VERVOLG
VERVOLG
De toegang
Tot halverwege
De teruggetrokken zee
Idem
Idem
De groep
Top
Nog een kijk achteruit
Uitkijkpunt langs de kustweg naar Granville, waar we nog een wandeling zullen maken.
Normandië Dag 2
Normandië Dag 2
We reizen met ‘De Stille Kempen’ en Maarten Verhoeven is onze chauffeur.
Ludo weet mij te boeien als gids. We zijn dit jaar de derde groep van senioren van de Landelijke Gilde die hij hier begeleidt en we hebben ’t meest geluk met het weer; de eerste groep het minst.
Vandaag staan de Landingsstranden van 6 juni 1944 op het programma.
We rijden naar UTAH BEACH, het meest westelijke strand waar Amerikanen landden. Hier ondervond men eerst niet te veel tegenstand om een bruggenhoofd te vestigen. Later kregen ze het veel moeilijker in het haast ondoordrinbare heggenlandschap van de Contentin dat de Duitsers veel beter kenden.
Meer landinwaarts ligt Ste-Mère-Eglise waar de zweefvliegtuigen en valschermspringers neerkwamen. Aan de kerktoren hangt nog steeds een pop ter herinnering aan de valschermspringer die er bleef haperen.
We bezochten er het interessante museum.
In een eerste gebouw in de vorm van een parachute bevinden zich een Waco-zweefvliegtuig. Je wandelt er dwars door en ziet hoe benepen de soldaten erin zaten.
Het tweede gebouw, dat de vorm heeft van een deltavleugel, herbergt het vliergtuig dat bij de Landing parachutisten heeft gedropt en zweefvliegtuigen heeft gesleept.
Daarnaast worden veel militair materiaal en en voertuigen tentoongesteld en ook een tank.
Op dit moment wordt er een grote hal bijgebouwd als uitbreiding van het museum,
In dit museum krijg je op korte tijd een goede kijk op de oorlogsgebeurtenissen.
De streek noemt men Contentin, een laag gelegen gebied met haast uitsluitend weiden en ook moerassen. Op veel plaatsen was het gebied onder water gezet. Zweefvliegtuigen zijn er in neergestort en valschermspringers verdronken. Tussen de weiden bevinden zich soms moeilijk doordringbare hagen en heggen, bocages in het Frans, die het oprukken erg bemoeilijkten.
Alhoewel Ste-Marie-Eglise al op 6 juni bevrijd was, heeft het nog 6 dagen geduurd voor men het 15 km verder gelegen Carentan kon bevrijden.
Na het middagmaal in het hotel rijden we naar de andere kant van de baai.
Op Pointe du Hoc moesten de comando’s eerst de rotswand beklimmen. Het ligt er nog vol diepe kuilen van vliegtuigbommen en zware obussen van de kruisers in zee.
Iets verder naar het oosten ligt Omaha Beach waar de Amerikanen zware tegenstand aantroffen. Te Colleville-sur-Mer ligt een indrukwekkend Amerikaans kerkhof. Hier liggen 9387 soldaten begraven. Als klokken ‘Stars & Stripes’, het Amerikaans volkslied spelen staan de Amerikaanse bezoekrs in houding. Het zijn ontroerende klanken. Zoveel verspeelde jonge levens. Vanzelf gingen mijn gedachten naar mijn vader die zoveel meer geluk heeft gehad in de eerste wereldoorlog. Zijn wedervaren kan u lezen bij de aanvang van mijn blog Fruit 2.
We stoppen te Longues-sur-Mer op een hoogte van 65m bij de zee. Een betonweg maakt de batterij gemakkelijk bereikbaar. Drie van de vier bunkers met hun kanonnen van 150 mm, draagwijdte 20 km, staan er nog volledig bij, sommige met afgezakte loop. Ik hoorde wel een paar plezante opmerkingen! Bij de eerste bunker die men tegenkomt blijft van het kanon enkel nog wat schroot over. Deze kanonnen beschotern de landingsvaartuigen, maar werden uiteindelijk het zwijgen opgelegd door de schoten van geallieerde oorlogsbodems.
Te Arromanches zien we restcaissons van de kunstmatige haven. In de 100 dagen die hij in gebruik is worden er 2,5 miljoen manschappen, 500.000 voertuigen en 4 miljoen ton materiaal aangevoerd.
Over Bayeux rijden we terug.
FOTO’S
VERVOLG
VERVOLG
Normandië
Senioren Landelijke Gilde Kontich
Dag 1
Na een ochtendstop bij Valenciennes, bereiken we tegen de middag Amiens. Na het fijne middagmaal gaan we de gotische Notre-Dame kathedraal bezoeken. Het is de grootste, gotische katedraal van Frankrijk met een lengte van 145m. De hoogte van het gewelf is 43m. De spits reikt tot 112,70m. De bouw begon in 1220 en werd voltooid in 1269.
De kerk is van een schoonheid die pakt en is Werelderfgoed.
Daarna rijden we in de vallei van de rivier de Somme waar in 1916 een half jaar vreselijk gevochten werd. Tegen het miljoen slachtoffers. Het indrukwekkende, Britse herdenkingsmonument te Thiepval is in volle restauratie voor de 100 jarige herdenking in 2016.
Terug in de bus begint het te regenen. We hebben geluk. Als we Honfleur bereiken over de grootse Pont de Normandie over de monding van de Seine, is het opgehouden met regenen.
Te Honfleur, vroeger een vissersdorp, nu een zeer toeristische plaats bezoeken we de 15de eeuwse houten kerk Ste-Catherine, volledig in hout gebouwd door scheepstimmerlieden, met daar ernaast de afzonderlijke eikenhouten klokkentoren. Het is een merkwaardige, 2 beukige kerk. De gewelven hebben de vorm van een omgekeerde scheepsromp.
Hotel Kyriad te Carentan is onze verblijfplaats voor de volgende dagen. We moeten wel telkens te voet naar de tweedeverdieping.
VERVOLG Normandië
VERVOLG Normandië
Marus Roelandts
Marus Roelandts
De 85 jarige Gummarus Roelandts, beroemde inwoner van Halle-Kempen, afkomstig van Pulderbos is mijn overbuur van de ‘Mollenhoeve’, zijn buitenverblijf. Regelmatig krijgt hij bezoekers die dan een borreltje getracteerd krijgen. Het is steeds een genoegen naar zijn belevenissen en verhalen te luisteren.
Fietssleutel verloren
Fietssleutel verloren
Gisteren hier een fietssleutel gevonden met een penning van de Grand Canyon.
Aardappelexperiment Rode Zweedse
Aardappelexperiment Rode Zweedse
Vervolg van de blog van 17/06/2015
De eind mei, zeer laat geplante aardappelen Rode Zweedse, met de 30 cm lange scheuten, gaven een goede opbrengst.
Tomatenoogst 2015
Tomatenoogst 2015
Met uitzondering van vorig jaar heb ik steeds een grote tomatenoogst in mijn Filclair serre van 7m breed. Dit jaar is het fantastisch. Er zijn wel jaren dat de plaag op het einde van het seizoen problemen geeft. 2014 echter was echter bedroevend. Praktisch alle planten bezweken toen voortijdig aan de phytophtora of aardappelplaag. Slechts enkele rijpe vruchten kunnen oogsten.
Vroeger heb ik al beschreven dat de tomaten slechts eenmaal water krijgen. Dit is bij het planten. Voor de rest leven ze van de condensdruppels. Deze manier van telen pas ik toe sinds 2000. De proef op de som was de superhete 2003. Ook dit jaar lieten de bladeren maar weinig hun oren hangen.
Dit jaar zelf het ras Marmande opgekweekt, de geribde, goed smakende vleestomaat. De grote Coeur de Boeuf vind ik beter voor verwerking dan om zo te eten. Karel Bollansee van Pulderbos heeft mij weer verblijd met plantjes van zijn eigen ras dat hij al vele jaren teelt.
Verder zijn er enkele planten Pyros. Ik wist niet dat dit een hybride was. Er zijn verschillende, smakelijke kerstomaatjes, waaronder Sweety F1. Er is ook een Roma-kerstomaat (langwerpig) bij en die vallen bij mij bijzonder in de smaak.
De trostomaten zien er bijzonder aantrekkelijk uit, doch de smaak is eerder gewoon.
Leen en Elisabeth uit Kameroen zorgden al voor de gedeeltelijke verwerking.
FOTO’S
Bezoek van de K.V.D.V. aan de Boomkwekerijen Van den Berk
Bezoek van de Koninklijke Vlaamse Dendrologische Vereniging aan de Boomkwekerijen Van den Berk
Te Sint Oedensrode in het Nederlandse Brabant reden we per wagen de vele tientallen hectaren grote boomkwekerij rond. We zien alleen de grote bomen en struiken, meestal in speciale vorm gesnoeid.. Op een andere plaats staat het kleine plantgoed.
Er is ook een zeer goed afgeschermd perceel met allerhande bronmateriaal en speciale planten.
Als medereizigster had ik Elisabeth Kidvou, agrarisch werkster uit Kaele in het Hoge Noorden van Kameroen. Nog iets hoger aan de grens met Nigerië zijn de invallen van de fundamentalistische Boko Haram te vrezen. Gelukkig grijpen de legers van Nigerië, Kameroen en Tsaad daar nu in. Deze 3 landen grenzen daar aan elkaar.
