Maandagavond regende het en we wilden toch koken met het Namibisch stoofje.

De jongste dochter Tinneke, die met haar man Werner twee jaar werkte in Namibië heeft dit leren kennen bij een Duitse anthropologe, die een centrum had in centraal Namibië.

In dit stoofje kook je met heel weinig hout. Daarbij wordt de warmte opgeslagen in de vuurvaste stenen wanden aan de binnenkant.

Deze vuurtjes hebben weinig hout nodig en benutten dit ook beter. Aldus wordt de in sommige streken schaarse bebossing gespaard.

Ik had dit stoofje omwille van de regen onder het open afdak geplaatst.

Mijn aandacht werd getrokken door een gezoem boven mijn hoofd.

Een wespennest. Een gevaarlijke situatie als de wachters je ontdekken. De lamp die ik net aangestoken had was echter de geschikte afleider.

Ik heb de stofzuiger gehaald en daarmee de gevaarlijke beestjes afgezogen. Gevaar was hier niet bij.

Wespen zijn een tijdlang nuttige dieren, zolang ze broedzorg hebben. Dan brengen ze insectenmateriaal naar het nest.

Daarna mogen ze nog even van het leven genieten in hoogzomer en in het najaar. Dan snoepen ze mee van de zoete vruchten en dranken.

Ik kon het nest hier bezwaarlijk laten hangen omdat we er regelmatig langs komen. En je moet de geit niet bij de kool zetten, in casu de druiven die er vlak naast hangen.

Opgeruimd staat netjes.

Perziken

Dit jaar zijn er maar weinig vruchten, in tegenstelling met vorig jaar toen er flink gedund moest worden.

Met het zomerweer van april was er dit jaar geen krulziekte.

Ik heb enkel 2 bladeren afgeplukt die een gedeeltelijke aantasting vertoonden.

Op de foto ziet u vruchten van het ras Benedicte, vier jaar geleden in Duitsland aangeschaft. Het is een witvlezig ras. Dit zijn de mooiste vruchten. 

Ook Peregrine is een witvlezig ras.

Bij dit laatste ras was er nogal veel Moniliarotting.

Verder heb ik nog Fertile de Septembre, een door Gembloux gepropageerd ras. De vruchten zijn nu nog vrij klein.
Pas bij het rijpen groeien ze flink uit.

Notenrui

In juni vroeg ik mij af of noten ook rui vertoonden. Begin juli vertelde iemand dat het een ramp was met zijn noten. Een paar emmers afgevallen noten.

Zelf heb ik wat rui geconstateerd onder een van de vorig jaar verplante Broadview’s. De Buccaneer en de Coenen bleven gespaard.

Wat is wie in Pruimenland?

Avalon Falso

Gisteren kwam mijn goede vriend Louis Eelen van Vorserlaar om enkele van zijn pruimen beter op naam te brengen.

Het begon al meteen met in mijn ogen een afwijking. Van de 3 vruchten Queen Victoria van dezelfde boom waren er twee identieke, maar de derde was groter, mooier, dikker en smaakte ook beter.

Deze vrucht kwam waarschijnlijk van een goed belichte tak met minder vruchten.

Van de 2 volgende, blauwe vruchten is er een foto.

In 2001 kocht ik te Brogdale een Avalon. Later hoorde ik dat dit een vergissing was. Men had een vrucht uit hetzelfde nest vermenigvuldigd, maar niet de ware. Deze boom noem ik dan maar Avalon Falso.

De vruchten zijn nu nog niet rijp. Het zijn lekkere vruchten maar niet de top als de echte Avalon die nu al een week voorbij is.

Cambridge Gage, een zaailing van de Reine Claude Verte is een stuk vruchtbaarder dan de ouder. Dit ras is gedeeltelijk zelfvruchtbaar en kan dus als enige pruim geplant worden voor iemand die maar weinig plaats heeft. Tussen haakjes de Engelsen spreken van Gages als wij het over Reine Claude’s hebben. Sir Gage die de pruim naar Engeland bracht uit Frankrijk gaf er zijn eigen naam aan.

De Reine Claude Verte is al een oud Frans ras dat de naam kreeg van de gemalin, Reine Claude van koning Frans I ((1494-1547).

Deze vrucht smaakt uitstekend, maar is toch minder zoet dan de R.C. Verte.

Denniston Superb ook een afstammeling van de R.C. Verte is in tegenstelling mat wat de naam zou vermoeden slechts een vrij matig smakende vrucht, alleszins op zandgrond. Zijn de vruchten op leemgrond beter?

Pruimen van een zware grond smaken over het algemeen beter.

We proefden nog een aantrekkelijk ogende Reine Claude achtige met een opvallende roodachtige blos.

De smaak is zeer goed, maar weer niet zo zoet als de R.C. Verte.