Nacht van de Geschiedenis Trappistenbieren
Het Davidsfonds is vanavond (20/3) op vele plaatsen actief. Lionel, de voorzitter had gekozen voor bepreken en proeven van de trappistenbieren. Alhoewel afkomstig van ‘bachten de kuppe’ (Houtem) was hij er niet in gelaagd Trappistenbier nr 1, West-Vleteren te bemachtigen. Er stonden er 5 van de 6 op het programma.
Eric Loobuyck, oud-leerkracht wonende in buurgemeente Malle wist heel wat te vertellen over het ontstaan der kloosterorden , van de woestijnvaders over de Benedictijnen, de Cisterciensers , de Bernardijnen, waarvan er bij ons maar 4 overschieten in de addij van Bornem en tenslotte de trappisten, genoemd naar de La Trappe, de abdij in Frankrijk met veel verstrengde regels: geen vlees eten en zwijgen. In de loop der jaren is men een stuk redelijker geworden. Oorspronkelijk voorzag men totaal zelf in eigen levensonderhoud. Het trappistenbier vormt een grote bron van inkomsten. En ook over trappistenbier wist Eric alles.
We begonnen met het proeven van Orval. Men gaat hier opvallend anders te werk. Hop wordt pas na het brouwproces bijgevoegd. Vandaar de opmerkelijke, zure smaak. 6,3 vol. % alcohol. Valt niet bij iedereen in de smaak. Mij staat Orval wel aan.
Vervolgens kwam Achel aan bod, de meest recente trappist. Achel is maar een arme abdij. Men kreeg geen oorlogschade vergoeding, na de verwoestingen van de eerste wereldoorlog. De elektrische dodendraad werd dwars door de abdij gebouwd ( Zie blog van 19-07-2011) en al het brouwmateriaal werd geroofd om het koper voor militaire doeleinden te gebruiken. Noch België, noch Nederland wilden vergoeden.
Vervolgens kwam echtgenote Solange aan bod met het verhaal over de kaasmakerij in Westmalle en Chimay. Men kweekt met rassen die gemakkelijk kalven. In Malle zijn dit eigen Witruggen, Blaaskoppen en Lakenvelders. En moet je horen: koeien geven meer melk met muziek, geen klassieke muziek maar echte rockmuziek! Chimay heeft geen eigen veestapel. Daar sloot men een contract met de omliggende boeren. De kaas is smeuïger dan deze van Westmalle. De kaasmakerij vertrekt van volle melk. In Westmalle wast men de jonge kaas met een zetmeel product, in Chimay doet men dit gedeeltelijk met bier!
Solange liet ons de wrongel en de wei proeven. Best lekker, die wei. Die deed mij denken aan de karnemelk die in de zomer diende als drank bij het landwerk. De kruik werd fris gezet in de diepte en schaduw van een gracht.
Chimay is de grootste brouwerij, en commercieel gericht, met meerdere producten. De trippel, 8 vol % viel bij velen in de smaak.
Het was een boeiend verhaal hoe de eerste 4 trappisten, die naar Amerika gestuurd werden met de Franse revolutie in Rotterdam strandden en tenslotte door de bisschop van Antwerpen naar Westmalle gehaald werden. Gegoede burgers kochten voor hen de boerderij. In 1836 begon men er te brouwen. De donkere, dubbele trappist bedroeg in het verleden het dubbel van de trippel. Nu is het de trippel die tweemaal meer gebrouwen wordt dan de dubbele. De opbrengst dient voor het onderhoud van de abdij en gaat verder integraal naar talloze projecten. Dubbele 7%; trippel 9,5%. Rond 1970 wou men moderniseren en had men had Westmalle een brouwerijingenieur aangetrokken en de trappist trok op niets meer.Broeder brouwer kon het beter.
De huidige abt, Nathaniel is ook de boer. Momenteel wordt er een hypermoderne, nieuwe stal gebouwd.
Als laatste kwam de straffe Rochefort, een bruin bier van maar eventjes 11,3 %. Ik ben niet bij de liefhebbers.
We vernamen nog dat krassen in de bodem van het glas zorgen voor bubbels, champagne-effect. Duvel past dit al een tijdje toe.
Voor de gezondheid kregen we nog een glaasje biergist.
FOTO’S
Eric Loobuyck
Solange
Wei
Chimaykaas
Orval
Achel
Chimay blond
Westmalle trippel
Rochefort
