Berichten van 15 september 2014 tot 21 september 2014

Bezoek aan Soniën te Overijse

Dit is het enige biologisch (sinds 2000) serredruiven bedrijf in Vlaams Brabant. Met de minuscule beestjes van Biobest (Westerlo) worden de belagers in toom gehouden.

Vijftien jaar terug ben ik er al eens geweest.

We worden ontvangen door Flup Luppens die de druiventeelt beheert. De serres zijn gemoderniseerd en zijn computergestuurd. Enkel in het derde compartiment hangen nog druiven. Japanse kinderen van de International School zijn ijverig vragen aan het invullen.

Flup geeft uitleg over de druiventeelt aan de hand van platen en een druivenstok. In de voorwinter worden de ranken ingeknipt tot op 2 ogen. Na het uitlopen wordt enkel de sterkste scheut behouden. Het grote werk is het uitkorrelen van de trossen. Met een klein schaartje worden de kleine en naar binnen groeiende druiven weggeknipt; gedurende 5 weken werk met vijf man.

Het resultaat, de reuzengrote druiven hangen boven ons hoofd. Tot ongeveer half oktober kan er worden geoogst. Vanaf begin januari worden er, opeenvolgend, compartimenten verwarmd, zodat het oogsten kan beginnen vanaf juli.

Een gedeelte van de oogst en ingekochte druiven worden verwerkt tot sap en schuimwijn en ook likeur.

Daarvoor dalen we af in de kelder, het rijk van broer Pips. Hele rekken met champagneflessen staan er te rijpen. Dagelijks worden die geschud en een beetje gedraaid. Pips geeft uitleg over het proces. Hij demonstreert ook hoe hij door het mangat in het 6 000 litervat kruipt om dit te reinigen.

Het proeven gebeurt in het winkelzaaltje boven. Je kan uit een zestal producten kiezen voor het gratis proevertje en additioneel betaal je €1 voor een andere smaakmaker. Mij bekoorden de likeuren.

FOTO’S

De laatste foto: Flup met Fons De Meutter, voorzitter van OKRA Halle-Zoersel

VERVOLG

In de kelder en het proeflokaal

De grote Wandeling

De vorige dag hadden we al een bezoek gebracht aan het menhirveld van Suleczino. In een folder schreef men dat het van de 1 ste eeuw zou dateren? Ik dacht dat men de menhirvelden in het laat-neolithicum situeerde, zo’n 3000 tot 2 000 voor Chr. ?

Een wagen blijft staan aan de aankomst. De andere wagen brengt ons naar het vertrekpunt. Na de wandeling gaat de wagen bij de aankomst de wagen van het vertrekpunt ophalen.

De te volgen weg wordt aangeduid met een donkergroen teken. Meestal lopen we in bebost gebied, maar ook tussen grote, open velden. Een paar keren dwarsen we plaatsen met enkele woningen.

We doorkruisen een gebied met eerder schrale zandgronden: dennen en berkenbossen. Je zou heiderestanten verwachten, doch ik heb hiervan weinig gezien. Meerdere keren komen we bosbessen tegen met nog enkele vruchten. Enkele keren groeien er ook schrale, rode vossenbessen (Vaccinium vitis-idaea) en jeneverbes struiken. Ik zie een rijke flora, bekende en onbekende planten. Ook hier zijn de vlinders eerder schaars. Roofvogels zijn er nauwelijks te zien.

In open veld zijn het praktisch uitsluitend stoppels van grote graanvelden, soms een nog niet geoogst veld boekweit met de blauwe korenbloemen uit mijn jeugd. Een zeldzame keer zien we een koe op een wei bij een boerderij.

Op de terugweg, nadat we de wagen bij het vertrekpunt hebben opgehaald, zie ik een aanduiding van een reservaat met een uithangbord met kraanvogels en iets later zien we inderdaad 2 kraanvogels op een veld naast de weg!

En zeggen dat ik die wandeling van ongeveer 15 km zonder veel averij overleefd heb.

FOTO’S

We rijden met een wagen tot het vertrekpunt

Vlinder

Boekweit met korenbloemen (Peter)

Verzorgde tuin

Zwaluwen verzamelen hier nog vooraleer de terugtrek aan te vangen. Een beeld dat we al 40 jaar niet meer zien bij ons.

In het bos

In open Veld (P)

Vallei

Even uitblazen (P)

Vervolg

De wandelaars (P)

De velden hier beslaan vele hectaren (P)

Idem (P)

We komen aan het menhirveld, dicht tegen het eindpunt van de wandeling

Restanten van een begraafplaats?

Menhirs

Idem

Idem

We zijn de wagen gaan ophalen en zien 2 kraanvogels

Laatste Suikermaïs

Samen met dochter Mieke vandaag de laatste suikermaïs van dit jaar gesnoept.

Mieke kreeg in 1965 de borst van Aleide en ik bracht volop suikermaïs aan. Toen was het het zaadvaste ras Golden Bantam. Nog steeds interessant, doch het ras kan niet op tegen de super sweet hybride rassen.

Met de actie van Colruyt dronk ik er Cava Gran Baron bij. Een positieve verrassing. Jaren terug dronk ik deze cava. Toen ontgoochelde die mij.

Tijdens deze maand bij het genieten van de suikermaïs met heel wat verschillende cavas, was ik opgetogen met de cava Gran Baron, wat een vooruitgang!