Waar is de tijd ?.....

Nog een rasartiest

Mc Dermott vertelt het verhaal uit de eerste wereldoorlog waar duizenden Australiers en Nieuwzeelanders sneuvelden op het schiereiland Gallipoli in Turkije. Duizende jonge onvoorbereide mannen liepen onwetend in de val van de Turken en werden uitgemoord. Hartverscheurend, vreselijk drama. De geallieerden landen op het strand van Sulva Baai, waar zij op het open strand  een weerloos doelwit waren van de goed gewapende en voorbereide turkse troepen, die vanuit de heuvels achter het strand de weerloze soldaten konden neermaaien. Ondanks dat het duidelijk was dat het een onmogelijke opdracht was bleven de geallieerden koppig nog maanden volhouden, wat duizenden nutteloze slachtoffers tot gevolg had. Elk jaar wordt dit nog herdacht door duizenden, vooral jongere Australiers, Nieuwzeelanders en Turken die een indrukwekkende herkenking houden, wat nog te zien was vorig jaar op de VRT, in de repotage over de voettocht langs de frontlijn van Nieuwpoort tot Gallipoli.

Ik wou dat ik dit geschreven had. Je moet luisteren tot het einde, dat is het mooist. Het is een groot poeet die schrijft :"ik wil op de grens begraven worden, mijn hoofd in België en mijn kont in Nederland!"

Guido Belcanto is een onderschat artiest, met een mooie stem.

Als je zo kan boogie dansen mag je eens langs komen, anders ook hoor !

"Ervaring is in de duisternis een lamp die op je rug hangt en de weg verlicht die achter je ligt." 

"The Tremeloes", zouden die van Tremelo zijn ?

Een doodlopende straat, een pijpekop, een cul de sac, of een dead end street.

Het is zaterdagavond en we gaan naar ons favoriet café, er is veel volk en iedereen praat door mekaar. De muziek speelt een vrolijk liedje maar we voelen ons melancholisch. We lachen geforceerd en proberen vrolijk te zijn. Patron geef er nog eentje.

Even stil, even maar, tot het stof is gaan liggen en het gedaver is gestaakt. Dan rijst uit het stof de nieuwe toren, groot en slank.

Leonard Cohen zingt over een oude man die hij is. Al zijn vrienden zijn overleden, hij is grijs geworden en alles doet pijn, maar hij kan ermee lachen. 

Op het einde verklapt hij de zin van het leven : het is :"doe dam da doe da dam doe dam da......."

Een prachtig liedje van een prachtige man.

Vermits Cohen niet meer kan, dan maar Tom Jones, niet zo goed maar toch :

een andere versie van Cohen gevonden :

Vijftig jaar geleden was achttien. Ik droeg de kleren van een jongenman,toen. Wat een tijd, en we beseften het niet!

In aanluiting bij het berichtje van gisteren : afwachten, uitstellen is niet altijd slecht. In deze resutaat gerichte maatschappij moet alles resultaat hebben en direct. Daarmee creeëren we zelf onze persoonlijke rollercoaster. We maken lijstjes met te doen en zijn doodongelukkig als we 's avonds niet alles gedaan hebben. Als we niets plannen zijn we 's avonds gelukkig dat we toch die verre neef bezocht hebben, zomaar omdat je er toevallig voorbijkwam op weg naar nergens. De mooiste plekjes en beste restaurants hebben we steeds toevallig gevonden zonder een lijstje van aanbevolen zaken "zeker te doen".

Dus wacht ik af of iets uit de lucht komt gevallen na 50 jaar...

Ik moet nog iets vertellen : zojuist reed ik achter een vrachtwagen met een container waarop stond : bulkvervoer granen. Je raadt het nooit de firma was BVBA Vandermolen. Echt waar.  

Jacques Dutronc

Wie kent the Spencer Davies Group nog? Dit was de tijd van de Barbarella. De BAC was door een groep jongeren gehuurd en ingericht als een futuristische danstempel naar het voorbeeld van de psychedelische film Barbarella. Wij beleefden onze eigen jaren zestig en moesten daarvoor niet naar Londen of SanFrancisco, zelfs niet naar Antwerpen.

De cinemazalen werden ook gebruikt voor optredens van artiesten van allerlei pluimage. Vooral de BAC blonk daarin uit. Ik herinner mij de aankondigingen van optredens van Kees Brug en Lowieke Staal, dat was een dwerg die sketches deed, Bob Davidse, Tony Sandler, Henk De Bruyn, Bobbejaan Schouppe, Louis Barret, Ria Pia, La Esterella, Bob Benny, Willy Derby zelfs Johny Jordaan is in Geetbets geweest. Bets als centrum van het uitgangsleven in het Hageland!

Er werden ook bals gegeven met Will Tura en Joske Harris, Burt Blanca en The Sugar Beats.

Ik moet er vandaag nog twee bijvoegen : Ray Franky en Bob Benny.

Marc Nijns herinnert zich het volgende :"Hee Michel, 'k doe er ook een paar bij : Jan Verbraeken, Yvonne Henneco, Charel Janssens en Co Flower, Odette Sonck, Jean Walter, Henk van Montfoort, Annie Anderson".

Hoeveel is genoeg ?

Je kan ongelukkig zijn om alles wat je niet hebt. Een buitenverblijf aan zee, een yacht, een dure Jaguar. Je kan ook gelukkig zijn om de dingen die je wel hebt. Een comfortabel huis met een tuin om van te genieten en geen files naar zee, geen drukte, geen zorgen dat er ingebroken wordt in een leegstaand pand. Geen zorgen dat het yacht misschien gestolen wordt, ingebroken… en waar gaan we deze zomer toch naartoe? Met de Jaguar durf je niet in de stad parkeren, veel te groot voor de smalle parking en gaan ze er geen krassen op maken, stelen ?

Waar ik problemen mee heb is dat alles wordt uitgedrukt in geld. “Er was vandaag een file van 120 km en dat kost 100.000 € ! “ De hittegolf kost X aantal euro’s. Het vertrek van de Ronde van Frankrijk kost …. .Hazard kost …. . Vergeet wat het kost, het kan ons geen barst schelen, als we er maar van genieten.

Ik heb eens geprobeerd om uit te rekenen hoeveel ik zou nodig hebben om tot mijn 77 een aangenaam comfortabel leven te leiden. Wat heb ik nodig om een gelukkig leven te leiden? Ik ben tot de conclusie gekomen dat je dat niet in geld kan uitdrukken en als je het toch probeert het niet zo astronomisch veel is. Waarom die miljoenen najagen. Geld najagen is problemen vragen . We zouden moeten durven zeggen : nu heb ik genoeg, ik moet niets extra meer. Kortom ik ben tevreden met wat ik heb en overdaad schaadt.

Denk er eens over na : “hoeveel is voor mij genoeg?”

Zorgeloos is als je niets hebt om je zorgen over te maken en onthecht als bezit geen waarde heeft. 

Blij dat het voorbij is!

What a drag it is getting old

Kijk eens goed wie de aankondiging doet!

Rond deze tijd moet zo ongeveer de langste dag van het jaar zijn. Heel veel tijd om na te denken, veel te veel tijd en dat is nergens goed voor. Ik droomde dat ik veel ouder was toen, ik ben nu veel jonger. Ik zat op de bank en een schrale hond at uit mijn hand. In de verte zong Roy Orbison. De jasmijnen geurden en zelfs zonder bewegen brak het zweet mij uit.