Archief

VERVOLG

Wiedtoestel

Oogstbare groenten (gaan voor een belangrijk aandeel naar groentenpaketten)

Mibuna

Komatsu

Paksoy

Mizuna

Tomaten

Biologistic

Nicole

VERVOLG NBS Dag 5

Middagmaal in de pub Queens Head te Chackmore,  niet ver van  Buckingham.

In de onmiddellijke omgeving ligt het grootste landschapspark van het Verenigd Koningrijk:

Stowe Landscape Gardens

We bezoeken enkel het zeer uitgestrekte park onder leiding van een gids. Verspreid in het park staan een 40 tal bouwwerken, monumenten, paviljoenen, tempels, een kerk, bogen in Romeinse en Griekse stijlen. Het monumentale hoofdgebouw wordt voor ’t grootste stuk ingenomen door een befaamde privéschool.

Er zijn grote vijvers, veel ruimte, weidse uitzichten. Men wou de bezoekers imponeren en verbluffen.

Dat wil ook de National Trust door de inkom te verleggen naar en door de Triomfboog, die wij enkel in de verte zagen.

De foto’s geven een beeld van dit grootse geheel.

Het wordt nog een lange rit naar Guildford in Surrey, allemaal autowegen. Gelukkig is de avondspits grotendeels voorbij als we op de M 25 rijden, de grote ring rond Londen.

FOTO’S

Queens Head

Aan tafel

Bediening

National Trust

Waterpartij

Uitrusten

Parklandschap

Kerk

Tempelbrug. Eenzelfde bouwwerk zagen we 3 jaar terug in een park te Bath.

VERVOLG FOTO’S

Doorkijk

Taxus

Taxusvruchten  De vruchten zijn het enige deel van deze boom dat niet giftig is, maar enkel het vlees, niet de steen.           Het vruchtvlees smaakt best lekker.

Parkladschap

Gebouwtje

In de verte de triomfboog

Parklandschap

Libanonceder

Obelisk

Kwakkel in ‘de Volkstuin’  september 2009

‘Laagstammen leveren sneller fruit, maar ze zijn na tien jaar al versleten’

Dan volgt een zeer interessant artikel over Bart Dequidt, in mijn ogen de beste boomkweker in Vlaanderen, zeker voor liefhebbers.

Ten eerste Bart geeft zelf voor zijn Struiken/Laagstammen, op M 26 onderstam, een leeftijd van minstens 25 jaar.

Hij kweekt zijn Halfstammen op MM 106 en Bittenfelder.

Bittenfelder is een Duits ras dat o.a. aangeplant wordt in de Streuobstwiesen, hoogstamboomgaarden met een kleine 100 bomen per Ha.

Bart Dequidt ent er Keuleman op voor een nog betere, rechte tussenstam. Op ongeveer 2,10 m wordt dan het eigenlijke ras geënt, goed voor 50-100 jaar.

In heb een Bramley’s Seedling en een Notarisappel op Bittenfelder. Ze staan er een kleine 40 jaar, zonder sporen van sleet.

Te Brogdale staat de nationale fruitcollectie van Engeland, wat appels betreft een goede 2000 rassen, op Geneva (staat New York) na, de grootste appelcollectie van de wereld.

De rassen, telkens 2 stuks per ras, werden in 1951 opgeplant op een M 9 onderstam. (Tussen haakjes de onderstam M 26, waarop Bart Dequidt ent, is nog iets sterker). Vorige week was ik op onze Veltreis te Brogdale. In de meeste gevallen zagen we nog de originele bomen in struikvorm, bijna 60 jaar oud.

Wellicht heeft de auteur nog gehoord dat in de beroepsteelt een ras soms na 10 jaar gerooid wordt om een ander, financieel nog meer opbrengend ras te planten.

Liefhebbers, plant gerust uw appels in struikvorm/Laagstam, ze gaan uw gans leven mee.

FOTO'S Brogdale   13/09/2009

NBS Dag 5  27 aug.

Lyveden New Bield

Hier treffen we een door Sir Thomas Tresham in 1605 aangelegd landgoed, met een nooit voltooid gebouw. Kunstmatige heuvels werden opgeworpen en kanalen gegraven.

Al die tijd bleef alles praktisch onveranderd.

De National Trust begon in 1990 met de renovatie, verwijderen van de opslag en onderhoud.

Toen wij er kwamen zagen we enkele vrijwilligers bezig met het maaibeheer. Het treft steeds hoe grote partijen land kort gehouden worden en de weidse aanblik nog versterken.

De vrouwelijke gids was een en al enthousiasme.

Eerst gingen we de met voornamelijk rassen van de streek nieuw aangelegde boomgaard bekijken.

De tien jaar oude hoogstammen groeien vrij matig. Men had er toch al wat hakselhout rond gestrooid om de voeding te verbeteren. We proefden de White Bullace die al iets begonnen te rijpen. Deze pruim deed mij denken aan de vruchten van de Saint Julien (de als onderstam veel gebruikte pruim): groengeel, rond, met een gelijkaardige smaak. Een Prunus insistitia.

De gids deed haar verhaal over de ridder, die omwille van zijn fanatiek katholiek geloof, veel te verduren kreeg.

Het onvoltooid gebouw vertoont veel religieuze tekens. Wellicht dank zij een onmerkbare restauratie staat het er nog zo goed bij, alsof 400 jaar in open lucht er geen vat op hadden.

Wandelend in een droge sloot merkte ik wel tien blauwtjes. Tot dan was het gebrek aan vlinders in Engeland mij opgevallen. (Er is een verzachtende omstandigheid: soms wat regen en wind). Toen ik iets verder de nieuwe randbeplanting ging bekijken, zag ik naast een koolwitje toch ook een Keine Vos, mijn tweede waarneming dit jaar.

Nog over de weinige vlinders in Engeland: Ondanks het betere weer en de vele rottende vruchten onder de bomen in Wisley en Brogdale zouden daar slechts een paar Atalanta’s of Nummervlinders bijkomen. Behalve een Koolwitje geen andere vlinders gezien op al die bloemenweelde!

FOTO’S

In  de verte

De gids met portret van ridder Thomas Tresham

Uitdelen plannetje

Bij de boomgaard

Met Tony

Panorama

Berm met kanaal

Kanaal naast de weg naar de heuvel

Vijvers

VERVOLG

Groep op de terp

Jeanpierre en Rita

Op de achtergrond de heuvel

Op weg naar het onvoltooide huis

Het gebouw

Binnenzicht

Binnenzicht

De solitaire eik

De groep

Pomona Belgica

Met Nynke Zijlstra bracht ik een bezoek aan Eddy Vets, daags na zijn druk bezochte Opendeurdag.

Ik zag zijn florerende peren. Het trof mij dat zijn Prune de Prince er nog zo florissant bijstond. Mijn boom heeft nog slechts enkele vruchtjes die last hebben van de aanhoudende droogte. Ook de recente buien zijn ons voorbijgegaan.

Nogmaals heb ik overvloedig kunnen vaststellen dat een hoop mest en hakselhout wonderen verrichten.

Bij mij heb ik dadelijk het braamgewas onder mijn Prune de Prince weggehakt met de zware vlakzeis. Nu wat laten drogen en straks komt er een dikke laag compost, hakselhout en mest.

Terug naar Itegem.

Eddy toonde ook het recente perceel met de verzameling Belgische appels en peren: zijn Pomona Belgica, nu in het tweede groeijaar, aangelegd op een nieuw verworven , ‘uitgeboerd’  terrein. Er dient nog heel wat vruchtbaarheid gecreëerd. Voor de bouwstoffen is al gezorgd maar de verwerking en opbouw van humus en voeding vergt de nodige tijd. Over 5 – 10 jaar wordt dit een prachtige verwezenlijking.

Het beheer gebeurt volledig ecologisch, randbeplanting, bloemenstroken en een behuizing voor solitaire bijen.

Eddy heeft hier zeer zeldzame rassen staan als bv  Stropneus, een appel uit de streek van Damme.

Hij is tot nog toe vergeefs op zoek naar de peer

Beurré Van Den Hove

Uit de streek Diest- Scherpenheuvel

“En zeggen dat er destijds ganse boomgaarden van stonden!”

Dag  4 Nam. Calke Abbey

In tegenstelling tot wat de naam laat vermoeden was Calke Abbey nooit een abdij. Het landhuis werd destijds wel op getrokken op de vroegere site van een Augustijnenabdij.

Eerst werden we gegidst door de hoofdtuinman. Eerst gingen we kijken naar het terrein waar tot het begin van de Grote Oorlog (1914-1918) de opbrengsttuin lag: hoog ommuurd en met een oppervlakte van 2 Ha. De producten werden verkocht op de markt.

Dichter bij het huis ligt een kleinere tuin met een gedeelte siertuin met palmen en bloembedden, een moestuin en aanpalend nog een boomgaard. In de boomgaard vooral lokale rassen.

Dan was het tijd om het huis te bezoeken. Hier heeft de tijd minstens 50 jaar stilgestaan. Totaal verarmd heeft de laatste bezitter uit een excentrieke familie het geheel overgemaakt aan de National Trust. De kamers staan en liggen vol met oude spullen. In de inkomhal wordt de toon al gezet: koppen van de veestapel en jachttrofeeën. In verschillende kamers grote verzamelingen van opgezette dieren en vogels. Verder hopen fossielen en allerhande stenen. Hier geen schilderijen maar spotprenten. Hopen oud speelgoed van de kinderen enz. 

Het hoogtepunt van de dag was voor mij de wandeling - zij het met wat druilregen – door het omgevende, grote park. Zeer veel oude bomen, waaronder duizend jaar oude eiken.   

Het begon meteen al met een curiositeit. Een hangende zijtak van een beuk heeft wortel gevat en het ontstaan gegeven aan een nieuwe stam, veel dikker dan de afhangende tak: zie foto’s.

1. Het gebouw

2. De hoofdtuinier, als gids

3. De palmen in het siertuingedeelte

4. Bloembedden.

5. Het millimeter knippen van de buxus

6. Pompoenen galerij tegen het Haloweenfeest voor de kinderen

7. Mooie bloesem van de pronkbonen. In jong stadium kunnen deze als snijboon benut worden.

8. Vogelverschrik te midden van de groentes.

9. Nog een vogelschrik tussen de suikermaïs

De wandeling in het park

1. De beuk met afhangende tak.

2. Afhangende tak met nieuwe boomvorming.

3. Restant van een reus

4. Aleide en ik voor een oude es

5. Griet bij een stokoude tamme kastanje

6. Oude eik

7. Oude eik

8. Zijn erg lange takken

9. Voor de ‘old man’ (eik)