Berichten van 12 december 2005 tot 18 december 2005

De Amerikaanse blueszanger Jimmy Witherspoon werd in 1923 geboren in Gurdon, Arkansas. Jimmy zong reeds op jonge leeftijd in het koor van de Baptistenkerk van zijn gemeente. Tussen 1941 en 1943 werkte Jimmy Witherspoon bij de koopvaardij. Na terugkomst ging hij op tournee met de band van Jay McShann.

In 1949 had Jimmy Witherspoon zijn eerste hit met "Tain't nobody's business if I do". In de jaren hierna nam Witherspoon veel R&B-materiaal op. Hij maakte grote indruk op het Monterey Jazz Festival in oktober 1959. Tijdens dit festival trad Jimmy Witherspoon op met Ben Webster. Opnamen van dit concert verschenen onder de titel "At the Monterey Jazz Festival" (1959). In het verlengde hiervan ligt "Some of my best friends are the blues", met arrangementen voor blazers en strijkers van Benny Golson.

In de jaren zestig toerde Jimmy Witherspoon veel door de Verenigde Staten en Europa. In Europa liet Witherspoon diepe sporen na. Veel, vooral Engelse bands gebruikten zijn muzikale ideeën. Aan het begin van de jaren zeventig stopte hij met optreden en werd diskjockey bij een radiostation in Los Angeles. Op aandrang van de van The Animals bekende zanger/gitarist Eric Burdon keerde Jimmy Witherspoon terug naar de concertzalen. Met "Love is a five letter word" verscheen hij weer in de hitlijsten.
Jimmy Witherspoon overleed in september 1997.

De Engelse bluesmuzikant John Mayall werd geboren in 1933 te Macclesfield. Mayall wordt als de vader van de Engelse blues beschouwd. Hij ontdekte veel nieuw talent. Voor veel muzikanten betekende de Bluesbreakers een springplank aan het begin van hun carrière: Eric Clapton, Jack Bruce, Mick Taylor, Keef Hartley, Aynsley Dunbar, Peter Green, Mick Fleedwood, John McVie en vele anderen.

Vanaf zijn dertiende speelde John gitaar en piano. Hij was beroepsmilitair en vocht in Korea. Na terugkomst formeerde hij The Powerhouse Four. John Mayall richtte aan het begin van de jaren zestig zijn Bluesbreakers op. Het eerste album "John Mayall plays John Mayall" werd live opgenomen in een Londense club.

In de jaren zestig speelde John Mayall vooral elektrische blues met glansrollen voor de gitaristen Eric Clapton en Mick Taylor. Rond 1968 brak hij ook door in de Verenigde Staten en kocht een huis in de buurt van Los Angeles.
Aan het begin van de jaren zeventig kwamen er langzamerhand meer jazz-invloeden in zijn muziek. "Jazz-blues fusion" (1972) is daar een goed voorbeeld van.

John Mayall bleef platen opnemen en concerten geven in de jaren die volgden. Wat niet veranderde was de immer wisselende samenstelling van zijn band.

Belangrijke albums van John Mayall zijn onder meer: "London Blues (1964-1969)", "Blues Breakers With Eric Clapton" (1966), "A Hard Road" (1967), "Blues From Laurel Canyon" (1968), "Turning Point" (1969), "USA Union" (1970), "Jazz Blues Fusion [LIVE]" (1972), "A Sense Of Place" (1990) en "Spinning Coin" (1995).