Berichten van 19 januari 2009 tot 25 januari 2009

Kip zonder Kop

Zonet vond dochter Leen een kip zonder kop in de tuin. Een jonge kip werd het slachtoffer van een vos bij de morgenuitstap. Dit is het eerste slachtoffer onder mijn kippen.

Zolang ze in het hok blijven met de kettingen (zie blog 01/04/2007) in het uitloopgat, zijn ze tot nog toe veilig, maar een vos kan blijkbaar ook op de loer liggen tot ze hun bescherming verlaten. Enkel de kop is weg. Zo’n grote honger had de vos ook blijkbaar niet?

Het slachtoffer is een jong dier, deze zomer aangeschaft. De overige 6 kippen leggen weer zoveel dat we met ons zessen de eieren haast niet op krijgen.

In Pamel kennen ze alles van Aardbeien

Gisteren (22/1) had ik het genoegen de eerste dag van de 4 daagse Cursus Biologische Teelt van Aardbeien mee te maken aan het Provinciaal Proefcentrum Kleinfruit te Pamel in het Pajottenland.

Om er te geraken moet je wel hogere regionen opzoeken. Via een trap aan de achterkant kom je in de ontvangsthal met cafetaria. Aanpalend is de zaal met vooraan vergaderruimte met tafels in U gerangschikt. Veel volk: 34 deelnemers.

Na de voorstelling verhuizen we naar andere helft van de zaal voor de cursus met powerpoint presentatie, zeer goed geconstrueerd en helder uitgelegd door Yves Hendrickx, de directeur van het centrum, een expert aardbeien met vele jaren ervaring, eerst in de klassieke teelt en al 10 jaar in bio.

Verzadigd van een eerste pak leerstof gingen we in het gure en natte weer een kijkje nemen naar de proefvelden. De afgedekte planten leken nog zeer gezond, niettegenstaande de voorbije , zware vriesperiode.

Het vermeerderingsveld ligt klaar met de ruggen afgedekt met plastiek, waarin de planten zullen komen en ertussen een 4 m breed worteldoek. Net voor de uitlopers verschijnen komt er een laagje van 2-3 cm compost op. Men schikt de groeiende ranken. Nog iets later brengt men opnieuw een dunne compostlaag aan waarin de nieuwe planten voorbeeldig en gezond groeien en dit ondanks dat de moederplanten soms infecties vertoonden. Op deze manier heeft men weinig last van onkruidgroei.

Hierboven komt nog een tunnelconstructie.

Na de namiddagcursus gingen we weer buiten kijken.

Yves vertelde dat de ruggentrekker bij hen op punt gesteld werd en dat hij deze machine al in Spanje aan ’t werk heeft gezien. Men plant op ruggen om te voorkomen dat de planten met hun wortels in stagnerend water staan.

Vooraan snijden de verbrede tanden een strook grond weg en stuwen deze naar binnen waarop een rol de grond aandrukt. Vervolgens wordt de vloeidarm in ’t midden en wat verzonken aangelegd en over dit alles wordt de plastiek aangetrokken, dit alles door dezelfde machine. In de toekomst zal dit afbreekbare plastiek zijn, gemaakt uit organisch materiaal, dat toch voldoende lang meegaat.

De compostbereiding wordt professioneel aangepakt. Vroeger moest massaal afgevoerd worden. Er is de hakselaar en het materiaal wordt geregeld omgezet, en zo nodig opnieuw optimaal bevochtigd. In de zomer heeft men na drie maand bruikbaar materiaal.

Op de percelen komt 1,5 m³ compost per are (100 m²), aangevuld met organische meststoffen aan de hand van het voorafgaande bodemonderzoek.

MIRABEAU

Lieven David van Rillaar is een van de zeldzame volbloed tuiniers met de natuur mee.

Hij wint zelf zaden en selecteert op goede eigenschappen. Zo heeft hij een enige tomatenverzameling. Een paar jaar geleden berichtten we erover op de blog. Hij waagt zich aan eigen kruisingen en met succes. Zo heeft hij een eigen braamboos (braam-frambooskruising ): Vera, naar een van zijn dochters. Men weet dat het van veel geluk afhangt, maar ook van ‘Fingerspitzengefühl’ om goede resultaten te boeken: 1 kans op 100 of 1000 of nog veel minder, afhankelijk van de criteria die men zich stelt. Voor een nieuw, echt commercieel ras zal dat wel in de miljoenen lopen.

Lieven zond mij gegevens van een zaailing pruim die hij Mirabeau genoemd heeft. Vorig jaar waren er geen vruchten. Hij had echter foto’s van vroeger en die zijn ronduit schitterend. Na 4 jaar had hij de 1^e vruchten. Eerst dacht hij aan een mirabelpruim. De zeer vroege bloei en grootte lijkt eerder te wijzen op een myrobolaan of kerspruim. De opbrengst is groot en de smaak niet te versmaden. Zeker op te volgen deze zomer.

Lieven:

“Het is nog maar januari, maar we mogen toch al dromen van sappige, zoete pruimen, hé.

Bijgaand enkele plaatjes van mijn zaailing Mirabeau.”

De kans is groot dat we dit jaar een goed pruimenjaar krijgen.

Erger dan vorig jaar kan het alvast niet, want dat was het slechtste in tientallen jaren.