een knuffel,

is een glimlach met armen.
Dikke knuffel :
als alles even donker lijkt en niets meer
verblijdt weet dan dat er altijd de zon
achter de wolken schijnt.
Geef die knuffel verder zo hij heel
de wereld rond kan gaan !
een knuffel,
is een glimlach met armen.
Dikke knuffel :
als alles even donker lijkt en niets meer
verblijdt weet dan dat er altijd de zon
achter de wolken schijnt.
Geef die knuffel verder zo hij heel
de wereld rond kan gaan !
Verwaarlozing van kinderen.
Armoede moet bestreden worden oorlog
moet vermeden worden !.
Geef het wapengeld aan degene die
honger hebben in de wereld.
Een verhaal dat verteld wat armoede
teweeg kan brengen.
Een leeg gezogen ziel ;
elke dag is een kans om te veranderen.
Het was een tijd van harde lessen, gevormd door
de scherven van een gebroken gezin en getekend
door de zware last van armoede en verwaarlozing.
Als kind van gescheiden ouders, werd ik al vroeg
geconfronteerd met de pijnlijke realiteit van
onverenigbare liefde en de destructieve kracht
van gebroken beloftes.
De dag dat mijn ouders besloten uit elkaar te gaan,
staat nog steeds in mijn geheugen gegrift.
De ruzies die voorafgingen aan hun scheiding
waren als donderslagen die de grond onder onze
voeten deden beven. Ik herinner me de tranen
van mijn moeder, de zwijgende woede van mijn
vader, en de verpletterende stilte die ons huis
overspoelde toen ze elk hun eigen weg gingen.
De stabiliteit die ik ooit gekend had, verdween
als sneeuw voor de zon, vervangen door een
gevoel van verlies en desoriëntatie.
Maar het waren niet alleen de emotionele
littekens van de scheiding die mij vormden;
het was ook de bittere realiteit van armoede
die onze familie in haar greep hield.
Geld was schaars en elke dag was een strijd
om te overleven.
Ik leerde de waarde van eenvoudige genoegens
kennen, zoals een warme maaltijd op tafel of
een dak boven ons hoofd.
Maar tegelijkertijd voelde ik de vernederende
steken van schaamte elke keer dat ik mijn
vrienden zag pronken met nieuwe kleding
of exotische vakanties.
Het was een tijd van verwaarlozing, waarin
mijn behoeften vaak op de achtergrond raakten
in de voortdurende worsteling om te overleven.
Terwijl mijn ouders vochten tegen hun eigen
demonen, voelde ik me vaak alleen en
onbegrepen. Ik leerde om mezelf te troosten,
mijn eigen problemen op te lossen en mijn
eigen weg te vinden in een wereld die soms
onverbiddelijk en koud leek.
Maar te midden van al deze harde lessen,
ontdekte ik ook mijn veerkracht en mijn
vermogen om te groeien in weerwil van
de omstandigheden. Ik leerde compassie
te hebben voor anderen die ook strijden,
en ik ontdekte de kracht van mededogen
als een balsem voor de wonden van het
leven.
Ik koesterde de kleine momenten van
geluk en vond troost in de wetenschap
dat zelfs in de donkerste tijden, er altijd
een sprankje hoop was dat me voortdreef.
Mijn jeugd was een tijd van harde lessen,
maar het was ook een tijd van onverwachte
groei en zelfontdekking. Het heeft me
gevormd tot de persoon die ik vandaag
ben - iemand die weet hoe hij moet vechten,
hoe hij moet overleven en hoe hij moet
liefhebben, zelfs te midden van de
moeilijkste beproevingen.
Het kind, overgeleverd aan de willekeur
van een gebroken systeem, werd van het
ene naar het andere tehuis gestuurd,
als een pion op een schaakbord waarvan
de regels steeds veranderden.
Elke verhuizing bracht nieuwe gezichten,
nieuwe regels, nieuwe angsten.
Maar te midden van deze chaos,
ontwaakte er iets diep van binnen -
een vuur dat smeulde, wachtend om
te ontbranden.
Ik kwam in opstand tegen de koude
handen van het lot, tegen degenen
die dachten te kunnen bepalen wie
ik was en waar ik hoorde te zijn.
Ik weigerde me over te geven aan
de stilte van de vergetelheid, aan
de onzichtbare ketenen die me
probeerden te binden.
Ik wilde leven, echt leven, en vrij
zijn van de donkere schaduwen
die me achtervolgden.
Met elke verhuizing, elke
teleurstelling, groeide mijn
verlangen naar vrijheid.
Ik leerde om te vechten voor mezelf,
om mijn stem te laten horen te midden
van de storm van onrechtvaardigheid.
Ik verzette me tegen degenen die
dachten dat ze me konden breken,
en ik koesterde de hoop dat er ergens,
ver weg, een plek was waar ik thuis
kon zijn.
Het was een lange, eenzame strijd,
maar ik weigerde op te geven.
Ik omhelsde mijn eigenheid, mijn
eigen wil om te leven, en ik liet
me niet langer verstikken door
de verwachtingen van anderen.
Ik zocht naar bondgenoten,
naar medestanders die bereid
waren om naast me te staan in
mijn zoektocht naar vrijheid.
En langzaam, beetje bij beetje,
begon ik mijn weg te vinden.
Ik ontdekte dat vrijheid niet
alleen een fysieke bevrijding
was, maar ook een innerlijke
staat van zijn. Ik bevrijdde
mezelf van de ketenen van
zelftwijfel, van angst voor
het onbekende, en ik omarmde
de kracht die altijd in mij had
geschuild.
Het kind dat ooit verdwaald
was in de duisternis, vond
zijn weg naar het licht.
Ik werd mijn eigen redder,
mijn eigen held, en ik leerde
dat ware vrijheid begint van
binnen.
komt veel voorTe vaak onderschatten we de waarde
van een klein gebaar.Een glimlach,
vriendelijk woord of luisterend oor ;
ze kunnen een leven veranderen.
Kun je het lezen
mag die fout ??Op een dag schreef Albert Einstein op het bord:
9x1 = 9
9 x2 = 18
9 x 3 = 27
9 x 4 = 36
9 x 5 = 45
9 x 6 = 54
9 x 7 = 63
9 x 8 = 72
9 x 9 = 81
9x10 = 91
In de klas lachte iedereen hem uit vanwege zijn fout op
het einde.
Albert Einstein wachtte tot iedereen stil was en legde
uit:
′′ Hoewel ik de eerste 9 vragen goed heb beantwoord,
heeft niemand me gefeliciteerd.
Maar toen ik een fout maakte, lachte iedereen me uit.
Dat betekent dat de samenleving ondanks onze vele
successen onze kleinste fout zal noteren en er plezier
van zal hebben. ′′ ′′
′′ Laat een eenvoudige kritiek je dromen niet vernietigen.
Alleen degenen die niets doen, maken geen fouten.”
vragen jij antwoord !Zou je beroemd willen zijn? En waarmee dan?
Oefen je weleens een telefoontje voordat
je gaat bellen? Waarom?
Wat betekent een ‘perfecte’ dag voor jou?
Wanneer zong je voor het laatst toen je
alleen was?En waar iemand bij was?
Als je 90 jaar zou worden en je had de keuze
om de laatste 60 jaar de geest óf het lichaam
van een 30-jarige te hebben, wat zou je kiezen?
Heb je een geheim voorgevoel over hoe je zult
sterven?
Noem drie dingen die jij en je partner gemeen
lijken te hebben.
Als een kristallen bol je de waarheid over
jezelf,je leven, de toekomst of iets anders zou laten zien, wat zou je dan willen weten?
14. Is er iets waarvan je al heel lang droomt? En waarom heb je het nog niet gedaan?
15. Wat is het meest betekenisvolle dat je bereikt hebt in je leven?
16. Wat vind je het belangrijkst in een vriendschap?
17. Wat is je dierbaarste herinnering?
18. Wat is je ergste herinnering?
19. Als je wist dat je over een jaar zou overlijden, zou je dan iets veranderen aan je huidige leven? Waarom?
20. Wat betekent vriendschap voor je?
21. Welke rollen spelen liefde en genegenheid in je leven?
22. Noem vijf positieve eigenschappen van je partner.
23. Hoe hecht en warm is je familie? Denk je dat jouw jeugd fijner was dan die van de meeste andere mensen?
24. Hoe denk je over de relatie met je moeder?
Waarvoor ben je het meest dankbaar in je leven?
Wat had je graag anders gezien aan je eigen
opvoeding?
Als je morgen wakker zou worden met één nieuwe kwaliteit of competentie, welke zou je dan kiezen?
Klopt dat wel ?Ik denk dat het klinkklare onzin is,en jij ?
Kan je genezen van pathogisch liegen
en dat zijn je ouders dan !