Donderdag 21 september 2006
Zonder jou
Mijn vrijheid is niet wijds en groots
het uitzicht is slechts kil en doods
een steeg, een stoep, een hond, een kind
een schaduw die geen rust meer vindt.
Mijn kamer is zo leeg en koud
een somber bed van krakend hout
een stoel, een tafel zonder kleed
een lampje dat het licht vergeet.
Mijn leven dompelt zich in sleur
een baan, een wandeling zonder kleur
een boek, gedempt door schermerlicht
een hart, dat eenmaal is gezwicht.
Mijn wereld brokkelt steeds meer af,
de eenzaamheid delft reeds mijn graf
de regen treurt, vergeten trouw
en ik... ik treur alleen om jou.
Donderdag 21 september 2006
Soms heb ik van die dagen, dat mijn hoofd vol zit met vragen. Vragen over bijvoorbeeld waarvoor ik besta voor wie en voor wat is het, dat ik…
Soms heb ik van die dagen,
dat mijn hoofd vol zit met vragen.
Vragen over bijvoorbeeld waarvoor ik besta
voor wie en voor wat is het,
dat ik nog verder door dit leven ga.
Dan verlang ik naar iemand die dicht bij me staat,
en al mijn problemen met mij bepraat.
Iemand die van mij houdt
en echt om mij geeft.
Iemand die ook zijn eigen gevoelens
en problemen aan mij prijs geeft.
Als ik met zo iemand door het leven zou gaan,
dan zouden die dagen vol met vragen,
voor mij vanzelf overgaan.
Donderdag 21 september 2006
Leer ieder moment van geluk bewust te beleven. Heb het nooit te druk om liefde te krijgen of te geven. Een simpel woord, een handgebaar, een…
Leer ieder moment van geluk bewust
te beleven.
Heb het nooit te druk om liefde te
krijgen of te geven.
Een simpel woord, een handgebaar,
een moment van warmte,
ze zijn zo kostbaar in dit leven zonder kalmte.
Elke seconde zonder zorgen die je al
hebt gehad,
al was het van vandaag of komt
het morgen,
neemt niemand je ooit weer af.
Hou die momenten vast,
zorg dat je ervan geniet.
Want met liefde als last,
ontwijk je veel verdriet.
Donderdag 21 september 2006
Er is alweer een tijd voorbij sinds je afscheid nam van mij toch is het moeilijk me alleen te weten nee, ik kan je niet vergeten soms lig ik…
Er is alweer een tijd voorbij
sinds je afscheid nam van mij
toch is het moeilijk me alleen te weten
nee, ik kan je niet vergeten
soms lig ik nachten lang
aan je te denken, ik ben bang
en zo ontzettend eenzaam
deze wonde heelt te langzaam
dan zie ik 's ochtends in de spiegel
een wit, vermoeid gelaat
van iemand die het huilen
nader dan het lachen staat
overdag gaat het dan wel weer
maar 's avonds doet het zeer
dan huilt mijn hart heel zacht
en zoek ik weer de weg
naar het einde van die lange nacht.
