Learning to fly

Zou Bart De Pauw grovere dingen gezegd hebben dan :"grap them by the pussy!".

Alles hangt af van wie, wat zegt, en stop met erover te zeveren.

Zijn wij tegenwoordig puriteinse extremisten geworden ? Ik vraag het mij soms af. Niets kan meer, niets mag meer. Een beetje onschuldig geflirt kan niet meer, er zijn grenzen maar niet overdrijven. Een goed bedoelde tik, ohlala... een goed bedoelde streling, ohlala... .

De vraag is : Is onderstaand clipje vrouwonvriendelijk en sexistisch ? Of is het gewoon een beetje verleidelijk, onschuldig gedoe ?

Dit heb ik hierop gezet voor er sprake was van Bart De Pauw. Er hing dus wel iets in de atmospheer !

Kennen jullie een "stropsel" .

Jullie kunnen mijn "stropsel" kussen. 

Het speen is pijnlijk aan je "stropsel". 

Prachtig toch....

Een woord dat tot de verbeelding spreekt.

Dit is geen muziek van de botsautokes ...

Het is een satire op het waar gebeurd verhaal van het fregatschip "La Méduse".

Het is een verschrikkelijk drama, waar Brassens de draak mee steekt. In 1810 voer een vloot uit van Frankrijk richting Afrika. La Méduse was een van de schepen met een 150 man aan boord, bemanning en passagiers. Om een ongekende reden verliet La Méduse de vlootformatie, en strandde op een zandbank. Het schip kantelde en begon te zinken. Er waren onvoldoende reddingsloepen en de kapitein en de bemanning hebben deze sloepen geweldadig ingepalmd en de passagiers achter gelaten..... "les copains d'abord..." vrienden eerst...

Van de passagiers heeft een deel een groot stuk wrak van het schip weten drijvend te krijgen en er op kunnen klimmenen  zelfs een soort zijl weten te fabrikeren. Terwijl de kapitein en de bemanning zich wisten te redden, is het vlot met de overgebleven passagiers op zee beginnen zwalpen zonder drinken en eten. Ze zijn in een storm terechtgekomen. Na een aantal dagen moeten er zich verschrikkelijke taferelen op dit vlot van wanhopige mensen hebben afgespeeld tot kannibalisme toe..... "les copains d'abord..... vrienden eerst...

Er zijn een handvol mensen die het overleefd hebben en opgepikt zijn door een andere boot, om de gruwel te vertellen en de kapitein en de bemanning aan te klagen.

Hoe heette dat cruiseschip dat voor de Italiaanse kust zonk en de kapitein eerst van boord was, weer ? Het was onlangs nog in het nieuws was. Mensen veranderen blijkbaar niet.

Met Brassens :"Les copains d"abord".

Het cruiseschip dat voor de italiaanse kust zonk was de "Costa Concordia" voor wie het zou interesseren !

Er bestaat ook een schilderij van 'Le radeau de Méduse van Géricault, dat hangt in het Louvre. 

Je moet eens naar de tekst luisteren, dit is meer dan een liedje.

Dit is zeer mooi. Zonder woorden.

Dankbaarheid is het mooiste wat er is op deze verdomste aardkloot. Dankbaar dat je leeft en elke dag die je meemaakt.

Met het gevaar in een overlijdensberichten blog te verzeilen, kan ik het niet laten naar iets van Tom Petty te luisteren, met in het achterhoofd de vreselijke schietpartij in Las Vegas. Dit is de fictie voorbij : een aanslag in de gokstad bij uitstek op een publiek van Country muziek, door een door en door amerikaanse miljonair.Tom Petty zingt :" A rebel without a clue". Een rebel die niet weet waartegen hij rebelleert, is dat de verklaring ?

Zonder woorden. Stilte voor Las Vegas.

Een oorwurm is een liedje dat blijft hangen in je hoofd, waar je niet van af geraakt. The way to happyness van de Proclaimers is er zo eentje. Ik geraak er niet van af :" aha, aha, aha I am on the way from misery to happyness to be aha aha ... I am sitting on the top of the world aha aha...

 Eens wat anders

Zeg dat je van me zal houden als ik oud zal zijn, alleen maar zeggen is genoeg.

Je moet hiernaar luisteren zonder vooroordelen, het is populaire muziek, maar als het zo goed is als deze mag het wel eens :

Ik ben een beetje in de war en verwonderd. Zojuist was is ik een beetje aan het rondzwerven op you tube en mijn hersenen aan het pijnigen hoe die zanger ook weer heette die in 1981 toen wij in Amerika waren zot gedraaid werd op de lokale radio stations. Mijn frank viel na een hele poos .... Don ... Williams. Ik google dat en wat zie ik : "Don Williams is vandaag op 78 jarige leeftijd overleden. Ik ben lang stil geweest... en weet het niet meer.

Het circus is geland in Glabbeek. Ik kon mijn ogen en oren niet geloven. Nog eens een groot circus in Glabbeek. 

Maar wat bleek, tegenwoordig mogen er geen wilde! dieren meer in een circus meegevoerd worden en al zeker niet optreden. Er is iets voor te zeggen, dierenleed weet je wel, maar toch ... Een circus zonder wilde dieren is als een dorpskerk zonder pastoor. Evolueren wij naar een maatschappij met binnenkort voetbal zonder spelers omdat de transfertpolitiek mensenhandel is ?

...

Straffe uitspraak (niet van mij) : "Mijn vrouw is er met mijn beste vriend vandoor.

Ik mis hem zo !"

Een oud vrouwtje zo krom als een sikkel, steeds volledig in 't zwart gekleed noemden wij de heks en joegen mekaar de duivel op het lijf van de schrik met de meest fantastische verhalen.

Op een dag zagen we ze aankomen een eindje voorbij de spoorweg, te voet niet rondkijkend, maar de blik strak naar de grond gericht. Wij waren geconcentreerd aan het knikkeren en keken een tijdje niet, en plots dachten we dat ze nu wel ongeveer bij ons zou zijn en we ons beter uit de voeten zouden maken voor ze ons behekste. Toen we opkeken kwam ze terug aan vanop dezelfde afstand als toen we een tijdje geleden gekeken hadden. Een tijdje later keken we nog eens en de heks was verdwenen... Wij scharrelden met paniek in de ogen de mais (knikkers) bijeen en vluchten naar binnen en gingen onder de trap zitten van de schrik en toen ma vroeg wat er scheelde zeiden we dat we de heks gezien hadden en dat ze ons wilde beheksen. Ma zei dat we verder moesten gaan spelen, maar wij durfden niet, de schrik zat er goed in. We hebben daarna nog dikwijks op de stoep gezeten en geknikkerd, maar de heks is nooit meer opgedaagd. Als ik nu in de verte staar hoop ik nog altijd dat het oude vrouwtje terug komt opdagen. Maar ze is verdwenen tussen de plooien van de tijd, en komt nooit meer terug.

De heks hierboven verdwijnt echt, ik heb het gezien, en ik ben tweehonderd percent zeker dat dit niet kan, en toch...

Ach, ik weet het wel, dat zeemzoet gedoe, ik hou van het gevoel mij te laten gaan in melancholie en mij te verliezen in oeverloos uitgesmeerde smart en kwel die er niet toe doet en te luisteren naar de liedjes die neergebliksemd worden als siroop en zeemzoete smartlappen. 

Hoe erg zijn we erfelijk belast ? Blijft het in ons zitten of wordt het met de tijd weggewassen ?

Blijft het in ons bloed of wast het water het weg? Hoeveel van ons ouders blijft er in ons ?

Hoe lang blijft de drang om onze ouders niet teleur te stellen ?