Het verdeelde koninkrijk

   De zoveelste terreuraanslag in Turkije, deze op de Internationale Atatürk luchthaven van Istanboel, zou wel eens een kantelmoment kunnen worden in de Syrische burgeroorlog. In tegenstelling tot de vorige aanslagen, die door de Turkse regering steevast aan de Koerdische PKK werden toegeschreven, ook al was dat niet eens zeker, werd nu door de autoriteiten de schuld aan IS gegeven en werd er meteen bij gezegd dat het kalifaat daarvoor zou boeten. Het is ooit anders geweest. In het begin van dat kalifaat in Syrië kon dat zelfs op de welwillende steun van Erdogan en Co rekenen, al was het maar dat die een oogje dicht deden om de terreurdaden niet te moeten veroordelen. Er werd zelfs handel mee gedreven, o.m. met in Syrië opgepompte olie. IS én Turkije hadden toen een paar gezamenlijke vijanden: Assad en de PKK.

   De aanslag op de luchthaven was trouwens waarschijnlijk een reactie van de terreurbende op de normalisering van de betrekkingen tussen Turkije enerzijds en Rusland en Israel anderzijds. Die met Israel waren verbroken toen de Israëli enkele jaren geleden een Turks schip beschoten dat humanitaire hulp bracht aan Gaza. Nu komt er weer zo’n schip, dat zijn lading echter zal lossen in een joodse haven. Het akkoord daarover opende de poort voor nieuwe diplomatieke betrekkingen tussen de twee landen. Vergeten we hierbij niet dat Gaza bezet wordt door Hamas, een vertakking van Hezbollah dat samen vecht met Assad, een van Erdogan’s vele vijanden. Met Rusland liep het mis toen de Turken een Russisch gevechtsvliegtuig neerhaalden, volgens de Turken boven Turks grondgebied, volgens de Russen boven Syrisch grondgebied. Ook die plooien lijken nu weer glad gestreken, alhoewel Poetin nog steeds achter Assad staat en het er niet naar uit ziet dat Erdogan van mening zal veranderen. Stof voor Stratego spelers, want Syrië blijft een wespennest waar zowat iedereen nog steeds tegen iedereen vecht.

---

   Opmerkelijk bij de aanslag in Istanboel is wel het feit dat de luchthaven 12 uur na de aanslag weer open ging en 24 uur later het er business as usual was. Geen verkeersleiders die daarna massaal ziek werden, geen politie die van de gelegenheid misbruik maakte om haar syndicale eisen er door te drukken, geen stakingen bij bagagisten of ander personeel. Misschien moeten we toch maar toegeven dat de democratie van bij ons zijn grenzen heeft, zoals zopas ook de Brexit nog eens heeft aangetoond. Alhoewel dat geen reden mag zijn om de fratsen van een megalomane president, die ervan droomt een soort sultan te worden, altijd serieus te nemen…

   Uit een vergelijkende internationale studie over werknemers die vorig jaar met pensioen gingen, blijkt dat de gemiddelde Belg één derde van zijn loopbaan niét werkt. Dat zou op zich nog niet alarmerend zijn. Misschien zijn er wel bij die een periode van hun leven het zo nauw niet namen of het niet nodig hadden, maar daar houdt het niet bij op. Ook in de niet actieve periodes, zoals werkloosheid, brugpensioen, ziekte of tijdskrediet bouwen werknemers hier pensioenrechten op, omdat die voor het pensioen gelijkgestelde periodes zijn. M.a.w. de staat past daar bij, ook als men niet werkt.

   Een gemiddelde Belg werkt dus maar 2/3 van zijn actieve carrière. Vergeleken met de rest van de eurozone werken enkele Italianen en Grieken nóg minder. We zijn dus in goed gezelschap. En dan maar staken omdat men riskeert straks flexibeler (en wat langer) te moeten werken. Als we dan nog weten dat de loonkloof met de buurlanden er ook nog steeds is, dan is het al een wonder dat hier niet meer zaken hun deuren sluiten. Wat, als de Brexit straks écht van kracht wordt?

   Wat dat laatste betreft, moet men echter ook wat relativeren. Primo moet Groot-Brittannië eerst nog altijd officieel melden dat het uit de E.U. wil stappen en dat kan nog een paar maanden duren. Daarna is er een periode van minstens twee jaar vóór alles zal geregeld zijn, als dat ‘alles’ er ook komt. In principe lijkt het allemaal zo eenvoudig: de U.K. neemt gewoon een statuut aan zoals Noorwegen en Zwitserland dat al hebben. Dan is men echter ook verplicht buitenlandse werkkrachten uit de E.U. vrij toe te laten en laat dat nu juist één van de punten zijn waarin de Brexit aanhangers zich niet kunnen vinden. E.e.a. laat dan ook vermoeden dat de Brexit een processie van Echternach kan worden, tenzij de U.K. compleet op eigen houtje verder zou doen. Zolang dat niet gebeurt zullen onze bedrijven aan de huidige voorwaarden kunnen blijven importeren en exporteren. De Beurzen hebben hun eerste verliesdagen nl al zo goed als gerecupereerd. Waardeverschillen op de Beurs bestaan tenslotte ook voor een groot deel uit gebakken lucht. Het enige verschil zou de daling van het Britse Pond kunnen zijn, maar alleen daarom valt de handel niet zomaar stil. Britse afnemers van onze producten vinden zo maar niet meteen een kwalitatief alternatief dat goedkoper is.

   Er zal nog veel water door de Theems vloeien vóór dit zaakje geregeld zal zijn. En dan hebben we het nog niet gehad wat er daarna met Schotland (en, misschien, met Noord-Ierland) kan gebeuren. De Spaanse eerste minister (in lopende zaken) Rajoy heeft al laten weten dat hij nooit zal toelaten dat Schotland bij de E.U. komt. Hij zou beter eerst eens proberen in zijn eigen land wat orde te scheppen…

   Het gaat niet goed met links in Europa. In Groot-Brittannië krijgt Labour leider Jeremy Corbyn af te rekenen met een rebellie in de eigen partij. Het merendeel van zijn parlementairen heeft het vertrouwen in hem opgezegd, maar Corbyn is niet zinnens af te treden. Als volleerd marxist beroept hij zich op de steun van de basis, al is het niet uit te maken of die er wel degelijk is.

   In Spanje had men gehoopt op een gevoelige vooruitgang voor de nieuwe linkse partij Podemos. Ondanks het samengaan met een nog linksere groep raakt het Spaanse Syriza niet voorbij de klassieke socialisten die zelf ook nog een beetje verder wegzakken. De centrumrechtse partido popular van Rajoy heeft feitelijk deze nieuwe verkiezingen gewonnen, maar weer geen meerderheid behaald, waardoor het spelletje van het vorige half jaar kan herbeginnen.

   Het echte Syriza heeft in Griekenland wel een meerderheid, maar die is flinterdun en is er bezig aan een mission impossible waaraan geen eer te halen is. Het wordt steeds duidelijker dat de E.U. beter was gevaren met een Grexit dan met een Brexit.

   In eigen land zit de SP.a in zak en as o.w.v. de Optima affaire. Nu er steeds meer daarover bekend raakt, blijkt er ook een link te zijn met enkele grootse vastgoedprojecten in de stroppenstad, waar een architectenbureau verdacht veel medewerking van de stad bleek te krijgen om er zijn zaakjes geregeld te krijgen. Termont mag dan nog zweren op al wat hem lief is, als hij gelijk zou hebben dan is hij wel de nuttige idioot geweest voor een groep uitgekookte zakenmensen. Wat gaat een burgemeester met zijn schepencollege (de groene inbegrepen) elk jaar in Cannes zoeken, op een beurs van vastgoedontwikkelaars? Wat is er juist gebeurd toen Optima de bouw van het nieuwe voetbalstadion niet meer de baas kon en Ghelamco op de proppen kwam?

   Vergeten we trouwens niet dat er bij het Gerecht een klacht loopt tegen Ghelamco en het Gentse stadbestuur vanwege een fanclub van voetbalploeg Club Brugge, die beweert dat A.A.Gent daardoor financieel bevoordeeld werd, wat discriminerend is voor de concurrenten in de voetbalcompetitie. Dat lijkt misschien wat ver gezocht, maar men mag niet vergeten dat datzelfde Ghelamco ook betrokken is bij het zgz ‘Nationaal Stadion’ op de Heizel op de Parking C, waar hetzelfde verhaal zich afspeelt, maar dan met voetbalclub Anderlecht als grote begunstigde. In die zaak speelt ook het Grimbergse schepencollege een rol die verdacht veel lijkt op die van Gent. Gelukkig zijn er daar nog wakkere Vlaamse buurtbewoners die dwars blijven liggen en hopelijk gelijk krijgen. Dat nieuwe stadion zal daar immers niet alleen de voetbalconcurrentie vervalsen, maar er tevens voor zorgen dat dat stukje Vlaams Brabant snel verfranst zou kunnen worden.

a

   Naar ’t schijnt hebben enkele Waalse politici bij minister van Begroting Sophie Wilmès (MR) aangedrongen om te stoppen met staatssteun te geven aan de Lotto-wielerploeg, die ze krijgt via de Nationale Loterij. De reden daarvoor is dat er momenteel in die ploeg maar één Waal meer rijdt, nl Maxime Monfort. Buiten nog enkele buitenlanders zijn er voorts allemaal Vlamingen en dat steekt hun ogen uit. Ze noemen ons nog net geen racisten, maar veel scheelt het niet meer. Kunnen wij er aan doen dat er ten zuiden van de taalgrens niet veel goede coureurs meer zijn? Als ik me niet vergis hebben we de dag van vandaag in dit land zo’n 150 beroepsrenners, waarvan maar een half dozijn Walen. Als we echter alle staatssteun aan sportploegen zo moeten gaan beoordelen zal het nogal een krententellerij worden.

   Het is ooit anders geweest toen Luc Vandenbroucke, oom van Frank en PSC schepen van Moeskroen, bij Lotto ploegleider mocht spelen. Of toen Philippe Gilbert op één seizoen zowat alle koersen won waaraan hij deelnam, om daarna over te stappen naar het Zwitserse BMC dat hem 3 miljoen euro per jaar betaalde! Daarna won hij niet bijster veel meer en kwam hij dit jaar bv vooral in het nieuws wegens een gebroken vinger, opgelopen bij een twist met een automobilist. Nu zijn contract bij BMC ten einde loopt, wint hij toch weer dat Belgisch kampioenschap zeker! Mocht hij terugkeren naar Lotto (maar dan wel voor een ‘beetje’ minder salaris), dan is de kans groot dat men in Wallonië geen bezwaar meer zou hebben om de Lotto-ploeg toch verder te sponsoren à rato van 5 miljoen euro per jaar. Ondanks de aanwezigheid van al die Vlamingen, want die zouden dan waarschijnlijk weer knecht moeten spelen voor mijnheer Gilbert, die het ooit bestond te vertellen dat de leeuwenvlaggen langs het parcours hem stoorden…

---

   In de marge van bovenstaande ook nog dit: onze eerste Charel lanceert in de UK een campagne om te investeren in België. Magnette, minister-president van Wallonië, maakt van de gelegenheid gebruik om de Britten uit te nodigen dat te doen in Wallonië. Ik heb daarvan geen tekst gezien, maar die zou er zo kunnen uitzien: ‘Kom naar Wallonië, met zijn stakingen, zijn betogingen, zijn fabrieksbezettingen, het blokkeren van verkeerswegen en bedrijfstoegangen, het gijzelen van directieleden, het lamleggen van zijn openbaar verkeer, zijn panda’s’. Succes verzekerd!

   De Brexit lijkt meer potten te breken dan verwacht en dat – voorlopig toch – vooral in Great Britain, dat straks misschien Small Britain dreigt te worden. Blijft het in Noord-Ierland een gevoelige zaak, ondanks het feit dat ook daar meer dan 60% tegen de Brexit had gestemd, in Schotland zit men niet stil. Mochten de voorstanders van een onafhankelijk Schotland hun laatste referendum daarover gewonnen hebben (ze verloren nipt), dan bleef een veto van de E.U. of van een of meerdere E.U.-landen (Spanje bv) een moeilijk te nemen obstakel. Als de U.K. echter uit de E.U. stapt verandert de hele situatie, want dan heeft Schotland evenveel recht om bij de E.U. te komen als bv de landen van ex-Joegoslavië. Om te weten wat een mogelijk uittreden van Schotland uit de U.K. voor Vlaanderen zou betekenen, is het nog veel te vroeg daarover ook maar iets te zeggen. Ten eerste kan de Schotse uittreding nog enkele jaren duren, ten tweede – en voor mij het belangrijkste – moeten de Vlaamsnationalisten eerst nog zorgen in hun eigen regio de volstrekte meerderheid te behalen om zo te hopen dat het Vlaams parlement een dergelijke beslissing zou kunnen nemen.

   Buiten het feit van het stemmenverschil tussen Wales/Engeland (zonder Londen) enerzijds en Noord-Ierland/Schotland anderzijds en de breuk binnen de conservatieve partij – die al gekend was – blijkt het nu ook hommeles binnen de Labour party. Omwille van e.o.a. uitspraak ontsloeg voorzitter Jeremy Corbyn een van zijn zgz ‘schaduwministers’. Als gevolg daarvan stapten er nog 6 andere soortgelijke ministers op. Dat het al langer rommelde tussen de eerder uiterst linkse Corbyn en de meer behoudende groep binnen Labour was geen geheim. De onenigheid binnen de socialistische partij zal niet meteen invloed hebben op het referendum, maar niets valt nog uit te sluiten.

   Tenslotte is er in de U.K. nog een derde breuk, nl die tussen de oude en de jongere generaties, waarbij laatstgenoemden het niet nemen dat hun internationale toekomst op het spel wordt gezet. In een wereld die door digitalisering en automatisering steeds kleiner wordt – iets dat men vooral aanvoelt in the Londense City – dreigt daar straks een intellectuele leegloop.

   In deze rubriek heb ik het al enkele malen gehad over ons nationaal Planbureau. Ik heb het ooit ons ‘Trek uw plan bureau’ genoemd en ook in mijn blog van 21 dezer vergeleek ik het met ons weerbericht. Dat allemaal om te zeggen dat ik er geen hoge pet van op heb en dat wordt me nu bevestigd in het weekeindnummer van De Tijd waarin Stefaan Michielsen – senior writer - eens duidelijk uitlegt hoe dat bureau in werkelijkheid werkt.

   Om de toe- of afname van arbeidsplaatsen te berekenen blijkt ons nationaal Planbureau nl geen bedrijven te ondervragen over hun aanwervingen en afdankingen. Het gebruikt daarvoor een economisch computermodel en berekent zo de groei en de eventueel bijkomende banen. Feitelijk werkt het nog net hetzelfde als destijds de Sovjet-Unie met haar vijfjarenplannen (ze gebruikt zelfs dezelfde tijdsperiode !), iets wat nergens anders nog gebeurt maar in dit land overleeft. In mijn blog van 21 dezer (‘Gepland weerbericht’) vroeg ik mij af of het bureau de overheid naar de mond praatte. Zeker is dat niet, maar het zou kunnen, zoals ik indertijd al insinueerde toen Vande Lala het nog voor het zeggen had en het bureau vertelde wat hij wou horen.

   Om maar een idee te geven hoe amateuristisch men daar in dat Planbureau nog te werk gaat: men heeft er in het laatste rapport niet eens rekening gehouden met een mogelijke Brexit of met wat er kan gebeuren als bv Donald Trump straks president van de States zou worden. Van een instantie die vijfjarenplannen maakt, mag men zoiets toch veronderstellen. Zoals het nu werkt, lijkt het eerder natte vingerwerk, waarbij geen aanbevelingen gedaan worden die politiek gevoelig kunnen liggen. ‘De nek uitsteken’, noemt men dat. Als zoiets niet beter kan, schaf dat bureau dan af, samen met de kabinetten, de senaat, de provincieraden en god weet hoeveel van die instanties en instellingen die hun tijd en ons geld aan het verbrassen zijn.

   ‘ De mensen zijn niet tégen Europa, ze zijn niet voor dít Europa’. Uitspraak van Guy Verhofstadt, waar ik het voor één keer mee eens kan zijn, er echter meteen bijvoegend dat de mensen ook niet voor ‘zijn’ Europa zijn: het Europa van de eenheidsworst, de superstaat die nog veel meer te zeggen zou hebben dan degene die we nu hebben en waarbij Verhofstadt ook Turkije lid van zou willen zien worden.

   Dat de huidige E.U. niet meer tot de verbeelding spreekt, is vrij logisch. We zijn met veel te veel staten en hét voorbeeld van het teveel aan koks dat het eten bederft. De E.U. kan geen vuist maken, wat we zien t.o.v. Rusland dat aan zijn grenzen doet wat het wil (denk maar aan Georgië en Oekraïne), t.o.v. de financiële crises die de Europese Centrale Bank niet onder controle krijgt, het Griekse probleem dat waarschijnlijk nooit binnen de E.U. opgelost zal raken en de migratie waarvoor het moet gaan bedelen bij Erdogan.

   Maar het nog even Verenigde Koninkrijk is ook niet aan de nieuwe patatten. Zo’n twee derde van de bevolking van Schotland én Noord-Ierland stemde tegen de Brexit. Een nieuw Schots referendum zou deze keer wél kunnen slagen en het land onafhankelijk maken, waarna het kan vragen toe te treden tot de E.U. en dan als onafhankelijk land van buiten de Unie, wat volstrekt legaal zal zijn. Mocht Noord-Ierland besluiten voortaan deel te gaan uitmaken van de Ierse republiek, dan zal dat ook legaal kunnen, net zoals Oost-Duitsland werd opgenomen in het nieuwe Duitsland. Zelfs Gibraltar, waar liefst 96% van de bevolking tegen de Brexit stemde, zou kunnen toetreden. De ministaatjes Andorra, Liechtenstein, San Marino, Vaticaanstad en Monaco horen nu ook bij de E.U.

   Als de zaken zo’n wending zouden nemen, is het wel aan te bevelen dat de E.U. opnieuw een E.E.G. wordt, ttz een uitsluitend economische gemeenschap en de politiek op een laag pitje zet, waardoor enorm veel geld zou kunnen worden bespaard. Tot spijt van wie het benijdt, in de eerste plaats de zakkenvullers van het Europarlement en alles wat er rond hangt, Verhofstadt inbegrepen…

---

   In de marge van bovenstaande nog dit: de nationale ABVV-staking van gisteren werd ei zo na dood gezwegen, niet alleen door al het nieuws over de uitslag van het Britse referendum, maar ook door de nieuwe onweders die Vlaanderen teisterden en die in de media meer aandacht kregen dan de staking. De rode stak(k)ers hielden er alleen een verlengd weekeinde aan over, waarna ze nu drie maanden de tijd krijgen om eens over de nutteloosheid van hun acties na te denken. Tijdens die lange vakantie zal er nl niét gestaakt worden. Vakantie is immers ook ‘niet’ werken en dat is het liefste wat ze doen.

   De rode vakbond organiseert vandaag nog maar eens een politieke staking. De andere twee grote vakbonden doen niet mee en dat om verschillende redenen. Het is nog maar eens een staking die vooral de studenten zal treffen die deze week nog examens en/of deliberaties hebben. In een tijd waarin zopas tijdens de zgz sociale verkiezingen nog eens gebleken is dat de jeugd steeds minder interesse toont t.o.v. de vakbonden, is dit een verkeerd signaal. Een tweede, misschien wel belangrijkere reden, is dat het ABVV eerst op eigen houtje had beslist vandaag te gaan staken en daarna pas de groene en blauwe collega’s is gaan vragen mee te doen. Voor een ABVV, dat slechts één derde van alle Belgische gesyndikeerden vertegenwoordigt en maar half zo groot is als het ACV, is dat gewoon dom. Het doet denken aan wat de PS deed na de laatste federale verkiezingen, toen die – samen met het CDH - besliste meteen een regering te vormen voor Wallonië en de Franse Gemeenschap en daar bovenop daarna nog eens wou meedoen bij de vorming van de nieuwe federale regering. Het is hen toen slecht bekomen en hopelijk zal dat vandaag met de rode staking niet anders zijn.

   Binnen het ACV is er wel één afdeling die met de rode kameraden meedoet, nl de Waalse christelijke bediendenbond. Die vertegenwoordigt daar grotendeels beambten uit overheidsdiensten, waarvan de werklust nooit dát is geweest. Daarmee wordt de kloof Vlaams/Waals ook binnen die vakbond nog wat groter. Verder herhaal ik wat ik reeds vroeger geschreven heb: ge zult maar in Wallonië wonen en al dat gestaak moeten ondergaan. Ook vandaag zal er daar zo goed als geen openbaar vervoer zijn en de kans is groot dat er daar ook tijdens het weekeinde nog heel wat hinder zou kunnen zijn. Die hinder geldt in Vlaanderen in de eerste plaats voor o.m. openbaar vervoer dat uit Wallonië komt, bv treinen die van Binche over Brussel naar Turnhout rijden. Het leidt ertoe dat men hier bij ons slecht beheer steeds meer gaat vereenzelvigen met wat uit het zuiden van het land komt. Is men daar nu echt zo dom te blijven geloven in 19-eeuwse toestanden toen men een regering nog door stakingen kon doen laten vallen?

   Het Planbureau heeft nog eens van zich laten horen. Dat is ze de staat trouwens verplicht. Of we allemaal moeten geloven wat dat bureau zegt, is een ander paar mouwen. Wat ze in feite vertelt, zijn voorspellingen en – net zoals bij het weer – zit ze er soms naast. Het zou niet de eerste keer zijn dat het Planbureau zijn prognoses moet ‘bijstellen’, zoals men dat technisch noemt, of de overheid naar de mond praat zoals we dat hebben meegemaakt toen ze nog schatplichtig was aan Vande Lanotte.

   De laatste voorspellingen zijn, dat de belastingsdruk daalt, de overheid minder uitgeeft, er in de volgende vijf jaar jaarlijks gemiddeld 38.000 arbeidsplaatsen zullen bijkomen en dat vooral in de privé sector, terwijl er in de ambtenarij zo’n 5.000 plaatsen zullen verdwijnen (wat in dit geval ook goed nieuws is). Daartegenover staat dat dit land nog een kleine 8 miljard euro extra zal moeten besparen om tegen 2018 een begroting in evenwicht te hebben. Alhoewel dat de doelstelling is, kan iedereen met zijn ellebogen aanvoelen dat zoiets niet kan lukken, zeker niet in een land waar elke strekking op zijn strepen staat, meteen protesteert en – als het enigszins kan – gaat staken.

   Als deze regering die zo goed als onmogelijke doelstellingen niét haalt, zullen ook enkele voordelen die bovenaan zijn aangestipt ofwel niet verwezenlijkt worden ofwel maar gedeeltelijk. Hét probleem daarbij is dat de economische groei met de beste wil van de wereld de beoogde en noodzakelijke 2% nooit zal halen. Maximum 1,5% en dan mag er niet teveel meer mislopen en is daarbij ook niet eens rekening gehouden met een mogelijke Brexit.

   De grote schuld voor al die tekorten is het feit dat de regeringen van dit land de laatste 20 jaar geen poot hebben uitgestoken om rekening te houden met de te verwachten kosten voor de vergrijzing. Die blijven stijgen met zo’n 1,5 miljard euro per jaar. Het is trouwens opmerkelijk dat deze federale regering Michel, die zoveel kritiek krijgt, wel de eerste is die effectief tenminste iéts gedaan heeft om, via een indexsprong en een taxshift, die vergrijzingskosten een allereerste keer aan te pakken. Voor wat het verder worden zal, is het afwachten op de gegarandeerde eerste bijstelling van het Planbureau.

   De Optima affaire blijft nazinderen en zou nog wel eens voor enkele extra schandalen kunnen zorgen. Nu blijkt immers dat de firma zich ook schuldig zou gemaakt hebben aan witwassen en wegsluizen van zwart geld via Luxemburg. Het wordt nóg straffer, als men weet dat het gaat om zaken die al vier jaar min of meer bekend waren bij het Gerecht maar om ‘onverklaarbare’ redenen niet verder werden uitgezocht. Meer zelfs: de man die er bij de BBI mee bezig was, voorzitter Karel Anthonissen, werd er indertijd door zijn eigen administratie voor op de vingers getikt. Pluspunt voor zijn chefs is wel dat dezelfde Anthonissen er nu weer wel achteraan kan. De man staat bekend om zijn kordate aanpak. Wie het niet gelooft vraagt het maar eens aan die andere Karel, die van Berlare, die ook met Anthonissen te maken heeft gehad.

   Ondertussen blijft de foto van John Crombez met de toenmalige toplui van Optima – waaronder Van den Bossche – voor commotie zorgen. Volgens Anthonissen heeft die er mee voor gezorgd dat heel wat klanten die hun zwart geld wilden aangeven, daarop zijn teruggekomen. Als uitgerekend de staatssecretaris tegen fraude zich zo openlijk toont met die lui en er nog bij zegt dat het daar prima loopt, konden fraudeurs aannemen dat Optima wel degelijk een safe haven was voor hun zwart geld.

   Tenslotte is er nog de blauwe connectie in het rode Gentse netwerk, Geert Versnick, waarover ook het laatste woord nog niet gevallen is. De man met meer dan dertig mandaten was waarschijnlijk de verbindingsman van Optima met de Gentse Loge. Dit zou er ook iets mee te maken hebben dat rood/groen de liberalen mee in het Gentse stadsbestuur betrok, alhoewel ze hen niet nodig had om een meerderheid te vormen. Rood en Groen hebben – misschien in de hoop de aandacht wat af te leiden – toevallig vorige week beslist hun Gentse coalitie verder te zetten en dat zogezegd de strijd bij de volgende verkiezingen zou gaan tussen rood/groen en blauw (alsof de andere partijen daar niet meetellen). Hoe moet men tegen elkaar strijden als men vooraf al quasi zeker is dat ze er alles aan zullen doen om de huidige tripartite te kunnen voortzetten? Het zou wel eens één pot nat kunnen zijn, waarbij we Karel Anthonissen veel moed en sterkte toewensen en hopen dat hij zijn werk, dat hij vier jaar in de koelkast moest steken, nu zal kunnen afwerken.

   Trouwe lezers van deze rubriek zullen zich nog wel herinneren dat ik regelmatig van leer trok tegen de toelatingsexamens voor geneesheren. Niet alleen hadden die niets met geneeskunde te maken, maar waren (en zijn ze nog) zo gemaakt dat het eerder een computerspelletje lijkt, waar men zelfs moet gokken om de multiple choice antwoorden (tot 5 per vraag) correct te kunnen beantwoorden. Ik heb een kleinzoon die dokter wilde worden en daar het eerste jaar niet in slaagde. Hij was dan ook verplicht zich dat jaar in Leuven in te schrijven bij de Biomedische. Hij heeft die daar drie jaar met succes gevolgd, haalde er zijn bachelor diploma en kon dan, via een omschakeljaar, overstappen naar zijn gedroomde studies, die van dokter. Vorig jaar haalde hij zijn diploma en sinds dan werkt hij in een huisartsenpraktijk waarin hij een contract van twee jaar heeft en daarna kan beslissen er mee verder te gaan of op zelfstandige basis te beginnen. Door dat stomme ingangsexamen heeft hij wel een jaar verloren en hij was helemaal niet de enige in dat geval.

   Ergerlijk werd het pas, toen bleek dat alleen de Nederlandstaligen dat ingangsexamen moesten doen. De Franstaligen deden niet mee, zoals gebruikelijk als het gaat om een wet die ze niet lusten. Het gevolg van dit laatste was wel dat deze laatsten, eens afgestudeerd, niet allemaal aan een dokterslicentie geraakten, omdat daarvan slechts een vastgesteld aantal per jaar wordt uitgedeeld. Maar België zou België niet zijn, als daar geen mouw aan gepast zou worden. Een zgz ‘federale planningscommissie’ wil de wettelijke verdeling voor die licenties tussen Nederlandstaligen en Franstaligen, die nu op de normale 60/40 verhouding ligt, veranderen in 56,4/43,5. Hiermede zullen er straks minder pas afgestudeerde Nederlandstaligen een licentie krijgen en zou men het bestaande overschot aan Franstaligen kunnen wegwerken. Kortom, nog maar eens een zoveelste discriminatie van de Vlamingen, waarmee het Vlaams Geneeskundigenverbond – gelukkig maar – het niet eens is. Die hoopt dan ook dat verantwoordelijk minister Maggy De Block het advies van die planningscommissie niet zal volgen. Maggy is nog steeds in alle peilingen de populairste politica/us in zowel Vlaanderen als Wallonië. Hopelijk streelt dat laatste haar ijdelheid niet en zal ze genoeg gezond verstand hebben om te beseffen dat ze straks bij een volgende verkiezing haar voorkeurstemmen zal moeten halen in Vlaanderen, wat haar bij een discriminerende beslissing niet in dank zal worden afgenomen. Het is godgeklaagd dat Vlaamse studenten worden gediscrimineerd omdat ze zich in het verleden aan de regels hielden, hoe absurd die ook waren. Moeder, in wat voor land leven wij?

   Dit wordt dan de week van de waarheid voor de Brexit. Ik heb er nog geen woord aan vuil gemaakt, want heb zo stilaan het idee dat er alles door iedereen al over verteld is, zowel zin als onzin. We zullen wel zien wat het donderdag wordt. Mocht de U.K. trouwens tóch in de E.U. blijven – de laatste peilingen, na de moord op Jo Cox, schijnen in die richting te wijzen – dan is al die heisa voor niets geweest. Stapt de U.K. wél uit de E.U., dan krijgt het een soort statuut zoals Noorwegen en Zwitserland er al een hebben. Dus, weinig nieuws onder de zon, al zullen er steeds zijn die erbij verliezen en anderen die erbij winnen.

   Bij een Brexit wordt de kans wel groter dat de Schotten, die vóór Europa kiezen, uit de U.K. zouden stappen en moet de E.U. maar zien hoe ze dat gaat oplossen. Als het de Schotten zou lukken, bestaat zelfs de kans dat de Noord-Ieren – die van Europa meer geld krijgen dan van de Engelsen - hetzelfde gaan doen. Daarna is het uitkijken in hoever Vlaanderen daar profijt uit kan halen, al was het maar tegen de volgende federale verkiezingen, wanneer we over e.e.a. hopelijk wat wijzer zullen geworden zijn.

   Minder in de kijker staan de nieuwe verkiezingen in Spanje, die ook deze week (zondag a.s.) plaats vinden. Sinds er daar geen twee maar vier partijen aan de verkiezingen meedoen en men er, voor de eerste keer sinds Franco, een coalitieregering moet vormen, lukt het niet meer zoals voorheen. Zo’n Belgische toestanden zijn ze daar nog niet gewend en ze zullen er nog wel achter komen dat ze van de regen in de drup zijn geraakt. Misschien Luc Van den Bossche eens uitnodigen. Die heeft momenteel toch niets om handen en zolang hij dat wél had, gebeurde er – volgens hemzelf althans - helemaal niets verkeerd. Doet denken aan Flup Moustache, die zei ook iets in dien aard…

   Een vrij onopmerkelijk bericht: de provincie Limburg komt de sluiting van Ford Genk vrij goed te boven. Als men bedenkt dat daarvóór er ook al de mijnsluitingen waren, is dit goed nieuws en staat het in schril contrast met bv Henegouwen, het domein van o.a. Di Pippo, waar men er maar niet bovenop komt en als excuus nog altijd de mijnsluitingen van de vorige eeuw als oorzaak daarvoor aangeeft.

   In onze poco media, de zgz ‘kwaliteitskranten’ op kop, leest men met de regelmaat van een klok dat Wallonië het beter doet en Vlaanderen zou inhalen. Dat is en blijft nonsens. De enige periode waarin Wallonië iets sneller groeide dan Vlaanderen was die van 2008-2011. De reden daarvoor was dat er in Wallonië in die crisisjaren veel meer mensen in overheidsdiensten ‘werkten’ (nou, ja), waar minder ontslagen vielen dan in de Vlaamse privébedrijven. Anderzijds is het niet meer dan logisch dat een regio die achter loopt meer kans krijgt om in te halen, maar het er daarom nog niet meteen beter is. Aan dit tempo zal het in elk geval nooit gebeuren, want sinds 2012 groeit de Vlaamse economie weer sneller dan de Waalse. Ondanks de jaarlijkse miljardentransfers uit Vlaanderen en hun ‘Marshal Plans’ lukt het nog niet. Maar hopen op Pairi Daiza misschien?

   Zeker na de verklaringen van Jan Smets, de eerder saaie nieuwe gouverneur van de Nationale Bank (NBB), dat de ‘hoofdverantwoordelijke’ bij Optima niet vrijuit gaat bij het nu uitgesproken faillissement, is ook de politiek wakker geschoten. Bij de discussies daaromtrent ging het niet zozeer over die Jeroen Piqueur, maar wel over de vraag hoe het komt dat die NBB aan Optima een banklicentie gaf nadat banktoezichter FSMA dat had afgeraden. Misschien zou het geen kwaad kunnen ook daarover eens een parlementaire commissie op te richten. Als dat kan voor de Panama Papers en voor de aanslagen, waarom dan niet voor Optima, een bank van bij ons? Misschien krijgen we dan het gerucht bevestigd dat in de wandelgangen van het parlement de ronde doet, nl dat de NBB die licentie gaf na een rechtstreekse interventie van toenmalig premier Di Rupo die op die manier in de eerste plaats Ethias Bank wilde redden, de bank van de kameraden. Ik zie dat nog niet meteen gebeuren, ook al omdat die Smets eerder overkomt als een staatsambtenaar dan als een gedreven bankier. Al bij al heeft ook hij die baan maar gekregen omdat hij de juiste partijkaart had. Vóór hem was er een liberaal en daarvoor een PS’er en de job kwam nu toe aan een christendemocraat, vandaar…

   Di Pippo komt trouwens ook op een andere manier in een eerder slecht daglicht. N.a.v. de besparingen opgelegd door de regering Michel moet het nieuwe spoorwegstation van Mechelen kleiner en goedkoper worden dan eerst gepland. Er komt een nieuwe aanbesteding, waarbij de kosten onder de 100 miljoen euro moeten blijven. Wat dat met Di Rupo te maken heeft? Wel in Bergen/Mons, de stad waar hij burgemeester is, heeft hij het tijdens zijn beleid als federaal premier gepresteerd om ervoor te zorgen dat ook zijn stad een nieuw spoorwegstation kreeg. Prijskaartje 272 miljoen, 2,7 keer meer dan Mechelen dat met Mons kan vergeleken worden qua inwoners, niet qua verkeer. Mechelen ligt immers op een van de drukste treinlijnen van dit land, tussen Antwerpen en Brussel, de twee grootste steden. Daarbij komt nog dat de werken aan het nieuwe station van Pippostad, getekend door de beroemde architect Calatrava, pas in 2018 klaar zullen zijn, dat is twee jaar over tijd. Zoals Calatrava’s station in Luik ook jaren over tijd klaar was (en eens zo veel kostte), evenals dat van New York dat men daarna niet eens officieel meer wou inhuldigen…

   Tussen alle andere nieuws, was het een beetje verloren gegaan, maar ondanks het feit dat men het communautaire in de federale koelkast wil houden, was er in Brussel toch weer een communautaire rel die kon tellen. Het was al langer bekend dat bij de splitsing van de Frans- en Nederlandstalige Brusselse Justitie, laatstgenoemde een deel personeel had moeten afstaan, terwijl ze al mensen tekort had. Dat gebeurde in het kader van de zesde staatshervorming die dan wel B-H/V min of meer had opgelost, maar voor heel wat collatoral damage had gezorgd. De beslissing waarvan sprake was door de Franstalige Justitie genomen zonder enig fatsoenlijk overleg zoals vooraf was afgesproken. N-VA Kamerlid Kristien Van Vaerenbergh had daartegen klacht ingediend en krijgt nu gelijk van de Hoge Raad voor Justitie. Zo krijgen de francofonen ook eens lik op stuk in “hun’ Brussel waar ze denken te mogen doen wat ze willen. O.m. als gevolg van het bijkomende verlies aan personeel was de Nederlandstalige rechtbank sindsdien na de middag zelfs niet meer telefonisch bereikbaar, stel je voor.

   Als het ooit zover zou komen dat België confederaal zou worden (dromen mag), dan moeten we er toch voor zorgen dat we in Brussel niet alleen een gelijkwaardig statuut krijgen voor het Nederlands, maar ook een controlerende stem, omdat we ons niet kunnen veroorloven dat er zich in dat Brussel een samenleving gaat vormen die straks voor de andere regio’s een gevaar zou kunnen betekenen en die o.m. de Nederlandstaligen zou discrimineren. Brussel ligt nu eenmaal in Vlaanderen en dat zal in een confederale staat niet anders zijn. Het gevolg daarvan is dat wat er in Brussel allemaal nog zal gebeuren ook Vlaanderen kan raken. Er loopt nu in de Belgische hoofdstad al zoveel mis - denk maar aan de nefaste uitstraling van die politiezones en de baronieën, het verval van de infrastructuur (de tunnels) - dat we ook in Vlaanderen een escalatie daarvan zullen kunnen missen als kiespijn. De uitspraak van de Hoge Raad voor Justitie komt dan ook niets te vroeg om de ketjes eraan te herinneren dat ze ook met hun Vlaamse medeburgers rekening zullen moeten blijven houden.

---

   In de marge van bovenstaande, nog dit. De Raad van State tikt het Brusselse stadsbestuur op de vingers, nu het de middenstanders van het centrum gelijk geeft en de pas ingestelde voetgangerszone niet alleen zal moeten worden ingekrompen, maar ook ‘herdacht’. ’t Zijn harde tijden voor dictatorke Mayeur!

   We blijven nog even over de centen praten, want per slot van rekening hebben we daar toch allemaal iets mee te maken. Ons ministerie zonder Financiën kraait nl victorie omdat de staatsschuld gezakt is en dit voor de eerste keer in acht jaar. ’t Is maar hoe men het bekijkt, want die staatsschuld staat nog altijd boven de 106%*, wat betekent dat er nog steeds meer geld wordt uitgegeven dan er binnenkomt. Een voordeel voor de staat is wel dat de rente belachelijk laag staat zodat men in feite zo’n 4 miljard euro per jaar (1% van het bbp) kan besparen tegenover vóór de crisis van 2008. De vraag is maar of en hoelang dat nog zal duren. De Europese Centrale Bank (ECB) doet wel haar uiterste best om dat zo te houden, maar heel wat mensen, die er wat van kennen, beginnen zich daarover zorgen te maken.

   Mede door het extreem soepel beleid van die ECB kan men nl niet alleen haast gratis lenen, in sommige gevallen betekent het zelfs dat men moet bijbetalen om spaargeld geplaatst te krijgen, bv m.b.t. staatspapieren. Dat noemt men obligaties met negatief rendement. Zo maakt men het mee dat Duitsland tegenwoordig geld krijgt om te lenen, maar er feitelijk niets mee doet. Of denk maar aan het Microsoft verhaal dat ik gisteren aanhaalde, waarbij een maatschappij die op een berg cash zit van 100 miljard dollar, daar bovenop nog eens meer dan 26 miljard gaat lenen om daarmee een overname te doen die ze zgz cash betaalt. Zoiets is niet meer normaal.

   Zo kunnen banken tegenwoordig meer dan vroeger bankbiljetten bewaren. Als ze die nl aan de ECB geven, moeten ze daar 0,4% rente op betalen. En dat is nog niet het einde van het verhaal, want voor het bewaren van dat geld kunnen ze een verzekering aanvragen (er blijken verzekeraars te zijn die dat doen), waarna ze nog steeds 0,2% meer overhouden t.o.v. het aan het ECB te geven.

   Kortom, een absurde wereld, waarbij alleen maar te hopen is dat het allemaal goed gaat aflopen…

* Ter vergelijking: de Nederlandse staatsschuld ligt op 69% en zelfs die van het armlastige Frankrijk ligt nog 11% lager dan die van den belgiek…

   ‘Microsoft neemt LinkedIn over voor 26,2 miljard dollar’ Men staat er haast niet meer bij stil, maar het is bijna niet te geloven wat voor kapitalen er betaald worden op het Internet door maatschappijen zoals Microsoft, Facebook, Google, Apple en Co. Allemaal bedrijven die 20 jaar geleden amper of zelfs helemaal niet bestonden en die nu de lijst aanvoeren van ’s werelds grootste bedrijven. Vroeger vond je daar in de eerste plaats petroleummaatschappijen en autoconstructeurs, allemaal maakbedrijven die nu door de Internetbedrijven overvleugeld worden. Bedrijven die grotendeels niets tastbaars maken en waarvan men zich soms afvraagt of hun producten – of een deel ervan – geen gebakken lucht zijn. Ondertussen kopen ze alle kleinere spelers op, ongeacht wat hen dat ook kost. Het laatste anderhalf jaar deed Microsoft 25 overnames, Google 16, Apple 14 en Facebook 7.

   Als we bij bovenvermelde Internetreuzen nog Amazon bijnemen, dan praten we over bedrijven die samen een omzet maken van zo’n 500 miljard euro. Facebook alleen wordt op het Internet gevolgd door zo’n 1,7 miljard mensen en Microsoft zou op een berg cash zitten van zo’n 100 miljard dollar.

   En daar houdt het niet bij op. Ondanks die berg cash gaat Microsoft het geld voor de aankoop van LinkedIn – dat, nota bene, met verlies werkt - lenen en betaalt ze die overname eigenlijk met schulden. Doet zo’n beetje denken aan wat Telenet hier ooit deed, maar dan maal duizend en zoveel.

   Het zijn gebeurtenissen die doen duizelen en waarvan men zich alleen kan afvragen waar dat gaat eindigen. Eén ding is zeker, voor zover men dat nog niet zou weten: er bestaat niet meer zoiets als privacy. Al wie zich daarover nog druk maakt, is er aan voor de moeite. Buiten de enorme geldstromen is het de Internetreuzen om macht te doen, om iedereen met iedereen te verbinden en zo overal een (dik) graantje mee te pikken. Alles draait de dag van vandaag om informatie en een haast virtuele wereld.

   Jan Jambon, onze federale minister van Binnenlandse Dinges, is zijn licht gaan opsteken bij de NYPD in New-York, dat is de politie van een wereldstad met zo’n 12 miljoen inwoners. Het corps, dat de slogan heeft ‘We own the night’ (daar is zelfs een film met dezelfde titel over gemaakt), is er nl in geslaagd op een kleine tien jaar tijd de criminaliteit van die stad te verminderen met liefst 80%. 12 miljoen, dat is ongeveer het aantal inwoners van heel België. Die worden in dit land ‘beschermd’ door 189 politiezones, waarbij zes (6) in Brussel, waarvan nu wereldwijd geweten is dat deze laatsten hun taken niet aan kunnen en door de dienstenversnippering mede verantwoordelijk zijn voor de toenemende criminaliteit in dit land in het algemeen en de recente aanslagen in Brussel en Zaventem in het bijzonder. Als er ooit eens een voorbeeld moet gegeven worden van het teveel aan koks dat het eten bederft, dan hebben we daarvoor het recept in eigen huis.

   Toch moeten we niet hopen dat daar binnenkort enige verandering in komt, omdat Jan Hesp behoort tot een meerderheid, waarvan de Franstalige vleugel – het MR – niet akkoord is om aan de Brusselse situatie ook maar iets te veranderen. De veiligheid van Brussel, de internationale instellingen die er hun zetel hebben en de rest van het land zijn hier nl ondergeschikt aan een federale regeringsverklaring waarin staat dat er tijdens deze legislatuur niet zal geraakt worden aan welke communautaire toestand ook. Het hele probleem van veiligheid, zowel voor Brussel als voor België, moet nl wijken voor de Brusselse toestanden met 6 politiezones en19 gemeenten met evenveel burgemeesters, schepencolleges, gemeenteraden en OCMW’s. Als het daar straks weer eens fout zou lopen, wat niet denkbeeldig is, dan kan men weer beginnen met de nationale sport van het zwarte pieten, al dan niet via een onderzoekscommissie. Ook het argument dat een stad die alles kan behappen met één brandweercorps, maar dat niet zou kunnen met één politiezone, moet daarvoor wijken.

   Nu is het wel zo, dat men die zes politiezones zomaar niet kan herleiden tot één, als men niets doet aan die 19 gemeenten. Dat is althans de mening van Hendrik Vuye, de grondwetspecialist van de N-VA, Jambon’s partij en hij zal wel gelijk hebben. Krijg zoiets echter maar eens verkocht aan het buitenland…

   Het wordt nog even spannend deze week. De aangekondigde spoorstaking gaat niet door, maar kan er nog komen, ook in de volgende week. Toch denk ik niet dat ze het gaan riskeren. Zeker wat het openbaar vervoer betreft hebben de vakbonden al veel krediet verloren, zeker bij het jonge volkje dat zich gepest voelt juist tijdens de examentijd.

   Ook aan de francofone cipierstakingen komt stilaan een einde. In Dinant is het al zover, er volgen er deze week nog drie waar men ophoudt en de rest zal straks wel moéten gaan werken, want ze hebben er allemaal al geld bij verloren, vakbonden inbegrepen. Nu de drie Vlaamse vakbonden – die méér gekregen hadden dan ze ooit hadden durven dromen – het akkoord getekend hebben, evenals de Waalse blauwe bond, hoeft de federale regering niets anders meer te doen dan te wachten tot de laatste francofone diehard het zal opgeven. Zonde van de energieverspilling.

   Maar, niet getreurd, vandaag staakt de Post, die Bpost waar het allemaal zo lekker liep. Tot het fout liep met de gemiste overname van PostNL nadat ex-minister Labille(PS) uit de biecht had geklapt, met opzet om het project te kelderen, iets waarin hij glansrijk geslaagd is. Welk overheidsbedrijf komt er straks aan de beurt? Proximus?

   Tenslotte nog iets waarover in Vlaanderen weinig of niets bekend geraakte. In zo’n zeventig (70!) Waalse gemeenten en steden, vooral in Henegouwen en rond Luik, hebben de vuilophaaldiensten een week tot tien dagen lang gestaakt. Tegen de federale pensioenwet, waardoor ze over vijftien jaar een of twee jaar langer zullen moeten werken. Tot in het centrum van Doornik en Bergen (Di Rupo’s stad!) lag het vuil opgestapeld, iets waarover niemand in de federale regering zich ook maar even heeft druk over gemaakt. De stakers zetten ook hier immers hun eigen dorpen en steden onder het vuilnis en het was de plaatselijke bevolking die het weer moest ondergaan. Op de meeste plaatsen bleven ook de containerparken dicht. Op onze Tv-journaals was er nauwelijks sprake van, tenzij toen ze er mee ophielden. Op RTL echter des te meer. Raar dat men zo’n items niet overneemt. Men krijgt beelden van stakende vuilnismannen uit Parijs, maar niet uit Wallonië.

   Enfin, of er deze week nog iets gebeurt is koffiedik kijken, volgende week is er dan die stakings- en betogingsdag van 24 juni en daarna begint de grote vakantie, wanneer ook de syndicalisten geen tijd meer zullen hebben om zich te roeren en eindelijk zullen kunnen doen waarin ze het strafst zijn: niets doen /la dolce far niente!