de kleintjes

'Een mixt van foto's en verhalen van...'
de kleintjes
Den ElvisOnze dalmatiër \'den Elvis\' van negen jaar oud voelde zich gisterenavond blijkbaar niet zo goed in zijn vel.
Elvis de bewaker van al het pluimvee inclusief de duiven, die af en toe op de verkeerde plaats zijn poot opheft, die echt al die wilde katten niet op het erf wilt, was gisterenavond toen ik thuis kwam niet goed in zijn vel.
Heel stil, niet bedelend voor een korstje bij het avondmaal, trokken we onze wenkbrauwen naar omhoog: wat is er aan de hand met Elvis.
De jongstezoonlief die hem meegenomen had naar zijn thuis, voelde ook dat er iets haperde.
Zelfs toen Veerle de veearts kwam liet hij geen gegrom horen.
Veerle had er duidelijk een patiënt bij.
Na een tijdje zoeken vonden we de verklaring: hij had weer pijn in zijn gewrichten, en het was duidelijk dat hij geen comedie speelde deze keer.
Hij is een senior aan het worden, inclusief de typische klachten van rugpijn, been sorry pootpijn...
De werking van de pijnstiller en ontstekingsremmer waren vlug zichtbaar, na een uurtje liep hij terug gezwind door het huis.
Dit is in elk geval iets waar we in de toekomst rekening moeten mee houden.
En dat hij op dieet moet en méér beweging moet krijgen is méér dan duidelijk.
Jongste zoonlief heeft er een taak bijgekregen....
het zwarte ko shamo hennetjeIn het week end was het zover....
Herinneren jullie nog dat zwart ko shamo hennetje dat gered werd uit de wc pot.
Ja dat identieke hennetje, heeft drie weken lang heel ijverig gebroed op haar eitjes.
En ja vijf super gezonde kuikentjes zijn er geboren.
Gisteren toen ik de duiven aan het voederen was, stak ze haar kopje boven haar broedbak uit. Het was alsof ze me zegde, dat ze het toch niet zo aangenaam vond daar in haar broedbak, ze voorzag duidelijk problemen om haar kuikentjes eten en drinken te geven.
Dus heb ik haar gisteren verhuisd met broedbak en al, naar de veranda.
Binnen de kortste keren kwam er een kuikentje van onder haar vleugels uit, en werd de zoektoch naar eten gestart.
En nu geniet ons zwart kootje intens van alle aandacht die ze krijgt van alle bewoners.
Foto volgt.
Het was te verwachten...Ik had het eigenlijk verwacht van bij het begin van het ‘opnetten’
Gisteren gebeurde het totaal onverwacht: de ko’s begonnen te vechten.
Eerst begonnen het jonge blauwe koekoek haantje te vechten tegen het vuilwitte haantje, de stand was toen gelijk, maar om zijn gram te halen begon hij toen te vechten tegen het oranje koekoek haantje, en toen vond het vuilwitte haantje er niets beter op om mee te vechten tegen het oranje koekoek haantje.
Tot overmaat van ramp mengde big boss het gele koekoek haantje zich ook in de strijd.
Het oranje koekoek haantje moest het onderspit delven, met één oog dicht heeft hij zich daarna verstopt.
De hennetjes vonden dat zij ook onderling mochten vechten. De veertjes vlogen in de lucht.
En toen vond ik als super big boss dat het welletjes was, met een gevloek en getier, stonden ze ineens allemaal stil, en wisten ze dat het genoeg was, dat het gedaan was met de machtstrijd.
Ik ben dan maar op zoektocht gegaan naar dat oranje koekoek haantje, en ’s avonds de veearts maar gebeld.
...en het oranje of het blauwe koekoek haantje is dan natuurlijk het koekoek haantje met de oranje of met de blauwe ring...
Het inventarisformulierEn dan ineens krijg je een formulier in de bus om een inventaris te maken van al je pluimvee ook je duiven
En dan ben je zeven jaar of zoiets bezig met een ras op te kweken dat verdwenen was.
Moet ik dan al mijn kinderen ten offer brengen, als weerloze lammeren.............
Dan heb je duiven waarvan je weet dat die niet in aanraking komen met andere dieren, waarvan geweten is dat de gevoeligheid veel minder is dan bij dieren ...........
Waar heb ik nu in godsnaam dat formulier weer gelegd........
Woede, wanhoop, treurnis...........................
Drie koppige duiven
15 maart 2006
De volière
Vrouwke CauchoisVrouwke Cauchois, een geel dametje, drie jaar geleden uitgeleend aan Henry, omdat ze zo\'n prachtige gele kleur had, is terug thuis.
Vrouwke Cauchois kwam binnen in haar oude hok, herkende het, sloeg pa Gentse kropper aan de haak en settelde zich.
Vrouwke Cauchois is oud, was in de tijd mijn eerste Cauchois dame.
Alhoewel ze op dit ogenblik geen eitjes legt speelt ze voedster over alle mogelijke babys die ze in haar bakje krijgt gelegd.
Of het nu nog in het stadium van embryo is, of één week of twee weken oud het deert haar niet.
Heel naarstig is ze de ganse dag bezig met het grootbrengen van de jongen.
Maar sinds eergisteren gaat ze ver, heel ver.... ze pikt nu de jongen in van anderen.
Toevallig waren er twee jonge duiven uit het nest op de vloer geland, op het moment dat er een groot jong reeds in haar broedschaal lag, hoe ze het gedaan heeft, ik weet het niet, maar in elk geval tegen het einde van de dag lagen er twee jongen in haar broedschaal.
Het gaat natuurlijk te ver als er dan de volgende dag ineens drie jongen in haar broedschaal liggen..... die ze alle drie samen met pa aast.
1 maart 2006
17 02 06
De duiven 30 jan 2006Het broedseizoen is zoals steeds hier vroeg begonnen, ik kon de eerste jongen juist op tijd ringen begin deze maand.
En elk jaar heb ik ook datzelfde gevoel: het zijn verdomd sterke jongen, het is alsof deze strenge winter ze ook winterhard maakt. Maar de ouders worden ook \'s nachts consequent gecontroleerd: beschermen ze wel voldoende hun jongen en hun eitjes. Het is alsof ze me begrijpen, als ik het hun \'s avonds zeg:\" bescherm je kinderen want als jullie dat niet doen, dan vertrekken jullie maar, dan hoef ik jullie hier niet\" En ze zitten keivast op die broedschotels, soms met twee om zeker te zijn dat hun jongen geen kou krijgen. En dan kun je ook de beste ouders herkennen.
Er is wel al verdriet geweest, Floortje en Koningske is ondertussen gestorven. Bij Floortje hebben we een tumor gevonden in het ovarium, en Koningske heb ik zo dood gevonden
Het zijn allebei rechtstreekse afstammelingen van Moeke.
Er is in het afgelopen najaar hard gesnoeid in het duivenaantal. Als je vooruit wilt gaan is dit één van de belangrijkste factoren. Misschien ben ik ook harder geworden in het maken van een selectie.
De foto\'s van de huidige duivinnen vind U apart op het fotogedeelte bij de duiven
En dan hebben we natuurlijk ook die Leuvense signoren, waarbij het zeer moeilijk is om te weten \'wie met wie\' gekoppeld moet worden. De ondervinding zal het me leren of ik een juiste keuze heb gemaakt.
Ondertussen zijn hier ook andere duiven aangeland.
Eigenlijk allemaal zo\'n beetje in het kader van \'opleiding tot keurmeester\'.
De Brûnner kroppers vond ik in het begin in vergelijking met de Gentse kropper toch maar niets. Maar zoveel te meer ik ze leerde kennen, zoveel te beter ik ze leerde appreciëren.
Een mooie Brûnner moet zeer slank, smal en klein zijn, waarvan je de perfectie van de contouren kunt beoordelen. Ze zijn ook aangenaam van karakter
Voor verdere informatie aangaande de Brûnner kropper verwijs ik zeer graag naar de website van Gregor Mathieu, die vermeld staat op de totaalpagina van de linken
Het laatste recentse koppel is een koppel rode Voorburgse schildkroper
de kippen op 30 jan 2006
|
Einde januari 2006: de kippen |
||
Het begin