Naar de inhoud

(Klein)fruitliefhebber

Voor de fruitliefhebber

Archief

FAMILIEFEEST VAN DE ENGELANDVAARDERS

Familiefeest van de Engelandvaarders

Zondag ontvingen wij de medereizigers op de derde Engelandreis van de Nationale Boomgaardenstichting.”Een van de beste groepen die ik gekend heb. Zeg dat maar gerust.” Schreef Johan, die moest werken.

We hadden geluk met het weer, zodat we ’s avonds nog in de tuin konden eten.

We hadden eerst de tuin verkend, vooral met het oog op de fruitbomen.

Maar ook de goudbessen werden gretig geraapt en geproefd. Hopelijk ontkiemen die evengoed in andere tuinen.

De grote appels van de Rode Superman werden gekeurd en geproefd. Het proeven van een vroeg afgevallen Suntan riep het verhaal van Joan Morgan bij de gidsbeurt te Brogdale weer in het geheugen.

De meesten kenden Ecolette, de eerste resistente appel van Wageningen nog niet. De boom staat er zwaar beladen bij en de vruchten kleuren reeds flink rood. Sommigen vonden dit de best smakende appel. Anderen hadden het dan weer voor de zoet smakende Jupiter.

We konden niet alles bekijken want we hadden nog tijd nodig voor het tweede bedrijf: het beoordelen en proeven van 10 druivenrassen, die allemaal buiten groeien, zonder veel problemen of toch. Van een ras schoten dit jaar slechts een paar gehavende trossen over. Dit ras, waarvan ik de naam niet ken, groeit tegen de zuidwestermuur van het kippenhok en had tijdens de zeer natte augustusmaand haast dagelijks af te rekenen met de drup van de pannen. Gevolg de botrytisschimmel deed haast alle bessen rotten. Dit ras met groene bessen blijkt wel heel gevoelig voor Botrytis, dit in tegenstelling met het blauwe ras Regent, meer een wijndruif, die ernaast groeit. De Botrytisrotting was hier haast onbestaande.

 

Iedereen kreeg een beoordelingsblad. Het was de bedoeling het uiterlijk van de rassen te beoordelen volgens een tien puntenschaal en vervolgens de innerlijke kwaliteit eveneens een cijfer van 1 tot 10 te geven.

Er werden 20 ingevulde formulieren afgegeven. Jean-Pierre nam de verwerking op zich.

Himrod, met pitloze, groene bessen, kreeg voor uiterlijk een gemiddelde van 6,2/10 en innerlijk een 5,7. (Mijn commentaar: van al de geproefde bessen waren deze nog niet optimaal rijp).

Glenora, een pitloos ras met blauwe vruchten: uiterlijk 6,7 en innerlijk 6,3.

Phoenix (?) Groene bessen. Uiterlijk: 6/10 ; innerlijk eveneens 6/10.

Regent, blauwe wijndruif: uiterlijk: 4,75 ; innerlijk 4,6

De onbekende, botrytisgevoelige groene: uiterlijk 4,1/10 ; innerlijk 4,3.

Swenson Red, met roze en ook nog groenkleurige bessen: uiterlijk 6,6

Innerlijk 6,9. Jules Reyniers, van wie ik dit ras kreeg, vindt dit ook een van de allerbeste rassen van zijn uitgebreide collectie.

Reliance , roos, pitloos, zacht vel, sterke foxysmaak (Speciale, iets kruidige smaak van sommige Amerikaanse rassen) Uiterlijk 6,8 ;

innerlijk 5,25.  (Commentaar: persoonlijk hou ik wel van deze smaak. Iemand anders van de groep was van plan zijn exemplaar te rooien, wegens verfoeielijke smaak).

Steuben, mooie tros en blauwe bessen, een Amerikaanse hybride, maar zonder de foxysmaak stak er met kop en schouders bovenuit.

Uiterlijk: 7,6 ; innerlijk 7,3/10.

Bianca, wit-groene, doorschijnende bessen, waarin je de pitten ziet zitten. Uiterlijk 6,4/10  Innerlijk 6,3.

Lakemont , groen, pitloos Uiterlijk: 6/10 , innerlijk: 6,3

De jacked potatoes, aardappels in de pel en nog veel andere goede dingen zorgden voor een gezellige maaltijd.

Aleide toonde haar Afrika tentoonstelling en oogste vooral bijval met de zonneovens. De foto’s werden boven gehaald en de computer gestart voor de cd roms. Vooral deze van onze Nederlandse reisgenote, mevrouw Tony Janssen maakten indruk.

Bij de open haard werd nog gezellig nagepraat.

Een heerlijke, gezellige dag.

 

Hoe vind je dit bericht? 8 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

VALèRE ALLONSIUS EN DRUIVEN

Valère Allonsius en Druiven

VELT Noorderkempen organiseerde deze avond te Loenhout.

Louis inviteerde mij om er samen naar toe te trekken.

Voor mij was het een aangename verrassing verwelkomd te worden door voorzitter Hubert Provoost. We zijn namelijk allebei afkomstig van Ichtegem in West-Vlaanderen. In de studententijd trok ik nogal eens op met mijn leeftijdsgenoot Frans, zijn een jaar oudere broer.

Een klaardere uiteenzetting over de verschillende aspecten van het druiventelen heb ik nog niet gehoord. Zeer duidelijk didactisch materiaal.

Wat mij nog het meest aansprak is dat Valère steeds de nadruk legde op het waarom men best aldus handelt.

Hij wil kwaliteitsfruit en laat, daarom maar één tros per tak staan.

En wat mij nog het meest trof: hij zorgt voor een maximaal aantal bladeren die zorgen voor een maximale voeding van de trossen.

Pas 5 bladeren na de tros wordt de rank geknipt.

En het meest opmerkelijk: de okselscheuten, ‘de dieven’ worden pas getopt op 3 bladeren.

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:21 Reageer op dit bericht

VOEDINGSWAARDE VAN NOTEN

Voedingswaarde van noten

De Jos, onze macrobiotische winkelier van destijds, had een boontje voor noten. Het waren belangrijke voedingsstoffen voor de hersenen en het geheugen. Wellicht speelde de signatuurleer hierbij een rol omdat de notenhelften wat weg hebben van hersenhelften.

 

De voedingseigenschappen van okkernoten

 

Voedingsmiddel

Energie

Eiwit

Vet totaal

Verzadigde vetzuren

Trans vetzuren

Enkelvoudig onverzadigde vetzuren

Meervoudig onverzadigde vetzuren

Linolzuur

 

(kcal)

(g)

(g)

(g)

(g)

(g)

(g)

(g)

Walnoten

702

15,0

67,8

5,0

0,0

13,3

46,1

37,4

 

Bron : Nederlandse Voedingsmiddelentabel 2001

Noten bevatten de vitamines E, B1, B2 en B6. Daarbij hebben zij een hoog gehalte aan de mineralen calcium, magnesium, ijzer, fosfor, zink, koper, mangaan en kalium. Bovendien is het eiwit dat in noten zit een goede vervanging voor het eiwit uit dierlijke producten en dit plantaardig eiwit is beter verteerbaar. Voor vegetariërs zijn noten een belangrijke, aanvullende voedingsbron.

 

Noten en hart- en vaatziekten
Een aantal belangrijke studies suggereren dat noten een cholesterolverlagend effect hebben en met andere woorden het risico op hart- en vaataandoeningen kunnen verlagen. Wie een paar keer per week een handvol noten eet, zou 30 tot 50 % minder kans lopen een hartziekte te ontwikkelen. Een en ander is te danken aan de gunstige vetsamenstelling van vele noten, en vooral aan het aanwezige omega-3-vetzuur alfalinoleenzuur.

Naast goede vetten bevatten noten ook andere nutriënten die mede verantwoordelijk kunnen zijn voor hun cholesterolverlagend effect. Zo zijn ze niet alleen rijk aan vezels, maar ook aan antioxidanten zoals vitamine E en flavonoïden. Ze bevatten foliumzuur en vitaminen van de B-groep die kunnen bijdragen tot de verlaging van onze homocysteïnespiegel (homocysteïne is een aminozuur en een marker voor cardiovasculaire problemen). Noten bevatten tenslotte ook veel arginine, dat nodig is bij de vorming van stikstofoxide. Dit laatste zorgt voor de ontspanning van vernauwde haarvaten en bevordert de bloeddoorstroming.

Allergie

Noten behoren tot de allergene stoffen. Notenallergie is een vrij vaakvoorkomende, meestal zeer ernstige allergie. Voor mensen met een notenallergie kan de blootstelling aan zeer kleine hoeveelheden nootfragmenten (die bijvoorbeeld door kruisbesmetting terechtkomen in een noot-vrij product) ernstige anafylactische reacties veroorzaken. Daarom staat op sommige producten vermeld: “kan sporen van noten bevatten”. Ook kan een allergische reactie optreden via huidcontact, bijvoorbeeld badolie met notenextract.

Een van onze kleinkinderen bleek als peuter gevoelig voor noten. Nu als tiener blijkt dit veel minder het geval te zijn.

Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door Daantje om 23:58 Reageer op dit bericht

LAAT UW NOTEN NIET BESCHIMMELEN

Laat uw noten niet beschimmelen

Vooreerst is het interessant de noten regelmatig te rapen. Noten die langer onder de bomen liggen verkleuren donker door schimmelvorming. Noten die te vochtig bewaard worden vertonen hetzelfde euvel.

Geraapte noten worden eenlagig uitgespreid om verder te drogen. Daarna worden ze droog en fris bewaard. Een zolder kan een geschikte plaats zijn.

Giftige schimmels vormen mycotoxines. Mycotoxinen zijn zeer stabiele verbindingen die weerstaan aan de meeste bewerkings- en verwerkingsprocessen. Dit betekent dat het mycotoxine nog aanwezig kan zijn, als de producerende schimmel niet meer wordt teruggevonden. Bovendien kunnen mycotoxinen via verschillende wegen de voedselketen binnendringen. Naast een primaire contaminatie kan er zich ook een secundaire contaminatie voordoen. Een mycotoxine kan bijvoorbeeld terechtkomen in vlees of melk van dieren die werden gevoed met gecontamineerd veevoeder.

In walnoten heeft men de mycotoxine citrine gevonden, gevormd door de schimmel Penicillium citrinum. Deze mycotoxine is nephrotoxisch (nierbeschadigend), mutageen ( samenvoeging van mutatie en genese), is een chemische stof die het DNA beschadigt en zo erfelijke veranderingen (mutaties) kan veroorzaken. Mogelijk is er ook een carcinogene ( kanker veroorzakende) werking.

 

Hoe vind je dit bericht? 15 stemmen
Geschreven door Daantje om 23:54 Reageer op dit bericht

BOERENTOEREN


BOERENTOEREN ANTWERPEN
zaterdag 7 oktober 2006
Wat: 'Uit liefde voor mens, dier en vrucht'
biologisch melkveebedrijf en beginnende zorgboerderij te Aartselaar; biofruitkweker Koen Busschots & co: introductie van nieuw appelras; de Drie Wilgen: fruit persen en proeven
Tijd: Opstap aan Berchem Station om 10u stipt (BioForum), terug rond 17u30
Meer info en inschrijven: Maria Van Eyndhoven (03/664 55 02) of Tine Vanackere (0495/12 44 33), of
info@boerentoeren.be

 

Dit is een enige gelegenheid om het biologisch fruitbedrijf van Koen Busschots te bezoeken.

Koen heeft nieuwe rassen aangeplant, die beter geschikt zijn voor Bio-teelt.

Hij nam het bedrijf over van zijn vader Marcel, die al van in het begin van de tachtigerjaren als eerste in Vlaanderen,  overschakelde op de biologische teelt van fruit.





Hoe vind je dit bericht? 8 stemmen
Geschreven door Daantje om 19:33 Reageer op dit bericht

HOORT HOE 'T WAAIT

Hoort hoe ‘t waait

 

Hoort hoe ’t waait zei Jan tot Piet

Morgenvroeg vergeet het niet

Vallen er noten te rapen…

 

Een lang vergeten versje uit een kinderboek toen ik leerde lezen, schoof zich in mijn bewustzijn vannacht…

 

Ik raapte vanmorgen een emmer vol!

Hoe vind je dit bericht? 16 stemmen
Geschreven door Daantje om 21:31 4 reacties Reageer op dit bericht

RIJPE NOTEN

Rijpe Noten

Elke dag vallen er nu noten te rapen. Voor een keer zijn de eekhoorns nog niet present. Wellicht moeten ze niet zo ver trekken en vinden ze in een dichtere omgeving voldoende noten.

Ik snak er niet naar om deze mooie en sierlijke diertjes nu te zien.

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Daantje om 20:57 1 reactie Reageer op dit bericht

VALLENDE APPELS 3

Vallende Appels 3

Ik heb 2 bomen Ontario, een op MM 106 en een op MM 111. Beide bomen hadden een goede, maar toch niet overdreven dracht.

Normaal plukt men half oktober. Veel zal er niet te plukken vallen daar de vruchten haast allemaal afgevallen zijn in de septembermaand. Het vallen is al vroeg begonnen en de vruchten hebben al hun gele kleur.

Ontario is, wat de naam al laat vermoeden, een Canadees ras.

Het ras werd rond 1820 door Charles Arnold te Paris in de provincie Ontario gekweekt. Het is een kruising tussen Wagener en Northern Spy.

Het is zowel een keuken - als dessertappel. Goed voor sap. Gekookt behoudt de vrucht zijn vorm en men bekomt een smaakvol, sappig moes. Tijdens de winter is het een vitaminerijke eetappel.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

ENGELAND REVISITED

Engeland revisited

Zaterdag 23 sept. met een volle bus naar Engeland via Calais  en P & O.

1 ste bezoek te Maidstone, de hoofdplaats van Kent, aan Yalding Organic Gardens, de tweede tuin van de Henry Doubleday Research Association (de Engelse VELT).

Een genereuze Kentische Bioboer, zonder nakomelingen schonk aan de vereniging 10 acres en nog een hoop centen waarmee de ontvangstgebouwen konden opgetrokken worden. Halverwege de negentigerjaren werd de tuin geopend. De verdere evolutie sinds ons vorig bezoek vier jaar terug is duidelijk te merken.

Aan de rechterkant heeft men een reeks historische tuintjes gereconstrueerd, te beginnen met de Middeleeuwse kloostertuin. Het accent ligt hier op medicinale planten. Bij de opkomende derde stand, iets later, creëerde men een lusttuin met geurige planten als verademing tegen het onzindelijke interieur van die dagen. Daarna waren het de knottuintjes in de baroktijd. Men plant laag blijvende planten in een bepaald patroon, die daarna afgeknipt worden, zodat een laag haagje ontstaat en het gewenste patroon te bewonderen is.

Tijdens de beginjaren 1800, de Napoleontische tijd en later, was er een zekere William Cobbett, die de mensen aanzette tot zelfvoorziening. Granen leverden meer voedingsenergie dan aardappelen. Misschien was daardoor de totale mislukking van de aardappeloogst in 1848 een minder grote ramp voor de Engelsen dan voor de Ieren?

Met de welvaart van de Victoriaanse tijd ontstonden bij de burgers de eerste siertuinen. Met de oorlogsjaren was men weer meer aangewezen op zelfvoorziening en werd de nutstuin, een ‘allotment’ weer populair.

Er is een Gertrud Jeckel border en een vlinderborder. Niettegenstaande het prachtige weer heb ik niet veel vlinders gezien.

In het andere gedeelte worden alle aspecten van de bioteelt knap belicht. Het viel op hoe goed het fruit het deed in de speciale fruittuin, in vergelijking met de bomen er buiten. De eersten krijgen overvloedig compost en de anderen staan eerder te verkommeren in de gladgeschoren gazons. Ook bij liefhebbers wordt nogal eens vergeten compost en bemesting te geven.

Rita Naudts, een van de medereizigers maakte een interessante fotoreportage: http://ritanaudts.spaces.live.com/

 

2. Brogdale

Eerst hadden we de cream thee/koffie met scones en room. Dat weekend was er het ciderfestival en het werd moeilijk om de over de verschillende standen verspreide busreizigers weer bij elkaar te krijgen om met drie gidsen de collecties te bezoeken.

Onze groep bezocht eerst de peren. Verschillende keren stonden we stil om te proeven. De Bartlett, Amerikaanse naam voor Williams Duchess viel weer in de smaak.

Vervolgens de appels: Vlaanderens Roem kon maar matig bekoren.

Sunset was beter.

We stonden in bewondering voor de vele vormen, kleuren en smaken.

Onze groep was de enige die tot bij de pruimen geraakte. We konden enkel nog wat late kwetsen proeven. Van de enkele andere pruimen heb ik enkel de Mirabelle d’Otobre als behoorlijk smakend genoteerd.

Bij de terugweg over Chilham – zeer schilderachtig dorpsplaatsje, waar we spijtig niet konden stoppen wegens tijdsgebrek-  hebben we genoten van het golvende landschap van de North Downs, de heuvelrug dwars door Kent tot aan Surrey. Bovenaan loopt de Pilgrims Way voor de bedevaarders naar Canterbury.

We beleefden een in alle opzichten schitterende dag.

Hoe vind je dit bericht? 8 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

ONVERWACHTE PROEVERIJ

Onverwachte Proeverij

Bij mijn overbuur was er een gezellige bijeenkomst, en iemand had aan mijn vrouw belangstelling voor onze appels getoond.

Tussen de soep en de potatten heb ik er een bezoek afgelegd.

Ik liet het gezelschap van een twaalftal man, meestal iets oudere koppels, maar ook een koppel dertigers een vijftal appelen proeven.

De eerste appel was de Citroenappel van de plaatselijke kweker Mampay van Viersel. De appel werd nog geapprecieerd, maar heeft toch zijn beste tijd gehad. Als tweede liet ik een appel proeven van Mahieu van Jabbeke. Ik schafte dit ras jaren geleden aan als ‘Reinette Clochard’.

De kweker had dit ras van Gembloux, maar er moet ergens een kink in de kabel gekomen zijn, want deze appel is beslist een ander tras. Maar welk? Het zijn opvallend grote, gele vruchten. Soms neigen ze tot glazigheid, maar ze hebben een goede smaak, sappig, licht zuur.

Het is een uitermate gezonde boom; geen spatje schurft. De groeiwijze is sterk opgaand. Als ik Marc Lateur nog eens zie, moet ik zeker navraag doen. Minpunt is dat ook deze vrucht niet lang zijn goede smaak behoudt.

Als nummer 3 liet ik de Jacques Lebel proeven. Een enkele kende de smaak van vroeger. De waardering was vrij positief. Deze appel heeft mijn jeugd verblijdt. Op het internaat als jonge snaak had ik er een aantal in mijn koffer liggen. Ik weet nog hoe we die tijdens het eerste weekend van september plukten. Toen startten de lessen in het vrij onderwijs pas half september. ’s Middags kregen we de gelegenheid om op de hoge zolder te klimmen en een appel mee te brengen. Ik heb er nog deugd van als ik er aan denk. Nog steeds is het een van mijn lievelingsvruchten. Iets later wordt de schil vettig en taai. Dan is het een van de weinige appels die ik schil.

Als nummer vier serveerde ik een Goudreinette (?), een kleinere Boskoopachtige. Sommigen herkenden de sappige, zure smaak.

Als nr 5 had ik Jupiter meegebracht. Dit is een bij ons onbekende Engelse appel, sappig en met een rijke, zoet-zure Cox smaak en zacht vlees. Deze vond men de absolute top! Jupiter is een creatie van East Malling. Dr F Alston kruiste Cox Orange Pippin en Starking Delicious in 1966. Het ras werd in de handel gebracht in 1981.

Het is een triploïd ras en heeft stuifmeel van andere rassen nodig voor de vruchtzetting. Om het andere j aar is er een rijke dracht van dof- rood-gestreepte vruchten. De boom is kompleet alternerend. Het jaar daarop zijn er geen appels.

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Daantje om 01:34 Reageer op dit bericht

Meer van (Klein)fruitliefhebber

↑ Terug naar de berichten