Archief

Mijn Ervaring met Stengelknobbels op Braam

Tijdens de voorbije, zonnige dagen wat kankertakkken en –takjes weggeknipt om te verbranden.

Aan de braam bij het achterinkom-hek ontdekte ik nog het eindstuk van de vroeger afgeknipte rank. Hierop had zich ook een stengelknobbel ontwikkeld. Zie foto. Erger is het gesteld geweest met het onderste gedeelte van de dikste van de twee stengels. Uiteindelijk werd de stam over een 40 tal cm wel driemaal zo dikdoor knolgezwellen. In de herfst heb ik de stengel afgeknipt en verbrand.

Deze wilde, gestekelde braam is ter plaatse ontstaan en bleek een felle groeier. Wegens de goede smaak der vruchten vond ik het een aanwinst. Dit jaar, na een goed begin, ontwikkelden de vruchten zich niet meer zo goed. Dan ontdekte ik het gezwel onderaan op de dikke stengel. Dit gezwel komt van de stengelknobbelbacterie (Agrobacterium rubi). Ook op frambozen – zij het dan veel minder opvallend- kan zich dit voordoen.

Uit ervaring weet ik dat de plant zich kan herstellen, soms na enkele jaren aantasting. Dit was het geval met twee Himalayabramen. Die blijven nu al vele jaren gezond. Mogelijks zit het verbeteren van de bodem met compost er voor iets tussen?

Ik ben benieuwd naar de verdere evolutie.

Ter Info

In Pomologia 4/2013 wordt voor de NBS-reis Engeland verwezen naar de eigen web-stek. Daar vind ik (nog) niets.

Jeanpierre verwees in zijn verslagtekst wel naar mijn blogs, doch dit wordt weggelaten.

Ik maakte dit jaar diverse NBS activiteiten mee en bracht erover verslag uit.

Perziken Gelrode blog van                       7/08 U klikt in de rechter                    

                                                                      marge

Vooral de 5^de Engelandreis (ik maakte ze alle 5 mee) werd uitvoerig beschreven.

Dag 1     18/8                                        28/08

Dag 2     19/8  Fountains Abbey ….         31/08

Dag 3     20/08 Saltaire                            3/09

                         Levens Hall                       4/09

Dag 4      21/08 Peter Glazebrook             7/09

                         John Starkey                     8/09

                         Adrian Baggeley               14/09

                         Feedback Adrian               19/09

Dag 5       22/08 Cidermuseum                    26/09

                         Perryboomgaard

Dag 6       23/08 Waddesdon Manor          16/10

Dag 7       Rivers Nursery                              8/11

               Ichtworth Hall                               8/11

Dag 8       Brogdale                                       8/11

NBS Expo Melle                                           24/10

RE Prei feedback (in de mailgroep Tuinieren)

De prei vertoont enkel wat sleet en geen aantasting. Als je vroeg plant zijn de planten ook al forser en sterker tegen aantasting. De preimot was dit jaar niet erg actief. Is dat wel het geval dan zie je eerst lichte vraatsporen in het blad. De larven worden pas gevaarlijk als ze kunnen doordringen in het hart van de prei waar ze gangen vreten. Bijkomende schimmelinfectie zorgt er voor dat de plant al vlug afsterft. De preimot is actief tot begin september en dat is al een hele tijd terug. Als het hart van preiplanten nat blijft door regen of gieten verdrinken al veel larven.

Als ik een begin van aantasting zie gooi ik een net van insectengaas gewoon over het gewas. (Elektriciteitsbuizen zijn niet nodig. Worden die nog verkocht?)

De planten zijn zeker 20 cm diep geplant met geleidelijke opvulling van het plantgat. Vroeger wrikte ik een geul, doch dan valt de vorige geul soms al te veel dicht.(Ik heb zandgrond) Nu ga ik als volgt te werk: ik steek de spade schuin, met de rug naar de vorige rij, 25 cm diep in de grond. Dan keer ik de spade, en steek die weer schuin in de grond en gooi de grond eruit. Er is een wigvormige put ontstaan. Aan de 2 uiteinden zet ik een plant, er zorg voor dragend dat die mooi rechtop vaststaat met een beetje grond over de wortels. Bij het wieden zal de put zich geleidelijk vullen.

Dit jaar kwamen de planten van de AVEVE. Het was wel mijn bedoeling geweest planten op te kweken van het bio-dynamisch topzaad van de Akelei te Schriek, doch slakken hadden de plantjes opgeruimd. Ik zou het opkweekbed veel meer vollevelds moeten leggen, ver weg van een kant met slakken. Ook mij is het opgevallen dat de stengels opvallend lang waren, waarvan een heel stuk in de grond, maar dat kan je niet zien op de foto’s.

Met de Nationale Boomgaardenstichting kwamen we eind augustus bij die kampioenkweker in Engeland. Zie https://blog.seniorennet.be/fruit

Klik in de rechter marge op de blogs 02/09 – 08/09 213

Schaarbeekse Kriek RGF en Transparente de Lesdain RGF (appel)

RGF staat voor: Ressources Génétiques Fruitières. 

In de zeventigerjaren legde prof Populer op de Waalse landbouwfaculteit te Gembloux een grote fruitverzameling aan.

Gedurende jaren werd deze getest op de belangrijkste schimmelziekten. 

Uiteindelijk werden een aantal rassen geselecteerd en werden er enten bezorgd aan een aantal medewerkende boomkwekerijen.

De bomen konden voor ’t eerst aangeschaft worden eind 1985.

Ik ging mijn bomen halen op de destijds zeer bekende boomkwekerij Adams te Ruisbroek (Sint-Pieters-Leeuw). Denk aan de perenonderstam kwee Adams.

Toen ik er kwam raadde de heer Adams mij aan ook de Reinette Hernaut ,(dubbele Speeckaert in het Pajottenland), aan te schaffen. Zijn vader had die verder gekweekt, eind de jaren 1930. Een meneer Hernaut had de boom ontdekt op het stort van Anderlecht.

Kort daarop is Adams gestopt als kwekerij van fruitbomen.

De heer Marc Lateur heeft de heer Populer opgevolgd en zet al vele jaren het opzoekingswerk verder.

En het meest vermeldenswaard. Hij werkt volledig biologisch.

Hij heeft o.a. de Schaarbeekse Kriek, al een oud ras, verder veredeld. De vruchten zijn iets groter en wat vooral telt: ze zijn resistent tegen de takmonilia.

25 Jaar terug heb ik mijn 5 kriekenrassen van armoede gerooid. Na enkele jaren van aantasting waren ze zo verzwakt dat ze zelfs niet meer bloeiden.

Deze zomer bij een bezoek aan Peter Vandendaele te Pepingen (Pajottenlander-fruitsappen) stond ik zeer verwonderd te kijken naar de nog tamelijk gezonde Noordkrieken en Kelleris in de goede grond van het Pajottenland. Er stonden ook oude Schaarbeekse krieken. De nieuwe aanplant waren Schaarbeekse kriek RGF. (blog van 8/06/2013).

Vorig weekend heb ik Schaarbeekse Kriek RGF meegebracht van boomkwekerij De Linde te Kemmel.

Ik vond volgende omschrijving op het internet.

SCHAARBEEKSE KRIEK (RGF) 
BOOM: gemakkelijk te vormen en vruchtbare boom, alle boomvormen, zeer goed bestand tegen taksterfte (Monilia) en hagelschotziekte (Cylindrosporium).
VRUCHT: Kleine, donkerrode krieken in trossen, zoetzuur, dessertvrucht, maar vooral in de keuken gebruikt
RIJPHEID: Half augustus.
VRUCHTBAARHEID: Goede jaarlijkse productie.
Andere info: zeer oud ras, traditioneel gebruikt voor het maken van kriekbier, vooral wegens het sterk roodkleurend sap.

Daarnaast heb ik ook de Transparente de Lesdain RGF aangeschaft, een lekkere, gele herfstappel, recent ontwikkeld te Gembloux. Men plukt half september en de vrucht is nog meer dan een maand houdbaar. Knakkend vruchtvlees, goede zuur-zoet verhouding, aromatisch. Bloeitijd midden (groep 3), goed stuifmeel. Gemakkelijk te kweken met centrale as, vroeg en zeer vruchtbaar, weinig beurtjaargevoelig. Momenteel nog een zeer gezonde boom.

Kerstmarkt Zoersel

Dit weekend had de kerstmarkt plaats op het administratief centrum van de gemeente te Zoersel-St. Antonius.

CoZoeGo (Comité Zoersel Going of met de nieuwe naam in Kameroen: Transition) had er een stand. Met de nieuwe samenwerking met Leraars zonder Grenzen vzw vertegenwoordigden we ook hen op de stand. www.Lzg.be

Voor hen verkochten we kaarten voor de productie LIJF van het theatercollectief-kleine prettige stoornis in het kader van de ‘Music for Life-actie’ op vrijdag 20 dec. in de Kapel Bethaniënhuis, Handelslei 167 (Turnhoutsebaan) Zoersel-St. Anthonius.

Wegens de ziekte van Aleide moest ik alles overnemen en ik heb van de nood een deugd gemaakt. Het werd vooral een fruitige demonstratie. Bij het proeven was de topic de reuzengrote Rode Superman, de West-Vlaamse appel die als enige van zijn ras in Zoersel groeit. Iedereen vond dit een goede appel. En dit ras bewaart nog 3 maand. Ik liet ook de Greensleeves appel proeven. Dit ras zit helemaal onder de regenvlekkenziekte, een onschuldige schimmel, doch die het uiterlijk onaantrekkelijk maakt. Doch doet niets aan de smaak.Velen lieten zich toch verleiden om te proeven. In dunne sneetjes merk je de vlekken immers minder en de meeste mensen vinden de smaak zeer goed.

Voor huishoudelijk gebruik kun je het vel voor een stuk proper wassen en wrijven, doch dit had ik doelbewust niet gedaan.

De Rode Superman heeft evenwel weinig last van de regenvlekkenziekte.

Daarnaast liet ik proeven van mijn appelsap, een mengsel van de meer dan 100 rassen die ik heb. Ik vertelde erbij dat dit het beste appelsap is dat in de streek te vinden is. Iedereen was daar volkomen mee akkoord. Sommigen vroegen zelfs of daar suiker was aan toegevoegd!

Twee zaken zijn mij opgevallen. Bij de kinderen lust de kleine helft geen appel, niettegenstaande sommige van hun ouders wel wilden proeven. Andere kinderen zijn er wel dol op.

De actie schoolfruit heeft zeker voor een deel nog braakliggend gebied.

Het tweede dat mij opviel was de appelallergie. Dat dit bij zoveel mensen voorkomt wist ik niet. Veruit de meesten wisten nog niet van de appel Santana die men wel zou kunnen verdragen. Stof voor misschien een volgende keer.

FOTO’S

Hulp van kleindochter Jasmien Dhondt

In het midden de Neemzeep uit Kameroen, product van de tropische neemboom, met veel geneeskrachtige eigenschappen. En zeggen dat een International in India deze boom voor zichzelf trachtte te patenteren. Rechts de appelmand met onderaan 2 vruchten Rode Superman

Idem gedeelte stand

Muurversiering met het begin van een Snijdersbanklied op een Afrikaans Tuinfeest. Tekeningen van kunstenaar Wilfried D’Hondt van Zoersel. Let op de eerste tekening met Aleide. Zonder verdere ongelukken is het volgend Afrikaans Tuinfeest bij ons gepland op zondag 6 juli 2014.

Bezoekers de heer en mevrouw Vermeylen-Block. Zaterdag ging Simon nog voor bij de begrafenis van Louisa Vermeulen-Schoofs. Zij was in 1970 medewerkster bij de oprichting van het Groencomité Halle, waarvan ik voorzitter was.

Even een glimp buiten

Kerstmarkttenten op de parking met achteraan de kapel Bethaniën waar nu de culturele activiteiten doorgaan o.a. het aangekondigde toneel.

Standhouders met geestrijke dranken. De lekkere passievruchtdrank leren kennen.

Bestuursleden van de Landelijke Gilde Halle-St. Antonius, met vooraan voorzitter Marcel Cools.

Bezoekers

VERVOLG

Natuurpunt met rechts sterkhouder Walter d’Hertefelt

Natuurpunt schonk o.a. sleedoornlikeur

Valentyn van de Uilenwerkgroep

De tenten op de parking van het Administratief Centrum-Gemeentehuis. Binnenin stonden de grootste standen.

Wij kregen een plaats in het gebouw Wijnstok-Koraal van de zusters, rechts van de parking. Enkele maanden geleden verlieten de resterende zusters van Bethaniën Zoersel. Zij hebben zoveel betekend voor het psychiatrisch complex Bethanië.

Jeanne d’Arc een uitstekende Peer

Nadat ik in 1970 de moestuin naar een nieuw en groter perceel verhuisd had (Tussen haakjes ik besefte toen nog niet dat de boerenmoestuin vol stak met resten van DDT. In de vijftiger en zestiger jaren werd dit goedje algemeen gebruikt. Zo groeide er rond het erf ook geen sprietje gras vanwege de totale onkruidverdelgers!) plantte ik enkele bomen o.a. de peer Jeanne d’Arc op kwee. Er werd een grote kruidentuin aangelegd en naar de boom werd zo goed als niet meer omgezien, geen compost, geen bemesting, geen snoeibeurten.

Na verloop van tijd proefde ik een peertje en was verrast door de goede smaak. Gevolg het tapijt van bosaardbeien er rond werd bedolven onder compost en de boom werd bijgeknipt.

De boom fleurde op en de vruchten werden groter.

De peer ontstond in de kwekerij van Arsène Sannier te Rouen in 1885.

Een warme standplaats wordt aanbevolen. Bij mij is die wat omsloten. De vruchten pluk ik zo laat mogelijk, na half oktober. Anderhalve maand later bereiken ze hun volle rijpheid. Ze worden niet rap buikziek.

Ze smaken uitstekend, sappig, aromatisch, smeltend vruchtvlees. Heerlijk en vrij gezond, matig schurftgevoelig.

Als ik vergelijk met de twee Doyenné de Comice, die bij mij in de tien jaar dat ze er stonden slechts een paar prutsvruchtjes voortbrachten.Een en al (tak)schurft. Ik heb ze gerooid. Een vervanger op die plaats Seigneur Esperen doet het wel zeer goed.

Een jeanne d’Arc kan beslist tippen aan een Doyenné de Comice (een goede dan!)

Gebruik bentoniet en lavameel

Bentoniet, gebruikt u dat eenmalig of jaarlijks of wat?

Kan dat samen met lavameel of zou dat eerder verspilling zijn?

De grond hier was een paar jaar terug volledig uitgeput door jarenlang woekerende vaste planten en struiken zonder bemesting. Nu heb ik er al heel wat compost op gevoerd en ook veel stalmest ingewerkt en het is redelijk te noemen.

Verder hebben we dagelijks een beetje houtas, van beukenhout, en dat zou ik over de tuin willen uitstrooien omdat het ook kali bevat.

Graag uw mening

Bentoniet gebruik in de plantgaten voor de tomaten; in de rijtjes voor het zaaien van de wortelen; bij het opzetten van de bedden voor de aardbeien; soms eens bij het planten van struiken en bomen. Ook al eens vollevelds gestrooid om de waterhuishouding te verbeteren.

Lavameel/basaltmeel gebruik ik af en toe nog eens bij het zaaiklaar leggen van een perceel.

Ook bij het opzetten van aardbeibedden.

Mijn zandgrond is in de loop van meer dan 40 jaar door gebruik van gesteentemelen danig verbeterd.

Gieten, behalve bij het planten, is bij mij niet nodig. Ook in mijn plastiekserre krijgen de tomaten alleen bij het planten water; daarna nooit meer.

In de loop der jaren heb ik hierover meermaals bericht op mijn blog

https://blog.seniorennet.be/fruit

Mijn houtasse wordt uitgestrooid rond pruimen en okkernoten, ongeveer in de druplijn van de kroon waar de meeste jonge wortelen zitten; kalk en kalium(potas) zijn zeer nuttig voor deze bomen.

Telkenjare bestel ik 16ton Humotex-compost voor mijn grond van 1 Ha

Vraag in de Mailgroep Tuinieren: Heeft iemand soms ervaring met het gebruik van gesteentemeel of lavameel in de groentetuin?

RE Gesteentemeel

Ik gebruik al 45 jaar gesteentemelen.

In ’62 gebruikte ik eenmaal een pesticide op prei, op aanraden van de boer wiens boerderij wij gekocht hadden en die de tuin voor ons omgeploegd had. Hijzelf moest stoppen omwille van zijn hart. Kort daarop is hij toch bezweken.

Aleide las het pakje. “Die vuiligheid komt hier niet meer binnen. We zullen eten wat er onbehandeld overschiet.” Ik heb mij zijzelf bestempeld als een geforceerde bekeerling.

Als natuur- en vogelliefhebber was mijn frank nog niet gevallen. In de zestigerjaren slaagden de roofvogels, die aan de top van de voedselpiramide staan, er niet meer in nageslacht voort te brengen. Hun prooien bevatten toen zoveel schadelijke pesticiden – die nu reeds lang verboden zijn- dat hun eieren ofwel onvruchtbaar werden of dat de schalen van hun eieren zo broos werden dat zij braken in het nest.

We informeerden ons betreffende biologisch telen. In Duitsland met hun vulkanisch gebied in de Eifel maakte men al ruimschoots gebruik van gesteentemelen. Basalt als fijngemalen product van de harde basaltrotsen, stollingsgesteenten van vulkanen in die streek. Anderzijds was er het lavameel (of korrels) van de zachtere uitvloeiïngsgesteenten.

Deze gesteenten zijn rijk aan vele sporenelementen en verbeteren de bodemstructuur.

Toen ik een eerste maal een lavagroeve zag was ik toch wat ontgoocheld. De begroeiing er rond was niet bepaald weelderig. Je hoort altijd dat boeren dicht tegen een vulkaan gaan boeren omdat de nieuw verweerde vulkaangesteenten zo vruchtbaar zijn. In de Eifel zijn er wel 15.000 jaar overheen gegaan.

Toch zijn het nog interessante gesteentemelen.

Een ander gesteentemeel waarvan ik graag gebruik maak is de bentoniet, het beste kleimineraal met de stof montmonoriliniet. In zandgronden als de mijne houdt die de voedingselementen zeer goed vast, zodat de planten deze beter kunnen benutten.

Na al die jaren merk ik dat mijn grond danig verbeterd is. Al die tijd is er voor ons meer dan genoeg overgeschoten.

In 1973 namen wij het initiatief om een vereniging te stichten om van elkaar te leren. In Roeselare was er al in 1971 een dergelijke groep ontstaan. In 1973 ontstonden nog verenigingen en op 20 jan. 1974 werd ten onze huize de overkoepelende vereniging VELT vzw gesticht; toen vereniging voor Ecologische Land- en Tuinbouw, met de huidige naam : Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren.

Zie www.velt.be

Al meer dan 8 jaar geef ik mijn ervaringen door op

https://blog.seniorennet.be/fruit

Steenuilen

Gisteren de eerste contactdag van de steenuilenwerkgroep bijgewoond op de zetel van Natuurpunt te Mechelen.

Diverse werkgroepen, waarvan de eerste ontstonden kort na 1990, brachten een overzicht van hun organisatie, verwezenlijkingen en ervaringen; allemaal vrijwilligerswerk. Best indrukwekkend. Zeer verrijkend was ook de bijdrage van de Nederlandse steenuil werkgroep. Zij hebben al eigen publicaties. Vorig jaar startte er zelfs een nieuw tijdschrift ‘Uilen’, een gezamenlijke uitgifte van de 4 werkgroepen: Steenuilen, Kerkuilen, Ruigpootuilen en de Oehoes.

Bij mij ligt er ook al minstens 15jaar een steenuil kast, hoog in een wilg.

Steeds komen er kauwen in wonen. Het is nog een oud model zonder voorkamer. Kauwen hebben dan geen barrière om takjes binnen te slepen. Die verklaring kende ik nog niet.

Van de vier man van mijn afdeling Natuurpunt Voorkempen, die wel met 15 man zijn in de vier jaar geleden opgerichte werkgroep, vernam ik dat het legsel niet ver uit mijn buurt dit jaar om een of andere reden verlaten werd. Vorig jaar was het wel een succes. Ook een vroegere nestkast 500m verder werd niet meer bewoond.

De uiltjes zijn er nog wel. Af en toe hoor ik hun roep. Zo werd ik deze nacht iets na 3 u wakker en riep er een uil in de tuin. Ook schoonzoon Werner had ze gehoord.