POMOLOOG TE KRUISHOUTEM

Ik heb te Kruishoutem de peer Comte de Chambord leren kennen; een mooie, lekkere peer die nu op smaak is en dan ook moet gegeten worden.

Van Silvain Depauw kreeg ik de tip dat meer info te vinden is op:

www.bongerdgrooteveen.nl

HOORNAAR op Concorde

De laatste tijd zie ik steeds de grote hoornaarwesp; te herkennen aan de veel forsere bouw en vooral de roodachtige kleuren aan de kop. Net als de wespen begeven deze zich nog even op snoepreis.

RIK DEDAPPER

Zopas verneem ik het overlijden van Rik Dedapper, een maand geleden te Geraardsbergen. Hij werd bijna 94.

Kort na de oprichting in 1973 van Vrienden van de Biologische Land- en Tuinbouw, Antwerpen – Voorkempen kwam Rik ons opzoeken. Hij werd een zeer gewaardeerde medewerker. Dra  richtte hij de afdeling Geel op. Zijn grote tuin te Geel werd een leer – en voorbeeldtuin voor velen. Als tuinderszoon uit het Gentse had hij een grote kennis opgebouwd. Die kennis begon hij neer te schrijven. Eerst in ’t Seizoentje, het kwartaalblad van Velt. Weldra werden dit boeken die eerst in stencilvorm, maar daarna in boekvorm uitgegeven werden door NV De Vlijt te Antwerpen. Rekad gaf de verdere publicaties uit.

Kranten bedelden naar zijn artikels.  Rik ging bijzonder graag in debat. Ondermeer 'Landbouwleven' gaf hem die spreekbuis.

Ongetwijfeld heeft Rik het meest bijgedragen tot verbreiding van de kennis van het biologisch tuinieren.

Daarnaast was hij ook een baanbreker voor de biologische beroepsteelt en raadgever van beginnende bioboeren.

Uitgave Rekad Herentals

Te Wevelgem bij Pierre Demeulenaere

Pierre is de vertegenwoordiger van de Crocqueurs de Pommes in Vlaanderen. Vorig jaar heb ik hem leren kennen ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van de afdeling Nord & Pas de Calais.

Volgens hun webstek woont Pierre in de Tochomstraat; in werkelijkheid is dit de Toekomststraat 101.

Hij bezit een gediversifiëerde fruittuin met nogal wat ongewone, meestal Franse rassen.

Haast alles groeit er opperbest in de zware zandleemgrond van zuid West-Vlmaanderen

Vorig jaar had Pierre een enorm grote, mooie peer bij, Belle Angevine Dit is een oude, Franse kookpeer van januari tot april.

André Leroy in zijn standaardwerk Dictionnaire de Pomologie van 1867 klasseert de vrucht als: “Deuxième pour la cuisson, et complètement mauvaise pour le couteau”. (De Catillacpeer is wel een eerste klas bakpeer).

Schijn bedriegt!

Lombarts Calleville

Octendgloren 5 oktober te Voormezele

Na een rit van twee uur ben ik aangekomen bij ‘Lombarts Calleville’, zo heet het bedrijf van Luc Goossens te Voormezele, tegen Heuvelland.

Mijn kweeperen werden er verwerkt tot sap (1/3^de kweepeer, 2/3 appelsap).

Heerlijk.

Grand Champion

Vanmorgen de laatste exemplaren van deze lekkere peer gesavoureerd. Het is inderdaad een grote kampioen onder de peren.

Dit is een Amerikaans ras dat in de zestiger jaren verspreid werd door een Oost-Vlaamse firma.

Het is bij mij een kleine boom gebleven.

Ik heb er nog nooit schurft op gezien. Vorig jaar waren er heel veel vruchten. Ook dit jaar kon ik een bakje plukken.

Het smeltend vlees is zoet en sappig.

Echt een lekkere peer die veel te onbekend is gebleven, niettegenstaande haar uitstekende eigenschappen.

Een van de weinige boomkwekers die dit ras verkoopt is Andre Hendrickx te Stabroek.

RUBIN

Nog een appel van de NBS uit 1994 is het Tchechische ras Rubin. Van een zekere schurftgevoeligheid is dit jaar niets te merken.

Wel merk je op sommige vruchten ingezonken zwarte plekjes, anders dan kurkstipplekken. Maar ik moet dit nog verder controleren.

Rubin is een kruising tussen Lord Lambourne en Golden Delicious. De groeikracht van de boom is eerder matig. Ik heb een MM106.

Het is een aantrekkelijk rode, sappige, knapperige appel met aangenaam zuur-zoet vlees. De pel is taaier.

De vrucht houdt tot december.

Bij mij is de boom beurtjaargevoelig.

Fruithappening West-Vlaanderen

Stand Veltfruitwerkgroep Beernem (zie 18 juli)

Gisteren met veel genoegen de Fruitexpo in het provinciaal domein. Tillegembos, bij Brugge, bezocht. Bij mijn weten de eerste maal dat mijn geboorteprovincie een grote fruittentoonstelling organiseert. Er was massale belangstelling. Een treffer met het weer.

Veel bekenden ontmoet.

De Nationale Boomgaardenstichting had gezorgd voor het tentoongestelde fruit.

De voorzitter Ludo Royen bemande samen met het duo Eddy Vets – Louis Milis de fruitherkenningsstand. Het was er dringen.

Bart Dequidt, de excellente boomkweker van Kemmel had er zijn informatieve stand.

Met bijzonder veel genoegen zag ik er de zeer groene stand van Marc Geens met een rijk voorziene stand van kleinfruitplanten.

In mijn ogen is kleinfruit voor de gewone liefhebber nog een stuk interessanter dan het grootfruit.

De Veltfruitwerkgroep van Beernem, enig in zijn soort, was sterk vertegenwoordigd.

Vermelden we nog dat de Provincie West-Vlaanderen het degelijk en rijk geïllustreerde boek Hoogstamfruitbomen in West-Vlaanderen uitgegeven heeft.

216 blz. Voor de prijs moet je het niet laten: €4 provincie@west-vlaanderen

OTAVA

Dit is een van mijn toprassen en wat smaak, bewaarvermogen en gezondheid betreft (afgezien van de kankergevoeligheid).

De vrucht heeft een uitstekende zuur-zoet verhouding en is sappig.

Hij bewaart tot april. Het vitamine C gehalte ligt hoog.

Bij mij is de boom nog resistent tegen schurft. Dit voorjaar heb ik toch en paar topjes met meeldauw afgeplukt.

Het ras werd beproefd in de proeftuin van Wageningen, maar werd niet goed genoeg bevonden voor de beroepsteelt. Ik meen te hebben onthouden dat het ras daar niet volledig schurftvrij bleek. Misschien was hij ook niet mooi genoeg voor de handel.

Het grote nadeel van dit ras is echter de kankergevoeligheid (bij mij toch).

Ik heb de boom van de Nationale Boomgaardenstichting. De boom werd geplant in het najaar van 1994, de eerste maal dat men resistente rassen aanbood. De onderstam is een MM106. Vorig jaar heb ik een paar grote, sterk verkankerde takken weggezaagd. Ook het bovenste stuk van de harttak werd weggenomen. Enkele grote kankers werden uitgeschraapt en ingesmeerd. Op de gesteltakken is de kanker momenteel gestopt, maar weer heb ik enkele kleine, aangetaste takken moeten wegknippen.

Het ras is ook beurtjaargevoelig. Na de zware oogst van vorig jaar waren er dit jaar maar weinig vruchten. Wellicht zou vruchtdunning helpen om de beurtjaren tegen te gaan.

Otava is van Tchechische origine uit een kruising van Shampion en Jolana in 1979.

De Pijp erin

De werken voor de gasleiding vorderen nu snel.

Dinsdag, 25 september werd de sleuf gegraven. Het was interessant het profiel van de grond te zien. Nog wat zwarte grond, dan een onregelmatige band van wit en bruin zand van een kleine meter en daaronder het grauwe zand.

De lange gasbuis werd er in getrokken en onmiddellijk gedeeltelijk ondergegraven.

Ik heb al een maand twee tuinen, afgesneden van elkaar door het traché.

De kruiwagen gevuld met appels uit het tweede perceel kon ik deze namiddag niet meer naar huis rijden.

Na de passage met de lege kruiwagen werd achter mij de betonweg opgebroken en daar een nog diepere sleuf gegraven, 2,30 m diep.

Men rekent voor de gracht 0,5 m, dan 1,30 m bedekking en dan de buis van 0,5 m doormeter.

Morgen wordt alles weer effen gemaakt en krijg ik de appelen thuis.