Morpheus

Je word wakker en glimlacht als je me ziet,

Herkenning, maar toch nog een heel ver lied,

Morpheus had je stevig in zijn armen,

Maar ook deze dag kom je nog verwarmen.

Een kwartier later, je kijkt me aan,

En maakt me duidelijk dat ik kan gaan,

Je hebt nu liever de zuster om je heen,

Helaas, ik ben niet van steen.

Het hoort bij het proces, dat je doormaakt,

Ik zie het liever, dan dat je in de leegte staart,

Ineens zoeken je ogen weer die van mij,

Met je lippen het gebaar van een kusje, ik ben al weer blij.

Luuze

                            ****

GEDULD

Wist niet dat ik zoveel geduld in me kon hebben,

Uren worden dagen, dagen veranderen in weken en weken gaan over in maanden,

Te vaak al afscheid genomen

Maar je laat ons niet gaan.

Het is wreed je zo te zien strijden,

Tegen een vijand die ongrijpbaar is,

Een gevecht dat je niet kunt winnen,

Maar je zomaar overgeven is geen optie.

Mijn strijdende zoon ik sta naast je,

Vooral in dit laatste gevecht,

En met bloedend hart,

Zal ik je vergezeld, van mijn liefde, laten gaan.

****