Archief

Cornus mas  Gele Kornoelje

Met het zeer warme weer beginnen de kornoeljes zeer vroeg te bloeien. Daarbij valt op dat het ras Jolico vroeger bloeit dan de Schönbrunner  Dirnl Gourmet. Zo gourmet vind ik ze anderns niet. Misschien zat het zeer warm en droog weer van vorig jaar er voor iets tussen? De beide cultuurvariëteiten lijken gevoeliger voor droogte dan de wilde. Bij mij hebben 2 van de 3 wilde de beste smaak. Wat zullen de nieuwe exemplaren geven? Vorig jaar met de grotere rijpheid was ook Jolico best rauw te genieten.

FOTO'S

Schijnvallei

De grote Jolico en de kleine Schönbrunner

Jolico

"

"

Schönbrunner

Tweejaarse Jantarnyj

Enten

Nog nooit zo vroeg aan de slag

Mijn goede vriend Louis Eelen – de man die ent met de beitel - kwam met het goede weer op St. Valentijnsdag 14/2 enten. Schitterend Lenteweer. Ukkel mat met 18° de hoogste temperatuur ooit. Het weerstation Zoersel mat slechts 14,6? Hier was het beslist warmer!

Louis had 2 enten bij van Louis Millis: Renet Simirenco, een Russisch ras, een lekkere winterappel en Traets ?

Ook een Double Qwastresse gezet op MM106. De vroegere boom bezwijkt aan stamkanker.

Nonkel Andre Lagrou 90           (6-2-1929)

Voor onze kinderen en kleinkinderen is nonkel Andre een begrip.  Eigenlijk is hij een kozijn van mijn vrouw Aleide.

Gans zijn leven heeft hij geboerd op het Laurierhof te Leffinge. Mijn zoon Peter is er heel dikwijls gaan helpen. Hij had een selectiebefrijf met koeien van het West-Vlaamse roodras en viel dikwijls in de prijzen. Ook zijn paarden waren prijsdieren, behalve die keer dat Peter met het paard liep; een prachtdier doch het dier werd afgewezen wegens de prachtige, lange staart. De andere dierenhadden nog het blokstaartje dat net wettelijk verboden was!

We pikten Andre op en gingen lunchen in het populaire restaurant van de vlieghaven van Oostende met zicht op de Jet van de topman van Tesla Elon Musk. Hij was naar zeebrugge geweest voor de aankomst van zijn nieuw Model 3.We zagen de sierlijke vogel met op het einde naar boven geplooide vleugels weer vertrekken.

Daarna naar de zee en terugkomst via het duinenkerkje van Oostende waar James Ensor begraven ligt.

Foto’s

Jochen Femke Andre en Bieke Boeye

Michiel Jochen Femke Andre Peter Leen en LeenBoeye

Michiel Femke Ik Jochen Andre  Bieke  Leen en Leen

Kerk O.L.Vrouw ter Duinen

Graf James Ensor

Kerktoren

Interieur

Er rechtover in café de Baron. Michiel Femke en Jochen genieten van een speciale fles St Bernardus Abt 12, een dicht familielid van de trappist van West-Vleteren.

Tinneke en dochter Jasmien en de Paarden

Na het overlijden van Aleide op 7 juli 2014 leefde ik hier 3,5 jaar alleen.

Dan kwam dochter Tinneke gedeeltelijk weer bij mij wonen. Op slag had ik een beter leven. Ex-man Werner Dhondt zien we hier regelmatig op de weekenden.

Haar paarden, de gevlekte Kyraja en Cyrossko staan nu iets verder op de weg in een wei; vroeger op een manége.

Jasmien, nu 2^de jaar Kine Ugent, is enveneens verslingerd op paarden. Zij heeft al een opleiding gevolgd bij mijn neef Luc Dedeene, paardenfluisteraar die vorig jaar op TV kwam met twee van zijn paarden, touwloos wandelend door het centrum van Brugge.

http://lucdedeene.wixsite.com/equus-sensus/luc-en-martine

https://www.hln.be/nieuws/binnenland/west-vlaamse-paardenluisteraar-ik-stuur-de-paarden-met-mijn-energie

Een fotosessie in de sneeuw op 1 februari.

Vogels en Wintervoer

Voor het ophangen van de mezenbollen had ik een nieuw idee: Voor een gedeelte vlak achter het raam van de keuken aan de druiventakken.

Wij zien de vogels van zeer nabij, terwijl zij ons niet zien!

Vroeger waren de koolmezen in de meerderheid, nu zijn dat duidelijk de pimpels. Verwonderlijk dat een pimpel de grotere koolmees de baas is! Meestal tel ik 6 pimpels en 2 koolmezen. Soms lijken er ook iets meer.

Sinds vorig jaar komt ook de boomklever fourageren. Voordien nooit opgemerkt. De grote bonte specht komt nog zeer sporadisch langs. We zitten wat verder van het bos en de kuifmees komt enkel bij zware vorst; ook al enkele jaren geleden.

Er is ook een voedertafel, waar vooral de mezen zaadjes wegsnoepen. Daar zie ik ook de roodborst en merels.

De vinken pikken op de grond, meestal een 6-tal. Vele jaren geleden zat er nog een keep tussen.

Vandaag kwamen ook de staartmezen nog eens op bezoek. Deze winter al enkele keren. Voordien lange tijd niet gezien.

Wat merels betreft zijn er een 5-6 tal. Ze snoepen vooral van het weggooide, rottend fruit, maar komen ook naar de voedertafel. De merels en lijsterachtigen (Ik hoorde vorig jaar nog nauwelijks de verrukkelijke zang van een zanglijster!) hebben erg geleden onder het Usutuvirus, enkel overgebracht door steekmuggen! Mijn waarneminen: in 2017 trof ik in mijn kleinfruitkooi op de topdag minstens 20 merels aan. Vorig jaar 2018 waren dit er op zijn hoogstens 3! Goed voor de bessen, maar zullen we verstoken blijven van de weemoedige, klankrijke zang van de merel?

Ook al een bosduif gezien op de voedertafel.

Heggenmus ( de koolpuppe uit mijn West-Vlaamse kindertijd) en winterkoning ( Pietekeuntje) zie ik nog zelden.

Ennkele dagen geleden was het weer een gekweel van jewelste van kauwen rond de nestbak, geplaatst door Eddy d’Huyvetter van Natuurpunt, ooit bestemd voor een steenuil; doch al meer dan 20 jaar telkens bezet door een kauwenpaar. Ik denk dat al dat gekwetter deel uitmaakt om een paar te verplichten om hier- ver van de andere familieleden - straks te nestelen.

Feedback Cassandra

De peer Cassandra werd door Dirk Renders uit pitten gezaaid in 1992. Is inderdaad een kruising van Josephine de Malines en Doyenne de Comice.

Bloei:

Laat middentijds, zowat vergelijkbaar met de bloeitijd van Doyenne de Comice.

                                                  Fruitige groeten,

                                                  Bart Vanden Hove

                                                  Fruitwerkgroep

                                                  Velt Wevelgem-Menen.

Vraag: Wie is/was Dirk Renders en waar werkte hij?

Voedselbos en Kanker

Heden ten dage spreek je over een voedselbos als er er iets eetbaars in je bos groeit.

Toen ik hier in 1962 kwam, wou ik een bosje voor de vogels aanplanten. Door een overvloed aan pas ontsproten zwarte els waren die veruit in de meerderheid, niet meteen de beste bomen voor vogels, behalve met hun zaden voor de sijsjes. Wilg en els groeiden al op de rand van de 4m brede sloot; doch  een drietal stekken werden in het bosje zelf gezet en ook nog nog een stek van de enige populier die op het boerenerf had gestaan. Daarbij kwamen nog een paar essen, wat vlier, een meidoorn en een Gelderse roos. Aan de noordrand kwamen een 5 tal lorken (larinks) als nestgelegenheid voor merels en zanglijsters en een paar Pinus sylvestris. Achteraf tierden de brandnetels aan de randen weelderig; zodaig zelfs dat een nachtegaal er in 1988 een week verrukkelijk bleef zingen .

In 1976 met de ergste droogte die ik in mijn leven gekend heb - een heel stuk van juni en juli alle dagen 30°- was hier alles verdord tot een geel, Spaans landschap. Alle lorken stierven door hun oppervlakkige beworteling af. 1976 was veel erger dan bv vorig jaar of 2003!

Een kleine 20 jaar terug plantte ik aan de rand een drietal Japanse kwee’s, afkomstig uit Polen. Ik had er de goed met vruchten beladen struik gezien. Verder werd er niet meer naar omgezien tot de laatste paar jaar. De vele scheuten werden uitgedund en een vijftal stengels gestut om omhoog te groeien. Behalve de roze-rode,  prachtige bloei in het vroege voorjaar nog geen vruchten gezien. Eindelijk wat compost gegeven. Vorige week werd het nieuwe opschot verwijderd en plots viel mij iets op. Nogal wat takjes vertoonden kankerverdikkingen en afgestorven eindpunten! Voor mij een complete verrassing!

Het is de eerste maal dat ik die kanker zie. Tot nu nooit eerder kanker gezien op kwee of Japanse kwee. Een andere Japanse kwee, met veel vruchten vorig jaar, is wel totaal gezond.

Het knapste voedelbos dat ik ooit gezien heb was te Moeskroen bij de Frères Ouvrières. Op hun grond van een kwart Ha groeien honderden rassen en op de iets meer belichte plaatsen groenten.

Ik weet nog hoe ik toen dacht: met die hoge luchtvochtigheid is dit een plek voor kanker.  Echter totaal geen aantasting!

Fruitconsumptie en je gezondheid: een goede match

Symposium ingericht door o.a. ProefCentrum Fruitteeelt (PCF), 75 j toegepast fruitteeltonderzoek. 23 jan. 2019 Hasselt

Matchmaking Belgische fruitsoorten en gezondheidsbevorderende polyfenolen - dr. Marijke Jozefczak, pcfruit vzw

De beschermende invloed van flavonoïden op ons brein - prof. dr. Jerome Hendriks - prof. dr. Jerome Hendriks

Update gezondheidseffecten van bessen: nieuwe werkingsmechanismen ter versterking van de darmflora - prof. dr. Yves Desjardins, Laval Universiteit, Québec, Canada

Moeder natuur, een bron van inspiratie voor aandoeningen in het centrale zenuwstelsel - prof. dr. Theo Meert, Janssen Pharmaceutica

Foto’s

De aankondiging

De vier sprekers:  Prof dr Yves Desjardins Quebec, prof dr Jerome Hendriks univ Hasselt, dr Marijke Jozefczak PCF en  Prof dr Theo Meert

Antioxidanten

Flavonoïden

Idem

Alzheimer

Cassandra

Kruising Joséphine de Malines en Doyenné du Comice, goed bewaarbaar, uitmuntende kwaliteit. (Gegevens uit de plantfolder van de Nationale Boomgaarden Stichting)

Met zo’n knappe voorouders kan dat niet slecht zijn. Waar werd de peer ontwikkeld? Google kon mij echter niet meer vertellen? Weet iemand van de lezers meer?

Gisteren kon ik de bij de NBS bestelde plant op de entdag te Mechelen ophalen. Paul Van Laer zei dat zo’n goede peer niet enkel door liefhebbers, doch ook door professionele fruittelers zou moeten getaald worden...

Staat wellicht op zaailing, doch op een 20 tal cm hoog geënt. Was vorig jaar al flink gegroeid tot op +/- 1,8 m.

Ik hoop dat ik voor ik 90 word de vruchten nog zal kunnen proeven!

International Soft Fruit Conference

‘s Hertogenbosch   10 jan.

Voor de 5de keer de Kleinfruitdag meeemaakt. Alles in het Engels.

Een ontmoeting die mij plezier deed was met Niki Jennings van het James Hutton Limited, de nieuwe naam voor het befaamde Scottish Crop Research Institute. Ik heb het genoegen gehad om de meest befaamde onderzoeker Derek Jennings te leren kennen na zijn pensionering. Hij was naar Otham, een buurdorp van Maidstone (hoodstad van Kent) komen wonen. Hij kon zo, via public foothpads, Leeds Castle binnen wandelen. In het Engelse fruittijdschrift Fruit zag ik een annonce voor Bramen met onder andere zijn laatste verwezenlijking Loch Ness. Roen kocht ik ook zijn Glen Coe ,purpere framboos. Drie jaar later was ik er met Velt-fruitmensen op bezoek en vertelde hij over de mutatie van zijn Taybes in Buckinghamshire. De stekels waren weg, doch voor de rest dezelfde vruchten. Hij had tijdens zijn onderzoekstijd in Schotland van alles geprobeerd om de stekels weg te krijgen. “Ik slaagde erin, maar de vruchten waren ook weg!”

Niki Jennings is geen familie van Derek Jennings. Naar ik vernam is Derek nu in de negentig. Na het bezoek in Schotland met Limburgse betrokkenen bij kleinfruit, bracht ik verslag uit op de blogs van  17/7 en 19/7/2010. https://blog.seniorennet.be/fruit

Nu slaagt men erin om met diverse, gekleurde ledlichten om ook in de winter aardbeien te telen.

Zo was er het zeer smakelijke nieuwe ras van Flevo Berrys Sonsation volop te proeven.