
Kontje A-A-T.
Dit liedje heb ik weer gemaakt op een gedichtje van een vriendin, die hier, vind ik, erg goed in is. Het kan als koorwerkje gezongen worden, of als blokfluittrio gespeeld worden, maar het komt denk ik het beste tot zijn recht als het als trio wordt uitgevoerd, waarbij de eerste stem ook wordt gezongen door een solist(e).
Ook hier is de rede dat ik het al eerder geplaatste liedje naar voren haal het feit dat er nu een gezongen versie is, met een intro.
Het gedicht luidt als volgt:
Kontje
Sloffend loopt de oude man
met het hijgende hondje
zijn dagelijkse rondje
van boompje naar boompje.
Elk boompje een droompje
voor het hijgende hondje
met het wiebelende kontje.
De man rust wat uit
Een aai over de snuit
van het hijgende hondje
dat op zijn rondje
een hoopje doet
omdat het moet,
een plasje maakt
dat het boompje raakt
in mijn tuin! Foei, hondje
met het wiebelende kontje
Dan stappen ze op.
Het hondje aan kop.
De klus is geklaard.
Ze lopen bedaard
naar het laatste boompje,
het laatste droompje
van het hijgende hondje
met het wiebelende kontje.
Dag hondje en oude meneer!
Ik zie jullie morgen wel weer!
Fieke Bijmans
In het filmpje speelt Boris, het hondje van mijn kleinkinderen de hoofdrol.
http://youtu.be/hBHJlw5mzTY
http://youtu.be/KdhtSDnBOVI Gezongen versie