Naar de inhoud

(Klein)fruitliefhebber

Voor de fruitliefhebber

Archief

DE WAL - OF OKKERNOTEN (Juglans regia) VERPLANT

DE WAL - OF OKKERNOTEN (Juglans regia) VERPLANT

Mijn noten komen van  KWEKERIJ WESTHOF (opgericht in 1870) , Westhofsezandweg 3 - NL-4444 SM  's-Heer Abstkerke, Zeeland. 
http://walnoten.nl

In de zeventiger jaren stond de heer J.C. van ’t Westeinde op diverse fruitbeurzen, o.a. te Kalmthout en in Diepenbeek, op de eerste colloquia van de Nationale Boomgaardenstichting (NBS). Hij toonde zijn collectie en liet proeven. Toen heb ik ook een busuitstap ingericht naar Zeeland. In zijn proefboomgaard bekeken we zijn 50 proefrassen. Vooral de dames hadden meer oog voor de Fuchsia’s van mevrouw, want ook hierin is de kwekerij gespecialiseerd.

Broadview, een ras uit British Columbia, de Canadese provincie aan de westkust, bleek altijd het meest productieve.  

Rond 1920 is men in Canada begonnen met proeven met noten uit de Karpaten (Odessa, Oekraine). Men zocht naar noten die minstens bestand waren tegen
 – 30° C.

Dat gewone noten kunnen bevriezen heb ik hier al onmiddellijk ondervonden.
In de herfst van 1962 plantte ik hier een noot. Daarop volgde de lange, harde winter van ’62-63 met temperaturen dicht tegen de -20 ° C. Toen bevroor zelfs de zee. In de lente bleek de stam bevroren. Onderaan verschenen wel nieuwe scheuten.

Broadview loopt middentijds uit en is sterk protandrisch. Dit wil zeggen dat de mannelijke katjes veel vroeger verschijnen dan de vrouwelijke bloemen.

De boom is gelukkig duidelijk apomictisch. Dit beduidt dat zonder (zelf- of kruis) bestuiving toch vruchten gevormd worden. Een onbevruchte cel uit de nucellus ( deel van de zaadknop waarin de eicel ligt ) groeit uit tot een complete noot.

Apomictie is niet te vergelijken met de parthonocarpie bij de pitvruchten. Bij parthocarpie worden geen pitten gevormd, biologisch het bijzonderste van de vruchten.

Bij het huis – dat nu verkocht wordt, zie http://users.skynet.be/peter.willaeys

- van mijn zoon op de Kattenberg, aanleunend tegen de dorpskom, staat 1 Broadview, die elk jaar zeer goed draagt. Het is er meer beschut dan hier bij mij, want ik heb veel meer last van de late nachtvorst. Mijn noten bevroren dit jaar, bij Peter niet. Er staan geen andere noten in de omtrek.

Een andere verplante noot is Buccaneer. Het ras is afkomstig uit Neer in Nederlands Limburg. Het ras komt laat in blad. Nu stond het nog vrij groen, terwijl Broadview al praktisch kaal stond. De boom is zwak protagynisch: de bloemen komen iets voor de mannelijke katjes en zou dus ook alleen kunnen staan. Het is een goede bestuiver voor Broadview en andere rassen.

De Buccanier heb ik tussen de 2 Broadviews in geplant.

Bij het herplanten heb ik dankbaar gebruik gemaakt van overschot van de leem van Peter.

 

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door Daantje om 18:10 Reageer op dit bericht

JENNY

JENNY

Reactie op reageer van Rita.

Wat jenny betreft zal je te biechten moeten gaan bij Patrick De Kezel.

Jenny had ik al meer dan tien jaar terug willen vertroetelen. Daarom plantte ik die in mijn plastiekserre. Doch toen vroor het nog ’s winters en vroren de jonge takken af. Dat gebeurde meer dan een keer en Jenny legde het loodje.

Nu wil ik het opnieuw proberen, doch met de minikiwi’s die niet bevriezen.

Al mijn goede muren zijn intussen wel ingenomen door druiven, maar je zou het ook op andere plaatsen kunnen proberen.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Daantje om 01:32 Reageer op dit bericht

BLOGKENNIS

Een senior kan nog veel bijleren op computergebied

Ik had de kans om op 23 october mee te rijden met Vincent en Guy, twee tuinbouwleerkrachten van het PITO te Mechelen , de provinciale Tuinbouwschool, naar de tweejaarlijkse Pomexpo te Villeneuve d’Ascq.

Op de terugweg kwamen we bij Kiwiman Christian De Kezel. (Typ op Google:  Kiwi De Kezel en je komt op de right place).

Guy De Kinder, zeer beslagen op computergebied en een autoriteit met zijn website’s: http://users.pandora.be/guy.de.kinder

en www.tuinkrant.com

nam toen enkele foto’s en zette die in reageer op mijn blog Kiwifruit van 26 october.

Klik onderaan op reageer 6 .

Ik had vroeger reageer wel gezien, maar dacht dat dit het stemmen betrof. Niet dus! Wel een belangrijke functie, doch die maar weinigen zullen kennen!

Gelukkig ken ik die blog-functie nu.

Aan de kijkers om er gebruik van te maken.

 

Dank Guy!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Daantje om 23:27 2 reacties Reageer op dit bericht

DE EEN ZIJN DOOD, DE ANDER ZIJN BROOD

DE EEN ZIJN DOOD,  DE ANDER ZIJN BROOD

De NBS werkzaamheden gaan verder.

Het was een beetje met de dood in het hart dat we vandaag de allereerste aanplant, die ik samen met schoonbroer Jan Lagrou zaliger deed, omzaagden. Kort na de aankoop in 1962 sleurde ik met Jan een behoorlijk zware berk uit de gracht en plantte die naast de oprit voor de schuur  Nu was het een zware boom geworden, uiterlijk gezond, maar onderaan toch aangetast van binnen.

Ook de oude Reine Claude d’Oullins moest er aan geloven. Het was een grote boom op myrobolaan (kerspruim), de onderstam die in het begin van de zestiger jaren nog gebruikelijk was. De  struikvorm, met een stamlengte van 60 cm was wel een hoge boom geworden. Op een leeftijd van 45 jaar heeft een pruim de beste jaren achter zich.

Destijds moest ik 12 jaar wachten op de eerste vruchten. Op deze boom waren ze wel echt lekker, maar meestal liet de productiviteit te wensen over.

Ik vraag mij af hoe dit ras zich gedraagt op onderstam St Julien A. Als iemand daar ervaring mee heeft -en dat zal wel - dan zou ik sugereren te reageren.

Dit kan door onderaan de blog het haast onzichtbare woordje reageer aan te klikken.

Dank zij Guy de Kinder ken ik dit nu.

Straks schrijf ik er een afzonderlijk blogje over.

Deze bomen moeten wijken omdat ik de plaats nodig heb om mijn geënte noten te verplanten.
Ze mogen niet meer terugkomen op het aardgastracé.

Morgen wordt het een zwaar karwei om de twee Broadviews en de Buccanier te verplanten.

De een zijn dood is de ander zijn brood.

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Daantje om 22:14 Reageer op dit bericht

NBS VERVOLG

NBS vervolg.

Vandaag hadden we de zoveelste warme nazomerdag. De Zoerselse weerman mat
17,9 °C.

Een excellente dag om de werkzaamheden te laten vooruitgaan. De bomen zijn losgegegraven . Nieuwe plantputten zijn gemaakt. Morgen worden ze er met de traktor uitgetrokken en vervoerd.

De fruitkooi is al helemaal ontmanteld. Men is bezig met het demonteren van het grootste stuk van de serre.  Gelukkig kon de Perlette, witte, pitloze druif blijven staan. De takken zijn nu naar de andere kant gebonden.

De kleinfruitstruiken kregen een nieuw identificatielabel.

Morgen verhuizen ze naar het opkuilperceel.

Zelf heb ik de bramenrij die weg moet, afgeknipt.  Nu staat er enkel nog afgeknotte, nieuwe stengels.
Het uitgraven wordt nog een klus.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:25 Reageer op dit bericht

NBS

NBS- PLOEG

Volgend voorjaar wordt er een tweede aardgasaanvoerleiding  door de tuin gelegd. Gelukkig heeft Fluxys de NBS aangesproken voor het verplanten en herplanten. Ze hebben bij mijn overbuur hiervoor een perceeltje grond gehuurd voor een jaar. Dit is diepgeploegd en ligt te wachten op de opkuilwerkzaamheden.

Straks verwacht ik de werkploeg van de Nationale Boomgaardenstichting.

In het voorjaar zijn ze hier al een dag geweest om de grotere bomen voor te bereiden op de verplanting.

Er werd rondom een geul gegraven op een 70 tal cm van de stam en de wortels werden afgestoken. De geul werd daarop opgevuld met oude compost.

Een van mijn lievelingsbomen, de Ashmead’s Kernel, een oud Engels ras, met een nogal ruw uitzicht, doch met een uitstekende smaak had een opvallend dikke zijwortel die men moest oversteken. De boom heeft gans de zomer getreurd en maar weinig bladeren gevormd. We zullen hem zorgvuldig trachten te herplanten op een definitieve plaats, zonder hem eerst nog een jaar op te kuilen op het gehuurde perceel.

Drie opeenvolgende jaren voordien heeft de boom uitstekend gedragen, alhoewel hij de naam heeft van een zwakke drager te zijn. Joan Morgan in ‘The Book of Apples’ spreekt van ‘poor crops’.

De zwaarste klus wordt het verplanten van de geënte notelaars Broadview, Bucanier en Coenen. Enkele oudere bomen op een andere plaats o.a. een berk en een pruim zullen hiervoor moeten wijken.

Enkel het kleinfruit mag later herplant worden boven de leiding.  Gelukkig ook enkele kleinere struiken. De grotere kwee’s mogen echter niet terugkomen.

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:06 Reageer op dit bericht

EEN BONENVERHAAL

Een bonenverhaal

(van de hand van mijn vrouw Aleide)

Langs bonenstaken konden sprookjeshelden tot aan de hemel klimmen, maar nu zijn bonen erg in de belangstelling gedaald.

Waar vind je nog bij een kruidenier witte en bruine bonen uit De Witte’s of Bartje’s tijd? Alleen ingeblikte boontjes in tomatensaus!.

Nochtans zijn peulvruchten een onmisbaar element in onze voeding.

Er zijn in onze voeding wetenschappelijk 11 onmisbare elementen. Een ervan zijn de Saponienen. Die zitten o.a.in peulvruchten. Saponienen hebben een antikanker - en  cholesterolverlagende  werking.

Groene sperzieboontjes zijn goed voor suikerzieken.

Peulvruchten leveren ideale, zachte vezels die stoelgang bevorderen.

Ja, eigenlijk hebben allochtonen een gezondere voeding dan wij. In Chinese, Marokaanse,Turkse en andere exotische winkels vind je ruime keuzes aan bonen.

Vandaag heeft mijn man bonen gepeuld. Als die nog niet te droog zijn, gaat dat vlotter. Vroeger kwam die job er niet van en gaven we ze weg aan afrikanen, die er blij mee waren. Het riep bij hen herinneringen op aan hun thuisland.

Ik heb vandaag kleine, rode, afrikaanse staakboontjes, die we voor het eerst zelf geteeld hebben en gewone witte bonen in linnen zakjes gedaan, zoals mijn moeder en ze luchtig opgehangen. Bonen hing ik veel buiten in hun peulen, zodat kevertjes er minder vat op  krijgen.

Ze worden gedood door een koudekuur in de diepvriezer of door een stevige vrieskou.

Een gewoonte van onze voorouders zijn we vergeten: bonen en erwten, de dag voor we ze klaarmaken, onder water zetten. Dat moet in een grote pot met water, want ze zwellen fel. Als we ze dan koken, worden ze vlugger gaar. Ze verteren beter en geven minder gassen.

Dat zwellen is eigenlijk een kiemproces.

Om het nog gezonder te maken, voeg ik er zeewier bij (kombu) en look. Deze verrijken de bereiding met mineralen en verkorten ook het kookproces.

De wieren mix ik in de soep, die hierdoor nog een betere smaak krijgt.

Bonen zijn ook heel rijk aan eiwitten, mineralen en vitaminen. Groene boontjes mogen we meer eten dan gedroogde. Gedroogde bonen geven, evenals vlees, afvalstoffen (purinen); en zijn af te raden bij reumalijders. De eiwitten van bonen moeten wel aangevuld worden met de eiwitten van granen, zaden of melk. Einde van het bonenverhaal. 

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Daantje om 12:05 Reageer op dit bericht

NOG VLAKTECOMPOSTEREN

Een interessante aanvulling

Inderdaad is vlaktecomposteren de meest rudimentaire vorm van composteren, en is perfect te gebruiken; het is ook de meest extensieve vorm: men heeft hiervoor de grootste oppervlakte en de meeste tijd nodig; wil je de grond gebruiken voor iets anders en wil je snel compost dan gaat het sneller in een vat, bak of hoop.

Ikzelf ben een zeer groot voorstander van het continu bedekt houden van de bodem: daarvoor gebruik ik zeer veel facelia als groenbemester / bodembedekker; zodra er een stukje vrij komt, dan zaai ik facelia; als het te laat op het jaar is gebruik ik een laag bladeren als bodembedekker.

In bijlage een foto van een stukje van mijn tuin: facelia en een stuk met een bladerdeken; onder die bladeren is ook een laag van groenten- en fruitafval.  In de lente wordt het restant van het bladerdeken als mulch gebruikt tussen de groenten en in de boomgaard.

Met vriendelijke groeten!
Joplae




Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door Daantje om 11:17 Reageer op dit bericht

VLAKTECOMPOSTEREN

VLAKTECOMPOSTEREN

In de mailgroep tuinieren is de laatste tijd nogal wat over composteren geschreven.

 Ik citeer een van de interessantste mails: 

‘Nu mijn verhaal, ik composteer nooit, maar van zodra er lege plaatsen in den tuin komen (groententuin) gooi ik daar al de afval die ik heb erop uitgespreid. In het voorjaar spit ik de tuin om en vind totaal niets meer terug van wat er het jaar er voor ingegraven is. En ik denk dat mijn groenten mogen gezien worden. Er is soms als eens een wortel of schorseneel die vervormd is.
Nu is mijn vraag doe ik zo voort of composteer ik beter
Ik wil er ook bij vertellen ik gebruik zeker geen eikebladeren ik hou daat niet van (dit is een puur persoonlijke mening)
Wat mijn gazon betreft, de oudere leden onder u weten dat ik die dit jaar opnieuw heb ingezaaid, die wordt gemaaid met zo een kneuzer grasmaaier. Maar de gazon wordt nooit bemest is altijd ook bij hete dagen echt groen en echt waar niets onkruid of ook geen mos’.

 BOMPA doet het op de meest eenvoudige manier en met goed resultaat.

Hoe gebeurt de afbraak van al het organisch materiaal anders in de natuur?
Heinz Erven van Das PARADIES, destijds te Remagen aan de Rijn, sprak van zijn miljarden meehelpers hierbij, doelend op al die organismen en beestjes die hierbij een rol spelen.

Een maand terug was ik in de tuin van de Fraternités Ouvrières in de stad Moeskroen.
Alles wat gewied en gesnoeid wordt, ook de takken, verteren ter plaatse en de vruchtbaarheid loog er niet om.

Ik ben ook compostmeester en heb een half leven in de VELT achter de rug.
Ik heb op alle (?) mogelijke manieren gecomposteerd, maar ben nu tot het elementaire gekomen.

Dit wil niet zeggen dat we de natuur niet een handje kunnen helpen om dit proces te versnellen. Waarom ook niet als je daar kunde en plezier in hebt.
Ik gebruik mijn tijd liever voor andere dingen en laat de natuur intussen haar werk doen.


Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Daantje om 12:27 Reageer op dit bericht

DE WEG VAN DE MINSTE WEERSTAND

DE WEG VAN DE MINSTE WEERSTAND

 

Vanmiddag kwam Guido op bezoek. Ik had voor hem weer een braam ingelegd om te bewortelen.

Guido was danig getroffen geweest door de reuzengrote en tevens zeer goed smakende vruchten van de Triple Crown braam.

Waarom had dat ene konijn op een terrein van 1000 M2 , juist dat plaatsje op het oog waar Guido de Triple Crown geplant had om zijn hol te graven?

De plant lag eruit gekrapt en verdroogd bij.

Ik denk niet dat dat konijn Guido een loer wou draaien, maar dat het graag gebruik gemaakt heeft van de bewerkte plaats en de zachte grond.

Mijn conclusie: ook een konijn bewandelt de weg van de minste weerstand!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Daantje om 21:50 Reageer op dit bericht

Meer van (Klein)fruitliefhebber

↑ Terug naar de berichten