Klavertje vier

Hoe kan ik mijn gevoelens verwoorden,

als mijn mond geen woorden vindt.

Om deze schoonheid van ons aan te tonen,

de gevoelens die ons samen bindt.

Wij vier,vormen een scala aan kleuren,

elk uniek in kracht en vorm.

Hoe kan ik deze warmte aantonen,

het is zo uniek, zuiver en rein.

Gevoelens kunnen delen, zonder woorden,

dit kan enkel oprechte vriendschap zijn.

Samen één, met een nobel gevoel als musketier,

vormen wij de woorden, "Allen voor één,"

als een zeldzaam klavertje vier.

Heel even

Laat mij de tijd, scherven van mijn hart te lijmen,

en elk stukje zachtjes aan te raken.

Laat mijn mond proeven, woorden met nieuwe tonen,

gevuld met warmte en genegenheid.

Laat mijn lippen bloeien, door onbekende hartstochten,

als helend vocht voor alle pijn.

Laat mijn neus opsnuiven, de prikkel van oprecht-en eerlijkheid,

geuren van waardevolle vriendschappen.

Raak mijn gesloten ogen aan, met de klank van een lach,

en houd de tranenstroom tegen.

Open mijn gebalde vuist, vul het gekwetste hart met hoop,

toon mij het pad naar nieuwe dromen.