Maandag 22 februari 2010
kom ik maar...
Kon ik maar één keertje
Zijn als een veertje
Door de lucht kunnen zweven
Om zoveel te beleven
Kon ik maar heel even
Als een lampje licht geven
Dan zou ik de donkere dagen
Voor iedereen verjagen
Maar een leven lang als het kon
zou ik warmte geven als de zon
zou ik je hartje verwarmen
En je met mijn stralen voor eeuwig omarmen
Zijn als een veertje
Door de lucht kunnen zweven
Om zoveel te beleven
Kon ik maar heel even
Als een lampje licht geven
Dan zou ik de donkere dagen
Voor iedereen verjagen
Maar een leven lang als het kon
zou ik warmte geven als de zon
zou ik je hartje verwarmen
En je met mijn stralen voor eeuwig omarmen
Geschreven door sonny om 23:27
Reageer op dit bericht
4 reacties op dit bericht
ik 't leven nog graag zie?
En waardoor, waarom,
ik nog graag onder de mensen kom?
Ook waarop en waarin
ik alles vind naar mijn zin?
Want hoe en waar,
vind men nog mensen die nog geven om elkaar?
leuk geschreven
Mooi gedicht.
Prettige Paasdagen..
http://blog.seniorennet.be/christine
gedicht
Heel mooi verwoord