zijn niet direct geschikt om zo te eten. Ik proef er telkens wel een paar. Ze hebben toch een lichte wrangheid. Ik heb nog wel een andere kornellebes, die beter te eten is, doch in de loop van vele jaren heb ik maar één goede oogst gezien. Ook dit jaar waren er wat vruchten, doch de merels waren mij voor.Deze bessen zijn al begin augustus rijp

Nog een andere kornellebes is regelmatig zeer vruchtbaar. De bessen zijn kleiner en enkel geschikt voor verwerking. Rijp in augustus.

De bessen zijn heel goed te gebruiken bij vlees, ter vervanging van veenbessen.

Brogdale (12 sept.)

Voor mij is het steeds een verrukking al die fruitweelde van de National Fruit Collections van Engeland te zien. Telkens is het ook een hartelijk weerzien met Ted Hobday, the cheaf guide.

We begonnen bij de peren, daarna de appels en ten slotte de late pruimen. Er viel veel te proeven, maar daarna wachtte de Cream tea/coffee met scones, room en confituur.

In een ander lokaal vergaderden de Friends of Brogdale. Onze 87 jarige fruitvriend Howard Stringer kwam ons al direct opzoeken. Daarna nog een goede dag gaan zeggen aan de andere kennissen: Adrian Baggeley, over wiens bezoek aan België we bericht hebben op de blog, Joan Morgan (van the Book of  Apples), Brian Self, Elisabeth, de vrouw van Howard en Jonathan Fryer, die een aardig mondje Frans spreekt. In ’t verleden gidste hij ons ook al door de collecties.

FOTO’S

1.  Aankondiging

2.  Met de gidse

3.  Kwee Ronda

4.  Quince Ronda

5.  Proeven

6.  Barlett (=Williams’ bon chretien)

7.  Idem

8.  Triomphe de Vienne

9.  Idem

VERVOLG  1

1.  Bij het weerstation

2.  Forelle

3.  Idem. Zonkant heeft rode blos

4.  Appelen proeven

5.  Golden Transparent

6.  Golden Transparent, een lekkere Reine Claude of beter een Gage (de Engelse naam voor een R.Cl.) van de beroemde Rivers Nursery.

7.  Sierpruim  Prunus serrula

8. Bast van deze sierpruim

VERVOLG 2

1.  We zeggen Engeland vaarwel

2.  Kust

3.  We genieten van de ondergaande zon na een prachtige dag

4.  Ondergaande zon

5.  Ondergaande zon

6.  Idem

7.  Idem

8.  Idem

Brunonia Raupenleim Grün

In Duitsland ontwikkeld door de firma Schacht

Brunonia Raupenleim Grün werkt tegen alle insecten, die tegen de stam omhoog kruipen:

- Kleine wintervlinder (in het Duits Frostspanner) (Operhophtera brumata) – Kan zeer schadelijk zijn. Was bij mij dit voorjaar een ramp.

- Mieren (Lasius sp. u.a.) – beschermen en verbreiden bladluiskolonies.
- Bloedluizen (Eriosoma lanigerum) – veroorzaken bloedluiskanker

- Hazelnootboorder (Curculio nucum) kunnen tot grote schade leiden.
- Ongelijke houtkever (Xyleborus dispar u.a.) - op vele boomsoorten te vinden.
- Perentak (Apocheima pilosaria) – Net als de kleine wintervlinder kan het wijfje niet vliegen.
- Zwarte kersenluis  (Myzus cerasi, M. prunavium) – Beginaantasting wordt gereduceerd.

Brunonia rupsenlijm is zowel voor fruit - als siergewassen geschikt.
Onderzoek toonde aan dat door de groene kleur praktisch geen nuttige insecten gevangen worden. De lijm werkt op omhoog kruipende insecten. Nuttige die erop landen komen weer vrij. Het is geen hechtlijm waarop (nuttige ) insecten of bladeren blijven plakken.  Aldus kunnen geen overbruggingen ontstaan.

De lijm lost niet op in water. Regen wast het dus niet af. De lijm tast ook de bast niet aan.

Gebruik

Brunonia Raupenlijm wordt in een ca. 20 cm brede ring en zo’n 2 mm dik helemaal rond de stam aangebracht. Eventueel ook rond steunpalen die anders een brug kunnen vormen. Aldus gebruikt men ongeveer 450 g/m². Optimaal aanwendingstijdstip : oktober.

Er zijn potten van 1 kg en 5 kg.

Nuttige wenken:

1. Bij lage temperaturen de lijm in een warmwaterbad opwarmen tot 20-30°. Je kan de pot ook een nacht bij de verwarming zetten.  Hierdoor vergemakkelijkt het uitstrijken ook op ruwe bast.  

2. Bij sterke aantastingdruk maakt men de stroken 20 tot 25 cm breed. Men kan ook 2 lijmstroken van telkens 10 cm breed aanbrengen

3. In het voorjaar nacontroleren. De wijfjes van de kleine wintervlinder kunnen als ze niet over de hindernis geraken hun eieren afzetten beneden de lijmband.

De vlindermannetjes van de kleine wintervlinder vliegen ‘s avonds en ‘s nachts eind oktober tot december. Je ziet ze soms talrijk tegen de ruit fladderen, aangetrokken door het binnenlicht. Het kan dan al zeer fris zijn, iets boven 0 °C. De vrouwtjes, die niet kunnen vliegen, kruipen uit de bodem langs de stammen omhoog waar ze door rondcirkelende mannetjes bevrucht worden. Ze leggen hun eitjes in kleine groepjes op de bladknoppen in de toppen van de bomen.

Bij mij is het een probleem dat vele rupsjes kunnen neerdalen uit de hegkant aan de westzijde.

Een vrouwtje legt in totaal wel 150 eitjes die overwinteren. De speldenknopgrote rupsjes komen het volgend voorjaar uit de eitjes.  De eerste verschijnen al als het blad pas ontluikt. De rups is een spanrups (verplaatst zich al lussen makend). Aanvankelijk worden gaten in de aan elkaar gesponnen bladeren gegeten. Bij grote aantallen rupsen kunnen de bomen volledig kaal gevreten worden. Tijdens dit koude voorjaar constateerde ik dat de rupsjes ze zich onderaan de bloemtrossen hadden teruggetrokken en ze deze afgevreten hadden. Het strafste voorbeeld was wel bij de Brabantse Bellefleur, een late bloeier, zodat ik wel moet besluiten dat hier geen vorstschade de oorzaak was maar de kleine wintervlinder. De Brabantse Bellefleur is sterk beurtjaargevoelig: het ene jaar niets, het andere jaar overvloedig. Dit had dit jaar moeten zijn, doch zero vruchten!

Typ bij zoeken: brunonia raupenleim grün

Nynke had mij op de hoogte gebracht van deze boomlijm:

http://www.schneckenprofi.de/brunonia-raupenleim

Ik bestelde een pot van 5 kg: €86,90 + €5,90 verzendkosten

Yalding Gardens

We hebben Yalding Organic Gardens zien ontwikkelen. We kwamen er voor ’t eerst in het jaar van de opening in 1995. Yalding maakt deel uit van Maidstone, de hoofdplaats van Kent en ligt op de Medway rivier. Een tiental jaar terug maakten ze er een zondvloed mee.

Een Kentische boer, zonder nakomelingen had een som geld en een aantal Ha nagelaten die ondergebracht werden in een stichting voor het opzetten van een biotuin, met enerzijds een overzicht van de ontwikkeling der tuinen, van de abdijtuin tot de moderne, zelfvoorzieningstuin. Een interessant element daarin is bv de eerste siertuinontwikkeling, bij de welstellende Britten onder koningin Victoria.

Een tweede gedeelte toont de verschillende biologische technieken.

Tot 3 jaar terug werd het beheer waargenomen door Garden Organic, de nieuwe naam voor de Henry Doubleday Research Association, gesticht in 1956 door Laurence Hills. (Te vergelijken met onze Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren vzw.)

Nadat Garden Organic het onderhoud te kostelijk vond, werd het beheer gedurende 2 jaar gevoerd door een groentefirma. Dit jaar ging het beheer opnieuw over in andere handen: de familie Smith, 5 generaties fruitelers. Paul Smith is er nu de manager.

En er is leven in de brouwerij: een vereniging van kippenliefhebbers had er zijn tentoonstelling. In Yalding nooit zoveel volk gezien.

De moeder van Paul, die er vroeger nog gewerkt had voor Garden Organic, was onze gidse.

Op onze vraag nam ze ons mee naar het vroeger pareltje: de kleinfruittuin. Ondanks een niet-onderhoud gedurende 3 jaar was nog veel intact. Gezien hun interesse voor fruit hoopten zij ook dit gedeelte in zijn vroegere glorie te herstellen.

Na de rondleiding wachtte ons een heerlijke maaltijd.

FOTO’S

1.  Yalding

2.  Groep

3.  Ontvangst door de nieuwe zaakvoerder Paul Smith en zijn moeder als gids.

4.  De vroegere parel, de kleifruittuin ziet er nog behoorlijk uit na 3 jaar verwaarlozing.

5.  Zonnebloemen.

6.  Hoppebellen

7.  Red Falstaff, een grote, smakelijke en vruchtbare appel. Zelfs dit jaar heb ik een behoorlijke oogst.

8.  Idem

9.  Groep

VERVOLG

1.  De haagbeuken (fastigiata vorm) doen het om een of andere oorzaak niet goed op deze zware kleigrond.

2.  De Getrtrud Jekell border

3.  In de Victoriaanse tuin, de eerste siertuin.

4.  Op de achtergrond een bloeiende variëteit van de aardperen. De knollen blijven kleiner.

5.  De Knot garden

6.  Het eerste tuinprieel, met geurige kruiden begroeide zitplaats. Aldus zocht men de frisse lucht buiten het koude en donkere kasteel.

7.  Recyclage van hoppestaken

8.  Hoppeveld. In Yalding is er nog één hoppeboer.

9.  Droogasten voor het drogen van de hoppebellen.

Engelse Tuinenreis – Wisley Gardens

11 september

Dit is wellicht de laatste tuinenreis waarvoor ik het initiatief nam: gebrekkige aankondigingen, eerst te weinig respons, maar naar het einde overschot aan boekingen, waarop niet meer kon ingegaan worden.

Fotomateriaal, voornamelijk het werk van kleinzoon Jonas, die morgen aan de Hogeschool West-Vlaanderen te Kortrijk begint in de richting Digital Arts en Undertainment, een relatief nieuwe, enige richting. Het aantal studenten schijnt er te zijn gestegen van 140 tot over de 200.

1.  Kleindochter Yamsi

2.  Jonas

3.   Zilvermeeuw

4.  De White Cliffs of Dover

5.  De groep stapt uit te Wisley

6.  Verzamelen voor de wandeling

7.  De grote Allee, die men kon creëren nadat door de  

 storm van 1987 de meeste bomen omwaaiden.

8.  Kunstwerken

9.  Op wandel

VERVOLG 1

1.  Aleide en Rita

2.  In de rotstuin

3.  Watervalletje

4.  Sprinkhanen

5.  In de frotstuin 2

6.  IN Wisley hebben ze ook een zeer interessante moestuin

7.  Spin

8.  Zeekool. Je moet maar eens bij gelegenheid op de White Cliffs gaan wandelen. De zeekool groeit er vrij talrijk.

9.  In de modelfruittuin.

VERVOLG  2

1.  We wandelen in de zonnebloemen doolhof.

2.  Ze hebben er ook een wijngaard.

3.  Organic apples. Organic betekent bioteelt in het Engels.

4.  White Damson

5.  Idem

6.  Bohemian Zwetsche

7.  Idem

8.  Tussen de appelen

9.  Idem

VERVOLG  3

1.  Zicht op de nieuwe serre van op de opgeworpen kijkheuvel.

2.  Zonnehoeden (Echinae) Bekend van de medicijnen van Dr Vogel.

3.  Cactus in de serre

4.  Waterval

5.  Idem

OP DE CAMPUS VAN DE UNIVERSITEIT VAN KENT TE CANTERBURY

1.  Tylor court waar we verblijven

2.  Rutherford waar we gaan eten

3.  Ontbijt.  English breakfast: paardenoog ei, spek en bonen!

Maar ook de veggies hebben een ruime keuze.

4.  Idem

Mijn laatste Pruimen Jojo en Top

2010 was een goed pruimenjaar. Toch ontbraken er enkele: Reine Claude Crottée en opmerkelijk ook Wignon.

Op 20 september plukte ik mijn laatste Jojo en Top, 2 recente, Duitse rassen.

Jojo links, Top rechts

Top

Groene Knolamaniet?

De laatste tijd zie ik heel wat paddenstoelen, o.a. de grote parasolzwam. Tot nog toe zijn het allemaal plaatjeszwammen en ronde bovisten. Een boleet of buisjeszwam ben ik nog niet tegengekomen.

Onlangs ontdekte ik een paddenstoel die veel weg heeft van groene knolamaniet, incluis de groenige schijn op de hoed.

Het voornaamste kenmerk is vooral de beurs aan de voet waarin hij staat. Meestal is er rond de steel nog een manchet als rest van de beurs waaruit hij komt. Hier ontbreekt deze echter.

De groene knolamaniet (Amanita phalloides) geldt als onze meest dodelijke paddenstoel. Men waarschuwt zelfd niet eventjes te proeven, want een kleine hoeveelheid kan al dodelijk zijn.

Bellamira

Vandaag (21/9) de laatste vruchten van deze recente mirabelpruim van het opzoekingstation Geisenheim (Duitsland) geplukt.

Ik heb deze pruim in Duitsland gekocht.

Het is een zelfbestuiver. De vruchten zijn een stuk groter dan de Mirabelle de Nancy die op mijn grond zeer weinig vruchtbaar was.

Ik had ook van Bellamira weinig vruchten, maar de boom staat te veel in de schaduw van een appelboom. De vruchten rijpen over een langere periode.

In vergelijking met de droge Mirabelle de Nancy zijn ze sappiger en smakelijker, met veel vruchtvlees en een weinig aanklevende steen.

Zero fruit op ‘De Heuvels’ te Stabroek

Vorige zaterdag, op uitnodiging van Herman De Bie ‘De Heuvels’ bezocht.

Op dit gehucht van de gemeente Stabroek heeft de afdeling ‘VELT Polder’ van de Vereniging Ecologisch leven en Tuinieren vzw een reeks tuinen en een vrij grote appelaanplanting verwezenlijkt.

Wie Stabroek hoort denkt aan zware poldergrond, maar op de heuvels is het zandgrond.

Men is er begonnen in 1987 en intussen heeft men de grond, zeker het voorste gedeelte met de tuinen van de leden, danig verbeterd met compost en mest.

Onder leiding van Piet Neelen werd een laagstam appelboomgaard met tegen de 300 rassen aangelegd. De bodem was echter erg schraal met weinig groei. In de loop der jaren bracht men compost en mest aan.

Te Stabroek had ik het genoegen Ivo Creten terug te zien. Halverwege de tachtigerjaren was hij samen met Andre Hendrickx en Piet Neelen de versterking uit het noorden van de fruitwerkgroep van Velt Antwerpen-Voorkempen. Hij heeft zowat Piet Neelen opgevolgd op 'De Heuvels'.

Wellicht is het 10 jaar dat ik de tuin niet meer gezien had. In het algemeen leek mij de groei toch beter dan de vorige maal.

Maar de bomen moesten alleen zorgen voor de bladeren. Vruchten ontbreken totaal dit jaar. En ook vorig jaar was het zeer mager.

Waarschijnlijk is vorst de grote schuldige voor het gebrek aan vruchten. Wellicht ook de kleine wintervlinder. Misschien ook de bloesemkever? Wat nog overschoot viel ten prooi aan de fruitmot.

Dit alles maakt dat ik op gans het perceel niet één vrucht heb gezien.

Een hypothese is dat ook de grond te zuur is en kalken nodig is. Men mat een PH van 5. Te oordelen aan de vele zuring onder sommige bomen is kalken zeer wenselijk.

Een discussiepunt was ook dat men de boomschijf onbegroeid tracht te hebben. Dit vergemakkelijkt het maaien. Tevens is er weinig voedselconcurrentie van grassen en wortels. Anderzijds haalt men de voedsellaag weg en is er meer uitdroging van de zandige grond en watertekort voor de wortels.

Ik zou integendeel de grond zoveel mogelijk bedekken met compost, met mest, met grasmaaisel en ander beschikbaar mulchmateriaal. Ik zou kalk strooien en zorgen voor aanvullende kaliumvoorziening.Wellicht bestaat de mogelijkheid veel hakselhout en bladeren toegeleverd te krijgen. Je zou er veel mee kunnen afdekken en meer humus opbouwen. Hakselhout van populier heeft na vertering een PH van 7.

De leerlingen van de landbouwschool komen er leren snoeien. Een iets opener kroon lijkt soms wenselijk.

Fruit aanplanten op een zeer arme zandgrond vergt vele jaren aan voedselopbouw.                                                             

De vorstgevoeligheid van een zandig perceel blijft echter een heikel punt.