Archief

BLOEI 2012

De bloei was dit jaar weinig uitbundig met het koude en natte weer. Bij ons begint het al in maart met de uitbundige, witte en rozige bloei van de kerspruimen of myrobolanen. Echter dit jaar zonder resultaat: beurtjaargevoeligheid na de geweldige dracht van vorig jaar, plus de nachtvorsten. Ik zie zo goed als geen vruchten.

De appelbloesem ging grotendeels verloren in het koude en natte weer.

Daarnet zag ik de bloei van de Crawley Beauty, een zeer laat bloeiende, Engelse keukenappel. Het ziet er wel mooi uit en was de aanleiding voor deze blog.

Ik heb de indruk dat van de bloeiende appels dit jaar maar weinig overschiet. Ik zie praktisch alleen verdorde bloemhoofdjes.  Een gedeelte kan afgevreten zijn door de rupsjes van de Kleine Wintervlinder die er steeds in ruime hoeveelheid zijn, maar dit jaar toch niet als een echte pest? Ik bedoel alle bladeren afgevreten. Gaten in de bladeren zijn er anders genoeg.

De grootste oorzaak zoek ik in de vorst, waaraan deze van 17/4 zeker niet vreemd is.

De grondoorzaak in natuurlijke teelt is wellicht te zoeken in de geweldige dracht van vorig jaar.

Willen ook bomen op adem komen en er even de pees afleggen?

In de beroepsteelt kan dit niet en moet men het hebben van immer dragende rassen en ondersteunende cultuurmaatregelen.

Biotelers hebben het hierbij wel minder gemakkelijk.

Foto’s

Crawley Beauty op 18/5

Idem

Bloesem

Nog gesloten bloesem

Bevroren bloesems?

Idem.  De onderste lijken veeleer het slachtoffer van de bloesemsnuitkever die een eitje legt in de nog gesloten bloem. De larve eet het binnenste leeg, verpopt en is na korte tijd weer verdwenen.

Vraatgaten van de Kleine Wintervlinder

Kleine Wintervlinder

Toch ook een appel in spe?

Nachtvorst 17 mei

O. L. H. Hemelvaart

De Ijsheiligen zijn dan wel voorbij maar om 6u20 constateerde ik weer een laagje ijs; wel een tikkeltje minder dan vijf dagen geleden.

Straks ga ik de aardbeien en aardappelen ontdekken. De laatste had ik toen met grond bedekt. Blaadjes die dan nog boven staken waren bevroren.

Nu ligt er gaatjesplastiek over. Ik ben gaan kijken.

Geen schade en de temperaturen zijn stijgende.          

 Hopelijk de laatste nachtvorst dit jaar?

Natuurwandeling Zoerselbos

1 mei

Greet, zelf ook natuurgids had ons uitgenodigd om met haar vrienden natuurgidsen Zoerselbos te verkennen. Lus de man van Linda kende de paadjes in het bos.

De overtalrijke meiklokjes beginnen hun geurpaket te verspreiden.

We drongen nogal ver door in de begroeiïng en kwamen ook op plaatsen waar ik nog niet was geweest.

We zagen o.a. 2 exemplaren van de fladderiep of steeliep, (Ulmus laevis). Het zijn oude knotbomen met een dikke korte stam. Dit is een van de zeer zeldzame, autochtone bomen in onze streken. De eerste exemplaren werden in de tachtigerjaren terug ontdekt. Het eerst in Zoerselbos bij een inventarisatie en daarna nog op een aantal plaatsen in Vlaanderen. Deze soort is minder gevoelig voor de olmenziekte, waaraan de meeste andere olmensoorten bezweken.

De goed bewaarde bomput van een V 1 had ik nog nooit gezien. Hij ligt in een droger stuk met nogal wat oude zomereiken.

Linda heeft een voorliefde voor paddenstoelen. Bij een oude tonderzwam toonde zij hoe destijds de tondel er uit gehaald werd om na droging te gebruiken om vonken op te vangen en samen met nog andere ingrediënten aan te blazen tot een vuurtje. We zagen korstmossen en de grote melkzwam, die op een jaar tot een ferme klepper kan uitgroeien.

Bij een oude stapel gezaagde dennen die waren blijven liggen hield zij halt, haalde er een schilfer af en liet ons er op de minuscule Heidelucifer, met rode speldenkopjes,-geen echte paddenstoel maar een lichen- zien. Zie de foto.

De wandeling werd besloten  met een gezellige babbel en een pint in het Bezoekerscentrum.   

FOTO’S

Fladderiep

Tonderzwam

Tonder

Melkzwam: bovenkant

V1 bomput

Dode berk met elfenbanken

Al meer dan 50 jaar niet meer geknotte els.

De Heidelucifer, een lychen

Oude stapel

VERVOLG

Slaapplaats van ree. We hebben driemaal een ree zien lopen.

Ridderzuring

Tappelbeek

Bezoekerscentrum

Bloementuin

Het gezelschap

Idem

Greet

Linda en Lus

De Ijsheiligen doen hun naam eer aan

Vandaag, de 13 de is de eer aan de H. Servatius. En zeggen dat Aleide en ik in zijn kerk te Schaarbeek, 52 jaar terug getrouwd zijn!

Een stralende hemel vanmorgen om 6u15 in de Voorkempen. Een koekoek is volop aan het roepen. Mijn duidelijkste aanduiding is de boord van de trampoline met een ijslaagje.

Gelukkig had ik gisteren de nodige voorzorgen genomen en de volop bloeiende aardbeien afgedekt met een dubbele laag flodderplastiek. De vorige keer, di. 17/4 had ik mij laten beetnemen. Daar er nog slechts een enkel bloempje open stond oordeelde ik afdekken niet nodig. Dag Jan!Enkele dagen later openden zich talrijke bloempjes met een zwart hartje.

De afdekking is vanmorgen omhuld met een ijslaagje. Eronder zitten de bloemen veilig.

Illustratiemateriaal

Winterschade op Bramen en Braambozen

Natuurpunt Lille Visbeekwandeling

(zo 29/4)

Dochter Leen, die in Poederlee woont, had ons uitgenodigd op een uitgebreide verkenning met drie gidsen van de natuurgebieden van Lille. De Visbeek vormt er de ruggengraat van. Bij de vertrekvijver zien we 5 citroenvlinders. In de vijver had zich al waterviolier gevestigd.

Gids Freddy Van Echelpoel gaf ons direct reeds een heldere inleiding over het waterbeheer in groter verband. We komen al vlug bij een van de getuigenheuvels. Een tijdje later menen we hetzelfde, maar we staan op het afgedekte, vroegere stort van Wechelderzande. Eerst zijn het vooral dennenbossen. Het valt mij op dat de bosbessen hier in groepen bij elkaar groeien. Geleidelijk vervangt men nu de dennen door loofhout. De aandacht wordt gevestigd op aanplant van spork als klein landschapselement. Verderop wordt het landschap natuurlijker met broekbos en zegge in een kwelgebied. Freddy vertelt hoe enkele vrijwilligers al een tijd een aantal waterpeilpunten beheren.

De andere gidsen wezen beurtelings op andere natuurelementen. Bij een poel was er veel te vertellen en te tonen. Na de vondst van een restant suikerbonen troffen zij in het hagelgebied nog een voorraadje echt hagelbier aan dat smaakte met het warme weer!

Geschiedenissen en verhalen kregen een beurt en de projecten als het adderbeheer en begrazing door geiten. In de provincie Antwerpen schieten voor adders enkel het Groot Schietveld en het gebied van Lille nog over. Mits wat corridorgebieden tracht men dit gebied wat te verruimen.

In Halle- Kempen hadden we tot halverwege de jaren 70 ook adders bij het hagelven op het Heiblok. Dan werd dit gebied verkocht en was er aanplant van dennen. De genadeslag kwam wellicht door de kweek van fazanten voor de jacht.

De schoolkinderen van Lille worden betrokken bij het begrazingsproject  met geiten.

Na het graven van een vijver had men geluk dat de klokjesgentiaan er zich vestigde.

We horen verhalen over een oude moordpartij en de heksenboom. Op die plaats staat nu een monument.

Dit was een wandeling met veel elementen: natuur, beheer en cultuur.

FOTO’S

Inleiding door Freddy Van Echelpoel

Toehoorders

Op stap

Visbeek

Gids

Idem

Op het stort van Wechelderzande

Met adderhuid

Spork als klein landschapselement

VERVOLG

Bosmierennest (nu een zeldzaamheid)

Poelslakken uit de nieuw gegraven poel

Rups (Wie kent de naam?)

Bij heksenboommonument

Idem

Geitenpaar

Broekbos

Hagelbier

Peilput

Haven van Zeebrugge

Na een inleidende filmvoorstelling volgt een gegidste rondleiding. Uitstappen is er niet bij.

We rijden eerst achter de 4 km lange westermuur van de voorhaven.

Hier werd het Albert II dok gebouwd voor containers en ro ro (met lading op het schip rijden) gebouwd.

Dichter tegen de kustweg, die voorhaven van achterhaven scheidt, ligt de aanmeerplaats voor de P&O verbinding naar Hull. Drie jaar terug scheepten we daar in voor de NBS-reis naar Engeland. Ik schreef er meerdere blogs over.

De vismijn is naar de achterhaven verhuisd.

De voornaamste activiteit in deze haven is  het autovervoer. Zeebrugge is hierbij de nummer 1 onder de wereldhavens. Er liggen een heleboel aanvoerschepen. Er kunnen 7 000 auto’s op 1 schip. Hele terreinen staan vol wagens. Met de crisis die zich nog laat voelen zijn er wel enkele leeg. De Mercedessen krijgen overdekte garages om ze te beschermen tegen vogeluitwerpselen.

Dan rijden we naar de oosterstrekdam met de gasopslag van Fluxys. Als er gastankers lossen mag je hier niet komen.

In de luwte van de dam is zich aan de oostkant een nieuw natuurterrein aan het vormen.

We zien nog de oude, beschermde vuurtoren van Heist , de 500 m lange zeesluis, het vroegere lichtschip de Westhinder en een Russische duikboot.

FOTOMATERIAAL

Kranen

Idem

Cobelfret ro-ro schip

Containerschip

Vissersboten

Vismijn

Autoboot

Autoboten

Overdekte garage

VERVOLG

Kerktoren van Lissewege

De oude vuurtoren van Heist, nu beschermd monument

Strekdam

Gastank

Nieuw natuurgebied

De nieuwe vuurtoren

Westhinder

Onderzeeêr

P&O