Het is bijzonder om te merken dat wat ik voel,
dat wat ik wil uiten via mijn gedichten,
terug te vinden is in de illustraties van Jacqueline Pleysier.
Het is zelfs zo dat ik daardoor zelf vaststel dat het
gedicht meer betekenissen heeft Dat komt ook
doordat ik helemaal geen vooropgesteld gevoel
in mijn gedichten prop want als ik dat zou doen
dan word het saai. Spontaan ontstaan gevoelens
en materie in gedichten. De weerspiegeling is
gebaseerd op pure intuïtie. Wat blijkt is dat het geheel
de illustraties niet loslaat waarmee ik wil bedoelen dat het
 controverse helemaal geen controverse is, maar een
 horizon of een zee vol belevenissen.. Integreren in
een zwerfroute, dat lukt pas als je echt wil zwerven
in alle kunst en werelden. Het is reizen door een open boek.
Gedicht op werkstuk van Jacqueline Pleysier
 http://www.pleysier-art.com/asp/default.asp?t=webshop&sub_t=detail&grp=9999&id=333

               

Er fluistert nu zo vaag je stem