Berichten van 17 maart 2014 tot 23 maart 2014

Bezoek aan en rondrit omheen de luchthaven van Zaventem

Met KVLV Halle-Kempen en Schilde (23-3)

De grotere mannelijke aanwezigheid was opvallend.

We hadden met Franky een uitstekende gids die alles tot in de puntjes uitlegde. Iemand noemde hem een “gouden gids”.

We hoorden alles over het inchecken met alle mogelijke problemen, passeerden de grenscontrole naar de taxfree zone, hadden een zicht op een terminal en zagen een Turks vliegtuig vertrekken. Langs een landingsbaan in de verte stelden zich 4 brandweerwagens op, mogelijks was er iets niet in orde (achteraf niets meer gehoord) en kwamen terug via de zaal met de bagage-aankomst. Je krijgt een veel beter inzicht; werkelijk zeer boeiend. Maatregelen voor de veiligheid zijn streng. Ik wist niet dat 100 ml vloeistof wel toegelaten is in de handbagage.

Brussels Airport is nu een private onderneming met nog veel groeimogelijkheden. Voor de val van Sabena waren er in  2000 21 miljoen passagiers. In 2013 waren er al terug 19 miljoen.

We stapten weer op onze bus voor een lange rondrit rond de vlieghaven. Aan de ene kant zaten we in de regen, aan de andere kant was het droog.

FOTO’S

Brussels Airport

Iedereen krijgt een batch

Franky bij de luchtfoto. De luchthaven beslaat 1250 Ha en strekt zich uit over verschillende gemeentes. Boven links zie je de E19 naar Antwerpen. Diechtbij bevindt zich Brucargo, de vrachtluchthaven, in het verlengde de militaire luchthaven van Melsbroek. Je ziet een gedeelte van de ring.Onder de luchthaven zie je de steenweg Brussel –Leuven.

Cockpits

Aanlegterminal en vliegveld naar het Z-O.

Brucargo, met een oude Boeing 747 als vrachtvliegtuig. De neus wordt opengezet voor het laden. Volgens Franky een van de mooiste, betrouwbaarste en stabielste vliegtuigen.

Controletoren

Rader

Kerktoren van Diegem.

Feed-back Taybes

(met dank aan Piet)

Ik heb de Buckingham al van bij de lancering ’96 of “97 in Engeland.

Die staat nog steeds in mijn plastiekserre. Ik had al die tijd reeds zeer vroeg vruchten, misschien een tikkeltje kleiner maar van dezelfde vorm en smaak als de gestekelde.

Er staat er ook een buiten, maar niet op een ideale plaats, in de schaduw van onze familieboom met de 16 appelrassen voor de kleinkinderen. Dikwijls bevroren de takken - in de serre is dit nooit gebeurd – en zoals je weet staan de merels vroeger op dan wij. Ik kon maar af en toe een +/- rijpe bes proeven.

De Buckingham op de vorige blog staat het derde jaar in de fruitkooi.

Daar de Buckingham en de Medana nu naast elkaar groeien, zal de vergelijking makkelijk zijn. Ik breng erover verslag uit over enkele maanden.

Ik vond de blog bij Fruitberg. Dit is niet de Buckingham, doch een andere braamboos (een boysonbes?)

De Buckingham heeft dezelfde vorm als de Medana, die eronder staat bij Fruitberg.

U kan foto's van mijn Buckingham in de serre vinden op de blog van 3-6-2009

U kan op de blog, in het rechthoekje links boven:  taybes invullen en op zoeken klikken. Dan vindt u een reeks blogs waar taybes ter sprake kwam.

Kent u de Taybes?

De Taybes werd door Derek Jennings ontwikkeld in het Scottish Crop Research Institute en in 1978 op de markt gebracht.

Ik heb hem leren kennen toen hij na zijn pensionering in Kent woonde. Ik had in 1992 een annonce gezien voor bramen die hij verkocht en ook voor Glen Coe, de paarse framboos die hij ook had gecreëerd. Toen we in 1995 met enkele Velt-fruitvrienden naar Engeland trokken, had hij tijd om ons te ontvangen. Hij had net een telefoontje gehad uit Buckinghamshire. In een tuin had zich een mutatie voorgedaan op de Taybes. De bessen hadden er niet onder geleden. “en zeggen dat ik talloze proeven deed om de Taybes stekelloos te krijgen. Het lukte met de stengels maar niet met de vruchten.”

Vorige week met het in orde brengen van mijn kleinfruitkooi viel mij het grote verschil op tussen de oorspronkelijke Medana Taybes en de mutatie Buckingham Taybes.

Op het eerste zicht zou je helemaal niet zeggen dat ze naaste familie zijn! De Buckingham (mutatie) staat al helemaal in blad, terwijl de oorspronkelijke er nog helemaal kaal bijstaat.

Zie de foto’s

De Taybes, een braamboos, kruising tussen braam en framboos, is behoorlijk productief met grote, zeer aromatische bessen. Naar mijn bevinding is ze wellicht de braamboos die het best tegen strenge wintervorst kan. In de voorbije, strenge winters waren er telkens een aantal takken bevroren, doch niet allemaal. Slechts eenmaal was 1 van de 2 helemaal bevroren, terwijl de andere er nog tamelijk goed uit kwam.

Nog een anekdote. Een heel aantal jaren terug gaf mijn vrouw Aleide een voordracht voor de wijngilde van St. Job. Een lid vertelde mij dat hij al een rijpe braam had. Ik vroeg of ze volledig zwart was, wat beaamd werd. In juni kan dit niet en ik mocht ter plekke komen kijken in Ekeren.

Een tuin met een microklimaat met een Taybes. Die groeide er horizontaal aan een lange, stevige draad van 1,2 m met rechthoekige mazen. Nog nooit had ik een Taybes gezien met zoveel vruchten.

Ik heb er uit geleerd mijn braambozen en bramen zo horizontaal mogelijk te leiden. Ik kom hierop nog terug in een van de volgende blogs.

FOTO'S

De foto's tonen 2 verschillende  Medana's  of gestekelde Taybessen. De Buckingham die een paar keer getoond wordt is steeds een en dezelfde plant. Die staat al helemaal in blad. Terwijl de oorspronkelijke, of Medana er nog helemaal kaal bijstaat.

1. Medana (gestekelde) Taybes

2. Idem

3. Idem

4. Idem

5. Links Buckingham (Stekelloos)

6. Buckingham  Let op de vele bladeren!

7. Medana rechts

8. Medana

9. Buckingham