Deze namiddag Fata Morgana Zoersel
Wilde Postelein
Wilde Postelein
Tijdens winter en voorjaar heb ik winterpostelein staan. Die zaait zichzelf uit. Een gedeelte moet ik wel afschermen tegen de loslopende kippen, want die zijn anders met alles weg.
Ook de zomerpostelein zaait zichzelf uit. Het zijn dikke, knapperige, malse blaadjes in de sla.
Er groeit ook een wilde postelein als onkruid. De blaadjes zijn veel kleiner. Zelfs in droge, warme periodes sterven uitgetrokken exemplaren niet vlug af, dank zij de oliehoudende stengels en bladeren. Liggend op de grond vormen ze opnieuw wortel.
Een verwante, maar reuzensoort heb ik op het tuinbouwbedrijf van mijn nicht op de twintigste mileroad (32 km) van het centrum van Detroit in de staat Michigan, de staat met de grote meren, (Verenigde Staten) gezien.
’s Zomers is het er heet en droog, een landklimaat. Hun ergste onkruid was juist een soort postelein . Een zeer forse, diepwortelend onkruid, met de hand niet uit te rukken. Voortdurend moet die uitgestoken en afgevoerd worden. Op de speciale stortplaats bleef die verder groeien, niet kapot te krijgen.
Zoersel deze week in de ban van Fata MorganaZoersel deze week in de ban van Fata Morgana
De verrassing van de week was het neerstrijken en de uitdaging van Fata Morgana in onze gemeente Zoersel, 21 000 inwoners, in de Voorkempen, zo’n 20 km van Antwerpen.
Sandrine besloot haar roots op te zoeken voor een uitdaging rond het thema Afrika:
Idool-ontdekking Sandrine is de laatste jaren uitgegroeid tot één van de meest succesvolle artiesten van Vlaanderen. Na haar prachtige derde plaats bij Idool, die leidde tot een platencontract, klom ze naar de top van de hitlijsten met Goosebumps. Daarna bleef ze muzikale brokken maken, met onder andere Story of Us, de titelsong van de Windkracht 10-film. Ze werd tweede tijdens de laatste Eurosong-verkiezingen. Sinds mei 2008 is Sandrine ook op televisie aan de slag als omroepster bij Eén. Ze wil deze week Zoersel omgetoverd zien tot Afrika. Hiervoor daagt ze deze Antwerpse gemeente uit voor 5 opdrachten.
De te verdienen sterren
1. Maak 1000 Afrikaanse maskers en veil ze nog voor de finale voor een goed
doel. Dit wordt het CoZoeGo project van
Aleide.
2. Laat 200 vrouwen met vlechtjes en in boubou een volle mand over 100 meter op
hun hoofd dragen.
3. Maak een indrukwekkende reliëfkaart van Afrika, gemaakt in kroonkurken.
4. Laat 300 kinderen zien die de dieren van Afrika voorstellen.
5. Zing met minstens 8000 mensen Bii Yama.
Apotheose: zaterdag 16 aug. in het gemeentepark Kasteeldreef vanaf 13 u.
Uitzending VRT 1 zondag 17aug 20u15
Meer info op www.Zoersel.be
Voor het prachtige lied: http://fatamorganazoersel.blogspot.com Zie vooral de video
Mijn favoriet onder de bramen: Fantasia
Mijn favoriet onder de bramen: Fantasia
Uit mijn kinderjaren heb ik nog een duidelijke herinnering aan de bramenpluknamiddagen. Met kameraden of alleen trok ik er op uit om aan de struiken langs de gracht – en boskanten bramen te plukken. De grootste bessen groeiden evenwel op de betere gronden bij mijn kozijns Hostens te Edewalle.
Toen ik halverwege de negentigerjaren mijn eerste Fantasiabramen proefde welden die beelden weer in mij op: grote vruchten met de stevige wilde bramensmaak. Fantasia is hierbij de voltreffer. Overweldigende vruchtbaarheid met reuzengrote bramen.
Bij de wilde bramen zijn er door kruisingen tientallen soorten ontstaan. Als ik mij het goed herinner heb ik ooit een standaardwerk over bramen kunnen aanschaffen met een beschrijving van meer dan 300 soorten; erg ingewikkeld en een erg duur boek.
Deze braam heeft men rond 1990 aangetroffen te Kingston-upon-Thames in Engeland, vermeerderd en in de handel gebracht.
Kort daarop kon ik een plant aanschaffen in Engeland.
Momenteel zijn de eerste vruchten rijp. Je herkent de rijpe vruchten aan de iets doffere tint. Dikwijls wijst een lichte insectenprik de weg. Bij behoorlijk weer gaat de vruchtrijping door tot in oktober. Aanhoudend zeer nat weer betekent echter een ramp. De Botrytisschimmel doet dan de meeste vruchten rotten.
Laat ons hopen dat er voldoende zonnige perioden komen tussen de vele aangekondigde vlagen!
Wetenschappers ontdekken nieuw plantenhormoonWetenschappers ontdekken nieuw plantenhormoon
Wetenschappers van de Wageningen Universiteit hebben een nieuw plantenhormoon ontdekt, dat verantwoordelijk is voor het regelen van de vertakking van de plant. De ontdekking is volgens de universiteit van groot economisch en maatschappelijk belang.
Plantenhormonen zorgen voor het grootste deel voor groei en bloei van de
plant. De plant maakt deze stoffen zelf en regelt zo onder meer aanpassing aan
het milieu en groei en ontwikkeling van wortels en stengels. De nu ontdekte
strigolactonen regelen hoezeer de plant zich vertakt.
Bron: AGD.Nl van 10/08/2008
Weer volop Herfstframbozen
Weer volop Herfstframbozen
De herfstframbozen hebben de verplanting zeer goed overleefd. Op het wachtperceel had ik ze in dikke zoden uitgestoken en op een rij buiten de fruitkooi midden april opgeplant. De op dezelfde manier verplante zomerframbozen hebben het niet allemaal gehaald. Hun wortelgestel is groter en daardoor kwetsbaarder. De zomerframbozen door de werkploeg van de NBS verplant -zonder het intact houden van de wortels in zodenblokken-hebben allemaal het laattijdig verplanten niet overleefd.
Ik heb al meermaals geschreven dat herfstframbozen voor de liefhebber interessanter zijn dan zomerframbozen. Ook in de beroepsteelt krijgen die nu veel meer aandacht.
Op de foto’s zijn vooral
vruchten te zien van het ras Autumn
Bliss. Op de eerste foto staat waarschijnlijk een ander ras. Misschien betreft het Dinkum (1995), het eerste ras van Derek Jennings na zijn pensionering.
Pimpelmeesjes ten aanval op de Mineerwormpjes in de Bladeren van de Paardekastanje
Onze fruitige ochtendlijke Milkshake
Onze fruitige ochtendlijke Milkshake
Een halve liter soyamelk of rijstmelk
Een geschilde en ontpitte citroen
Enkele herfstframbozen
Wat Dormanredbessen
Enkele appelbessen
1 banaan
2 appelen
1 soeplepel honing of ahornsiroop
worden in de blender gemixt.
Als topdressing nog wat herfstframbozen, blauwe bessen en enkele hazelnoten van de grote oogst van vorig jaar.
Klaverzuring
Afscheidsfeestje Veerle
Afscheidsfeestje Veerle
Vorige vrijdag vertrok Veerle terug naar Vancouver. Hier enkele foto’s van het afscheidsfeestje.
1. Veerle met vriendinnen Ingrid en Christel
2. Intussen op de trampoline
3. Peter en Marie voor de ingepakte Appelbes Viking
4. Zwaardvechters Sarah en Isis
5. Silke, weemoedig om het afscheid?
6. Jasmien
7. Werner bakte de frieten, getooid met de door tante Maria zaliger zelf gemaakte schort.
8. Aleide met dochters, v.l.nr. r. Mieke, Leen, Tinneke en Veerle
9. De ouderen; Boven ons hoofd groeien de druiven.
Parende Zandoogjes
Vlinderdag
Vlinderdag
Gisteren was het hier vlinderdag van Natuurpunt. Het werd echter druilerig weer en ik ben maar thuis gebleven.
Vanmorgen zaten op het Koninginnekruid, vroegere naam Moederkruid, een drietal vlindertjes.
Dank zij Dirk Van Tulder weet ik nu dat dit de zomervorm van de Landkaartjes is. Zie zijn reactie.
Een paar dagen terug dwarrelde een vlindertje neer in het gras. Ik kon er nog net een fotootje van snappen en het vlinderde opnieuw verder. Ook dit specimen krijg ik niet gedetermineerd.
Vorige week zag ik nog een rups en toen drong het tot mij door hoe weinig ik er nog opmerk in vergelijking met vroeger.
Een associatie deed mij er aan denken dat ik dit jaar nog geen enkel bessenbastaardrupsje opgemerkt heb op stekelbes of rode bes. De vorige jaren was dit eerder een pest.
CRINIUM
Generatieboom gestut
Generatieboom gestut
De generatieboom draagt dit jaar zo sterk dat ik heb moeten stutten. Je moet er onderdoor om naar een gedeelte van de tuin te gaan en het telkens bukken vond ik er te veel aan. Op deze boom heb ik 17 rassen geënt naar de 17 kleinkinderen. Veertien rassen hangen sterk beladen. Drie zijn nog te jong. Het ras met de opvallend gezonde bladeren is de Wintercitroen. Boven de staak op de eerste foto is een tot nog toe ongedetermineerd ras te zien. Beiden komen uit de tuin van de familie Lagrou uit Kortemark.
Nieuwe Brievenbus
Reactie uit Noord NederlandUien 2008
Uien 2008
Dit jaar zijn de
uien klein uitgevallen als gevolg van een schimmelziekte op het loof. Op korte
tijd zitten alle pijpjes onder de schimmel en sterven af. Of de schimmel verder
doordringt is (nog?) niet te zien. Misschien helpt het drogen in de volle zon?
Die schimmelziektes zijn iets van de laatste jaren. Nattigheid in het voorjaar heeft er veel mee te maken. In het warme voorjaar van 2007 kregen die geen kans.
De aardappelplaag sloeg dit jaar gelukkig iets later toe, zodat de aardappels iets meer konden uitgroeien.
Zwakste pruimenjaar uit de pruimengeschiedenisVruchtjes van de Boechoutse Wijnbes
Vruchtjes van de Boechoutse Wijnbes
In vergelijking met
Japanse Wijnbes en Dormanred
Op de blogs van 25/03 en 12/06 berichtte ik over deze bessen of zeg ik beter besjes.
De beste van de 3 is de fijne Japanse Wijnbes. Dormanred valt dit jaar precies wat kleiner uit dan anders. Te veel regen gehad?
De Boechoutse Wijnbes is de minste van de drie en toch valt mij de iets zuurdere smaak mee (ook bij de merels). De besjes zijn de kleinste van de drie. Misschien kunnen ze nog iets groter; gezien de late aanplant eind maart? We zien wel volgend jaar of ze het behouden waard zijn. Wie moet schipperen met plaats zou ik een dergelijke vrucht zeker niet aanraden. Een goede herfstframboos lijkt mij een veel betere keuze.
FOTO’S
1 Japanse Wijnbes
2 Dormanred
3 Boechoutse Wijnbes. Op de foto komt het besje er meer geflatteerd uit dan in werkelijkheid.
Suikererwten
Suikererwten
Ik had het met lieven David gehad over de Sugar Snap, de hoge Amerikaanse suikererwt, mijn erwtenfavoriet. Lieven schreef enkele jaren een zeer originele en fel gesmaakte tuinrubriek in Seizoenen, het ledenblad van de Vereniging voor Ecologisch leven en Tuinieren, met 13 000 leden.
Zijn antwoord uit eigen praktijk lijkt mij voor velen zeer interessant.
Ik zaai alle suikererwten veel vroeger dan je denkt, en binnenshuis. Meestal zet ik ze onder water net voor we naar mijn schoonouders vertrekken … op oudejaarsavond! De volgende nieuwjaarsochtend giet ik de zaden dan af, en meng ik ze met vochtig lavagruis. Zodra ze flinke kiemen vertonen, gaan ze dan in 9 x 9 potjes met gezeefde potgrond van eigen maaksel. Als ze daar weer uitkomen, moeten ze onherroepelijk naar de serre, anders lijden ze natuurlijk aan lichtgebrek. Intussen is het al bijna februari, en dan mogen de jonge erwtenplantjes een maand verder groeien in de serre. De vroegste rassen, zoals Sugar Bon en Sugar Ann, krijgen eind februari – begin maart hun definitieve plek in de serre. De andere rassen plant op een milde dag buiten.
Voordelen van deze methode:
Het werk dat erbij hoort, vind ik juist plezant. Overigens heb ik eind juni voor de lol nog eens een lage suikererwt gezaaid: gewoon om eens te kijken wat dat geeft; ze beginnen te bloeien!
FOTOMATERIAAL
1 & 2 : De Sugar Snab is een peul- of sluimerwt, die wel mag dikken en erwten vormen. Je plukt de dikke peul en bereidt deze in zijn geheel.
Er is wel een maar. Op de naden zitten vliezen. Bij het plukken verwijder je al een eerste vlies. Je zet je duim van de ene hand naast het steeltje en met de andere hand breek je de peul naar boven en trek je deze er af. Het dikste vlies blijft zitten.
Daarna haal je het vlies aan de bovenzijde er af.
3. Bedekte rij.
Vooral Vlaamse Gaaien zijn verzot op grote erwtenzaden. Daarom moet ik afdekken. Vroeger deed ik dit met vogelnet. Doch dit haakt overal achter. Met het insectengaas van 3,60m gaat het zeer gemakkelijk. Haperen is er niet meer bij.
4. Erachter een tweede, later gezaaide rij (hoogte 2,50 m). Spijtig had ik na het zaaien niet afgedekt. Dit was vroeger niet nodig. Houtduiven hebben drie kwart van de rij jonge plantjes gesavoureerd.
