Geetbets mijn geboortedorp

De watermolen, herinneringen...

...

"Ne pourrons-nous jamais sur l'océan des âges,

Jeter l'ancre un seul jour ? "

...

Het is hoogtijd voor een frans liedje. Wij hebben de neiging te vergeten hoe dicht de franse cultuur bij ons is. Verkeerd nationalisme doet ons bijna de franse cultuur en invloed verketteren. Het heeft nochtans zijn waarde, laten we de cliché vlaming die ineens geld heeft en chique frans wil doen achterwege, en kijken naar de waardevolle cultuur die er wel was.

Zomaar een liedje:

Volharden in de boosheid is ook een eigenschap!

Hij gebaarde van krommen haas.

Muziek kan wonderwel sfeer oproepen en vanalles sugereren....

Een klein dik burgermannetje met bril en korte broek en tennis sloefen. Met die korte worstvingertjes kan hij geweldig gitaar spelen. En z'n naam dan Richard Smith, kan het kleinburgerlijker ? Hij lijkt zo weggelopen van een of andere camping in de Ardennen, waar hij z'n weekend doorbracht. Gelukkig is het niet in België, waar ze hem voor een of ander reality TV programma zouden laten opdraven om eens goed met de man te lachen. Tenandere de man zou bevroren zijn met zo'n tenue, een training met witte strepen op de broekspijpen aan de buitenkant, witte sokken en teenslippers of andere sloefen zou beter in ons klimaat passen.

Leun achterover en geniet...

Mijn grootvader was een formidabele verhalen verteller. Het waren de winteravonden in de jaren 1950-1960, er was geen TV en de radio speelde en er werd verteld over de gebeurtenissen van de dag en de nieuwtjes in het dorp, maar iedereen wachtte tot grootvader zijn pijp stopte, zijn keel schraapte en van wal stak. Ik denk nu dat hij de meeste van die verhalen ter plekke verzon, maar er waren er die terugkwamen.

Hallo kroket.

L'artiste travaille sans fillet.

Ah, ah, disait la princesse avec un accent Espangnol.

Well, well, and well, the story of the three wells...

Doe maar gewoon da's gek genoeg.

Een oorwurm:

't valt nogal mee. De balans had negatiever kunnen zijn. Ik ben blij dat ik in deze tijdzone leef, alhoewel er reden genoeg is om triest te zijn. We zijn net het 74 ste jaar zonder oorlog, grote hongersnoden en hierbij horende hoge sterftecijfers, natuurrampen, dodelijke epidemies, hoge kindersterftecijfers gebleven. Toch broeit er overal onrust, onderhuidse onvrede, stress, allerlei fobieën en voelen de mensen zich ongelukkig, zonder reden. 

Denk niet aan wat allemaal mis zou kunnen gaan, maar focus op dit moment waar alles snor zit.

Maak je geen zorgen, denk niet aan alles slecht is, mensen doen en denken slechte dingen.

Iedereen zou dit gehoord moeten hebben, dit is niet alleen voor Amerika maar ook toepasselijk hier. 

Vergeet a.u.b. niet dat u twee PALESTIJNSE VLUCHTELINGEN viert die NERGENS WELKOM waren en die in een stal eindigden waar hun kind geboren werd.

Vandaag is het de korste dag van het jaar, maar tevens ook de langste nacht. De tijd van het jaar dus voor de nachtmensen.

 Een vlum of vlim is inderdaad, zoals Daniel correct opmerkt ook een hups, knap, liefst blond meisje. In Geetbets toch.

Ik moest "grinsen" van mizerie en ellende of was het van de pijn?

Even pauzeren voor we verder gaan en het laatste blad van de kalender 2018 omdraaien en eens gaan kijken wat er in 1969 allemaal gebeurd is.

Lang geleden dat ij nog iets betsers in de groep gegooid heb, maar vooruit hier komt het, wie kent het en is het alleen in Bets gangbaar? 

"een vlum" 

Ik denk de betekenis te kennen en geef mijn mening hieronder mee.

Een vlum is een visgraat. Ook wel eens een vlim genoemd, komt vooral voor bij bakharing. Bakharing moet op een open vuur gebakken worden, deze traditie bestaat helaas niet meer, het was onze barbeque, alleen toen had het geen amerikaans tintje maar was het een feest voor de gewone man.