Archief

Groene Specht

Daarnet kwam dochter Mieke in de veranda en ontdekte er een dode Groene Specht op de vloer.

Hoe is die binnengeraakt? De deur is er op slot.

Hij moet dus door de schoorsteen binnengekomen zijn.

Jaren terug zijn er langs die weg bosuilen en ook een holenduif binnengedrongen. Er is de opening van de uitlaat van een vroegere stoof. Toen ik die vele jaren geleden verwijderde trof ik al een verdroogde holenduif aan.

Jaren daarna zaten plots 2 bosuilen in de veranda; daarop een holenduif. Ik fotografeerde de vogels en ze kregen de vrijheid. Ik bracht verslag op mijn vorige blog.

De Groene Specht had minder geluk.

Ik ben er wel een paar keer gekomen, doch ’s avonds en de Specht liet zich niet opmerken.

Nu is het te laat. Hij lag wel in volle zicht, maar ik was er niet meer geweest.

Waarom is de specht nu binnengedrongen? Een mogelijke verklaring is dat hij in de holte beschutting zocht tegen de zomerwarmte?

Er was al de idee om die schoorsteen met draad af te sluiten. Daarvoor heb ik de familie nodig om de 7,5m hoge ladder te immobiliseren en de afsluiting aan te brengen

Het moet er nu zeker van komen.

ENGELSE TUINEN

Er zijn nog enkele plaatsen

Vul bij ZOEKEN (links boven) in  Engelse Tuinen

Wuustwezelnaar eet bananen uit eigen tuin

Vandaag om 17:05 | Bron: ATV

Print

Delen

• Tweet
• Google+
• Mail
• Shares

Wuustwezel - Bananen in Wuustwezel... Het lijkt vreemd, maar aan de bananenplant in de tuin van Felix Hendriks groeit sinds een paar weken een echte tros bananen. Dat die plant in ons klimaat in openlucht vruchten draagt, is erg uitzonderlijk. Maar dankzij drie opeenvolgende warme winters kan Felix binnenkort genieten van bananen uit zijn eigen tuin.

Klik op Delen om de video te openen

P.S. In de tekst spreekt men over 3 zachte winters. De man van de video (een Zuid Afrikaan?) heeft het correct over 2 zachte winters doch de plant blijkt al 3 jaar geplant( en in de winter goed afgedekt). Het zal ook om een geschikte variëteit gaan.

Mutsu zonder bladeren

Op een vorige blog zag u hoe de bladeren van deze boom er ellendig bij hingen.

De regen heeft die weggespoeld. Ik verwacht dat de vruchten niet meer zullen dikken?

Wilde Postelein

Met dit warme weer is dit een vervelend onkruid geworden. Als je het afhakt en laat liggen sterft dit in dit warme, droge weer niet af! Zelfs stukjes hergroeien.

In de flora Heimans en Thijsse spreken ze van een liggende ondersoort van de Portulaca, de Portulaca oleracea, Wilde postelein. Ik heb ook de forse, gele, - doch die lijkt nu veel groener- zomerpostelein staan, ooit gezaaid, maar die nu zichzelf uitzaait. Excellent in slaschotels met zijn vlezige beet.

Op een plaats is mijn tuin vergeven van de Wilde postelein. In het voorjaar had ik die met de rolhark afgehakt. Maar wat blijkt. Ondanks het warme, zeer droge weer drogen de meeste plantendelen niet uit, doch hergroeien. Ik ben die zorgvuldig aan het verwijderen.

In 1979 was ik bij mijn nicht op hun tuinbouwbedrijf op de 20 mile route (32 km) ten noorden van Detroit. Toen was de stad nog tot daar aan het uitbreiden. Er was net een Mall geopend: 4 groot warenhuizen bij elkaar, plus nog wat winkels, met grote parkings. Kort nadien verkochten ook zij hun bedrijf van 10 Ha en gingen op de 28 mile route wonen.

Hun ergste onkruid was ook een postelein, maar dan een uit de kluiten gewassen , rechtopgroeiende plant met zeer dikke, vlezige stengels. Ze voerden die af op een hoop en reden er met de trachtor over. Kleverig sap liep er uit, doch afsterven deden de planten niet, ondanks het hete, droge landklimaat.

FOTO’S

Eerst de wilde, dan de gekweekte postelein.

Gele Bladeren Mutsu

De Mutsu achter het huis staat er lelijk bij: een massa vergeelde bladeren.

De Rode Gravenstein ernaast staat er in tegenstelling fleurig bij.

Mutsu, met Golden Delicious bloed is een vrij schurftgevoelige appel. Dank zij het droge voorjaar is er maar weinig schurftinfectie. De vruchten zijn nog gaaf.

De oorzaak van de gele bladeren zoek ik in een late schurftinfectie die de bladeren aantastte tijdens de enkele natte dagen van een veertiental dagen terug? Op die plaats schat ik de droogtestress van de grond toch iets minder dan verder in een gedeelte van de tuin. Ik hoorde ook van een nieuw opduikende bladschimmel?

FOTO'S

Hoebenschot

Dit jaar heb ik deze boomkwekerij te Lichtaart leren kennen. Men heeft er een interessant aanbod en je kent meteen de onderstam.

Op 12/9 kan je er terecht voor een demonstratie zomersnoei en op 26 sept kan je er je appels (vanaf 75 kg) laten persen door de sapmobiel Kempenland.

http://www.hoebenschot.be/kalenderdetails.html

Crinum of Haaklelie

Al een tijd staat de Crinum te bloeien met zijn zacht-roze bloemen.

Dertig jaar terug werd de bol gekocht in de abdij Maria-Laach in de Eifel en gewoon in de grond gestopt. Voor de rest werd er niet naar omgekeken en toch overleefde de plant zonder verdere afdekking de Kempense winters.

Steeds neemt de plant in omvang toe .Voor afdekking zorgt de plant reeds lang voor zichzelf met de 140 cm lange, lancetvormige bladeren, die ’s winters afsterven.

Bramen plukken

Frans Nauwelaerts van Duffel, oud voorzitter van NBS Mechelen, plaatste de boodschap ‘Bramen plukken’ op Facebook. Geweldig veel reacties!

Als kind was dit ook een van mijn geliefkoosde bezigheden. Ik trok er hele namiddagen bramenetend op uit.

In die dagen stonden in het Houtland, de streek rond Torhout, heel veel bramen langs de grachten.

Het was de gewoonte dat deze na 4 -5 jaar, wanneer ze al veel oud, droog hout hadden, - wellicht weet je dat een rank die gedragen heeft elk jaar afsterft, soms wel gedeeltelijk- tijdens het droge voorjaar in brand werden gestoken. Gevolg 2 jaar geen vruchten, doch anderzijds potas bemesting en het opbranden van de bramenmijten, waardoor sommige vruchten anders rood blijven en niet rijpen.

Als fruitenthoesiast heb ik veel rassen staan in mijn bramengallerij.

Dit jaar is het voor bramen een topjaar, in tegenstelling met de voortdurende regen van vorig jaar. Met blijvende nattigheid gaan bramen immers schimmelen.

Straks ga ik bijzonder genieten van de wilde braam Fantasia, gepropageerd door Ken Muir en gevonden langs de Theems in Kingston- upon- Thames. Daarbij vergeet ik de braam niet aan mijn achterinkom, een spontane zaailing van de Himalaya. Heerlijk enkele vruchten te snoepen in het voorbijgaan.

Bramen blijken een luxeproduct te worden: Ik zag tot tegen de 2€ voor 125g!

Kom maar bij mij plukken voor een prijsje ten voordele van CoZoeGo!

Anderzijds dreigt wel een nieuwe plaag: de ingevoerde, doch zich erg snel vermenigvuldigende SUSUKI fruitvlieg, die haar eitjes legt in een grote verscheidenheid van rijpende vruchten.

De laatste foto is van de zichzelf uitgezaaide Himalaya aan de achterinkom.