"Pensioensparen op tafel van regering"

Strik we zijn je beu
zoek het geld bij
jullie zelf .
En laat ons met rust

De kans is groot dat de regering-Di Rupo nog dit jaar een voorschot neemt op de belastingen die werknemers op hun pensioensparen moeten betalen. Dat schrijft de krant De Tijd.

Op basis van de jongste ramingen moet de begroting van dit jaar worden bijgestuurd met enkele honderden miljoenen euro. Op die manier kan het tekort worden beperkt tot 2,8 procent van het bruto binnenlands product, zoals afgesproken is met Europa. Een realistisch denkspoor is volgens de zakenkrant dat de uitgaven die eerder bevroren werden (358 miljoen euro) dit jaar definitief niet worden gedaan. Maar dat zal wellicht niet volstaan.

Een tweede optie is een heffing op het pensioensparen. Eerder voerde de regering een belasting in op groepsverzekeringen, maar bleef het pensioensparen buiten schot. Nu extra geld gezocht wordt, komt het pensioensparen in het vizier. De formele beslissing wordt pas na de gemeenteraadsverkiezingen genomen.

4.125 euro voor niet dragen van gordel

Olieprijzen bijna 4 procent omlaag

De olieprijzen zijn woensdag flink gedaald door speculaties op mogelijke ingrepen van Saudi-Arabië om de sterke prijsstijgingen van de laatste tijd een halt toe te roepen. De twee belangrijkste contracten op de termijnmarkt zakten allebei met bijna 4 procent.

Saudi-Arabië zinspeelt al langer op maatregelen tegen de sterke prijsstijgingen. Die zijn volgens de oliegrootmacht schadelijk voor de wereldeconomie en daardoor op termijn ook slecht voor exporteurs van olie. De zakenkrant Financial Times meldde woensdag op grond van niet nader genoemde bronnen dat de Saudi's de productie opvoeren om de prijzen te drukken.

Daar kwam bij dat de Amerikaanse strategische reserves de afgelopen week onverwacht sterk zijn gestegen. Dat zette extra druk op de prijzen. Amerikaanse ruwe olie was woensdagavond 3,8 procent goedkoper en kostte 91,72 dollar per vat. De prijs van een vat Brent-olie daalde 3,7 procent tot 107,85 dollar.

Wat koop je met 20 euro in de verschillende landen van de eurozone?



De monetaire unie omvat zeventien landen, maar twintig euro heeft een totaal verschillende waarde, afhankelijk van in welk van die landen je woont of werkt. Business Insider geeft voor veertien alledaagse consumptiegoederen het verschil in koopkracht aan tussen de landen. Wat koop je met 20 euro in Griekenland, België, Slovakije, Ierland enz.

1. Koffie

Griekenland: 7 koppen

Portugal: 35 koppen

2. Eieren

Ierland: 7 kartonnen

Malta: 16 kartonnen

3. Panty’s

België: 4 paar

Slovakije: 19 paar

4. Bustickets

Nederland: 8 tickets

Slovakije: 43 tickets

5. Bier in de supermarkt

Italië: 6 liter

Slovakije: 20 liter

6. Camembert kaas

Slovenië: 1,6 kg

België: 3 kg

7. Filmtickets

Ierland: 2 tickets

Slovakije: 7-8 tickets (behalve op zaterdag)

8. Sigaretten

Ierland: 2-3 pakjes

Estland: 10 pakjes

9. Kranten

Malta: 30 kranten

Cyprus: 11 kranten

(in het VK koop je met het equivalent van twintig euro in Britse ponden 57 kranten)

10. Taxi’s

Nederland: 7,2 km

Portugal: 23 km

11. Olijfolie

Slovenië: 2 liter

Spanje: 7 liter

12. Bier op café

Portugal: 24 glazen

Slovakije: 6 glazen

13. Rode wijn (0,75 liter)

Italië: 5 flessen

Portugal: 20 flessen

14. Zwarte thee

Oostenrijk: 242 theezakjes

Malta: 704 theezakjes

Comeback Janssens doet De Wever grenzen aftasten

Patrick Janssens duwde Bart De Wever de voorbije dagen volledig in het defensief. Maar ging De Wever met zijn uitlatingen te ver voor de Antwerpse kiezer? Mark Rutte en Nicolas Sarkozy toonden aan dat je verkiezingen kunt winnen met een vuil discours. Vraag is: waar ligt de grens? Vuil genoeg zijn voor de (extreem) rechtse kiezer en proper genoeg voor die in het centrum. Dat is ook voor De Wever dé evenwichts- oefening

 

Bart De Wever.

Het is 21 april 2012. Bart De Wever maakt op een partijcongres in Antwerpen bekend dat hij voor de burgemeesterssjerp gaat. De pers is massaal aanwezig. De VRT zendt het evenement zelfs live uit. "Voor ons is de stad niet van iedereen, maar iedereen is van 't Stad", klinkt het in zijn toespraak. Ruim een jaar eerder, bij de opening van het Antwerpse partijhoofdkwartier, luidde het al dat "'t Stad maar van iedereen is als ook iedereen van 't Stad is".

Als de N-VA na de rellen in Borgerhout zaterdag een persmededeling verspreidt met de zin "de leidraad kan niet langer zijn dat de stad van iedereen is", is De Wever zich dan ook van geen kwaad bewust. Een dag later maakt hij onder meer in een gesprek met deze krant duidelijk dat hij de slogan van de stad zelfs wil afvoeren. Het discours is dus niet echt nieuw. Het idee erachter is 'geen rechten zonder plichten'. Iets wat burgemeester Patrick Janssens formuleerde als 'voor wat hoort wat'. Hoogstens kun je zeggen dat de formulering door de N-VA-voorzitter geleidelijkaan iets scherper werd.

Wat dit weekend wel anders was, is de context. Een maand voor de verkiezingen krijgen woorden een ander gewicht dan een half jaar of anderhalf jaar ervoor. De uitlating van De Wever zou ook nooit zo'n ampleur hebben gekregen als Janssens ze niet had aangegrepen om frontaal in te gaan tegen De Wever.

De Vlaams-nationalist heeft in Antwerpen lange tijd weinig weerwerk gekregen omdat Janssens hem maandenlang alleen heeft gelaten in de ring. Een enkel interview niet te na gesproken, was de strategie duidelijk: ik ben burgemeester en een burgemeester werkt tot het laatste moment, dat is nu eenmaal zijn job.

Maar een maand voor de verkiezingen verschijnt hij, op een moment dat zijn tegenstander het niet verwacht, naast de N-VA'er in de ring en verkoopt hem meteen een zware linkse hoek. Janssens vergroot de zaak nog wat uit door de parallel te trekken met Vlaams Belang en de 'eigen volk eerst'-campagnes van extreem rechts.

In het defensief
Voor het eerst sinds lang zit De Wever in het defensief. Hij probeert te benadrukken dat zijn discours van rechten en plichten inhoudelijk niet zoveel verschilt van dat van Janssens. Maar de toon is gezet. Met zijn opmerking dat de stad niet van iedereen is, doelt hij op de extremisten en relschoppers in zijn stad. De boodschap die, zeker bij allochtone gemeenschap blijft hangen, is die van: als de stad niet van iedereen is, vallen wij dan uit de boot?

Veelzeggend was de reactie van Brahim Bekkaoui. De Marokkaanse zaakvoerder uit Borgerhout toonde zich meer dan ontdaan door de woorden van De Wever. "Ik ben zelf lid van N-VA. Of beter: was. Hij heeft de deur dichtgedaan", verklaart hij tegen een journalist van De Morgen. "Als hij nu zegt dat 't Stad niet meer van iedereen is, dan betekent dat dat hij ons niet meer moet. Ik kan alleen besluiten dat De Wever een wolf in schaapsvacht is."

De lokale N-VA-afdeling stuurt maandag een persmededeling om zijn woorden te 'kaderen'. "Brahim Bekkaoui wil langs deze weg duidelijk maken dat hij tijdens het interview met een journalist erg onder de indruk was van de feiten. Als inwoner van de Drink in Borgerhout werd hij als onschuldig omstander bij een actie van de federale politie opgepakt maar onmiddellijk vrijgelaten." Er wordt gesproken over uitspraken die in een vlaag van emotionaliteit zijn gedaan. De N-VA die zich moet bezighouden met een operatie schadebeperking. Het is de voorbije maanden in Antwerpen niet veel gezien.

Een ongeluk komt ook nooit alleen. De N-VA-voorzitter zat nog met een bijkomende handicap. Hij vertrok maandagochtend vroeg naar Londen voor een onderhoud met de populaire burgemeester Boris Johnson. Janssens maakte dankbaar gebruik van de gelegenheid om in zowat de volledige Vlaamse media zijn opwachting te maken. Voor het eerst sinds lang was hij alomtegenwoordig. Op de voorpagina's van de kranten. In radio- en tv-journaals. Als centrale gast in de eerste uitzending van De Kruitfabriek.

Misschien is het omdat hij zo lang stil is geweest. Maar blijkbaar leken velen, inclusief zijn grote rivaal, uit het oog verloren te zijn dat Janssens een kei in communicatie is. In zijn interviews herhaalt de sp.a'er keer op keer zijn eigen verhaal. Vragen over een coalitie met De Wever, of hij zich als schepen ziet onder burgemeester De Wever... kregen geen ja of nee als antwoord. Niet dat hij niet te beroerd is om een coalitie te vormen met de N-VA of nooit schepen zal worden onder De Wever.

Dunne grens
De burgemeester weet dat elke uitspraak kan uitgroeien tot nieuws en de aandacht afleiden van de problemen waarin De Wever zich heeft gewerkt. De N-VA-lijsttrekker sluit mensen uit. Dat is de boodschap die Janssens de wereld wil in krijgen.

Iedereen die De Wever een beetje kent, weet dat de N-VA-voorzitter niet extreem rechts is. Maar net als rechtse politici in onze buurlanden wandelt hij op een dunne grens. Mark Rutte voerde bij de Nederlandse parlementsverkiezingen een campagne waarbij de liberaal resoluut ging voor de kiezers van Geert Wilders. Daarbij hoorde af en toe een portie populistische praat. Maar op het einde van de rit bleek dat hij vuil genoeg was om de (extreem) rechtse kiezer binnen te halen en tegelijk proper genoeg om de centrumkiezer aan boord te houden.

Het is een evenwichtsoefening waar ook De Wever zich aan waagt in de hoop het laatste beetje merg uit de botten van Vlaams Belang te zuigen. Alleen is een stap te ver snel gezet.

Dat er daar echter wat marge op zit, bewees Nicolas Sarkozy. De populariteit waarmee hij uiteindelijk Frans president werd bouwde hij voor een groot deel op toen hij minister van Binnenlandse Zaken was. Zo wikte hij zijn woorden niet in 2005 bij een bezoek aan een moeilijke wijk, maar beloofde een buurtbewoonster het schorem gewoon met een Kärcher van de straten te zullen spuiten. Sarko kreeg bakken kritiek te slikken, maar veroverde precies met zo'n discours niet alleen de rechterkant, maar ook het centrum van de Franse politiek.

Vraag is waar de Antwerpse kiezer de grens trekt? Of met andere woorden: hoe vuil mag het worden

Unizo wil langere werkweken en goedkopere overuren als loonkost taboe blijft

Unizo de pot op

Donkere wolken boven Belgische economie

Janssens in aanval tegen De Wever

Marokkaan Bekkaoui blijft lid van N-VA na de rellen

Nederlanders halen diploma op Vlaamse kosten

Het aantal Nederlandse studenten aan Vlaamse universiteiten en hogescholen neemt ook dit academiejaar weer toe. Niet alleen het lotingsysteem dwingt Nederlandse studenten voor Vlaanderen te kiezen, ook financiële redenen spelen een rol.

Nele Clusters van de VUB wijst er in de Corelio-kranten op dat de toename van het aantal Nederlandse studenten een probleem kan zijn voor sommige opleidingen, zoals geneeskunde. "Omdat ze veel labopraktijk hebben en het wordt moeilijk als we niet meer kunnen garanderen dat iedereen voldoende in labs kan werken".

Noël Vercruysse, hoofd van de afdeling Hoger Onderwijs en Volwassen Onderwijs, ziet op termijn een nog groter probleem. "Een student kost ons 10.000 euro per jaar en het wordt problematisch als we een grote groep studenten gaan financieren die niet tot onze samenleving behoort. Het merendeel van de Nederlandse studenten gaat namelijk terug naar Nederland".

"We willen graag dat studenten in andere landen gaan studeren. Maar sommige EU-landen maken onderwijs in eigen land onbetaalbaar en dat zorgt ervoor dat andere landen daarvan de lasten dragen", merkt Vercruysse op. "Het is daarom belangrijk dat in de toekomst beleidsmaatregelen in verband met het hoger onderwijs op mekaar worden afgestemd".

Ziekenfondsen moeten onterechte terugvorderingen stoppen

Als een ziekenfonds door eigen fout te veel uitbetaalt, en de verzekerde dit niet kon weten, mag het het teveel niet meer terugvorderen.

Rubik-akkoord begraven voor Vlaamse partijen, Franstaligen willen debat aangaan

‘Paniekzaaierij over stroom moet stoppen'

Wathelet haalt zwaar uit naar energiewaakhond

Nu de kerncentrales Doel 3 en Tihange 2 (foto) stilliggen, doemt het spookbeeld op van een stroompanne bij een koude winter.

Staatssecretaris voor Energie Melchior Wathelet (CDH) is ziedend op de federale energiewaakhond Creg omdat die onterecht paniek zou zaaien over een mogelijk elektriciteitstekort bij een koude winter. En dat elk gezin 400 euro zal verdienen door de gasprijzen anders te berekenen, is ook al fout, meent

Wathelet.

Het botert al een hele tijd niet tussen de federale energiewaakhond Creg en de staatssecretaris voor Energie. Maar tot nog toe dekte Wathelet de problemen altijd met de mantel der liefde toe. Maar nu verandert hij van tactiek en haalt hij zwaar uit. ‘De 450 euro prijsverlaging die de Creg belooft als we de energieprijzen loskoppelen van die van de olie, is de druppel die de emmer deed overlopen', zegt Wathelets woordvoerster Isabel Casteleyn. ‘Dat klopt gewoon niet. De mensen denken nu dat ze allemaal die 450 euro gaan krijgen, maar dat is dus niét zo. Wie al overgestapt is naar een goedkope leverancier, zoals Lampiris of Octa+, bij wij de prijzen niet aan de olie gekoppeld zijn, heeft die 450 euro al op zak en zal die dus niet nog een keer krijgen.'

Consequentie aub!

Dat is niet het enige punt van kritiek. ‘Het is de Creg zélf die in 2007 de energiebedrijven aanraadde om voor de bevoorradingszekerheid lange termijncontracten af te sluiten, waarbij de gasprijs gekoppeld werd aan de olieprijs. En nu verwijten ze diezelfde bedrijven dat ze dit gedaan hebben. De Creg mag toch wel wat consequenter zijn.'

De regering heeft de gasprijzen in het voorjaar bevroren om tot nieuwe indexen te komen die niet langer aan de olieprijs gekoppeld zouden zijn. Het nieuwe voorstel van de Creg hierover bestaat erin die contracten te koppelen aan de prijs op de beurzen. Een aantal goedkope leveranciers koopt daar immers zijn energie veel goedkoper dan de grote maatschappijen met hun lange termijncontracten zoals Electrabel en Luminus. De Creg heeft die maatschappijen ook verweten dat ze van gasleveranciers, zoals Gazprom en Statoil kortingen kregen die ze niet aan de consument hebben doorgerekend. ‘Electrabel heeft niet eens een contract met Gazprom, hoe kunnen ze dan dat verwijt maken?', zegt de woordvoerster van Wathelet.

Stroomtekort

En dan is er nog het debat over een mogelijke elektriciteitspanne komende winter. De Creg zei deze week dat we dit jaar op een aantal koude dagen in februari door het oog van de naald gekropen zijn qua bevoorradingszekerheid. Door de sluiting van twee kerncentrales riskeren we bij een nieuwe koude winter een stroomtekort. Wathelet ontkent dat, en zegt dat de nodige maatregelen genomen zijn om een stroompanne te vermijden.

Al kan dat de onrust bij een deel van de bevolking niet wegnemen. ‘Maar in hun eigen rapport geven de mensen van de Creg ook toe dat ze niet over de juiste methode beschikken om dat allemaal precies te berekenen', zegt Isabel Casteleyn. ‘Bovendien is de Creg niet bevoegd inzake bevoorradingszekerheid. Dan kan de Creg toch maar beter zwijgen en stoppen met overbodige paniek te zaaien.'

Eigenlijk vindt Wathelet vooral dat de Creg de wereld op zijn kop zet: ‘Voortdurend zeggen zij dingen die niet helemaal juist zijn, waarop de politiek de puntjes op de i moet zetten. Nochtans is het juist de Creg die voor de objectieve en correcte informatie moet instaan.'

België vreest Europese begrotingsboete

"Kris Peeters voert campagne voor De Wever"

Ze krijgen grote
schrik

Door zo vaak kritiek te geven op de federale regering is Vlaams minister-president Kris Peeters eigenlijk "de grootste bondgenoot" van N-VA-voorzitter Bart De Wever. Peeters versterkt zo de verkiezingscampagne van De Wever. Dat heeft voormalig co-voorzitter van Ecolo Jean-Michel Javaux zaterdag gezegd op de RTBF-radio.

In een uitgebreid interview (Le Grand Oral) op de Franstalige openbare omroep zei Javaux dat een aantal CD&V'ers, onder wie voorzitter Wouter Beke en de broers Van Rompuy, duidelijk "gebroken hebben met de separatistische logica van Bart De Wever".

Maar volgens Javaux zit niet iedereen bij de CD&V op dezelfde lijn. Javaux neemt Vlaams minister-president Kris Peeters als voorbeeld. "Kris Peeters is de grootste bondgenoot van Bart De Wever. Elke week levert Peeters kritiek op de federale regering. Op die manier voert hij mee campagne voor Bart De Wever. Dat is onwezenlijk", aldus Javaux.

Javaux ging ook in op de discussie rond 'plan B' of 'plan W'. "Laat ons stoppen met praten over plan B en werk maken van plan A", klonk het. Daarbij pleit hij vooral voor de uitvoering van de zesde staatshervorming. Na de gemeenteraadsverkiezingen zullen Brussel en Wallonië "de turbo moeten aanzetten" in het omzetten van de staatshervorming en in het realiseren van meer responsabilisering.

"Dutroux kan nog jaren blijven treiteren"

De kans dat Marc Dutroux ooit vrijkomt, is vrijwel onbestaand. Al kan en zal hij wellicht de families van de slachtoffers nog jaren jaarlijks kunnen jennen.

“De advocaat van Marc Dutroux zegt zelf dat hij héél, héél veel hindernissen ziet”, reageerde Freddy Pieters, voorzitter van de strafuitvoeringsrechtbank in Brussel, gisteravond handig in het tv-debat Terzake.

Volgens Pieters is de eenvoudige toevoeging in de wet dat de rechtbank de voorwaardelijke invrijheidstelling kan toekennen, cruciaal. Want daarmee kan de rechtbank argumenten aanvoeren om die vraag te weigeren. Zo is de vermoedelijke maatschappelijke schok om zo’n vrijlating al een gegronde reden “als de rust nog niet is teruggekeerd”.

Arrogante houding

En er is bij Dutroux het risico op nieuwe strafbare feiten. Ook zijn (arrogante) houding tegenover de families van zijn slachtoffers, is niet van aard om de man tegemoet te komen. En, last but not least, waar gaat zo’n man wonen? Of beter omgekeerd: wie wil zo’n kerel in zijn buurt hebben?

Maar een psychopaat als Dutroux kent drommels goed zijn rechten en zal dan ook niet aarzelen om de families de komende jaren met hun neus op de feiten te drukken, waarschuwde voorzitter Freddy Pieters. Dutroux kan en zal vanaf 30 april 2013 jaarlijks invrijheidstelling vragen.

Daarnaast kan hij jaarlijks elektronisch toezicht vragen. En verder kan hij dan ook jaarlijks ‘beperkte detentie’ vragen om bijvoorbeeld al buiten de gevangenis te gaan werken. Als hij handig is, kan hij zo elk jaar de families drie keer treiteren.

Maar de rechtbanken kunnen dat tegengaan door de aanvragen samen te voegen, suste Pieters nog.

Turtelboom

Minister van Justitie Annemie Turtelboom bevestigt dat er geen gevaar is dat op de vragen van Dutroux wordt ingegaan mits er verstrengde procedureregels komen. Die moeten echter nog worden goeggekeurd door de Raad van State en dat advies volgt pas over een maand.