VERVOLG

Artikel Libelle

13de Afrikaans Tuinfeest

Zaterdag 6 juli

http://users.telenet.be/aleide.lagrou/

www.cozoego.be

Voor de maaltijd dient vooraf betaald te worden op rekening 
BE87 9793 3726 8294  van COZOEGO  ‘Comité Zoersel Going). Keuze tussen gegrilde Tilapia (BBC), Veggie of Kip op Kameroense wijze      €20

Going is een dorp in het hoge, droge Noorden van Kameroen.

Het project werd gestart in 2002 door mijn overleden echtgenote Aleide Lagrou. Zij kreeg posthum de eretitel "Moeder van Velt".                             Daags nadien is zij 5 jaar overleden.

Dochter Leen is nu de hoofdverantwoordelijke.

info@cozoego.be

Met OKRA Zoersel naar Visserijmuseum Oostduinkerke, Diksmuide en Nieuwpoort Bad  18-6-2019

Fantastisch weer en een uitstekende gids-chauffeur Theo Verhoeven. Het visserijmuseum is echt de moeite. Lekker gegeten en gedronken. Genoten van een goede strandwandeling.

FOTO’S

1.  Het Visserijmuseum

2. Voor het vissershuisje

3. Interieur

4. Idem

6. Visser

7. Het Blote met vlasgaard op de voorgrond

8. Paxpoort en Ijzertoren

9. Markt Diksmuide

VERVOLG

10. Voor het restaurant met buschauffeur-gids Theo Verhoeven We waardeerden zeer zijn toelichtingen onderweg en genoten van de moppen. Vandaar is het slechts 12 km naar de Reiger te Ichtegem, op 48 m boven de zeespiegel, waar ik geboren ben tegen het Wijnendale bos. Nu woon ik tegen het Zoerselbos.

11. Oerbier van de Dolle Brouwers, smaakte mij beter dan een Gouden Carolus.

12. Monument Koning Albert te Nieuwpoort

13. Nieuwpoort Bad

14. De zee klotst voort in eindeloze deining

15. Beaufort   Met Art Fan, de vereniging rond de schildersschool van wijlen Charles Pauwels een paar keer de jaarlijkse kunsttentoonstellingen bezocht.

16. De ruiters in zee

17. De schuur te Bazel voor het avondmaal

18. Klompen, kloefen in het West-Vlaams

Dossin Kazerne en het Anker

Met Verenigde Oostindische Companie Antwerpen 14-6-2019

Naast de oorspronkelijke kazerne staat het nieuwe gebouw van Bob Van Reeth. Memoriaal, Museum & Documentatiecentrum over Holocaut & Mensenrechten.

Een geleid bezoek laat u niet onberoerd.

FOTO’S

1. Met bus 1 tot de Grote Markt en St. Rombouts. Dan is het nog een eind stappen.

2. Kazerne Dossin

3. Herdenkingsmonument

4. De mens

5. De oorspronkelijke kazerne

6. Panoramisch zicht vanop de bovenverdieping.

7. Op stap naar het Anker aan de rand van het vroegere begijnhof

Brouwerij Het Anker

We hebben er eerst ons middagmaal met een Gouden Carolus tripel en de hoppige versie die meer in mijn smaak viel.

De rondleiding met gids wist ons te boeien; de degustatie achteraf beviel mij maar matig.

FOTO’S

1. Het Anker

2. Op de binnenkoer

3. Met gids

4. Gids

5. Panoramisch zicht na het bestijgen van veel trappen.

6. Begijnhofkerk

7 Panoramisch zicht

8. Begijnen

9. Terug te Antwerpen

Permacultuurtuin Linder

 Te Oirschot  16 juni 2019

Met de vrijwilligers van de Open-Tuindagen en samentuinen van VELT Antwerpen naar Nederland. We hadden tevens geluk met het weer.

Linder Van den Heerik is op theoretisch gebied goed onderlegd en weet ook waar de mosterd te halen (Wageningen).

De afsluitende heggen rond de percelen vond ik knap. Bramen, rozen en Japanse wijnbes doen het uitstekend. Op de nog onontgonnen percelen groeide prachtig onkruid. Waar al getuinierd wordt vond ik het maar matig. Een positief punt vond ik het gebruik van afbreekbaar plastiek waarop geplant wordt. Enkel kweekgras groeit erdoor.                                   Er was onvoldoende zorg voor de aangeplante fruitbomen. Het aanhouden van te laag staande takken heeft geen nut. Kruisbessen doen het niet bij wortelconcurentie. Met Jostabessen en zwarte bes lukt het iets beter.

Hij heeft momenteel nog veel last van het kweekgras. Bij mij is dit volledig verdwenen op het gedeelte dat ik sinds 1970 elk jaar laat omploegen. Met de wortels van die pemen kan je anders een uitstekende boilllon bereiden. Laten ploegen is voor mij een enorme werkbesparing. Enkele jaren werd er gefreesd, doch dan kriijg je een ongewenste harde afsluitlaag, een soort podzol in de grond.          

Bij mij was het eerst nog stuifzand, maar met tonnen compost en gebruik van gesteentemelen en bentoniet met een belangrijke fractie montmoriniliet is dit een zeer vruchtbare en niet uitdrogende bodem geworden. Eén onkruid dat er van het eerste jaar stond houd ik wel in eer: de aantrekkelijke, gele ganzenbloem.

Hij vond gesteentemelen natuurafbraak. De lavagroeven die ik zag in de Eifel maakten op mij alleszinds niet die indruk.

Hij wist boeiend te vertellen over de bodemschimmels , het bodemleven en de minimale bodembewerking. Bij mij hebben die alvast helemaal geen last van het omploegen.

‘Op goede Grond’ te Rijsbergen

Dit is mijn tweede bezoek. Verslag van het eerste staat op de blog  15/10/2017.

Met Monique was het een heel prettige rondleiding. Ze heeft er een natuurparadijs. Er lag ergens een reekalfje en te horen dat de roodborsttapuit, kwartel en patrijzen er nog voorkomen klonk als muziek in mijn oren.

Met de boomkwekerij is het andere koek. Dat is die wereld op zijn kop zetten. Alhoewel iets van een heel andere kant bekijken ook zijn nut kan hebben. Er werd veel geënt en dan nog met een aanzienlijk aantal tot verdwijnen gedoemde, oude rassen, wegens onvoldoende eigenschappen;  gelukkig eveneens met een aantal waardevolle oude en nieuwere rassen. Ik hoorde ook ecolette, een van mijn favorieten  vermelden.

Er wordt nu ook geënt op de voor de, voor de liefhebber, meest interessante onderstam M26. De boom blijft kleiner en hoeft enkel tijdelijk gesteund te worden. Ik vrees dat die op de gangbare manier daar: planten, niet steunen en het onderspit laten delven tegenover het verstikkende gras,  tot zeer weinig resultaat kan leiden. Dat zij nu ook ent op M27, de allerzwakst groeiende onderstam die in de beroepsteelt gebruikt wordt op de allerbeste fruitgronden, lijkt mij onbegrijpelijk met haar methode van opkweken. Misschien komt deze onderstam – mits een verzorgde opkweek- in aanmerking voor containerteelt op een balkon?

De bomen voor de verkoop staan er krom bij met een bedroevende bladstand en al meerdere jaren op de teller. Ik denk een achterstand die ze nooit meer zullen inhalen. Dat ze op zaailing nooit een hoge boom zullen worden kan ook een voordeel zijn bij een liefhebber. Ik vroeg haar naar ervaringen, doch daar had zij geen feedback over.

Zij vertelde dat er in het voorjaar een rupsenplaag was geweest, tot zelfs 5 verschillende soorten op een boom. Dit klopt wellicht met de theorie dat plagen vooral voorkomen op verzwakte planten.

De  bezinnings ringruimte, afgeboord met wilg en vooral de vleermuiskelder met er boven de ronde kweekheuvel toont dan weer heel wat creativiteit. Op die heuvel staan ook speciale planten.

Ik heb genoten van dit bezoek.

FOTO’S

1. Op goede grond

2. Monique

3. Wilgencirkel

4. Idem

5. Vleermuizenkelder

6. Dropplant

7. Facelia in zaad

8. Toehoorderd

9.Idem

Boedapest (7 -10/06) met dochter Leen

Kael, de oudste zoon van Leen is er Eramusstudent.

Leen had een hostel geboekt op de Karoly körut, zeer centraal gelegen in Pest. We vliegen met Wizzair vanuit Eindhoven. De auto wordt ingeleverd voor parking. Aan de overkant ben je zo in de luchthaven.   Twee uur vliegen.  Na aankomst de Budapest Card aangeschaft en de gratis verplaatsingen (Dienst Bud met minibusjes) naar en van het hostal geregeld. Door het uur vertraging komen we na het sluitingsuur (21u) van het hostel.

Aan het hostel krijgen we van een gast het nr van de persoon die opgebeld kan worden bij problemen. Die brengt ons naar de kamer. De bedden staan op 2m, te bereiken met een muurladder. Voor mij kunnen we op de grond een zetel omvormen tot bed. We hebben een eigen, nieuwe  toiletcel met wc en douche met krachtige waterstraal.

We ontbijten in Fresh Corner een paar huizen ernaast. Enkel hoge stoelen en tafels zijn nog vrij. Er isnog plaats tegenover een zwarte aan een hoektafeltje. Hij is Amerikaan uit Detroit waar ik nog familie heb wonen. Hij is hier met zijn rugby team. Hij vertelt hoe het nu, na het faillissement van de stad, weer goed gaat in Detroit en met een blanke burgemeester in functie. Hij komt uit een zwarte gettowijk en was vroeger op het slechte pad en kreeg 2 kogels door zijn hoofd, die gelukkig geen blijvende schade aanrichtten.

Als we vertrekken neemt hij ons op sleeptouw naar de Donau. Na zijn examen komt Kael ons vervoegen aan de kettingbrug. Het klikt direct met JaQan Hanikson. Deze zal gans de dag 2^de gids spelen.

We wandelen de kettingbrug over naar het Buda gedeelte. Het is zomers warm en 30°. Eerst wat siesta in een parkje naast de Donau. Er zijn bonte kraaien, net als in Berlijn.

Met een bus 16 de heuvel op tot het plein met de hoge Matthiaskerk met zijn gekleurd dak. Prachtig panoramisch zicht op het Pest gedeelte met het Honhaarse Parlement, geînspireerd  op het Britse parlement te Londen. We wandelen naar het vroegere koninklijk kasteel.

Naast de gebouwen staat op een hoge pilaar Togul, de adelaar, de mythische vogel van de Magyaren, die migreerden vanuit midden Azië. De legende zegt dat hij in 896 AD het zwaard liet vallen in wat nu het moderne Boedapest is. Daarmee duidde hij aan dat dit hun nieuw vaderland was.

We daalden de heuvelflank af, waar ik de kaalgevreten spinselboom zag. (Zie een vorige blog).

Kael kende een goed restaurant Fröser op de Atilla ‘ut. Ik genoot van een halve eend, knisperig gebakken op huisbereide pasta en een paar glazen  zeer goede Hongaarse wijn. Voor ons vieren betaalde ik € 63. Zeer goedkoop in vergelijking met bij ons.

Met bus en tram bereiken we het plein met aan de ene kant het parlement; aan de overkant het etnografisch museum.   De voorkant van het parlement is de kant op het plein. Aan de kant van de Donau is er geen toegang.

Iets terug naar de kettingbrug staan op de Donaukade een reeks schoenen ter nagedachtenis van de jodenslachtoffers die langs de Donau –na het uittrekken van de waardevolle leren schoenen- werden vermoord tijdens de tweede wereldoorlog. Ze vielen zo in de stroom.

Met de metro de stad in. Een blik geworpen op het chique Belle-epoque New-York café. Wat nagebabbeld en dan terug met de bus tot de grote Synagoge; afscheid genomen van de Amerikaanse vriend en nog een paar 100m gewandeld naar ons verblijf.

Op pinsterzondag komt Kael met ons ontbijten en daarna met hop on hop off bus naar de terminus op het Heldenplein, met de hoge zuil en de beelden van stamaanvoerders die hun volk vanuit centraal Azië naar hier leidden. Het museum voor Schone kunsten bezocht. We wandelen het park in en komen terecht bij de marktkramen bij het ministerie van landbouw in een vroeger paleis. Uitgerust,  met de sightseeingbus naar de andere terminus  aan het fort van Buda, het hoogste panoramisch zicht.                           Op de terugweg stappen we af voor de rondvaart van een uur op de Donau. Tijdelijk vaart men niet naar de kant van het parlement waar het ongeval plaatsvond. Op pinstermaandag werd de gezonken boot gelicht en men vond er nog lichamen in, o.a. van de kapitein.

Kael kende een restaurant in een zijstraat bij de grote synagoge met typisch Hongaarse gerechten. Voor mij een stevige goulashsoep, goulash met rijst en nog een dessert; alles voor €8!

Daarna wandeling naar de uitgangsbuurt met een zogenoemd ruïnecafe, een tijdelijk café in een verlaten loods. Hier komen alleen nog toeristen wist Kael te vertellen. De prijzen zijn in die zin aangepast.                     We krijgen een bericht dat we vannacht iets na 3u30 zullen opgepikt worden voor het hostal voor de verplaatsing naar de luchthaven. Zorg dat je vooraf de opstapkaart hebt; anders kost die €50 op de luchthaven.

FOTO’S.

1. Modewinkel

2. Leen en Juquan Hankinson

3. Een beeld

4.Op de achtergrond het kasteel op Buda

5. Schilder

6. Met Kael

7. Zicht op de kettingbrug

8. Bonte kraaien

9. Nog eens Kael

VERVOLG 1

10. Op het plein,

11. De Matthiaskerk

12. Een trouwgezelschap voor de kerk

13. Verder op het plein

14. Koning Stephanus  met het dubbele kruis: de goddelijke en de wereldlijke macht

15. Koning Stephanus

16. Parlement aan de overkant van de Donau op Pest.

17. Idem

18. Toren van de Matthiaskerk

VERVOLG 2

19. Opzij van het Koninklijk paleis

20. Zicht op de kettingbrug

21. Kael

22. Tolul, de mytische arend

23. In het restaurant

24. De halve eend

25. Voorkant van het parlement

26. Voor een zijvleugel van het parlement

27. Parlement aan de Donaukant.

VERVOLG  3

28. De schoenen

29. Idem

30. Idem

31. Ons gezelschap

32. New York café

33. De grote synagoge

34. Idem

35. Heldenplein

36. De stamvaders

VERVOLG 4

37. De engel Gabriel

38. Renoir:  Gebrielle 1903

39. Pieter Breugel de oude   Prediking van Johannes de Doper 1566

40. Beelden op de burcht van Buda

41. Panorama

42. Idem

43. Brug met de oudste kerk van Boedapest

44. Beeld van de burcht vanop de boot

45. In het ruïnecafé

Feedback Scheutafsteker

Eigenlijk heb ik wat laat uw laatste blogs gelezen, waardoor ik de opendeurdagen 1 en 2 juni gemist heb.

Het was vooral het artikel over de twijg- of scheutafsteker dat meer dan mijn volledige aandacht kreeg.

Dit jaar heb ik daar ook, en ik denk voor het eerst, last van gehad en nogal wat, zeker een 100tal appelscheuten.

Bij PCFruit zijn er dit jaar trouwens ook meerdere meldingen binnengelopen.

De conclusie luidt daar dat het zou gaan om een aantasting van de perenscheutwesp – Janus compressus.

Eigenaardig genoeg hebben die parasieten mijn perenbomen niet aangetast en mijn appelbomen wel.

Bij jouw hebben ze het dan weer gemunt op uw pruimenbomen en niet op appel.

Beste Vincent,

Ik heb jou in cc gezet omdat ik denk dat jij meer mensen kent die het verschijnsel zouden kunnen verklaren.

Jullie weten beslist meer dan Daniël en ik samen.

Moest het nodig zijn voor verder onderzoek: ik heb nog een hermetisch afgesloten plastic zak met een aantal afgeknipte afgebogen topscheutjes van appel.

Jef Peeters

Nota: Mijn jonge appelbomen werden eveneens flink aangetast. Voor de foto was de pruim het opvallenst  en pruimen worden minder vermeld.

Bellefleur 2de maal geveld

Vorige zaterdag heeft het gestormd en de al een boom geworden opslag werd door een torsiewind geveld. Drie jaar terug hadden we hem al eens rechtgetrokken en met 2 kabels vastgelegd. Nu is hij tegendraads door een draaiwind toch gevallen. De beworteling was nog veel te zwak. De stam waarop hij stond is verder gekraakt.

Maar geen nood. De 2^de opslagtak - na de eerste, omgeënt tot Reinette de Flandre  en die reeds lang op eigen wortel staat - is nog intact, maar veel kleiner dan de geknakte boom.

Bij het breukvlak groeit er echter een kleine scheut. Hopelijk wordt dit de vervanger. Dat duurt echter nog jaren.

De oorspronkelijke boom, een dubele Bellefleur was zeker al over de vijftig toen we hier in 1962 kwamen. Bij een zware augustusstorm in 1992 waaide hij om. De eerste opslagtak heb ik destijds omgeënt en vormde eigen wortels.

FOTO’S

1. Een foto van 14-5-2017 van de nu gevelde boom

2. Geveld

3. De gescheurde en gedraaide oude romp

4. Bladerdak. Rechts de Reinette de Flandre en erachter de dunne, opgeschoten tak Bellebleur.

5. Zullen de vruchten nog rijpen?

6. De resterende opslagtak

7. Hopelijk wordt dit de nieuwe boom.

Spinselrupsen en kale Boom

Tijdens de pinksterdagen was ik in Boedapest.                                                 In het hooggelegen deel Buda bezochten we het kasteel, het vroegere koninklijk paleis. Bij het afdalen naar de Donau, via een beboste flank, bemerkte ik deze kaalgevreten boom. Dat dit mogelijk was had ik gelezen. Welke boom het was kon ik niet achterhalen.                                                                              Alhoewel er aan de appelbomen dit jaar nogal wat aantasting was, is de schade zeer gering. Dat totaal kaalvreten kan dus.

Bosduiven en Kruisbessen

Ik heb een kleinfruitkooi waarin momenteel nog gewerkt wordt, spanbetonpalen vervangen de houten palen.

Vorig jaar is daarmee al begonnen. De houtduiven maakten daar (geen netafsluiting) gebruik van om al de kruisbessen voortijdig te oogsten. Daarbij begonnen ze al in een vroeg stadium.

Ik sta dit jaar zeer te kijken dat de bessen tot heden nog onaangeroerd blijven! Wat is de verklaring? Zijn de bosduiven- kruisbeseters allemaal verdwenen en hebben ze hun kennis niet doorgegeven?

Iets gelijkaardig heb ik geobserveerd bij de (kool)mezen. Een goede tien jaar geleden hadden ze de maanzaden ontdekt in mijn Russische Papavers. Ik begon al te vrezen dat ze mijn bestand zouden uitroeien. Veertig jaar terug kreeg ik het zaad van een Russisch Veltlid die het meebracht van haar bezoek aan Oekraïne. Er was steeds natuurlijke uitzaai. Als gevolg van de geplande aardgasleiding bleef daarop de tuin een jaar onaangeroerd liggen. De papavers konden overal groeien. De mezen plunderden enkel de buitenkanten. Als later de tuin weer normaal werd bewerkt en de papavers enkel op enkele plaatsen groeiden, bemerkte ik geen aanpikken meer door de mezen. Blijkbaar was de kennis niet doorgegeven aan het nageslacht.

Twijg- of scheutafsteker

Vroeger heb ik al de afgeknakte topscheutjes gezien, maar dit jaar zijn er duidelijk meer.

Over welke kever gaat het?

Vincent wist raad. Het betreft de twijg- of scheutafsteker , Rhynchites coeruleus, blauwe metaalglanskleur. Het eitje ligt in het geknikte scheutje. Meest op appelaar en perelaar.

Eigenaardig is dat de getopte scheuten van jonge pruimenbomen zijn. Op de in de nabijheid staande even jonge appelhaag zie ik geen aantasting. 

Conclusie : de geknikte scheutjes met het eitje verzamelen en verbranden.

Je kan het ook zien als een vorm van zomersnoei!

Proeftuin Daniel Willaeys

Maak kennis met een landschappelijke, een bloemrijke, een eetbare, een bos-, een moes- en een zeer diverse enorme fruittuin. Op 1 hectare in de Schijnvallei, tegen het Zoerselbos is er heel wat te zien: ook kippen, houtkweek, een composttoilet, maar vooral een uitgebreide verzameling groot- en kleinfruit in vele soorten en rassen. In het bijzonder de grote kleinfruitkooi en de bramengalerij. Daniël wil de bezoekers laten kennismaken met de ECOLETTE , een resistente top-appel,  die in geen enkele ecotuin mag ontbreken, ook al heb je slechts plaats voor één boompje, gedeeltelijk zelfbestuiver.  In  2017 - omdanks de rampspoed vorst - droeg hij uistekend. Zeker bijschrijven op de lijst in het Velt-boek Fruit!                           

De eigenaar put uit vele jaren ervaring. Hier werd op 20 januari 1974 Velt als vzw gesticht. Jarenlange waarnemingen, info en belevenissen op https://blog.seniorennet.be/fruit2.  En Fruit, de eerste blog, gestart in 2005.

Ook Vincent Turkelboom zal op zaterdag  aanwezig zijn met een uitgebreide boekenstand. Als uitstekende fruitkenner kan je hem ook veel vragen stellen.

Ik weet niet hoelang ik, als 84 jarige, nog kan meedoen aan de Velt-ecotuindagen. Ik geef mijn kennis en ervaring graag door en leer ook nog steeds bij van de bezoekers.

Als het u nu niet schikt, dan is er nog een mogelijkheid op 6 juli, het 13^de Afrikaans Tuinfeest, een initiatief van Aleide,’ moeder van Velt’, die dan op 1dag na 5 jaar overleden zal zijn.

Mijn moto destijds om Velt op te richten was:  zelf doen en daarbij leren van elkaar.