Naar de inhoud

(Klein)fruitliefhebber

Voor de fruitliefhebber

Archief

KLEINFRUIT

KLEINFRUIT

 
Ik zou een fruitliefhebber in eerste instantie willen aanraden KLEINFRUIT aan te planten.   Je zal er veel vlugger plezier van hebben.

 
Vooreerst zou ik aanraden ‘Ecologische Teelt van Kleinfruit’ aan te schaffen.  Een uitgave van VELT, Vereniging voor Ecologische Leef – en Teeltwijze vzw Berchem-Antwerpen.

De eerste uitgave verscheen in 1992 en in 2000 volgde de herwerkte en uitgebreide tweede uitgave.  ISBN 90-800626-2-6.

Men had het beter ’Handboek voor Ecologische Teelt  van Kleinfruit’ genoemd, want dat is het in wezen.

Een betere handleiding kan je niet vinden, als je wil weten hoe te werk te gaan.

Het fotomateriaal is essentieel, maar op dat punt kan je betere uitgaven vinden.

 
Ik neem mij voor in de blogs die gaan volgen, mijn ervaringen neer te schrijven en tevens aanvullende gegevens door te geven.

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Daantje om 12:42 Reageer op dit bericht

VRIEZEGANZEN

VRIEZEGANZEN

Eindelijk nog eens een regenvrije dag, maar het wordt fris, vanavond toch.

Onze Zoerselse weerman mat net iets onder het vriespunt vanmorgen. Vanmiddag deed de zon even deugd met 11 °C.

In de loop van de dag heb ik driemaal een groepje ganzen zien en horen overtrekken. In West-Vlaanderen noemden we die vriezeganzen, omdat hun trekbewegingen veel te maken hebben met het kouder worden in het hoge noorden. Vandaag is het eerste maal dat ik merk dat ze hier over trekken.

Een teken van meer winters weer?

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Daantje om 18:21 Reageer op dit bericht

KLEINFRUIT

EEN PLEIDOOI VOOR KLEINFRUIT

 

Laatst zag ik iemand met een kleine tuin en hij had er een hoogstam appel in geplant.

Ik heb hem gezegd dat hij nu verschillende jaren zal moeten wachten op fruit en dat het dan nog moet meevallen. Hij wist niet welk ras hij had.

Misschien had hij nog een beetje plaats voor kleinfruit.

Een rode bes?

Als je er totaal niets aan doet heb je nog altijfd bessen en dit gedurende lange tijd.

 

Vervolgt

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Daantje om 16:41 Reageer op dit bericht

BRAAMHYBRIDEN OF BETER BRAAMBOZEN

BRAAMHYBRIDEN OF BETER BRAAMBOZEN

Gisteren schreef ik dat ik de laatste bramen opgekuild had.

In die rij stonden twee braambozen, half braam, half framboos,  de Youngberry en de Nectarberry. Voor hen heb ik geen moeite meer gedaan. Die verdienden hun plaats echt niet (meer). Heel dikwijks ingevroren en zeer zelden enkele bessen (wel zeer lekker). Na verloop van tijd kregen ze last van bacterieknobbels. Tegen de ziekteverwekker vormt de plant een woekering van celweefsel, knobbels op de stam en dit maakt dat de normale sapstroom veel hinder ondervindt.

Er is maar één braamboos waarover ik 100 % tevreden ben: de Taybes.

Enerzijds is er de oorspronkelijke, gestekelde vorm: de Medana Taybes en anderzijds de recente , ongestekelde mutatie: de Buckingham Taybes.

Taybessen die goed verzorgd en zoveel mogelijk horizontaal aan draden geleid worden,  belonen de goede teler met een overvloed aan grote, langwerpige, bij rijpheid donkerrode, smakelijke en aromatische bessen.

Je begrijpt dat de merels graag meesnoepen.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Daantje om 23:42 Reageer op dit bericht

LAATSTE OPKUILING

De laatste Bramen opgekuild

Men had meer regen voorspeld. Gelukkig bleef het bij motregen.

De laatste bramen werden nog opgekuild.
Wat ben ik blij dat we vorige week en ook gisteren nog zo'n prachtig herfstweer hadden. Aldus verliepen alle werkzaamheden vlot en naar wens.
Mijn goeie vriend Louis kwam gisteren langs en vroeg waarvoor we zo'n landingsbaan aanlegden.
Het ziet er wel eerder een gebombardeerde landingsbaan uit, met al die putten van de uitgegraven bomen!
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Daantje om 23:31 Reageer op dit bericht

MINNEKENS VERVOLG

Een Aanvulling bij de MINNEKENS

(Met dank aan Mini Salemink- Smeitink)

De bloesems van deze Chaenomeles Japonica zijn rose. De struik groeit opgaand, steilachtig en is ongeveer 3 meter.

 Een  Chaenomeles Japonica zoet- zuur recept:

 ! kg Chaenomeles Japonica

1 pond bruine suiker

1 thee lepel korianderzaad

                                                    In blokjes snijden met schil, zacht maar niet gaar koken, in weinig water

                                                    Suiker toevoegen met halve liter azijn

                                                    Stukjes in potten doen en met sap vol gieten

                                                    Deksel erop , houdbaar ongeveer één jaar

Dwerg Kwee moes.

Schil 500 gram dwergkwee en kook ze tot ze zacht zijn. Doe ze door een zeef en voeg naar smaak suiker toe met een klontje roomboter en kaneel.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 22:46 Reageer op dit bericht

HONINGZWAM / VERANKERING.

NBS verankert de bomen en iets over de honingzwam.

 

De NBS -ploeg kwam nog een dag om de laatste kleinfruitstruiken te verplanten. Zelf hielp ik de bramenhaag ontmantelen en verplanten.

Op een plaats, waar een braam het niet zo goed deed, zag ik de zwarte schoestringdraden van de honingzwam.

Honingzwam kan dus ook bramen belagen.

Met al de wortelen die blijven steken en afsterven zal de honingzwam een gedekte tafel vinden. Je kunt onmogelijk alle wortelen eruit halen.

Honingzwam leeft het liefst op afstervende plantenwortels. De parasiterende werking van de honingzwam verhaast dit proces nog. Al bij al heb ik er nog niet te veel last van gehad, buiten die keer dat ik de zelf opgekweekte pruimen, geënt op onderstam Kempische pruim uitplantte tussen de afgezaagde populieren. Op 3 jaar tijd stierven de meeste bomen af. Toen was er een sterke uitbreiding van de honingzwam op de wortels van de populieren, die nog eventjes in leven bleven dank zij de opslag op de stobbe van de afgezaagde populier. Pruimen op onderstam St Julien A doorstonden de aanval beter.

 
Een ander belangrijk werkje stond nog op hun programma: het verankeren van de verplante bomen.

Dat gaat vlug.

Met een gemotoriseerde grondboor hebbben ze op korte tijd de gaten klaar voor de palen. Nog een zwarte plastiekband rond boom en paal aanspannen, vastzetten, en klaar is kees.

De notelaars kregen extra verankering met drie palen.

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Daantje om 21:40 Reageer op dit bericht

OVER SCHAATSEN EN ZONNEOVENS

OVER SCHAATSEN EN ZONNEOVENS

 

Van ons bezoek aan Doesburg profiteerden we om in Blaricum, boven Hilversum, zonneovens aan te schaffen. Straks neemt Aleide die mee naar Kameroen.

Vorig jaar bezochten wij de Lamido van Lara met zo’n 35 000 onderdanen.

Wij werden er zeer hartelijk ontvangen als familieleden. Hij vertelde dat hij familie was van mijn schoonzoon Aminou.

Toen we ons aanmeldden kwam hij ons te gemoet. We mochten onze sandalen niet uitdoen. Het ceremonieel gebiedt anders dat je het schoeisel aan de straatkant achterlaat en blootvoets binnentreedt.

De man toonde toen zijn ecologische bekommernis. ‘Ik laat mijn volk bomen planten, maar er verdwijnen er te veel als brandhout. Kan je mij informeren over zonneovens, zodat het houtgebruik kan beperkt worden’?

We spraken ook over fruit en hij nam mij mee naar de tuinplek, waar hij mij een zelf geënt mangoboompje toonde, onder een bananenplant voor de schaduw.

 

Te Blaricum werden we ontvangen door de schoonvader van Janine, die pas iets later dan afgesproken kon komen. Ze had gezorgd voor lekkere soep.

Ondertussen vertelde onze 93 jarige gastheer over zijn verleden.

Hij was nog Nederlands schaatskampioen geweest. Met een technisch onderlegde vennoot had hij een schaatsenfabriekje opgericht. Na twee jaar hield zijn vennoot het voor bekeken en ging hij alleen verder. “Het technische had ik intussen wel geleerd!”. Zijn bedrijf was de schaatsenfabriek van Nederland en van Europa geworden.

Hij heeft nog lettelijk voor ‘spek en bonen gereden’.  Hij deed dit voor arme mensen die hem dit in de crisisjaren van de jaren dertig hadden gevraagd.

Nederland is een schaatsparadijs met 14 ijsbanen van 400 m.

Intussen is het al 8 jaar geleden dat men de elfstedenronde kon rijden. Hijzelf heeft er echter nooit aan deelgenomen.

Nu rijdt men met ‘klapschaatsen’, die kunnen bewegen. Vroeger waren het vaste schaatsen. Met de beweegbare schaatsen gaat het 2 seconden vlugger per baan.

Zijn zoon heeft al een hele tijd geleden de fabriek overgenomen. ‘Het mag gerust nog eens goed vriezen met de 80 000 paren schaatsen in voorraad’.

 

Intussen was zijn schoondochter thuisgekomen en demonstreerde de zonneoven.

Deze zit in een linnen zak, naar alle kanten een paar cm ruimer dan een A4 formaat, heel handig om mee te nemen en licht. Voor 10 € heb je een exemplaar.

De oven bestaat uit stevig karton, vanbinnen bekleed met een soort aluminiumfolie.

De panden worden opengevouwen en met grote wasknijpers bijeen gehouden.

In het midden plaatst men een met bordverf zwart geschilderde aluminium pan. (tot 4 l).

Men heeft een stevige, warmtebestendige plastiekzak bijgeleverd. De kookpan dient hierin geplaatst tijdens het gaarproces. De zak wordt dichtgeknoopt en men plaatst de ingepakte pan op een drietal steentjes, centraal in de oven.

Het bereiden zelf vergt de nodige tijd, afhankelijk van de ingrediënten. Rijst bv heeft 2u30 nodig. Geitenvlees, en dan nog in kleine stukjes gesneden, vergt 6 – 7 uur. De bereiding gebeurt zonder vocht. Hoogstens doet men er wat olie bij voor de smaak. Water kan je er niet in koken, hoogstens pasteuriseren. De temperatuur  loopt hoogstens op tot een goede 80°.

 

Hoe vind je dit bericht? 12 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

DOESBURG

DOESBURG, EEN GEVULDE DAG

Op zat. 12 nov reden met ons vieren: mijn vrouw Aleide, Dirk , Vincent en ik naar de Fruittentoonstelling van ’t Olde Ras te Doesburg, 13 km boven Arnhem.

Zie www.tolderas.nl

Het was al enkele jaren geleden dat we er nog eens waren geweest.

Tijdens de beginjaren , vanaf 1993 waren we de eerste Belgische bezoekers.

Toen gebeurden de eerste exposities nog in een plaatselijke zaal. Daarna had men een oogstfeest in de fruittuin tijdens het eerste weekend van september.

Nu gebeurt alles in het eigen gebouw bij de inkom.

Links is er een gans perceel met bomen – en een beperkt kleinfruitaanbod.

Dit heb ik eerst bekeken en zag diverse interessante dingen. Ook een minpunt. Waarom verwijdert men niet de kankerboompjes, die daarenboven besmettelijk zijn?

Ik schafte mij een nog transporteerbare, zwarte moerbei aan voor 35 €.  Een medewerker vertelde mij dat zij een lekker ras met grote bessen hadden. Ik hoop dat ik hiervan een afstammeling heb.

Mijn huidige moerbeibessen stellen me wat teleur, zowel wat groottte als smaak betreft. Vincent deed me wat twijfelen. Hij vond de knoppen wat te klein om van een echt goed ras te kunnen spreken. Momenteel zijn het enkel nog bladknoppen en geen dikkere vruchtknoppen. Wait and see. Als er dit jaar maar geen strenge winter komt. Destijds vroren mijn moerbeien nr 1 en nr 2 kapot.

Het fruitmuseum is smaakvol aangekleed en beeldig ingericht. Er was een knusse restoplaats met lekkere appeltaarten.

Er was een ruim assortiment mooi tentoongestelde vruchten. Vergissingen scherpen weer je aandacht. Een paar prutsappeltjes voor Reinette Hernaut laten doorgaan vind ik wel ergerlijk.

Benny J Giesen, de stichter stond samen met een medewerker aan de info - en boekenstand.

Ik had de bakpeer bij van de Hoge Dreef hier in Halle-Kempen, die ik eerst voor een St Remy had gehouden en daarna met Vincent meer als een Brederode was gaan beschouwen. De heer Giesen erkende er onmiddellijk een Catillac (Cadillac) of Pondspeer in. De beschrijving in de ‘Dictionnaire de Pommologie’ van Andre Leroy klopt, behalve het gewicht. De vrucht kan zeer groot worden: tot 900 gr.
Het is al een oud ras van rond 1650.
Hij bestempelt de vrucht als een derde klasse eetpeer van februari tot april; doch als een eerste klasse bakpeer.

De proefstand van de Amateur Wijnmakersgilde, Arnolt Van Gelre van Zutphen trok onze aandacht, vooral met de gistende mispelwijn.

http://start.at/federatie

De heer R. V; Everdingen beschreef volgende werkwijze voor 20 l mispelwijn.

Je neemt 6 kg beurse, rijpe mispels. Je kneust deze en deponeert ze, met stenen en al, in een vitragezak. Je werkt zeer hygiënisch en houdt de fruitvliegjes weg met een ventilator.

De zak leg je in een grote emmer van zo’n 15 l

Hierop giet je 2 koffielepels looizuur en 1,5 kg witte suiker.
Verder neem je 9 l water, waarvan je de helft aan de kook brengt. Je giet eerst het hete water in de emmer om alles te laten smelten.

1 dag laten staan bij kamertemperatuur.

Vervolgens per 10 l  4 koffiellepels gistvoeding en 6 koffielepels universele gist bijvoegen.

Nu volgen 8 à 10 dagen open gisting. Wel de fruitvliegjes weghouden.

Met een hout en en touw houdt hij de zak met de mispelpulp ondergedompeld.

Daarna het sap overscheppen of overhevelen in  dame-jeanne. Afsluiten met waterslot.

Tijdends het jaar dat er op volgt 3 – 4 keer overhevelen, tot de drank helder is.

Dan op flessen trekken.

 
Zijn confrater had een nog lekkerder en veel eenvoudiger te bereiden drankje, namelijk notenlikeur.

Ten laatste op St Jan, 24 juni, pluk je 6 noten en snijdt deze in 4.  Na dit tijdstip lukt dit niet meer, omdat de vruchten te hard worden.

Je deponeert de stukken noot in een weckfles of –bokaal; voegt er 50 gr suiker bij en vult aan met brandewijn.

Om de 2 dagen opschudden.

Na 6 weken filteren door een koffiefilter en het drankje is klaar.

 

De PROEF- VERKOOPSTAND

Er waren heel wat appels en peren te proeven, waaronder meerdere zoete appels. Voor mij waren die niet te pruimen, behalve misschien een Sweet Sixteen (sic)! De Notarisappel springt velen in het oog, maar is voor mij al ver over zijn hoogtepunt heen. Geef mij maar een Schone van Boskoop.

Roem van Doesburg of zoiets mag er zijn. Ook de Bloedcoraal.

Meerdere oude rassen vond ik weinig verdienstelijk.

Er was een promotieplek voor Rubens, een nieuwe kruising met vader Elstar (stuifmeel) en moeder Gala. Voor een commerciële appel lijkt hij mij eerder klein, maar is dan wel zeer geschikt voor een kinderhand.

Het is een Clubappel en voor liefhebbers als boom niet te verkrijgen.

Halverwege de negentigerjaren was er te Doesburg een lanceringsstand voor de Ecolette, toen ook eerst voorbehouden voor de beroeps, maar in die middens afgedankt, doch blijvend interessant voor de liefhebber.

Bij de peren was Beurré Lebrun op smaak.  Een andere lekkere peer was Président Loutreuil, mij verder onbekend.

In het oogspringend was de rode Claps uit de frigo.Ik laat mij niet vangen door het uitzicht alleen.

 

MINNEKENS

Voor mij waren de ontdekking van de dag de Minnekens, Japanse kwee’s, maar dan van reuzenformaat in de vorm van een hypergrote citroen.

Ze zijn spontaan gegroeid in de grote tuin van Mini Salemink – Smeitink  Peppelmansdijk  22  7011 JC Gaanderen (bij Doetinchem).

Mini, die de proef-verkoopstand bemandde, vertelde dat de ink-namen typisch zijn voor het achterland van Gelderland , tegen de Duitse grens.

De struik staat er nu een 5 tal jaar, groeit fel en heeft stevige doornen, bloeit met grote, rode bloemen en de gezonde, groen-gele vruchten moet je van de takken draaiend afbreken.

Hoe deze nu best verwerken?

Een drietal jaar terug kreeg ik jonge scheuten mee, ook van een Japanse kwee, van de buur van Luk Van Hauwaert in Polen. De buur was net de gezonde, matig-grote, eveneens groen-gele, peervormige vruchten aan het oogsten.

Ik kreeg jonge opslag mee. Die staan bij mij nog in opkweek. Ik moet voor hen nog een goede, definitieve plaats zoeken.

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Daantje om 22:34 Reageer op dit bericht

BLADEREN GEKNIPT

We beleefden hier weer een zonnige herfstdag.
Omdat ik vreesde voor het uitdampingseffect van de vele, groene bladeren op de Buccaneer heb ik enerzijds de boom aangegoten en anderzijds vanop mijn plukladder zoveel mogelijk bladeren afgesnoeid.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 20:06 Reageer op dit bericht

Meer van (Klein)fruitliefhebber

↑ Terug naar de berichten