Exit Schengen

   In mijn blog van gisteren schreef ik nog dat de bevoegdheden van de verschillende beleidsniveaus in dit land elkaar al te dikwijls overlappen, zodat de chaos nooit ver af is. Zopas is er daarvan weer een voorbeeld.

    Zo blijkt de aankoop van een hybride auto (half elektrisch, half op benzine) 100% aftrekbaar te zijn in de vennootschapsbelasting op voorwaarde dat hij bepaalde uitstootnormen respecteert. Dat is dan een federale materie. Vlaanderen geeft dan weer een korting op de belasting op de verkeersinstelling, waardoor hoe duurder de catalogusprijs, hoe lager de subsidie is. Dat laatste is al meer zoals het hoort, maar mensen en bedrijven die het breed hebben - en zo schijnen er nogal wat te zijn in dit land - kiezen natuurlijk voor het federale systeem. Het blijkt trouwens dat een derde van de nu in dit land verkochte hybride wagens Porsches zijn. De Porsche SUV Cayenne is in zijn eentje goed voor 30% van de verkoop. Buiten het feit dat het fout zit met die bevoegdheden, wordt een groot fiscaal voordeel gegeven aan mensen en bedrijven die dat zo te zien niet nodig hebben. Nog maar eens een voorbeeld van een overbodige subsidie.

   Om van deze wantoestanden af te raken moet men gaan naar een systeem waarbij bevoegdheden niet meer over twee of meer beleidsniveaus of twee of meer ministeries verdeeld worden. Het zal niet alleen de schatkist, maar ook de algemene efficiëntie van veel zaken ten goede komen. En de enige manier om dit algemeen te maken, is dit land splitsen of tenminste confederaal maken. En zo zijn we weer bij af.

---

   En dan nog dit. Volgens Gwendolientje, op de nieuwjaarsreceptie van Open-VLD, zal wie dit land wil splitsen, het moeten doen zonder de liberalen. Dat is dan genoteerd. Vraag is maar, of die partij in 2019 nog 10% van de stemmen zal halen…

   Het is eindelijk dan toch gaan winteren en dat zullen we geweten hebben. Eén dag winterweer was nog maar eens genoeg om een deel van dit land te ontredderen. Bij de eerste water- en sneeuwstorm liepen straten en kelders onder en viel in de regio Luik de stroom uit in meer dan dertig gemeenten. Dat kan daar dus ook zonder de gevreesde black-outs. Na drie dagen was alle schade er nog niet hersteld en heeft men hier en daar noodgeneratoren moeten installeren. Ook dit is België. En dan is er het klassieke verhaal bij het treinverkeer, al is het ooit erger geweest, toen NMBS stond voor ‘Niet Meer Bij Sneeuw’ ( voor de Franstaligen: ‘Sans Neige Ça Bouge’). Toch was het nog erg genoeg om Jacqueline Galant, de minister van Verkeer, tot de uitspraak te laten komen dat er ‘Met de NMBS in Noorwegen geen treinen meer reden’. En dan had ze het niet eens over de steeds mogelijke stakingen.

   Enfin, de strenge vorst is voorlopig maar voor enkele dagen. En dan maar hopen dat het weer een kwakkelwinter wordt, zoals we die de laatste jaren gewend zijn, buiten dan die twee weken in februari 2012, toen er bijna weer een Elfstedentocht kon gereden worden en we daarna konden fluiten naar eigen fruit. Zeker met de fors gestegen energieprijzen is een echte winter hier niet meer wenselijk. Men zou haast blij zijn dat het klimaat hier wat opwarmt.

   Moeten we ons daar verder druk over maken? Dat zal weinig uithalen, zeker in een landje als het onze met zijn diverse beleidsniveaus: parlementen, regeringen, provincies en ga zo maar door, die elkaar dan nog dikwijls overlappen. Vóór we eruit zijn of het een federale of regionale bevoegdheid is, is het probleem dikwijls al opgelost. Nicht ärgern, nur wundern…

---

   Tenslotte nog dit: gisteren zou het ‘Blue Monday’ zijn geweest, zgz de meest deprimerende dag van het jaar. Als je er niets van gemerkt hebt, zoveel te beter: de rest van het jaar kan het dan alleen maar beter worden.

   In mijn blog van 21.11.2015 (‘Vluchtverhaal’) schreef ik over het plan om in het luxueuze Residentie Hotel in Kasterlee 250 vluchtelingen onder te brengen, wat tot nogal wat protest van de buurtbewoners leidde. Dat hotel ligt immers volledig buiten de bebouwde kom, met aan de ene kant weilanden en een manege en aan de andere kant het Villapark naast Bobbejaanland. Vooral voor de bewoners van dat laatste leek deze beslissing een brug te ver. Even zag het er naar uit, dat het project niet zou doorgaan, maar nu blijkt dat wél het geval te zijn. Meer nog, i.pl.v. 250 worden het er 300. De 50 die erbij komen zouden allemaal jonge kereltjes zonder familie zijn, tussen de 12 en de 18 jaar. Tekeningetje bij maken?

   De Corsendonk Hotels Groep, grotendeels gefinancierd door … Indiërs, heeft nog 4 andere van die projecten lopen en krijgt voor elke persoon 60 euro per dag. Big business, dus. Wat de gevolgen voor de omgeving zullen zijn, zal hen een zorg wezen.

   In een krantenartikel dit weekeinde schrijft Brenda Stoter, de correspondente van De Tijd voor het Midden-Oosten waarover ze al zes jaar schrijft (én er rondtoert), dat ze moedeloos wordt van mensen die seksueel geweld onder asielzoekers bagatelliseren. De vrouw wordt in de islam nu eenmaal als minderwaardig beschouwd. Volgens de koran zou ze maar de helft van het verstand van de man hebben. Wie denkt dat je de Arabische wereld naar Europa kan halen zonder de sociale ongelijkheid, cultuurverschillen en de invloed van de religie te importeren, negeert de feiten, schrijft ze.

   Die laatste waarschuwing zou men ook eens kunnen sturen aan Lieven Boeve, de opvolger van Mie(ke) Van Hecke als hoofd van het Katholiek Onderwijsnet, die al langer plat op zijn buik gaat voor allerhande eisen van onze dhimmis, zoals het verstrekken van hal-al maaltijden in scholen en zopas een voorstel lanceerde om moslim leerlingen tijdens de ramadan, die dit jaar in juni valt, de kans te geven bepaalde examens naar de maandagochtend te verplaatsen. Voor Vlaamse scholieren die weinig hebben kunnen genieten van hun kerstvakantie omdat ze moesten studeren voor examens die vlak erna plaatsvinden, heeft Boeve waarschijnlijk heel wat minder begrip…

   ‘Weg met ons’ wordt een kreet die steeds realistischer begint te klinken.

   Waarschijnlijk n.a.v. de uitspraken van De Wever dat er nog heel wat kan bespaard worden in de Sociale Zekerheid, is De Tijd eens e.e.a. gaan uitzoeken. Het resultaat daarvan is iets om even bij stil te staan.

   Vorig jaar blijken de uitgaven voor het sociaal beleid (werkloosheidsuitkeringen, pensioenen, kinderbijslag en de financiering van de gezondheidszorg) voor de eerste keer de kaap van de 100 miljard euro te hebben overschreden (102, om juist te zijn). Een getal om van te duizelen (voor de nostalgici: 4.000.000.000.000 oude Befkes!).

   Daar zal het niet bij blijven, want zonder nieuwe maatregelen zouden die kosten tegen het einde van deze federale legislatuur (2019) opgelopen zijn tot 119 miljard. Dat laatste zal niet gebeuren, omdat door de hervormingen van de huidige federale en regionale regeringen het er nu ‘maar’ 114,5 miljarden zullen worden en ook dat zal niet genoeg zijn. Big Maggie mag dan nog van de daken schreeuwen dat zij al genoeg bespaard heeft en dat er in de uitkeringen niet mag gesnoeid worden, ergens moet er iets gebeuren.

   De simpelste remedie blijft natuurlijk: meer mensen aan het werk krijgen. Dat is echter de dag van vandaag sneller gezegd dan gedaan. De conjunctuur zit wel mee, maar het economisch herstel is er toch een van het trage type. Misschien krijgt De Wever straks nog gelijk waar hij stelt dat e.e.a. beter beheerd kan worden, bv de uitbetalingen van de werkloosheid, die nu zowel door een hulpkas als door de vakbonden gebeuren. Nu mag men zelfs nog gelijk hebben dat de uitbetalingen door de vakbonden een stuk goedkoper uitvallen dan die door de staat, als men die twee echter samen brengt zal er op het beheer alvast bespaard kunnen worden, ook al zal dat de begroting niet redden. Daarbij wordt het ook stilaan tijd dat men geen honderden miljoenen kan blijven geven aan organisaties die niet eens een rechtspersoonlijkheid hebben, afgezien van wat ze presteren of kosten. Misschien is het een reden om de vakbonden te dwingen dat maffiastatuut op te geven.

   Voor de rest wordt het werk voor specialisten, waarbij ik niet thuis hoor. Met de groeiende vergrijzing – iets wat men al 20 jaar weet, maar waar nooit iets ernstigs aan gedaan werd -

honderdduizenden werklozen én de toename van de vluchtelingenstroom zal er ergens toch iets moeten gebeuren. Alles afdoen met de dooddoener dat het verworven rechten zouden zijn, gaat niet meer op.

   In Parijs hebben ze nu ook de identiteit van de achtste terrorist kunnen achterhalen. Verrassing: hij heette Chakib Akrouh, was een Belg van Marokkaanse origine en komt uit de ‘Jihadi-hoofdstad’ Molenbeek. Van de negen terroristen waarvan men nu de identiteit kent, waren er liefst vijf ‘Belgen’. Men heeft de nummer acht kunnen identificeren aan de hand van het DNA dat men op zijn overblijfselen heeft gevonden en dat vergeleken werd met die van zijn vermoedelijke moeder in Molenbeek. Dat hele verhaal raakte bekend via de Franse media, nog vóór de Belgische antiterreureenheid het wist. Het gevolg daarvan was dat de omgeving van de terrorist het eerder te weten kwam en er daarna natuurlijk in Molenbeek niets bezwarend meer te vinden was. Daar hield het verhaal trouwens niet op. De familie van die Akrouh beweerde met hun Chakib al anderhalf jaar niets meer te maken hebben gehad, maar gaf een Tv-ploeg van de RTL toch een pak slaag, toen die in hun straat kwamen filmen!

   Men kan zich afvragen wat de Franse gerechtelijke diensten bezielt om zomaar uit de biecht te klappen. Het is nl al de tweede keer dat zoiets gebeurt, waardoor het onderzoek in Brussel telkens ernstig in gevaar wordt gebracht. Toch is het niet alleen bij het Franse gerecht dat daar individuen rondlopen die overdreven bezorgd zijn om de criminelen. Dat gebeurt ook bij ons. Denk maar aan die Luc Hennart, voorzitter van de Brusselse rechtbank van Eerste Aanleg, die zich zopas nog verzet heeft tegen de verlenging van de voorlopige hechtenis en het opheffen van het verbod op nachtelijke huiszoekingen, twee zaken die na aanslagen zoals die in Parijs van groot belang kunnen zijn om te voorkomen dat bewijsstukken te snel verdwijnen. Het zal misschien iets duidelijker worden, als men weet dat Hennart een spilfiguur is van de Parti Socialiste, partijgenoot van o.a. Flup Moustache. Wijlen zijn echtgenote was Brussels parlementslid voor de PS. Hennart speelde ook een bedenkelijke rol in het tot stand komen van de ‘misvorming’ van het gerechtelijk arrondissement Brussel bij de ‘oplossing’ van de voor Vlaanderen nadelige zesde staatshervorming.

   Leuk met zo’n mensen de terreur te moeten bestrijden!

   Meester tacticus De Wever blijft de politieke agenda beheersen. Na zijn voorstel om de conventie van Genève te herzien en zijn uitspraak om het tekort op de begroting te gaan zoeken bij Sociale Zaken, heeft hij nu de Belgische poppenkast in de gordijnen gejaagd met zijn uitspraak dat hij het confederalisme weer uit de diepvries zal halen. Hij zegt er meteen bij, dat dit verhaal in deze legislatuur niet op de tafel van de federale regering zal belanden, want dat hij de afgesproken regeerakkoorden zal honoreren tot het einde van de lopende regeerperiode. In tegenstelling tot bv CD&V en Open VLD die de volgende verkiezing al voorbereiden door hun voorzitter te laten herkiezen, zal de N-VA al vóór 2019 en niet erná weer de communautaire tour opgaan. Om dat te concretiseren, heeft De Wever Hendrik Vuye en Veerle Wouters opdracht gegeven een project daarvoor uit te werken en de eigen congresteksten ter zake tegen die tijd om te zetten in wetteksten. Om alle discussies erover te vermijden zal Vuye aftreden als fractievoorzitter en Wouters als fractieondervoorzitster. Beide partijleden weten van wanten: Vuye is een professor staatsrecht en Wouters een handelsingenieur, die de laatste maanden ook samenwerkten en o.m. opiniestukken publiceerden op de Knack-website over geladen communautaire dossiers. Daar is toen niemand over gevallen. Mocht De Wever zoiets gedaan hebben, dan was telkens het kot te klein geweest…

   Vanwege de linkse oppositie - zeker uit Wallonië - en onze even linkse media, kreeg De Wever al meteen de nodige kritiek, maar daarvan zal hij wel niet meer wakker liggen. De dag dat hij zou zeggen dat de aarde rond is, zullen die hem dat nog betwisten. Hij doet er best aan voor een keer eens niet de Romeinen te parafraseren, maar Cervantes, die Don Quichote liet zeggen: ‘Laat de honden blaffen, Sancho, het is een teken dat we in de goede richting gaan’.

   Alle gekheid op een stokje. De Wever zal ook wel gehoord en gevoeld hebben dat zijn rechtse achterban het communautaire non-beleid van zijn partij niet langer slikte. Het voorbeeld van Catalonië zal hem daarenboven aangezet hebben om ook hier te blijven volharden en de hatelijke uitspraak van PS’er Flahaut die vond dat een verbod op de heruitgave van Hitler’s ‘Mein Kampf’ ( een ‘Mein Kampf for dummies’ dan nog) best kon worden doorgetrokken naar de voorstellen van de N-VA, zal wel helemaal de laatste druppel geweest zijn.

   ‘De wereld is een schouwtoneel. Elk krijgt zijn rol en speelt zijn deel’ (Vondel, Nederlands grootste dichter uit de Gouden Eeuw, ook al afkomstig uit Antwerpen).

   Nadat Open VLD al beslist had nog dit jaar een voorzittersverkiezing te houden (twee jaar vroeger dan voorzien) en huidig voorzitster Rutten te kennen had gegeven dat ze er nog een termijn bij wou doen, gaat CD&V net hetzelfde doen en ook hier werd dat aangekondigd door voorzitter Beke die eveneens verklaarde er nog enkele jaartjes bij te willen doen. De officiële reden voor beide partijen is, dat de voorziene voorzittersverkiezingen anders te kort vóór de gemeentelijke verkiezingen van 2018 zouden vallen en de eventuele nieuwe voorzitter dan niet genoeg tijd zou krijgen om alles goed voor te bereiden.

   Bij Open VLD zal dit wel kloppen. Of men het nu al dan niet eens is met het beleid van arendsoog Rutten – ze overdrijft en overacteert nog al eens – men kan niet ontkennen dat ze haar partij tegen alle verwachtingen in toch in de federale (dat was voorzien) én de Vlaamse regering (dat was niét voorzien) heeft gekregen. In dat laatste geval zelfs zonder enige inspraak in de al gemaakte overeenkomst tussen CD&V en N-VA.

   Bij CD&V zit dat wel enigszins anders. Wouter Beke mag dan een aimabele man zijn, niet van gisteren en intellectueel, dat hij een stemmenkanon zou zijn valt te betwijfelen. Al bij al heeft zijn partij onder zijn leiding nog niet veel potten gebroken en al twee verkiezingen verloren. Van de grote volkspartij die de christendemocratie in Vlaanderen ooit was, schiet niet veel meer over en van de verzuiling binnen de partij nog minder. Men zou eerder denken dat CD&V in de eerste plaats nog staat voor het ACV (of hoe ze dat tegenwoordig ook mogen heten). Zeker het voortdurende obstructiewerk van de grote verongelijkte Kris Peeters is daar niet vreemd aan. Eventuele uitdagers moet Beke echter niet vrezen, zeker niet omdat hij die nieuwe verkiezingen al aangekondigd heeft voor februari, een veel te korte periode om eventuele andere kandidaten de kans te geven zich te organiseren. Dat maakt dat de partij het saaie imago dat ze nu heeft – en dat door Beke wordt belichaamd (cfr de vergelijking met ‘Markske’ van de Kampioenen) - zeker niet zal verfraaid hebben. Volgens Beke zelf is hij trouwens geen saaie man, althans als we de quote van hem mogen geloven die Koen Meulenaere (‘Kaaiman’ voor de aficionados) hem toedicht: ‘Ik ben niet zo saai als men denkt. Als ik laat thuis kom, drink ik wel eens samen met mijn vrouw een glas wijn’. ‘Heerlijk, heerlijk’, zou Toon Hermans gezegd hebben…

   Dat verhaal over Montasser Alde’emeh begint zo stilaan te gelijken op dat van de boswachter die stroper werd. Het moet allemaal nog bewezen worden en niemand is schuldig zolang hij niet veroordeeld is, maar toch is het niet de eerste keer dat de man eerder negatief in het nieuws komt. Denk maar aan toen hij in de weken rond terreurniveau 4 door de politie werd ondervraagd, nadat hij door Brussel reed en blijkbaar wat té veel aandacht had voor de politiewagens (die hij of iemand anders vanuit zijn auto fotografeerde).

   Het is op zijn minst geheimzinnig dat zo’n man enkele weken naar Syrië trekt, naar het front nog wel om daar zijn jihadi’s, die hij zegt te willen deradicaliseren, aan het werk te zien. Enfin, het hele verhaaltje is in alle kranten te lezen. Waar m.i. te weinig aandacht aan besteed wordt, is het feit dat hij het attest, waarmee hij een kandidaat Syrië-strijder hier uit de gevangenis wou krijgen (en waarvoor hij nu riskeert vervolgd te worden, omdat het vervalst zou geweest zijn), geschreven zou hebben na vraag van de broer van de man in kwestie. Die broer blijkt nl een imam te zijn en blijkbaar kan men aan zo’n mensen best niets weigeren. Dat bevestigt wat ik hier al langer schrijf, nl dat de vroomste moslim morgen – bij manier van spreken – een zelfmoordterrorist kan worden als zijn imam hem komt zeggen dat hij dat moét doen. Het zou me niet verwonderen dat ook in de zaak Montasser zich iets dergelijks heeft voorgedaan. Zijn bezoek aan het Syrische front zou hem wel eens zuur kunnen opbreken…

l

   Onze nationale Charel is zinnens een soort reis om de wereld te maken om België te promoten. Het doet denken aan eenzelfde initiatief van Verhofstadt tijdens diens termijn als hoofd van het federale België. De bedoeling was en is grote buitenlandse bedrijven warm te maken om te investeren in dit land. Verhofstadt trok toen de boer op met zijn notionele intrestaftrek. Dat ding bestaat nog, maar wel in een afgeslankte vorm. Michel gaat het proberen met zijn taxshift. De slagzin zou dezelfde kunnen zijn: ‘Only in Belgium’. Alleen zit er bij onze Charel een haar in de boter en zou hij zijn promotiereis best even uitstellen.

   Net nu komt Europees Commissaris voor Mededinging Margrethe Vestager nl vertellen dat de overeenkomsten die dit land sinds 2004 (ook al tijdens Verhofstadt) gemaakt heeft met een dertigtal grote bedrijven om minder belasting te betalen, de beruchte ‘rulings’, niet kunnen. Erger nog, ons land zou die bedrijven moeten vragen de belastingverminderingen die zij toen gekregen hebben, terug te geven. Feitelijk komt dat er op neer dat België geld terug moet vragen dat het feitelijk niet wil. In totaal zo’n 700 miljoen euro a.u.b. Het feit trouwens dat de regering Michel zelf geen nieuwe rulings in die zin meer heeft gemaakt, is op zich al een schuldbekentenis. Van Overtveldt zal er nog zijn werk mee hebben en zal meer dan waarschijnlijk tegen de Europese beslissing in beroep gaan. Enkele andere landen, ook Nederland bv, die hetzelfde meemaken, hebben dat al gedaan. Maar hoe men het ook draait of keert, voor Michel wordt het zolang wel een mission impossible en zou hij beter ervan afzien, hoe leuk zo’n wereldreizen ook mogen zijn.

   Bij bovenstaande wel één bemerking: is dat nu echt zo moeilijk om iedereen de belasting te laten betalen die men verschuldigd is? De bedrijven die nu van een belastingvermindering genoten hebben, waren alle multinationals. Onze eigen bedrijven, die in eenzelfde marktsegment werken, zijn dat niet en worden zo dus benadeeld. Pure discriminatie en dat geldt niet alleen voor België, maar ook voor de andere landen waarmee de Europese Commissie overhoop ligt. Europa kan dan vele gebreken hebben, in deze zaak heeft ze gelijk: iedereen gelijk voor de wet en niet de ene van gelijker als de andere zoals tot nu toe gebeurd is.

   Het is de tijd van de nieuwjaarsrecepties, ook voor de politieke partijen. Veel nieuws is daar niet te rapen buiten de klassieke eigen bewierokingen en de plattituden die we zo stilaan kennen. Van de receptie van de N-VA valt niet zozeer te onthouden dat er nog veel kan bespaard worden (iets waar de andere partijen over vallen), maar wel dat de partij bedankt voor een volgende staatshervorming. Dat betekent dat ze er in 2019 voor zou weigeren er nog eens vijf jaar bij te doen met de communautaire thema’s in de diepvries, zoals nu gebeurt. De verklaring van la Homans, dat zij hoopt dat België in 2025 niet meer zal bestaan, heeft toch e.e.a. los gemaakt. Een zoveelste nieuwe staatshervorming heeft geen zin, het zou weer zo’n verhaal worden met achterpoortjes en uitzonderingen, waarbij dit land alleen nóg ingewikkelder zou worden. Denk maar aan de ‘oplossing’ voor Brussel-Halle/Vilvoorde van de zesde staatshervorming die een draak is geworden. Het alternatief wordt onderhandelen tot er definitief iets uit de bus komt dat dit land wel degelijk zal splitsen, hoe dan ook. Mocht men daarbij het record van de 451 dagen van vóór Di Rupo breken, dan weze het maar zo. Als we horen dat de Waalse vakbonden nu al de Waalse verkozenen een mandaat willen geven om uitsluitend nog voor Wallonië op te komen, kunnen we dat alleen maar toejuichen. Als de spoorstakingen iets bewezen hebben, dan is het dat dit land inderdaad bestaat uit twee werelden, werelden die best gescheiden worden.

   Het probleem blijft echter dat we pas tot een al dan niet definitieve splitsing van dit land kunnen komen als de Vlaamsnationalisten tenminste de meerderheid halen in de eigen regio. Met die wetenschap in het achterhoofd heeft men in Catalonië in blessuretijd toch nog een oplossing gevonden om een meerderheidsregering te vormen met voorstanders van de onafhankelijkheid, waardoor er geen nieuwe verkiezingen nodig zijn en men verder kan gaan op het pad naar de scheiding van Spanje. Dit kan ook voor ons in Vlaanderen een opsteker zijn om er ook hier mee door te gaan. ‘Junts pel sí’, naar hier vrij vertaald: ‘ondanks de verschillen, samen’. Als een partij zoals de N-VA erin slaagt haar eerste programmapunt voor vijf jaar in de koelkast te zetten, dan moet die partij voor een volgende termijn ook bereid zijn haar medestanders op rechts mee in de dans te betrekken, ook al wordt dat iets voor ná 2019.

   Met al die heisa over de vluchtelingen en de stakingen, zou men nog vergeten dat er tussendoor hier en daar ook nog iets anders gebeurt. Zoals bv de overname van de zgz ‘Ghelamco Arena’ door de stad Gent. In deze tijd van besparingen staan steden en gemeenten regelmatig aan de klaagmuur omdat ze zgz niet genoeg gesteund worden door de overheid (zeg maar: niet genoeg geld krijgen), maar om een voetbalstadion te kopen lijkt er blijkbaar geld genoeg te zijn.

   De stad Gent wordt de nieuwe meerderheidsaandeelhouder van de Ghelamco Arena en legt daarvoor zo’n 23,5 miljoen euro op tafel. ‘Op tafel’ bij manier van spreken, want het gaat meer om een omzetting van een lening in aandelen door de stad zelf en enkele stedelijke instellingen, waaronder de waterintercommunale Farys-TMVW. De topman van dat laatste bedrijf wordt CEO van het nieuwe management. Daarbij kan men zich afvragen wat een watermaatschappij daarbij komt doen. Om zich ook op politiek vlak af te dekken worden er ook twee leden van de Gentse oppositie mee in het bad getrokken: niemand minder dat Siegfried Bracke (N-VA), federale Kamervoorzitter en Ètienne Schouppe (CD&V), voormalig Spoorbaas en staatssecretaris. De enige partij die buiten de prijzen valt is het Vlaams Belang. Raar, hé?

   Daar houdt het trouwens niet bij op. De hierboven vermelde overeenkomst heeft alleen betrekking op het voetbalgedeelte van het stadion, niet op de commerciële activiteiten die in privé handen blijven. In gewone mensentaal komt het er feitelijk op neer dat leningen omzetten in aandelen een handige techniek is om die leningen niet te moeten terugbetalen. Wie ze overneemt, in casu de stad Gent, is in feite zijn geld kwijt. Alleen de firma Ghelamco vaart er goed bij. Voor Gent wordt het alleen wachten hoe lang het zal duren vóór Termont weer aan de klaagmuur zal staan wegens tekort aan ‘fondsen’.

   De ‘Keulse doofpot’ blijkt in Duitsland een begrip te zijn. Dat schrijft althans ene Wierd Duk, de Duitsland correspondent van De Tijd. Corruptie zou in de Domstad een hardnekkig probleem zijn en de aanrandingen, berovingen en verkrachtingen van oud naar nieuw in Keulen, zouden dan ook in die context te plaatsen zijn. Ondertussen is er dan toch al één kop gerold, die van het hoofd van de Keulse politie. Waarschijnlijk zal het daarbij niet blijven, want ondertussen is gebleken dat minstens de helft van de herkende daders geen Noord-Afrikanen waren, maar asielzoekers uit de oorlogsgebieden van het Midden-Oosten. Vraag is maar wat men ertegen zal doen, want zover ik weet is er nog geen enkele definitief aangehouden, laat staan terug naar af gestuurd. De feiten geven nog maar eens aan, dat we hier nog wat gaan meemaken met de hoofdzakelijk moslim vluchtelingen die meestal, zoals ik al eens geschreven heb, alleen de koran kennen, die elke cultuur en wetenschap blokkeert. Moslims lezen niets wat niet in de koran staat. En al wat er niet in staat, is voor hen slecht.

   Gelukkige mensen daar in Slowakije, waar premier Fico stelt dat er zijn land geen moslims zal opvangen. Datzelfde verhaal hoort men ook in Polen, Hongarije en Tsjechië, de zogeheten Visegrád* landen. Daarmee is een verdere stap gezet om het Schengen akkoord een stille dood te laten sterven. Dat werd trouwens ook al klaar en duidelijk verteld door de Franse ex-president en straks weer kandidaat president Sarkozy op de nieuwjaarsreceptie van VOKA in Antwerpen. ‘Schengen est mort’, zei Sarko. Hopelijk haalt hij volgend jaar de tweede ronde in de Franse presidentsverkiezingen waar hij Marine Le Pen zou kunnen treffen. Als men het dan goed aan boord legt, bv samen met Cameron die ook nieuwe E.U.-regels wil, dan maakt Europa nog een kans. Want het is vijf vóór twaalf, als het al niet te laat is. Dat Schengen niet werkt bij de vluchtelingenproblematiek is een publiek geheim. De Centraal-Europese landen doen niet mee en de Zuid-Europese zijn niet in staat de akkoorden van Dublin, met o.m. een grondige registratie van wie de E.U. binnen komt, na te leven.

 * Visegrád verwijst naar een handelsakkoord dat Polen, Hongarije, Slowakije en Tsjechië sloten in 1335 in het Hongaarse Visegrád, een soort Schengen avant la lettre, ook vergelijkbaar met dat van de Hanzesteden.

   N.a.v. het incident in Antwerpen, waarbij het ‘snelle response team’ van de Antwerpse politie een Syrisch meisje in een opvangcentrum met een verfkogel moest neutraliseren nadat ze omstaanders (en haar eigen broer) bedreigd had met een gebroken glas, schreef ik reeds (in mijn blog van 11 november ‘The paintball brigade’) dat we nog meer van die incidenten zouden meemaken met getraumatiseerde vluchtelingen. Dat laatste werd hier en daar al bevestigd, maar nergens zo sterk als bij wat in enkele Duitse steden tijdens de overgang van oud naar nieuw is gebeurd. Het erge van deze misdragingen door ‘jongeren met een Noord-Afrikaans en/of Turks uiterlijk’ is niet zozeer dat ze plaats grepen, maar dat men geprobeerd heeft ze te verdoezelen.

   Het duurde 4 tot 5 dagen vóór het echt wereldnieuws werd. In eerste instantie dan nog alleen maar over Keulen, waarbij men de indruk had dat het elders koosjer was geweest. Was dat zo geweest dan had men de schuld nog kunnen geven aan de Keulse politie, die inderdaad te kort was geschoten en op 1 januari zelfs een perscommuniqué had verspreid waarin gezegd werd dat alles rustig was verlopen! Nadat later echter bleek dat het zowat in alle grote Duitse steden had plaats gevonden en – voor zover ik weet – alleen in Duitsland, kan men zich niet van de indruk ontdoen, dat men dat niet zou geweten hebben bij de hogere instanties. Het ziet er dan ook hoe langer hoe meer naar uit, dat men geprobeerd heeft de hele affaire in de doofpot te stoppen tot lof en glorie van de eenzijdige multiculturele verdraagzaamheid.

   Of het allemaal veel zal uithalen, is maar zeer de vraag. Waar kwamen ineens al die mannen vandaan? Waar zijn ze daarna heengetrokken? Niemand die daarop tot op heden een ernstig antwoord kan geven. Waarover men trouwens in onze poco media ook niets hoort, is het feit dat deze ‘jongeren’, waarover zowat iedereen het eens is dat het moslims waren, dronken zouden geweest zijn. En ik die dacht dat moslims volgens de koran en aanverwante schrijfsels geen alcohol mogen drinken?

   Ik reageer even op de reactie van onze vriend Bertie die, zoals gebruikelijk, een zinnig verhaal heeft, over de NMBS deze keer en die dat, even gebruikelijk, allemaal netjes heeft opgelijst.

   Wat de uitspraak van Bart De Wever betreft, heeft Bertie gelijk. Men kan een spoorlijn van bv van Antwerpen over Brussel naar Charleroi zomaar niet doorknippen (hier in de Kempen hebben we er zo een van Turnhout over Brussel naar … Binche!). Dat komt omdat men die treinen in Brussel niet zomaar kan omkeren. De reactie van Bart was er dan ook een van het steekvlamgehalte en – als ik me niet vergis - is hij er al op teruggekomen. Er is echter wél een alternatief en dat wordt aangereikt door Marc De Scheemaecker, partijgenoot van De Wever en ex-spoorbaas, die er dus wel iets meer van kent. Volgens De Scheemaecker kan men alternatieve lijnen inleggen tussen enkel Vlaamse steden en Brussel. Bv een lijn Oostende-Brussel-Hasselt of Antwerpen-Brussel-Gent en in Wallonië hetzelfde doen (Luik-Brussel-Charleroi bv). Het zal allemaal wat reken- en ander werk met zich meebrengen, maar ergens is het doenbaar en dan zijn wij verlost van de Waalse connectie, waar de kameraden dan verder mogen staken tot ze het zelf moe zullen worden.

   Op Bertie’s vraag wat ik denk van het terugbrengen van de juiste proportie tussen vakbonden en samenleving, kan ik heel duidelijk zijn. Dat zal alleen werken als die bonden een rechtspersoonlijkheid krijgen. Zoals die nu werken heeft dat meer weg van maffia: ze doen wat ze willen, als het er op aan komt nemen ze geen verantwoordelijkheid op en ze beheren tientallen miljoenen euro’s, die ze van overal krijgen (11miljoen per jaar alleen al van de NMBS) waarvoor ze geen rekenschap moeten geven, dat terwijl een gewone burger door het gerecht achtervolgd wordt als men nog maar denkt dat hij zou kunnen gesjoemeld hebben. Als alle Belgen gelijk zijn voor de wet, punt 1 van onze Grondwet (!), dan moet dat ook gelden voor vakbondsbazen en militanten.

   Tenslotte mogen we in dit specifieke geval van de NMBS niet vergeten, dat een gemiddelde NMBS-medewerker slechts 160 dagen per jaar werkt (dat worden er nu, och arme, 170). De pensioenleeftijd blijft er op 55 jaar, waar de andere landgenoten tot 65 en straks tot 67 moeten blijven werken en ook aan de 60 vakantiedagen wordt niet geraakt. De meeste landgenoten kunnen alleen maar dromen van werkomstandigheden zoals bij het Spoor, terwijl datzelfde Spoor ze als reizigers regelmatig (soms zelfs letterlijk) in de kou laat staan zodat ze niet of niet tijdig op hun werk geraken als de treinen niet rijden.

   In 2017 moet er bij de NMBS een nieuw vervoers- én investeringsplan komen. Hopelijk maakt men er dan werk van om een einde te maken aan de Belgische wafelijzerpolitiek die steeds in het nadeel van Vlaanderen uitvalt, ook bij het Spoor en waardoor de NMBS er nooit in zal slagen een rendabel bedrijf te worden. Dit land kan zich niet blijven veroorloven elk jaar drie miljard euro te steken in een bedrijf waar een deel van het personeel zelfs een speciaal statuut en allerlei extra voordelen nog niet genoeg vindt.

   ‘Als ge snapt hoe België werkt, hebben ze het niet goed uitgelegd’. Deze quote is niet van mezelf, maar van Pierre Kroll, een Waalse karikaturist bij enkele Franstalige bladen, die ook af en toe een lezenswaardige column heeft in De Standaard. Ik heb de rake opmerking gevonden bij de eindejaarsquotes van Kaaiman in De Tijd.

   Zeker i.v.m. de heisa om een zoveelste absurde spoorstaking die een groot deel van dit land zal ontwrichten, moet men een beetje gestoord zijn om nog te vatten wat hier allemaal kan gebeuren. Alhoewel, in feite klopt er toch iets van. Als alles een beetje loopt zoals verwacht, krijgen we nl een realistisch beeld van België: een Vlaanderen dat werkt, een Wallonië dat dat niet doet. De francofone spoorbonden staken nl omdat ze door de NMBS-directie verplicht worden tien dagen per jaar, dat is één uur per week langer te zullen moeten werken dan nu. Volgens de Waalse ABVV-hobbit Goblet brengt dat de veiligheid in het gedrang. Verder staken de bonden tegen een maatschappij waarvan ze elk jaar 11 miljoen euro krijgen om hun eigen zgz werkingskosten te dekken, waarvan een groot deel gaat naar mensen die helemaal niét werken. De ‘delegees’, weet je wel.

   Bart De Wever ziet alleen een oplossing in het splitsen van de spoornetten in een Vlaams en een Waals net. Dat is exact wat ik reeds schreef in mijn blog op Nieuwjaarsdag (‘De stilstaande vooruitgang’). Zou ik dan toch maar in de politiek stappen of het overlaten aan ex-dorpsgenoot, de Kastelse Yoleen Van Camp (N-VA) die bij de laatste verkiezingen hier meer stemmen haalde dan burgemeester Ward Kennes (CD&V), maar die in het vooruitzicht van de gemeentelijke verkiezingen van 2018 en de partijpolitieke stoelendans die men daarbij verwacht, ondertussen al verhuisd is naar Herentals? (Grapje!).

   Het blijven slechte tijden voor de Europese nationalisten. Nadat de Schotten op een haar na hun referendum verloren en in Catalonië hetzelfde gebeurde in 2014, besloot Artur Mas, de centrumrechtse minister-president van de Noord-Spaanse regio, vroegtijdige regionale verkiezingen uit te schrijven. Die werden door de nationalisten gewonnen nadat centrumrechts een kartel had gesloten met de, nota bene, linkse republikeinen. Die haalden samen echter ook weer net niet genoeg stemmen om een volstrekte meerderheid te hebben, maar hoopten – via een akkoord met een uiterst links allegaartje, de CUP (Candidatura d’Unitat Popular) – toch te slagen. Die CUP is wel voor een onafhankelijk Catalonië, maar stelde allerlei absurde eisen, is anti-Europees én anti-Navo en wilde bovendien dat de architect van de Catalaanse onafhankelijkheidsdroom, Mas dus, opstapte als hoofd van de nieuwe regering. Dat laatste was er teveel aan, de winnende coalitie verloor twee vertrouwensstemmingen en besluit nu dat het welletjes is geweest. Als er deze week geen akkoord komt – en zo ziet het er naar uit – zullen er in maart in Catalonië nieuwe verkiezingen moeten gehouden worden. De kans bestaat trouwens dat dit ook het geval zal zijn voor de Spaanse nationale verkiezingen, waar de impasse eveneens groot is. Hoe het daarna verder zal verlopen blijft in Spanje zowel regionaal als nationaal nog koffiedik kijken.

   Zal het de nationalisten dan nergens lukken? Om daarop te antwoorden, is het nog veel te vroeg. In Spanje zelf zijn er ook nog de Galliciërs (die afstammen van de Iberische Kelten) en vooral de Basken, die zich niet onbetuigd laten. De Schotten van hun kant wachten af hoe het gaat aflopen met de Brexit. Als die door zou gaan, zal er in Schotland een nieuw referendum komen, waar de nationalisten – die daar wél voor Europa kiezen – veel meer dan de eerste keer kans maken te winnen. Dan is het afwachten hoe het verder verloopt in Corsica, Zuid-Tirol en zelfs in de Italiaanse regio van Veneto, waar men van droomt van een terugkeer naar de onafhankelijkheid van de ‘Serenissima’, de koosnaam van de Venetiaanse Republiek, ooit de welvarendste stad van de laars. Misschien komen de Vlamingen nog wel eens in beeld, maar de kans is groot dat ondergetekende en zijn leeftijdgenoten dat niet meer meemaken.

   Het agro-industrieel wereldconcern Cargill, met enkele tienduizenden werknemers in tientallen landen, heeft 190 moslims ontslagen, nadat die drie dagen niet kwamen opdagen in hun bedrijf in Colorado (USA). De reden voor hun afwezigheid was dat ze daarmee protesteerden tegen het feit dat ze in de Cargill fabriek niet allemaal samen hun gebeden mochten doen. Volgens de directie is het moslimgebed tijdens het werk er wél toegelaten, maar dan in kleine groepjes en niet allemaal samen. Daardoor kwam nl de productie stil te liggen. De ontslagen werknemers zijn bijna allemaal ‘vluchtelingen’ uit Somalië die al blij mochten zijn ginder een nieuwe job te kunnen krijgen.

   Onnodig te zeggen dat de moslimwereld er meteen racisme en moslimhaat bij haalt (én, natuurlijk, Donald Trump) maar dat is helemaal niet het geval. Het is de zoveelste uiting van moslims om zich niet alleen niet aan te passen aan het land dat hen als vluchteling opneemt, maar dat land ook hun wil willen opleggen. Het ziet er dan ook naar uit dat we ons hart kunnen vasthouden om te zien wat we straks ook hier nog kunnen meemaken. Met opruiers als een Abu Jahjah, die dan nog een wekelijkse column mag plaatsen in de zelfverklaarde ‘kwaliteitskant’ De Standaard, is succes verzekerd.

   Terloops wil ik er (nog) eens aan herinneren dat onze Willy Claes (SP.a.), vóór hij als secretaris-generaal van de NATO moest aftreden wegens de Agusta corruptiezaak, ooit verklaarde dat, na de Koude Oorlog, de volgende wereldbrand die zou zijn tussen het Westen en de Islam. Claes, die nog regelmatig als ‘éminence grise’ naar zijn mening over belangrijke historische gebeurtenissen wordt gevraagd bij o.m. VTM, krijgt straks nog gelijk, ook al zal hij er liever niet meer aan herinnerd worden. Sinds Agusta laat zijn geheugen hem nl hier en daar in de steek…

---

   Tenslotte even Fikken gelijk geven, dat wij hier in de zestiende eeuw inderdaad ook vreselijke godsdienstoorlogen hebben meegemaakt. Ondertussen hebben wij echter wel de Verlichting gekend, waardoor de huidige Europese beschaving wereldlijker is geworden en de godsdienst hier niet alleen veel van zijn gezag heeft verloren, maar ook een stuk toleranter is geworden. Die Verlichting is aan de moslims voorbijgegaan, waardoor de islamitische ‘beschaving’ niet wereldlijk, maar religieus is gebleven én intolerant. Cru gesteld kunnen we zeggen dat die Bedoeïenen dan ook 500 jaar achter lopen en er geen enkele reden is waarom die godsdienstoorlogen nog eens moeten worden overgedaan, waarbij andere culturen daar mede het slachtoffer van worden.

   In Saoedi-Arabië heeft men het jaar ingezet met de executie van liefst 47 ter dood veroordeelden. Die werden daar, naar ’s lands traditie, de sharia, allemaal onthoofd. Stel u voor: 47 in één dag, één grote slachtpartij. Vorig jaar, dat al een recordjaar was, waren dat er 153 in totaal. In een land waar een middeleeuwse godsdienst de plak zwaait, moet men ook middeleeuws kunnen executeren, nietwaar? Er is daar nogal wat kritiek op gekomen, zelfs uit andere moslimlanden. Dat had niet zozeer te maken met het grote aantal onthoofdingen, maar wel omdat er een hoge geestelijke bij was. Wel eentje van de sjiïetische ketters en de verontwaardiging kwam dan ook hoofdzakelijk uit moslimlanden waar de sjiïeten het voor het zeggen hebben. In Teheran werd de Saoedische ambassade aangevallen en in brand gestoken.

   Vergeten we niet dat Saoedi-Arabië het land is met de meest radicale islam, het zgz Wahabisme. In het begin van de opstand van de soennieten tegen de sjiïeten van Assad in Syrië heeft Saoedi-Arabië, net als trouwens Turkije, IS gesteund. Het is pas nadat ze gezien hadden dat de zaak uit de hand liep en het zgz kalifaat straks ook een bedreiging voor henzelf ging worden, dat de Saoedis de internationale coalitie zijn gaan steunen. En zeggen dat wij hier met zo’n systeem zaakjes doen. Wijlen koning Boudewijn gaf de Saoedis zelfs een moskee in bruikleen in onze hoofdstad…

---

   Ondertussen heeft het Iraakse leger of wat daarvoor moet doorgaan, de stad Ramadi ingenomen en is er toch een begin van een doorbraak in Irak, iets wat ik hier als conditio sine qua non beschreven heb om IS militair klein te krijgen. Dat is kunnen gebeuren met de luchtsteun van de geallieerden, maar zou nooit gelukt zijn zonder de Iraakse grondtroepen. Nu nog Falluja en Mosul, waarbij men eventueel ook op de Koerden kan rekenen, maar dan moet men die een uitzicht geven op een nog grotere autonomie of onafhankelijkheid. Pas daarna kan er gedacht worden in Syrië zelf IS aan te pakken, want met bombarderen alleen zal het nooit lukken.

   In een reactie op mijn blog van 30 december (‘Flickschusterei’) reageerde onze vriend Rob daarop met te stellen dat onze windmolens niet op wind draaien, maar op subsidies. Dat was de nagel op de kop, al dient er – jammer genoeg – bijgevoegd te worden dat zowat heel onze energievoorziening op subsidies draait. Voor wat windmolens en zonnepanelen betreft, hoeft daar geen verdere commentaar bij, die is genoegzaam bekend, maar dat geldt ook voor de rest.

   Alle vormen van energie, ook warmtekrachtkoppelingen en biomassacentrales, overleven bij ons dank zij groene stroomcertificaten en/of andere steunmechanismen. Maar in feite ook de kernenergie, bij wie de belasting (de zgz ‘nucleaire rente’) verlaagd werd om de kosten van de verlenging van de levensduur van Doel 1 en Doel 2 te betalen. Nu wil minister van Energie Marghem ook nog eens een aantal gascentrales gaan subsidiëren, om ze als reserve achter de hand te kunnen houden bij eventuele stroompannes. Als dat nl niet gebeurt zou het kunnen dat ze definitief dichtgaan, omdat de werking ervan te duur uitvalt. Het wordt zo’n beetje ‘des Guten zuviel’. En dat is nóg niet alles.

   Er staan nog drie biomassacentrales, twee in Vlaanderen en één in Wallonië, in de steigers. Nu al weet men dat die verlieslatend zullen zijn en dat de aanbouw en werking ervan enkele miljarden euro’s gaan kosten. Deze waanzin zou nog tijdig gestopt kunnen worden, maar of dat daadwerkelijk ook gaat gebeuren is nog niet zeker.

   Ik ben altijd van oordeel geweest dat we, economische gezien, beter Duitsland kunnen volgen dan het armlastige Frankrijk, maar zoals ‘das Mädchen’ bezig is, zou men bijna denken het toch maar niet te doen. Met haar Klimatwende en Willkommenskultur kan Duitsland het misschien wel ‘schaffen’, maar voor dit met schulden beladen landje lijkt me dat niet haalbaar.