Archief

Infoavond biologische Aardbei en Kleinfruitteelt   29/4

Provinciaal Proefcentrum Kleinfruit (PPK)

De provincie Vlaams- Brabant heeft te Pamel-Roosdaal in het Pajottenland een enige, biologische proeftuin, naast, maar los van de Provinciale Tuinbouwschool..

Onder leiding van Paul Hendrickx ging de grote groep eerst de proeven bekijken die allemaal beschut aanliggen in serres, doch in volle grond, een vereiste in de bioteelt.

Enkele frambozenrassen worden vergeleken. We passeren ook wat bessen in openlucht op weg naar de vele proeven met aardbeien, zowel met zomerrassen als met doordragers.

Voor beide groepen is er nu biologisch geteeld plantmateriaal.

Er is ook een serre met bramen, braambozen en andere besdragenden.

Een knap initiatief vind ik het nieuwe agroforestery perceel (bomenteelt gepaard met een andere agrarische functie; meestal gecombineerd met weide). Op ruime afstand zijn er twee rijen hoogstamkersen aangeplant. Tussen de bomen staan op rij een groot aantal kleinfruitsoorten als bv Gojibes, de kornellebes Jolico, Jostabes, lijsterbes , vlier, Japanse Wijnbes, Taybes, en nog vele andere. Enkele soorten zijn mij nog onbekend. Conclusie een enige verzameling. Bezoekers zullen hier veel van de wereld van het kleinfruit kunnen leren kennen.

Voor de liefhebber wordt Pamel dus te interessanter. Je wordt er gastvrij ontvangen, in tegenstelling met Sint-Truiden waar men sinds dit jaar lid moet zijn (= €100) of voor een activiteit €20 moet betalen. Trouwens voor een liefhebber is St.-Truiden minder interessant, omdat alles er toegespitst wordt op grootschalig ondernemen= industriële fruitteelt. Men kan wel niet anders, gezien de economische ontwikkeling.

Bij Bio gaat het nog meer op menselijke maat.

Dan volgde binnen het tweede gedeelte. Iedereen ontving een brochure met de resultaten.

De proefresultaten, respectievelijk voor aardbeien en houtig kleinfruit werden behandeld door diverse sprekers.

Mieke Vadermersch behandelde telkens de rassenproeven. Yves Hendrickx had het over het biologisch plantgoed van aardbeien. Paul Hendrickx en Jonas De Win bespraken de gewasbescherming, de onkruidbeheersing en de agrobiodiversiteit.

FOTOMATERIAAL

Op weg naar de proefpercelen passeren we percelen van de Tuinbouwschool. Daar zien we het werk van de spinselmot,die we deze tijd ook in fruitbomen aantreffen. Een kardinaalsmuts is helemaal ingesponnen.

Verder spreken de foto’s voor zichzelf.

Japanse Kornoelje (Cornus officinalis) op het plaatje.

Is er hier een verwarring? De Japanse kornoelje heeft als wetenschappelijke naam Cornus kousa. De Cornus officinalis noemen wij de Chinese Kornoelje

http://www.jardindupicvert.com/4daction/w_partner/cornouiller_officinal_cornus_officinalis.9140

http://www.houtwal.be/vakartikels/bijzonder_winterhard/cornus_kousa_planten.htm

Plaqueminier d’Europe (Diospyros lotus). Wordt een boom. Geeft kleinere vruchten. Wordt gebruikt als onderstam voor de echte kaki (Diospyros kaki)

Zie : http://www.tuinadvies.be/kaki_boom_kakiboom.htm

VERVOLG

In een serre kreeg men af te rekenen met de larven van de Taxuskever. Deze kunnen veel schade berokkenen aan de wortels. In een serreklimaat hebben ze het naar hun zin. Men kan natuurlijke vijanden inzetten.

Een geparasiteerde larve

Op Bezoek bij Danny Billens

Van de gelegenheid van de infoavond van het PPK Pamel maakten we gebruik om te Oetingen Danny Billens te bezoeken.

Danny is een van de pioniers van de Bio-fruitteelt in Vlaanderen. Zijn vader was fruitteler in het vruchtbare Pajottenland. Hijzelf kreeg een opleiding als bakker. Bij de overname van de percelen van zijn vader besloot hij het zonder de pesticides te doen en enkel met biologische middelen, o.a. zwavel te werken. In 1989 was hij in omschakeling naar de bioteelt. Veel heeft hij zelf moeten uitzoeken. Zijn dynamisme en vlotheid bij menselijke contacten zal hem zeker geholpen hebben.

We bezochten hem een eerste maal begin der 90 tiger jaren op een opendeurdag. Een attractiepunt waren de fruittaarten. Hij bakt nog steeds voor zijn dochter, die nu de winkel beheert.

Iemand die kan oordelen vindt bv zijn pruimentaarten de beste van de wereld. Daarvoor heeft hij de kwets Hanita staan.

Zijn nieuwe woning ligt knap op een helling. Voor het huis heeft hij enkele Nashi’s, zijn oude liefde aangeplant, maar ook kweeperen en een paar Duitse Abrikozenrassen, die na drie jaar pronken met al vrij ver ontwikkelde vruchten. De bomen staan er prachtig bij, doch zullen toch in het oog moeten worden gehouden omwille van takmonillia, die al de kop opsteekt. Er groeit ook een pergola met kiwibessen en zelfs hier waren, in zeer lichte mate, sporen van nachtvorst te bespeuren.

In een laag gelegen fruitaanplanting had hij vetpotten laten branden. Hij is bv opgezet met het vroege ras Lena: een zeer grote opbrengst van smakelijke vruchten, doch zeer vatbaar voor kanker. Ook over het nieuwe ras Zari was hij zeer te spreken, maar ook hier kankergevoeligheid, ten dele te wijten aan het naast gelegen ras Lena.

In zijn elektrisch wagentje, afgeleid van een golfwagen lag de lichte, elektrische kettingzaag die met batterij anderhalf uur kan werken. Heel handig om met een zuivere snede de kanker uit te snijden.

Enkele Foto’s

Danny

Idem

Een zoon Colruyt, met eigen plannen voor een nieuwe speciaalzakenketen was net op bezoek.

Aziatische peertjes

Aantrekkelijke perziken

Takmonillia

Kweepeer

Bloem kweepeer.

Bloei Braambozen (op 25-4-2014)

In dit voor braambozen – het kruisingsproduct tussen bramen en frambozen – gezegende jaar vond ik het interessant de bloeiwijzen van de verschillende rassen te vergelijken. Tijdens de voorbije 3 zware winters (temperaturen een stuk lager dan -10°) hadden deze het erg te verduren. Sommige planten vriezen dan tot tegen de grond af, doch de wortels blijven intact. Frambozen daarentegen hebben geen last van de vorst. De bramen zijn wel gevoelig en het zijn dan nog de gestekelde die eveneens sterk lijden onder harde vorst. De Amerikaanse, stekel loze bramen hebben dan in duidelijke mate minder te lijden.

Helen en Adrienne, twee rassen van Derek Jennings, na zijn pensionering gecreëerd, worden wel meestal als bramen benoemd, doch hebben alles weg van braambozen. Hij was ook de onderzoeker aan het Scottish Crop Research Institute (nieuwe naam: The James Hutton Institute ) die in 1978 de Medana Taybes op de markt bracht. De Stekelloze mutant ontstond spontaan in een tuin in Buckinghamshire en kwam in 1997 op de markt. Metolius en Obsidian zijn Amerikaanse rassen uit Oregon van recentere datum.                                                               Silvan werd in Australië gekweekt met West-Amerikaans materiaal. Kotata (Oregon State University 1984) en Waldo, eveneens van Oregon State University.

Bij mij groeien alle planten voorbeeldig, behalve Silvan. Daar is een verklaring voor. Twee jaar terug liet ik een door vorst beschadigde stengel staan. De plant gebruikte al haar energie om de beschadigde stengel nog vrucht te laten dragen met als gevolg prutsvruchtjes op de oude stengel en slechts korte, nieuwe stengeltjes die in de winter 2012-2013 weer compleet afvroren. De nieuwe scheuten van vorig jaar zijn nog zeer zwak in vergelijking met de normale stengels die gemakkelijk 3-4 m lang worden. Ik vraag mij af of een dergelijke plant nog voldoende kan herstellen? Wait and see.

FOTO’S

Helen tak

“   bloemen

“   bloem

Adrienne is duidelijk later

Adrienne bloemknop

Buckingham Tayberry struik

       “             “         bloem

Taybes Medana , de oorspronkelijke met stekels is duidelijk later

   “           “       bloemknop

VERVOLG 1

Metolius struik

     “        bloem

     “         bloem

Obsidian struik

       “     bloemen

       “     bloem

Een andere Buckingham Taybes

Buckingham Taybes   bloem

De Medana Taybes staat duidelijk minder ver

VERVOLG 2

Kotata, is ook duidelijk later. Het is een struik die ontzettend veel ranken produceert. Vraagt zeer veel snoeiwerk.

Kotata bloemknop

Silvan

   “

   “   bloem

Waldo

“     bloem

Ter vergelijking: Bramen zijn duidelijk later

Knoppen nog gesloten

Over de vruchten zullen we het later hebben. Ze zijn een delicatesse. Wellicht enkel te vinden in luxe speciaalzaken. In de liefhebberstuinen zijn ze weinig bekend. Nochtans zijn er veel tuinen die een beter microklimaat hebben dan ik, in de Kempense natuur. De natuur is hier niet altijd even mild.

Over een maand op zondag 1 juni doe ik mee aan de open tuinen van VELT. (Vereniging Ecologisch Leven en Tuinieren). U kunt zich dan een beeld vormen van de al ver ontwikkelde vruchten.

Afscheid Veerle

Veerle woont met haar gezin in Noord-Vancouver. Zij is arts-specialist (Preventive Medicine and Public Health) en o.a. verbonden aan de universiteit van British Columbia. Zij was overgekomen in verband met de gezondheidstoestand van haar moeder. Op Paaszaterdag, voor haar vertrek op Pasen kwamen we nog eens gezellig samen met kinderen en kleinkinderen.

FOTO’S

Veerle

Idem

Veerle en Werner

Jonathan Tinneke Jasmien

Isis

Leen en Aminou

Peter

Werner

Mieke

VERVOLG

Groep

Idem

Tinneke

Kael en Leen

Jonathan en Isis, respectievelijk de jongste en de 2^de jongste van de kleinkinderen, worden dit jaar 13.

Michiel en Jonas

Wij

Idem

De familie

Spontane Bloemen

Voor ’t ogenblik is onze voordeur getooid met bloemen van de paarse judaspenning. Jaren terug zijn die wel ergens gezaaid, doch niet daar. Nu fleuren ze spontaan onze voordeur op, zonder dat ik er iets voor heb moeten doen.

Voor de achterdeur van de keuken is er momenteel een weelde van madeliefjes. Het gras dat daar groeit is vrij gedrongen en overweldigt de bloemen nog niet.

Een betere grasmat kan men zich niet wensen en toch is dit gras een spontane ontwikkeling op grond die rond de boerderij tot 52 jaar geleden ‘proper ‘ zand was met behulp van een totale onkruidverdelger.

KEDA VERVOLG   1

Keda

Groep

Yamsi en Jonas

Noëlla en Yamsi

Isis

Yamsi

Groep

Leen en Kathleen

Aleide