Dirk douwedas

Het is altijd wat
Moppert krasse ouwe dirk douwedas
De ene keer komt de zon er door
En dan licht er weer sneeuw voor de deur
Zo veeg je het met gemak
En de andere dag ligt er weer een pak
Dat is niks voor oude van dagen
De jongere moeten het maar klaren

Maar die gaan liever naar de wintersport
Op die latten heel erg stoer
Nou ik geef liever mijn katten voer
Of liever bij de open haart
Dat kan voor niemand kwaad

Want ik zie liever sneeuw op een aanzicht kaart
Met wat wit of wat groen
Dat is niet koud dat is te doen
Dus laat ze maar gaan op die latte
Ik ga op tijd een borrel vatten

Zo moppert dirk douwedas
Heel erg oud maar best nog kras
Zomaar bij het stoepje vegen
Een dikke jas
Zo kan hij er tegen
Soms in de storm of in de regen

Op het plein der eeuwige leegte
echoot stiekem verwaaide muziek
pist een hond tegen een boom
waait knisperend afval over de klinkers

De maan geeft er geen licht
de zon trekt er zijn gordijnen dicht
Vergeten in een duistere hoek
brengt geen mens een bezoek
aan ’t plein der eeuwige leegte

Geen hopsa sa of tra la la
geen salsa en geen tango
geen polonnaise, geen hoempa pa
geen wals, geen rock & roll

op het plein der eeuwige leegte
is het koud, en hoor je de wind vals zingen
een dichter vindt er zijn verdriet
een zwerver zijn armoede
een clown een droef gezicht
over het plein der eeuwige leegte
schrijft niemand een gedicht.