Zaterdag 15 maart een gewéldig en groot 'FAMILIEFEEST' gehouden omdat ons mema, ze werd ! NEGENTIG ! jaar... nog steeds, gelukkig maar, ...  met gezond lijf- én leden haar weer nieuwe jaar begint... 

EERST haar feest, in 1 woord én voor iedereen in de cirque: 'Van het allerkleinste achterkleinkind tot en met de tweede oudste  gast' ==>>> 'Wat een gewèldig feest !!!' Héél lekker gegeten én gedronken..., ik héél mooie muziek bijeengehaspelt en speciaal voor ons mema zacht gespeeld  tijdens die warme én héél uren aan tafel ...

Op dat feest allemaal aanwezig !!... behalve 1 iemand die érg werd gemist ... Mijn zoon Lieven ...

!! Verslag volgt later... Mijn kaars is OP ! SLAPEN !

Di 11/03/08:

Teveel emoties op één dag voor één mens...en ben helemaal 'OP' maar tevreden...

't Verslag volgt morgen wel...

Heb gisteren blijkbaar mijn kinderen geallarmeerd... Ik had hen een lange mail gerstuurd... én ze waren toch zo berzorgd!
Héél snel telefoon van Lieven én Karen plus later nog een mail terug naar mij...
En net nu moeten ze niet bezorgd of bekommerd zijn om mij... het gaat me allemaal heel goed...
De lieverds... ze houden toch zoveel van me... dat blijkt telkens weer...
En Lieven kwam 's avonds weer op bezoek...

Nu zijn ze helemaal gerustgesteld... oef!
Ik ben een héél rijke moeder en oma... 

Nu weet ik het ... voorbije nacht ... alle puzzelstukjes pasten in mekaar .... leven ... is loslaten ...
niets meer ... niets minder ....

En ... ik stuurde het door ... naar mijn twee lieve kinderen, Karen (en Wout) ... en Lieven  .... én , na enkele uren ... telefoon van eerst Lieven ... en dan Karen .... en ze zijn bezorgd ... maar kan hen nu eindelijk geruststellen ... met mij is nu alles in orde ... later ... als ze ouder zijn, zullen ze op een dag begrijpen ... dat is het, dat is het leven ... en zullen denken ... dat wilde mijn moeder toen zeggen maar ik begreep het niet ... het was hard, een lange weg te gaan ... maar ik ben eindelijk aangekomen ....

   

'Who 's Afraid Off Virginia Woolf ?'  Ik wél ... maar ons mema ? Neen ... ons mema is nooit bang !

 ... Tarara ... tarara ... heb ik allemaal al  ingetypt ! Ben nu te moe, heb het Journaal, Vranckx én Lewis gemist ! door deze zever in te voeren ! Gelukkig m'n recorder geprogrammeerd ( Raar ... maar waar ... dat kan ik en heb het zèlf nog geleerd ook ! ) 

... Ons mema wordt woensdag 12/03/08, 90 jaar ...

Wij, de vijf overlevende kinderen met- of zonder gevolg plus alle klein- én achterkleinkinderen, twee tantes en één oom ... hebben zaterdag 15/03 een groot familie feest ...

De hoofdrol is ons mema maar ... ik heb er voor gezorgd dat mijn vadertje, ons pepa hierboven , met ons meeviert ...door een scenario uit te werken over onze familie, met ons pepa in de hoofdrol !

Dus: ik organiseer de boel maar ook mijn drie zussies en broer spelen samen het toneelstukje ... ons mema en de hele tent moeten maar eens goed kijken en luisteren ... hoe het in onze familie ging- en nog gaat ...

Ben doodop, had ons mema vandaag vijfmaal aan de telefoon; ze kwam nog eens aan m'n voordeur waar ik de gemeenschappelijke gangen- en trappen aan 't poetsen was. had op dat ogenblik écht geen tijd noch zin om ze binnen te laten ... Ze eist ons alsmaarméér op, vooral ik moet het ontgelden omdat ik alleen woon ...

Ben het zat ... heb haar daarstraks gezegd dat ik vanaf 20 uur naar Canvas kijk en wil dat niet missen; dus de telefoon van de haak en nu genieten ! van TV, prachtig ..., eerst Journaal, dan Vranckx, Lewis ( !!!), Sporza ( WK athletiek indoor !!!), + !!! prachtige film van Roman Polanski, 'Bitter Moon' ...
Genieten ...

Over and out !

Zie net dat m'n nieuwste blogje 'Muziekleven ...' als titel heeft en heb verdorie nog niks over muziek genoteerd. vandaar even dit:

Welke muziek heb ik o.a. vandaag op groot volume gespeeld ? Gelukkig heb ik jonge buren die niet thuis zijn en kan de boel helemaal open draaien ...

Dit zijn ze: Leonard Cohen: Mèt stip ! 'The Guests' , 'Hallelujah' en 'Take This Waltz' ... en verder:  'The Partisan',' Who By Fire', 'Alexandra Leaving', etcetc ...

Klassieke Muziek: Mèt stip! Beethoven ( zoveel ... ), Chopin: Mèt stip ! 'Préludes, Op. 28, Nocturne , Op. 9 No.2,  ( ook zoveel ...), Mozart ( téveel om op te schrijven ...), Wagner ( jaja ... Wagner ... ), en verder ... en verder ...

Abba: Mèt stip ! 'Slipping Through My Fingers' ,  'Andante' en 'Eagle' plus verder ook nog wat ...

Bruce: ! Allemaal geleerd van mijn toen oh zo jonge zoon !! 'Zet daarboven dat lawaai eens stiller !!!'
==>> NIKS, NOPPES, ... Uiteindelijk op zijn deur gebonst: 'Wat is er ma?' ==>> 'Zet dat lawaai af !!!' ==>> 'Dat is geen lawaai, dat is Bruce, The Boss ! én komt dan eens luisteren !!!' ==>> Koptelefoon allebei op en moet naar zijn  teksten luisteren ... '!!! Potverdorie !!! Fantastisch !!!, gewéldig, ...
Ben nu met Lieven al vijfmaal naar hem gaan luisteren- en kijken, mét of zonder zijn gewéldige E-Streetband ( o.a. in Parijs, Köln, London, ...) ... Mét stip !: 'If I Should Fall Behind' en ' Better Days' en 'Wai!ting On' A Sunny Day' ( na nine/eleven ), ... en nog zoveel ...

Luka Bloom: bijna alles ...

bram vermeulen: ... Ook zoveel ...

Elvis Costello, Van Morrisan, Sinéad O' Connor, .... als 't maar Iers is !!!

+ .........

Net Alice én Jan aan de telefoon... Mijn lieve vriendin in Sint-Truiden in kwade én later betere dagen ... Jan was ook in Sancta-Maria opgenomen  en er groeide iets moois tussen die twee lieve mensen ...

Dus zelfs in een psychiatrisch ziekenhuis kan je een échte zielsgenoot leren kennen. Ik heb helaas nooit zo'n exemplaar gevonden ...

Ze willen morgen op bezoek komen maar Lieven komt ook al en heb het nu druk met feest en organisatie...

We spreken af dat ze maandagnamiddag heel welkom zijn ... Gezellig !!!    

Kom net uit de douche, heb gisteren genoten maar ook veel verdriet gehad omdat ik bij ons pepa op bezoek was in het oude kerkhof... Gebleten én gelachen, zoals altijd gemakkelijk op zijn grafsteen gezeten met een paar sigaretten ... en na het schreien een héél fijn  gesprek gehad ... Mijn vadertje, een prachtige man met héél veel liefde voor ons mema, al zijn kinderen, aangetrouwden en zijn kleinkinderen ... Maar ook een man met een hart voor mensen ... Hij heeft me zoveel liefde gegeven dat ik na zijn lange , pijnlijke aftakeling door kanker uiteindelijk bezweek op 30 juli 1987... en ik verloren met zoveel verdriet achterbleef... Mijn vadertje uit de honderdduizend ... wat hield én hou ik toch van jou ! Maar jij leerde me alles wat mooi is in het leven ( mijn moeder is helaas een héél ander mens ). Ze leeft gelukkig nog en op woensdag 12 maart 2008 wordt ze 90 jaar, zodat wij , haar vijf nog levende kinderen nog maar es een héél groot feest organiseren op zaterdag 15/03 ( haar kleinkinderen hebben allemaal een goede maar zware job, plus zélf nog jonge kinderen; wij vieren dus haar 90-jartig feest op zaterdag a.s. Ik heb het scenario eindelijk klaar om met m'n broer en zusjes een écht toneelstukje op te voeren, want twee zusjes kunnen goed toneelspelen, mijn broer speelt al minstens 25 jaar héél goed in onze jaarlijkse Looise revue, mijn derde zus moet meedoen (al vind ze dat eng), en ik schrijf scenario, leidt de boel wat in goede banen ( dat wordt weer wat morgen bij de repetitie ... ), jaja ... ben soms regisseur in de dop én breng alle nodige rekwisieten mee naar de feestzaal .
Het wordt lachen geblazen pepa, op haar feest, én jij bent er natuurlijk ook weer bij, jij hebt dit jaar zelfs de hoofdrol ( wacht maar af hoe-en wat ik ineen geflanst heb !). Jij kon ook zo goed toneelspelen, zingen ( prachtig !!!), in het Kerkkoor én thuis, accordion spelen, alles wat natuur betrof legde jij uit aan mij ( ik was als klein kind aan alles geïnteresseerd en ben dat nu gelukkig nog steeds ), jij leerde ons de liefde voor muziek ( wij mochten piano leren (acht jaar naar pianoles ), we speelden later samen met accordion, piano, gitaar, tingeltangel voor die éne uit den hoop die niet musicaal was aangelegd, wij gingen als eersten in ons dorp op vakantie, daar kan ik nog boeken over schrijven !! Jij kon zo heerlijk dansen en als ik aan de beurt was walsten we rond in onze  grote superette ( notabene de éérste Superette ooit in Limburg, daar kan ik ook boeken over schrijven ...). Op zondagmiddag als de winkel toe was ( dus na 13 uur ) klonk de mooiste muziek en schalde door de winkel. Wij moesten na schooltijd en in de vakanties altijd helpen in de zaak, maar deden dat meestal ( én soms met veel tegenzin ) met véél plezier ... We hadden veel vrienden en vriendinnen en ons huis was eigenlijk ,een duivenkot ( 't zat altijd vol met jong en ouder volk, maar onze vrienden moesten thuis geen klap uitvoeren én toch kwamen ze naar ons huis afzakken want 'Er was ALTIJD amusement in de KEET' ... En weet je nog vadertje ... jij leerde me alles van voetbal, koersen, athletiek, vissen ( bah!), en andere sporten ... Als Looi thuis speelde gingen wij samen naar 'De voetbal' ( als jong en klein ding eerst op je schouders en later leerde je me alle geheimen van die sport. Héél spijtig voor jou was uw enige zoon ( jij en ons mema verloren helaasdrie jonge jongens )
in geen enkele sport geïnteresseerd en mijn drie zussies evenmin plus ons mema vond sport de allergrootste zever... jammer, jammer voor jou. Gelukkig vond iksport wél fijn en ik ging altijd met je mee ... Alleen als je ging vissen liep ik daar wat rond , nam een boek mee en keek alleen wat je uiteindelijk gevangen had. Vond het verschrikkelijk wat je die vissen aandeed en daardoor onderandere ben ik sinds mijn 18-de een overtuigde vegetarier. Wou dat al veel vroeger maar mocht niet van ons mema. Ik moest en zou het vlees of de vis opeten, liet dat steeds op mijn bord liggen maar na schooltijd, zo rond 16 uur kregen m'n zussen en broer lekker brood met beleg. En jij die mij met alles hielp kon dat éne niet verhelpen; dus na schooltijd kreeg ik alleen het KOUD vlees of vis. heb dat later steeds weggemoffeld en at het niet op en door ouder te worden leerde ik alle truken om alleen groenten en fruit plus ander lekkers te eten. En ik hield nog het meest van groenten en fruit wat in overdaad in de winkel lag ... Nu, bijna 60, eet ik nog steeds het liefste verse groenten en fruit.   

Dat waren nog eens tijden ... Moet al die boel ooit toch es noteren, ik kan wel iedere dag schrijven.

Ik ga alleen naar zijn graf op momenten dat er geen 'kat' te zien is, met Allerheiligen /Allerzielen ga ik nooit ... Al dat volk dat bij al die onbekenden staat te kijken/bespreken wat voor mooie bloemen oftewel 'brol' er ligt, of ... nog erger als er niets ligt terwijl die overledenen nog altijd familie hebben rondlopen ... 
Dat hoorde ik al in 1988 van een lieve vriendin, mijn lieve Jeanne, helaas vorig jaar ook gestorven, de lieverd !!! Maar ik was toen , nét toen, opgenomen in drie psycheatrische ziekenhuizen ( éérst zeven dagen op de 'EPSI-Unit' van Gasthuisberg, waar ik al op zovéél afdelingen ooit lag, daarna door mijn dochter rechtstreeks naar de psycheatrische afdeling in Heusden (voor zes weken) én dan door Karen naar Sancta-Maria in St. Truiden  ( overal héél zware , in totaal bijna 6/7 maanden opname met véél hulp van psychiaters, psychologen, verpleegkundigen, keuken- en poetspersoneel, medepatiënten en hun familie/bezoekers ... NATUURLIJK ook mijn kinderen Karen en haar Wout met hun vier schatten, Hannah, Mathijs, Noor en Lukas, mijn liefste zoon Lieven, mijn lieve zussen en enkele neefjes en nichten, mijn moieder van toen nog 89, enkele buren hier waar ik woon, ... En van mijn vadertje hierboven én die lieve, bekwame psychiater ( op rust nu ), dokter St. én mijn goede huisarts. Mag zeker en vast niet mijn dochter vergeten !!! Karen is zelf psycholoog/sexuoloog maar het rare is: een mens met psychische problemen kan nooit door eigen zoon of dochter geholpen worden met therapie ( dat werkt gewoon niet ...).
Later meer, moet nu eindelijk de niet gepoetste plaatsen onder handen nemen ... en daarna pas begint mijn weekend écht...

Heb net nog twee ernstige mails gekregen van grote en kleinste zus. Zal er straks op antwoorden en iets in het blogje noteren  maar kruip nu in bed, helemaal OP van alle emoties ...