Onze politici

In 2006 had een snuggere politieker de oplossing gevonden. Of hij het zelf gevonden had betwijfel ik. Enfin, hij had zich laten influisteren dat de oplossing om het geld in België te houden en te voorkomen dat de industriëlen massaal naar de goedkope vroegere Oostbloklanden zouden vluchten een oplossing was waar niemand ooit van gehoord had en die ook niemand ooit  zou begrijpen, dacht hij : “DE NOTIONIELE INTERESTAFTREK” Haha : we geven de bedrijven die hun geld in het bedrijf in België laten en niet uitkeren in bonussen en monsterdividenden een aftrek van ocharme 3 à 4 % van dat geld.

En het had teveel succes. Dat er nu massaal geld in België was en bleef is ook weer niet goed omdat dat niet rechtstreeks arbeid schept. En men miste de roerende voorheffing op de dividenduitkeringen en de bonussen.

Om een lang verhaal kort te houden : men had niet goed nagedacht  over de gevolgen. Een multinational die slim genoeg is kan van de aftrek gebruik maken zonder het geld hier te investeren. Maar het is een zegen voor de Belgische bedrijven die hun geld hier houden, eventueel zonder direct te investeren (arbeid scheppen). En wat de multinationals betreft : ze moeten toch eerst belastbare winst aangeven voor ze de aftrek voor risikokapitaal kunnen toepassen, dus zou ik met Mitterand zeggen : ”et alors…” of anders : "so what"

Men moet weten wat men wil en niet te hard roepen dat er misbruik gemaakt wordt en het zelf doen.

De missiepater (een bruine met sandalen en een baard)