TIP

Hoera Zoersel!

Sinds gisteren mag Zoersel zich een 5 ***** gemeente noemen, geslaagd in de 5 opdrachten.

1.   1000 maskers maken en tot zaterdagmorgen verkopen voor een goed doel. Uiteindelijk werden 1022 maskers aan de man gebracht en het CoZoeGo project van Aleide Lagrou, dat nu al 7 jaar loopt kreeg de fenomenale check van € 10.737.

2.  Meer dan 300 kinderen hadden zich verkleed in wilde dieren uit Afrika.

3.  Meer dan 200 vrouwen met vlechten en in Boubou (lang Afrikaans kleed) droegen een mand op hun hoofd 100 m ver.

4.  Een reliëfkaart van Afrika maken met kroonkurken. Uiteindelijk werden zo’n 850.000 stoppen gebruikt die met een nagel vastgestoken werden. Voldoende nagels vinden bleek het grootste probleem.

5.  De apotheose: zing met 8000 het lied “Droog je Tranen AFRIKA”. Dit werd een ware triomfzang van de massa. Oordeel van de deurwaarder. “Ik heb enkele moeten aftrekken wegens niet meezingen, maar er zijn toch 8.800 personen geteld.(Bij het betreden van het park had iedereen een genummerde gele armband gekregen.)

Ook de weergoden waren Zoersel gunstig gezind. Dit alles vond plaats onder een zonovergoten hemel.

Vanavond om 20u15 allemaal kijken naar VRT één!

Foto’s

1.  Maskers

2.  Aleide

3.  Check

4.  Oudste dochter Leen met 8 jaar ervaring in Douala, de havenstad en met 3.000.000 inwoners de grootste stad van Kameroen.

5.  De draagsters

6.  Draagsters, met vooraan in groene boubou de mevrouw die later de ontroerende muzikale inleidingszang van het lied zou vertolken.

7.  De vuurdans met Mohamed.

8.  Isis, jongste van Leen en hier in Halle-Kempen 7 jaar geleden geboren.

9.  Reliëfkaart van Afrika

Wilde Postelein

Tijdens winter en voorjaar heb ik winterpostelein staan. Die zaait zichzelf uit. Een gedeelte moet ik wel afschermen tegen de loslopende kippen, want die zijn anders met alles weg.

Ook de zomerpostelein zaait zichzelf uit. Het zijn dikke, knapperige, malse blaadjes in de sla.

Er groeit ook een wilde postelein als onkruid. De blaadjes zijn veel kleiner. Zelfs in droge, warme periodes sterven uitgetrokken exemplaren niet vlug af, dank zij de oliehoudende stengels en bladeren. Liggend op de grond vormen ze opnieuw wortel.

Een verwante, maar reuzensoort heb ik op het tuinbouwbedrijf van mijn nicht op de twintigste mileroad (32 km) van het centrum van Detroit in de staat Michigan, de staat met de grote meren, (Verenigde Staten) gezien.

’s Zomers is het er heet en droog, een landklimaat. Hun ergste onkruid was juist een soort postelein . Een zeer forse, diepwortelend onkruid, met de hand niet uit te rukken. Voortdurend moet die uitgestoken en afgevoerd worden. Op de speciale stortplaats bleef die verder groeien, niet kapot te krijgen.

Mijn favoriet onder de bramen: Fantasia

Uit mijn kinderjaren heb ik nog een duidelijke herinnering aan de bramenpluknamiddagen. Met kameraden of alleen trok ik er op uit om aan de struiken langs de gracht – en boskanten bramen te plukken. De grootste bessen groeiden evenwel op de betere gronden bij mijn kozijns Hostens te Edewalle.

Toen ik halverwege de negentigerjaren mijn eerste Fantasiabramen proefde welden die beelden weer in mij op: grote vruchten met de stevige wilde bramensmaak. Fantasia is hierbij de voltreffer. Overweldigende vruchtbaarheid met reuzengrote bramen.

Bij de wilde bramen zijn er door kruisingen tientallen soorten ontstaan. Als ik mij het goed herinner heb ik ooit een standaardwerk over bramen kunnen aanschaffen met een beschrijving van meer dan 300 soorten; erg ingewikkeld en een erg duur boek.

Deze braam heeft men rond 1990 aangetroffen te Kingston-upon-Thames in Engeland, vermeerderd en in de handel gebracht.

Kort daarop kon ik een plant aanschaffen in Engeland.

Momenteel zijn de eerste vruchten rijp. Je herkent de rijpe vruchten aan de iets doffere tint. Dikwijls wijst een lichte insectenprik de weg. Bij behoorlijk weer gaat de vruchtrijping door tot in oktober. Aanhoudend zeer nat weer betekent echter een ramp. De Botrytisschimmel doet dan de meeste vruchten rotten.

Laat ons hopen dat er voldoende zonnige perioden komen tussen de vele aangekondigde vlagen!

Weer volop Herfstframbozen

De herfstframbozen hebben de verplanting zeer goed overleefd. Op het wachtperceel had ik ze in dikke zoden uitgestoken en op een rij buiten de fruitkooi midden april opgeplant. De op dezelfde manier verplante zomerframbozen hebben het niet allemaal gehaald. Hun wortelgestel is groter en daardoor kwetsbaarder. De zomerframbozen door de werkploeg van de NBS verplant -zonder het intact houden van de wortels in zodenblokken-hebben allemaal het laattijdig verplanten niet overleefd.

Ik heb al meermaals geschreven dat herfstframbozen voor de liefhebber interessanter zijn dan zomerframbozen. Ook in de beroepsteelt krijgen die nu veel meer aandacht.

Op de foto’s zijn vooral vruchten te zien van het ras Autumn Bliss. Op de eerste foto staat waarschijnlijk  een ander ras. Misschien betreft het Dinkum (1995), het eerste ras van Derek Jennings na zijn pensionering.

Onze fruitige ochtendlijke Milkshake

Een halve liter soyamelk of rijstmelk

Een geschilde en ontpitte citroen

Enkele herfstframbozen

Wat Dormanredbessen

Enkele appelbessen

1 banaan

2 appelen

1 soeplepel honing of ahornsiroop

worden in de blender gemixt.

Als topdressing nog wat herfstframbozen, blauwe bessen  en enkele hazelnoten van de grote oogst van vorig jaar.

Vlinderdag

Gisteren was het hier vlinderdag van Natuurpunt. Het werd echter druilerig weer en ik ben maar thuis gebleven.

Vanmorgen zaten op het Koninginnekruid, vroegere naam Moederkruid, een drietal vlindertjes. 

Dank zij Dirk Van Tulder weet ik nu dat dit de zomervorm van de Landkaartjes is. Zie zijn reactie.

Een paar dagen terug dwarrelde een vlindertje neer in het gras. Ik kon er nog net een fotootje van snappen en het vlinderde opnieuw verder. Ook dit specimen krijg ik niet gedetermineerd.

Vorige week zag ik nog een rups en toen drong het tot mij door hoe weinig ik er nog opmerk in vergelijking met vroeger.

Een associatie deed mij er aan denken dat ik dit jaar nog geen enkel bessenbastaardrupsje opgemerkt heb op stekelbes of rode bes. De vorige jaren was dit eerder een pest.

Generatieboom gestut

De generatieboom draagt dit jaar zo sterk dat ik heb moeten stutten. Je moet er onderdoor om naar een gedeelte van de tuin te gaan en het telkens bukken vond ik er te veel aan. Op deze boom heb ik 17 rassen geënt naar de 17 kleinkinderen. Veertien rassen hangen sterk beladen. Drie zijn nog te jong. Het ras met de opvallend  gezonde bladeren is de Wintercitroen. Boven de staak op de eerste foto is een tot nog toe ongedetermineerd ras te zien.  Beiden komen uit de tuin van de familie Lagrou uit Kortemark.