De waan van de dag

Het regent ganse dagen en de wind waait de natuur schoon, maar ik voel mij knullig, een beetje neerslachtig en weemoedig. Het is tijd voor de grote heropstanding in de lente. 

In de jaren zestig uitgezonden op de toenmalige BRT. Je moet al een zekere leeftijd hebben om het je te herinneren. Een tijdsdocument.

Nog een betsers woord dat me zonet te binnen schoot.

"Wezzelen"

Hij kon de slaap niet vatten en lag uren in zen bed te wezzelen. Het kermeimen van de kat deerde hem zelfs niet. Hij trok de saweize nog wat hoger en probeerde alleen nog aan de klabotskoppen in de beke te denken.

Bij mijn blog reeds lang geleden, in 2013, hadden we het over het betsers.

Een van de meest typische betserse woorden was "den artiest", dat was de veearts. In de omliggende dorpen was het een "vitrinaire". Dat klinkt zo vitrine achtig, geef mij maar een artiest. 

Onzen artiest heette, met dank aan het formidabele geheugen van Mark Nijns, Marcel Pelgims.

Over de wonderbaarlijke avonturen van onze artiest kan ook nog een boek geschreven worden. Ik wacht op de aanzet. Alleen de naam :"Marcel Pelgrims, den Artiest van Bets".

Dit zijn rockers uit de oudheid! Zeker weten.

Een klein detail, een pietluttig verschil in de volgorde van woorden kan een hemelsbreed verschil in betekenis geven :

"Zij viel op hem"

of :

"Zij viel hem op".

Namens mezelf en al die anderen.

Het is me om de accordeon te doen en niets anders. 

Allee wat is dat nu ?

ITHAKA

Houd altijd Ithaka in je gedachten.

Daar aan te komen, dat is je bestemming.

Maar overhaast de reis volstrekt niet.

Beter dat die vele jaren duren zal; en dat je oud al,

zult landen op het eiland, rijk met alles wat je onderweg hebt gewonnen,

niet verwachtend dat Ithaka je rijkdom geven zal.

Ithaka gaf je de mooie reis,

zonder dat eiland was je niet op weg gegaan.

Verder heeft het je niets meer te geven.

En als je het armelijk vindt,

Ithaka misleidde je niet.

Zo wijs als je bent geworden,

met zoveel ervaring, zal je al begrepen hebben

wat Ithaka's betekenen.

"Ithaka" van K. P. Kavafis.

De watermolen, herinneringen...

...

"Ne pourrons-nous jamais sur l'océan des âges,

Jeter l'ancre un seul jour ? "

...

Het is hoogtijd voor een frans liedje. Wij hebben de neiging te vergeten hoe dicht de franse cultuur bij ons is. Verkeerd nationalisme doet ons bijna de franse cultuur en invloed verketteren. Het heeft nochtans zijn waarde, laten we de cliché vlaming die ineens geld heeft en chique frans wil doen achterwege, en kijken naar de waardevolle cultuur die er wel was.

Zomaar een liedje:

Volharden in de boosheid is ook een eigenschap!

Hij gebaarde van krommen haas.

Muziek kan wonderwel sfeer oproepen en vanalles sugereren....

Een klein dik burgermannetje met bril en korte broek en tennis sloefen. Met die korte worstvingertjes kan hij geweldig gitaar spelen. En z'n naam dan Richard Smith, kan het kleinburgerlijker ? Hij lijkt zo weggelopen van een of andere camping in de Ardennen, waar hij z'n weekend doorbracht. Gelukkig is het niet in België, waar ze hem voor een of ander reality TV programma zouden laten opdraven om eens goed met de man te lachen. Tenandere de man zou bevroren zijn met zo'n tenue, een training met witte strepen op de broekspijpen aan de buitenkant, witte sokken en teenslippers of andere sloefen zou beter in ons klimaat passen.

Leun achterover en geniet...

Mijn grootvader was een formidabele verhalen verteller. Het waren de winteravonden in de jaren 1950-1960, er was geen TV en de radio speelde en er werd verteld over de gebeurtenissen van de dag en de nieuwtjes in het dorp, maar iedereen wachtte tot grootvader zijn pijp stopte, zijn keel schraapte en van wal stak. Ik denk nu dat hij de meeste van die verhalen ter plekke verzon, maar er waren er die terugkwamen.