Archief

Paasbloemen

Op enkele dagen tijd staan reeds paasbloemen open. Na de extra lange kou ging het wel heel snel.

Ze stonden er al toen we hier 48 jaar geleden kwamen wonen. Elk jaar kondigen ze trouw de lente aan.

The Axil of the Mountain

Video show van Marie Julia Bollansée in de loft van Bea Crepain aan de Schelde te Antwerpen

Van zonsondergang 20/3 tot zonsopgang van de lentedag 21/3

Een hele belevenis in zo’n fantastische, architecturale loft aan de Schelde van de charmante gastvrouw Bea Crepain.          Een wonderlijk schouwspel om van op het begroeid terras de Schelde en de omgeving te zien.

De video’s betreffen de boomplanting en het leven van Nijo De Bruyne en zijn vrouw in Auvergne. Nijo was speciaal overgekomen naar Antwerpen.

FOTO’S

Marie Julia Bollansée

Marie en Peter

Peter en Bea Crepain

De architectuur

De Schelde en linker oever

De rechter oever

Op het terras

Da’s mijn vader van het appelsap

Peter en Karel Tobback

Dochters Leen en Mieke

Bezoekers

Jim, de oudste van Marie in diskussie

Peter met zonen Michiel en Jochen

Schoonzoon Rene, efkens terug uit Vancouver met Mieke en Michiel

Rene aan de babbel met oud-koloniaal.

Video

Video in de Auvergne

Nijo De Bruyne, de bomenplanter

Eindelijk Lente

18 maart en 18 °, zalig! Gisteren haalden we al 15°. Een groot verschil met de 4-7° de dagen voordien.

We hadden voor het tweede jaar op rij een stevige winter. Van de 4 de winterprik in maart heb ik wel geen foto’s, maar ’s nachts bleef het stevig vriezen en overdag dooide het nauwelijks. Ik herinner mij een zonnige dag, waarop ik mijn zomerframbozen aan het aanbinden was, maar na 5 uur kregen mijn handen het toch koud met de zure noordoostenwind.  Er was soms zon. Het mocht wel na de somberste februarimaand met 29 uren zonneschijn. Na de nattigheid is het al een hele tijd droog. Maar voor de komende dagen voorspelt men regen en ik heb nog zoveel te snoeien en de rest. Bv uitvoeren van compost.

Vandaag kreeg ik een voorbereidend bezoek van Gilbert Putman en André Vandenberghe van de VELTfruitwerkgroep Beernem.  Ze komen naar hier eind augustus. De West-Vlaamse fruitbenamingen blijken toch ook heel wat regionale verschillen te vertonen. Beernem paalt al aan Oost-Vlaanderen.

Bois du Cazier Marcinelle

14/3

Op 8 aug. 1956 ontstond brand in de mijn Bois du Cazier te Marcinelle, Charleroi, waarbij 262 mijnwerkers van 12 verschillende nationaliteiten, waaronder 136 Italianen en 95 Belgen het leven lieten.

Ik weet nog goed dat ik, nadat ik het nieuws hoorde, de stoppel van het gemaaide haverveld ging ‘omsloven’, dit is het met paard en ploeg licht onderwerken van de stoppel.

Het bezoek in Bois du Cazier begint met een film over de mijnramp. Er zijn beelden van treurende mensen en een grote foto van de brandende mijn.

Een ander gebouw heeft men ingericht als industriemuseum met o.a. een historische collectie van mijnwerkerslampen. In dit gebouw bevinden zich ook de omkledingsruimte met de opgehangen klederen en de douches.

FOTO’S

Bois duCazier

Foto brandende mijn

Mijnwerker

Mijnwerkersvrouw

Schacht

De 2 schachten

Jan Van Beselaere

Charles Pauwels, de voorzitter van Art Fan. Voor zijn pensionering had hij een eigen schildersschool in Zoersel

Herdenkingsbeeld

Met Art Fan naar het Fotografie Museum te Mont- sur- Marchienne (Charleroi)

Zo. 14/3

Het museum is gevestigd in wat vroeger een neo-gotisch Karmelitessenklooster was, met een zeer knappe uitbreiding van architect Olivier Bastin.

De gids zei de frakken aan te houden om de bouw ook van buiten te zien, ingeplant in het knappe park, waarvan de afsluitingsmuren eveneens gebruikt worden om foto’s te exposeren.

In de nieuwe architectuur suggereren kleinere ramen als ’t ware fotokaders. De aluminium muurpanelen buiten tintelen in het zonlicht vertelde onze gids. We moesten ons dit maar verbeelden, nu was het overtrokken en vrij fris. De nieuwe bouw harmonieert prachtig met het bomenpark van het vroegere klooster. Men kan er vrij in wandelen.

Het museum omvat 80.000 foto’s waarvan men er wisselend 800 tentoonstelt. De gids loodste ons perfect door 170 jaar fotokunst (Vanaf +/- 1838). De eerste toestellen waren ingewikkelde machines en kosten een fortuin tot Georges Eastman in 1888 de eerste camera voor het grote publiek uitbracht: de kodak.

We bewonderden de eerste portretten, de romantische fototaferelen, analoog aan de schilderkunst van de school van Barbizon, het surrealisme, het expressionisme, de realiteit. Ons trof de foto aan het hek van de brandende Bois du Cazier van de mijnramp te Marcinelle. We gaan er straks heen.

De gids wees op een foto (In de Borinage tijdens de Grote Depressie) van Willy Kessels, een vriend des huizes bij Aleide te Brussel. Hij maakte van haar goddelijke portretten. Aan hem danken we ook enkele prachtige foto’s van onze trouwdag.

Pruimenzaagwespen

Er zijn er twee: de gele pruimenzaagwesp (Hoplocampa flava) en de zwarte (Hoplocampa minuta). Het zijn kleine beestjes, tussen 3,5 en 5,5 mm. De flava of gele hebben een geelachtig achterlijf, ook de voorvleugels en poten zijn geelkleurig. Ze ontpoppen van begin april tot begin mei. Ze vliegen bij zonnig weer. Ze leven maar twee weken. Hun naam hebben ze danken aan hun speciale legboor waarmee ze eerst een putje kerven in de groene kelkblaadjes en er telkens 1 eitje in deponeren. Het kelkblaadje verkleurt. Het duurt niet lang vooraleer de witte larfjes te voorschijn komen. Ze hebben een geelbruin of heloranje kopje. Aan een zijkant boren ze zich in een vruchtje en eten zich een weg tot in de nog weke steen. Bij het groeien wordt de oude huid afgeworpen en spoeden ze zich naar een nieuwe vrucht en eten ook daar de jonge steen leeg. Bij iedere vervelling zoeken ze een nieuwe vrucht.

Na 4-5 weken zijn de larven volwassen. Deze witte bastaardrupsen verspreiden een scherpe geur. Ze laten zich op de grond vallen en blijven er 5 è 25 cm diep in de bodem in hun cocon tot de volgende lente. Er is maar één generatie. (A. van Frankenhuyzen  Schadelijke en nuttige insekten en mijten in fruitgewassen.) In de mail van 12/03 van Charles de Schaetzen van PCFruit, St. Tuiden is sprake van 2 generaties. Vergissing met de meerdere generaties van de fruitmot?)

Schadebeeld: vooreerst het bruinverkleuren van de kelkbladen; vervolgens het goed zichtbare gaatje in de aangetaste pruimen die meestal afvallen. Op deze gaatjes ziet men gomvorming en sporen van uitwerpselen. De vruchtjes zijn binnenin uitgegeten.

Vooral de middentijds bloeiende pruimen hebben het meest te lijden.

Wat te doen

De natuurlijke vijanden zijn: vogels, loopkevers, roofwantsen, sluipwespen en spinnen.

Voorbehoedende en zachte maatregelen: ’s morgens vroeg, wanneer de wespen nog star en koud zijn kan men de beestjes van een tak afkloppen in een breed vangnet of een emmer en ze vernietigen.

Eveneens verzamelt men de aangetaste en gevallen vruchtjes.

Wanneer de wespen niet al te talrijk zijn, kan je ze ook zien als behulpzame vruchtendunners!

Plant ook vroeg – en laatbloeiende rassen met grotere kansen om te ontsnappen aan de slechts kortlevende wespen.

De harde aanpak met pyrethrum of Quassia doodt tevens de op dat moment zeer talrijke, nuttige insecten.

Daarbij komt nog dat de larven onbereikbaar zijn in de vruchten en dat ook de eieren een goede beschutting hebben. Enkel de wespen zijn te treffen en eventueel overkruipende larven.

Voor de huistuin is het wellicht best te leren leven met soms een beperkte oogst; te meer daar er in de meeste jaren slechts weinig wespen zijn.

Pruimenmot

Een minstens even grote belager als de pruimenzaagwespen is de pruimenmot (Grapholitha funebrana of synoniem Cydia funebrana). Vooral in warme zomers een plaag: 2 de generatie.

De volgroeide rupsen spinnen zich in, van eind augustus tot half mei van het volgende jaar, in een cocon, achter schors. Ze verpoppen van april tot eind juni. De vlinders komen uit van mei toe juni. Rupsen zijn er tot begin augustus.

2^de Generatie: poppen: eind juni tot eind juli. Vlinders: half juli tot half september; Rupsen: eind juli tot begin oktober.

De volgroeide rups is rozig met een bruinzwarte kop. Bij onoplettend eten van een pruim met rups is er weinig afwijking in smaak en je hebt een bijkomende eiwitbron! Een rups in appel hindert meer en de bastaardrups van een zaagwesp heeft een bepaald onaangename geur.

De vlindertjes hebben een vleugelspan van 1 tot 1,5 cm. De grauwbruine voorvleugels hebben een donkergrauwe, onregelmatige tekening met vage omtrek.

Twee, drie weken nadat de bloemblaadjes afgevallen zijn, beginnen de wijfjes met telkens een enkel eitje op de zich vormende pruim te leggen. Dit doen ze meest in de naad van de pruimen.

Na 10-14 dagen komen de roodachtige rupsjes uit en boren zich in een vruchtje. Deze vruchtjes kleuren blauw, violet en vallen af. De rupsjes vreten nog wat na en verpoppen dan tussen droge bladeren en losse schors.

Van begin juli tot eind augustus vliegt de tweede generatie en legt eieren op de halfwas pruimen. Na enkele dagen komen de rupsjes uit en boren zich in de pruim. Na 3-4 weken zijn ook deze volwassen en verlaten de pruim en zoeken een plaats onder de schors. Het echte verpoppen gebeurt pas na de winter.

Schadebeeld

De gang van de rups in de richting van de vruchtsteel kleurt donker en is van buitenaf goed te zien. De vroegst beschadigde vruchten vallen af. De rups van de tweede generatie eet het vruchtvlees rond de steen van de halfrijpe pruim.

Naast de pruimen worden ook kwetsen, mirabellen, maar ook sleepruimen aangevreten.

Afweermaatregelen

Natuurlijke vijanden: oorwormen, weekschildkevers.( Bv Soldaatjes, met roodachtige of zwarte lange dekvleugels, veel te zien op schermbloemigen), roofkevers, roofvliegen, gaasvliegen, sluipwespen en spinnen.

Het is nuttig regelmatig de afgevallen vruchten te verzamelen en te vernietigen.

In de nazomer (augustus, september) rond de stammen vangbanden aanbrengen tegen de rupsen die een winterkwartier opzoeken.

Plant vroege pruimenrassen, die niet of minder aangetast worden.

De eerste generatie richt geen grote schade aan. Het is de zomergeneratie die gevaarlijk kan worden.

In noodgevallen kan pyrethrum gebruikt worden. Dan valt af te wegen: is een gedecimeerde oogst toch niet te verkiezen boven het mee doden van talrijke, nuttige insecten?

Reacties op bericht (1)