'Win for live'

   Het is allemaal een beetje in sourdine gegaan: Sophie Dutordoir heeft begin dezer maand het NMBS-roer overgenomen van Jo Cornu. Van die laatste werd veel verwacht, vooral omdat hij de 70 al voorbij was en dus niet meer moest vrezen voor zijn carrière. De man heeft wel degelijk de pijnpunten van het Spoor blootgelegd en geprobeerd er iets aan te doen, maar is daar maar ten dele in geslaagd. Zal Sophie het beter doen? Het valt te betwijfelen.

   Sophie Dutordoir is trouwens een verhaal apart. Ergens begonnen in de politiek onder Wilfried Martens, was ze bij Electrabel beland, waar ze het bracht tot de topfunctie van CEO. Daar stapte ze op in 2014 om in Overijse een Italiaanse delicatessenzaak te openen, die ze zelf uitbaatte. Dat zou altijd haar droom geweest zijn, maar die droom hield dan toch maar een paar jaar stand. Ze is nu CEO van een staatsbedrijf dat al decennia lang mismeesterd wordt door de verenigde vakbonden en de politiek, waar de staat jaarlijks nog steeds 3 miljard euro in moet pompen om het boven water te houden en waar de schuldenberg blijft groeien, al gebeurt het de laatste jaren iets minder snel.

   Hét probleem is dat in 2023 het Europese reizigersvervoer geliberaliseerd zal worden en dat van dan af ook buitenlandse maatschappijen ‘onze’ NMBS mogen beconcurreren. Daar in zo’n vrijgemaakte markt de staatssteun verboden zal zijn, is het een raadsel hoe de NMBS het zal klaarspelen zonder de miljarden die het nu nog jaarlijks toegestoken krijgt. Dat zullen ‘patékens’ van een ander kaliber moeten zijn dan die uit ‘Poppeia’, zoals Sophie’s delicatessenzaak heette. Ondertussen wil men de files verminderen door o.m. het openbaar vervoer te promoten. Dat wordt dan een probleem voor de volgende legislatuur.

   Het is al langer geweten dat de communisten weer oprukken in Wallonië. Bij de laatste federale verkiezingen haalden zij daar al een paar zetels en dat dreigen er steeds meer te worden. Op die manier wordt de PS, die altijd haar blikken naar rechts heeft gericht, nu voorbijgestoken op links. De schandalen rond Publifin, waarbij bleek dat enkele van de ‘kameraden’ honderdduizenden euro’s ‘verdienden’ (eentje zelfs rond het miljoen!), hebben die evolutie in een stroomversnelling gebracht. Een laatste peiling van RTBf en La Libre Belgique heeft zelfs voor paniek gezorgd. Nu weten we allemaal dat peilingen de laatste tijd niet zijn wat ze waren (denk aan Trump, de Brexit, de Franse voorverkiezingen), maar mochten ze min of meer kloppen, dan zou de MR van onze nationale Charel in Wallonië de grootste partij worden en zouden de roodhuiden van Di Pippo zelfs voorbijgestoken worden door de nog rodere horden van de perfect tweetalige en vlotte Raoul Hedebouw. Het zou kunnen betekenen dat de PS, die bij de vorige verkiezingen nog hooghartig het MR links liet liggen in Wallonië en Brussel, nu blij zou moeten zijn met die partij er de volgende deelregeringen te mogen vormen, misschien – oh, gruwel – zelfs als tweede partij en dan het minister-presidentschap te moeten overlaten aan de liberalen. Het partijtje van madame Non én Ecolo moeten er straks zelfs opletten voor de kiesdrempel.

   Stel dat zoiets gebeurt, dan is de volgende vraag hoe het op federaal vlak zal verlopen. Een regering Michel II lijkt geen optie, na de kritiek die De Wever daarvoor al kreeg na zijn interview in Le Soir (en die de uittocht van Vuye en Wouters tot gevolg had). Dé oplossing zou zijn mocht er een Vlaamsnationale meerderheid komen in het Vlaamse parlement, waardoor die de onafhankelijkheid (of iets in dien aard) zou kunnen uitroepen of tenminste dat argument zouden kunnen gebruiken om de andere partijen voor een dilemma te stellen. Het kan allemaal overdreven lijken, maar het alternatief is blijven aanmodderen zoals we al zes staatshervormingen lang bezig zijn. Er mag nóg een staatshervorming komen, maar dat moet dan wel de laatste zijn.

   Groene Van Besien heeft kritiek op De Wever omdat die de dag ervoor, samen met zijn corpschef, die persconferentie had gegeven ondanks een negatief advies van het parket. Hij zegt dat Bart beter het voorbeeld had gevolgd van de (moslim) burgemeester van Londen, die ook een speech had gegeven, maar dan ná de aanslag daar. Dat is gewoon belachelijk. Stel eens voor dat die Franse Tunesiër mensen had doodgereden op de Meir, zou hij het dan nog gezegd hebben? Het is trouwens een half mirakel dat zo’n dronken en gedrogeerde kerel daar in Antwerpen niemand geraakt heeft. Vergeten we bovendien niet dat bijna alle terroristen van Parijs, Zaventem en Maalbeek als kleine criminelen begonnen waren die waarschijnlijk hoopten hun hemel (en 72 maagden!) te verwerven door een hoop ‘ongelovigen’ over de kling te jagen. Dat de riotgun in de koffer van de wagen half gedemonteerd en dus niet schietklaar was, betekent nog niet dat de kerel niet zinnens was hem later voor God weet wat te gebruiken. Hij had trouwens daarenboven nog zijn messen. Ook in Londen werd een politieman gedood door messteken…

   Denken Wouter de boskabouter en de nieuwe Antwerpse SP.a-voorzitter Tom Meeus, die Van Besien napraatte, nu echt daarmee straks stemmen te gaan halen in Antwerpen? De persconferentie van De Wever en zijn corpschef hebben helemaal niet gezorgd voor paniek, integendeel was het een bewijs dat er niets meer te vrezen viel, daar de verdachte was opgepakt zonder dat er slachtoffers waren gevallen. Nu maar hopen dat het parket i.pl.v. van zich druk te maken over een persconferentie, straks die doorgedraaide gek niet vrij laat. Dan mag men zich pas echt ongerust voelen.

---

   De Spaanse kustwacht heeft ondertussen honderden bootvluchtelingen opgepikt aan de eigen kust (niet op 500 meter van de Libische!). Die kwamen bijna allemaal uit … Bangladesh in het Verre Oosten! Daar is wel armoede, maar geen oorlog, geen droogte (het tegendeel zelfs: overvloedig water) en ze hebben geen kans dat ze in de E.U. politiek asiel krijgen. Het lijkt er steeds meer op dat we, zonder tegenmaatregelen, straks de halve wereld hier gaan binnen krijgen. Voor wanneer een boot uit Chacamaca?

---

   Een vertegenwoordiger van het consortium 12-12 kwam op het Tv-journaal vertellen dat van het gestorte geld voor ontwikkelingshulp en humanitaire drama’s slechts 15% hier achter blijft voor administratieve en andere onkosten. Dat zou kunnen kloppen. Vraag is maar wat er in de hulpbehoevende landen zelf achter blijft vóór er iets van bij de noodlijdenden geraakt. Tom Waes, recentelijk op bezoek in Haïti, verklaarde in een recent Tv-programma dat hij daar zo zijn twijfels over had, om het zachtjes uit te drukken.

---

   In Rome vieren ze dezer dagen het 60-jarig bestaan van de E.U. Veel valt daar m.i. niet te vieren als men ziet wat er allemaal gebeurt en hoe weinig er wordt opgelost. Zeker met nog twee belangrijke verkiezingen te gaan (Frankrijk en Duitsland) en de start van de Brexit onderhandelingen, zie ik dit jaar niet veel positiefs meer gebeuren. Ook democratieën blijken hun grenzen te hebben.

   Het is bijna aandoenlijk als men ziet hoe politiek en media hun best doen om elke aanslag of poging ertoe zo laat mogelijk als terrorisme te bestempelen en zelfs dan proberen ze er nog een draai aan te geven

   Zo duurde het vrij lang vóór men de identiteit van de dader in Londen kende. Tenslotte bleek de man Khalid Massoud te heten, een Afghaanse naam. Trees May (May day, May day!) wees er echter meteen op dat de man in Groot-Brittannië geboren was. En dan? Zijn ouders zullen wel moslims (geweest) zijn en zijn misdaad werd ondertussen geclaimd door IS.

   In Antwerpen was politiechef Muyters (broer van) zo eerlijk meteen te zeggen dat de dader Noord-Afrikaanse roots had. Wat later kwamen we te weten dat hij afkomstig was uit Tunesië, vanwaar ook de daders van de aanslagen in Nice en Berlijn kwamen. Ondertussen bleven de media het wel hebben over een ‘Fransman’. Op het moment dat ik dit schrijf (donderdag tegen middernacht), is nog steeds niet bevestigd dat het om een terreurdaad ging. De man had in de autokoffer wel een riotgun liggen, enkele messen, een camouflagevest en een jerrycan benzine. Dat zijn dan waarschijnlijk attributen die ge normaal meeneemt als ge op vakantie trekt of gaat shoppen en zo…

   De stad Gent had laten uitzoeken of de firma’s die aan de stad leveren niet discrimineren bij het aanwerven van personeel. In een rapport daarover verbaasde men er zich over dat een Slowaak meer kans maakt aangenomen te worden dan bv een Marokkaan. Sociaal als ze daar in Gent zijn, hadden ze niet door dat dat laatste niets te maken heeft met nationaliteit, maar met het feit dat een Marokkaan bijna zeker een moslim zou zijn en een Slowaak niet.

   Tenslotte hebben ze bij Unia, de vroegere bende van Youssef De Witte, een juriste die luistert naar de naam Rachida Lamrabet. Die dame vond het nodig in een interview met Knack (niet toevallig Knack) het boerkaverbod nog maar eens in vraag te stellen. Ze noemde het een ‘verregaande inbreuk op de vrijheid van vrouwen’. Het mens werd ondertussen al teruggefloten door Unia zelf en kreeg o.m. te horen dat ze de wetten van dit land maar eens moet nakijken. Knappe juriste die nog niet weet hoe dat wettelijk geregeld is, maar die wel meespeelt als er iemand ergens hier zou discrimineren.

   Heerlijk land waarin we terecht zijn geraakt…

   Staatsecretaris van Asiel en Migratie Theo Francken heeft de simpele zielen weer eens wakker geschud. N.a.v. een zoveelste ‘redding’ van honderden bootvluchtelingen vóór de kust van Libië door Artsen zonder Grenzen, had Theo getweet, dat dat soort reddingen indirect voor nóg meer doden zal zorgen. De AzG organisatie blijkt haar boten zo’n 500 meter van de Libische kust te stationeren, waarna ze hun sterkste lampen aanzetten om de mensensmokkelaars duidelijk te tonen waar ze zich bevinden. Die hebben dan niets anders te doen dan de vluchtelingen die richting uit te sturen, waar ze zo op de kortst mogelijke tijd worden opgepikt uit steeds gammeler wordende bootjes of wat daarvoor moet doorgaan. Deze manier van redden zorgt ervoor dat het aantal vluchtelingen (en drenkelingen) nog zal toenemen en de mensensmokkelaars steeds driester zullen worden. Francken staat met die mening niet alleen. De Britse krant The Guardian citeert de Europese grensautoriteiten die van dezelfde mening zijn en de Financial Times schrijft hetzelfde over het EU-agentschap Frontex, dat zelf ook migranten uit de zee oppikt, niet vóór de Libische kust maar dichter bij de Italiaanse.

   Net als bij de zaak van dat Syrisch gezin uit West-Aleppo dat, met de hulp van een communistisch advocatencollectief, probeerde aan een visum te raken via een Belgisch consulaat, staat de politiekcorrecte wereld ook nu weer op zijn achterste poten. Dat een deel van die vluchtelingen komt uit landen in oorlog of getroffen door droogte mag dan al waar zijn, dat blijkt echter maar een deel van het verhaal. In Somalië bv vecht men al 30 jaar een burgeroorlog uit. In Jemen al meer dan 5 jaar (waarbij ook Saoedi-Arabië betrokken is, dat zelf echter geen asiel biedt, zelfs niet aan de eigen moslims). Zuid-Soedan was het eerste land sinds het einde van de kolonisatie dat in zwart Afrika onafhankelijk werd, met onmiddellijk een burgeroorlog als gevolg. Het lijkt erop dat wij die mensen ginder in leven moeten houden opdat ze zouden kunnen blijven vechten. Als daar dan nog een droogte bovenop komt, moet men de rest van de wereld niet proberen zich daarover een geweten te schoppen.

   Tenslotte komt een behoorlijk deel van de Afrikaanse bootvluchtelingen uit landen waar géén oorlog wordt of geen droogte heerst. Als die mensen erin slagen Europa te bereiken, zullen ze hier geen verblijfsvergunning krijgen. Wat dan? Wie zal opdraaien voor de kosten van de repatriëring of welke andere oplossing ook, denk je: de ngo’s of de Europese belastingbetalers? Driemaal raden…

   De Samaritaan uithangen op andermans kosten en daarna nog kritiek te hebben op wie realistisch blijft, is iets dat we best kunnen missen. Francken is een moedig man om niet zomaar mee te huilen in het koor van de internationale blabla, maar tijdig erop te wijzen wat fout gaat. Volgens onze nationale Charel zou hij het wel wat ‘genuanceerder’ mogen doen, voor heel wat mensen is hij zo echter goed bezig.

   Marc Swyngedouw is directeur van het Instituut voor sociaal en politiek opinieonderzoek aan de KULeuven. We krijgen hem wel eens te zien en te horen om commentaar te geven bij de verkiezingsuitslagen. De man is een belgicist met eerder linkse sympathieën, wat verklaart waarom hij bij de VRT zo welkom is. Hij had een tijdje geleden een sabbatical genomen, een soort onbetaalde vakantie en had toen in New-York een presentatie bijgewoond van plaatselijke academici en politici over hun stad. Dat bracht hem op het idee hier ook zoiets te doen over zijn stad, Antwerpen. Daar is niets mis mee. Jammer genoeg kan de man zijn politieke voorkeur niet verbergen en dat is eraan te zien.

   Zo maakte hij de studie over Antwerpen samen met een zekere Danielle Dierckx, een collega-professor en armoedespecialiste. Die Danielle is de partner van groene Wouter de boskabouter uit Borgerokkko en ik hoef daar geen tekeningetje bij te maken hoe dat ging aflopen. De rode professor en zijn groene collega zeggen nl te vertrekken vanuit een ‘progressief standpunt’ en hebben het in hun presentatie over gelijkheid, vrijheid, democratie, duurzaamheid, rechtvaardigheid en solidariteit. Weer niets om tegen te zijn. Alleen valt er in hun studie niets te bespeuren over fiscaliteit en veiligheid. Laat nu dat laatste zowat hét probleem van het ogenblik zijn, zeker in onze steden. Maar dat blijkt nog steeds geen prioriteit te zijn bij de progressieven. I.pl.v. een boek ‘uit liefde vóór Antwerpen’, zoals Swynedouw het stelt, zal het wel eerder een zijn tégen het huidige bestuur, voor het eerst in 90 jaar zonder de partij waarvoor hij een boontje heeft. Of het zal helpen om er volgend jaar in de koekenstad er weer bij te zijn, lijkt me voorbarig.

---

   In een tijd waarin regelmatig (dikwijls terecht) kritiek is op nepberichten in de (a)sociale media, doen de openbare media lustig daaraan mee als het hen uitkomt. Zo hoorde ik een dezer dagen op VRT of VTM (ik weet het niet meer juist, zo begint dat, hé) dat de populariteit van Trump in de States erop achteruit gaat. Dat zou – volgens dat bericht – gebleken zijn uit een peiling bij 1.500 Amerikanen. 1.500 op een totaal van zo’n 320 miljoen! Wie kan zo’n berichtgeving nog ernstig nemen…

   1 september, de eerste dag van het nieuwe schooljaar, valt dit jaar op een vrijdag en zal tegelijk de dag zijn dat de moslims hun offerfeest vieren. Op zich is daar weinig op aan te merken, want elk geloof heeft zijn feestdagen en de vuistregel van zowel het vrij- als het gemeenschapsonderwijs is dat ze zelf daarvoor enkele extra vrije dagen hebben. Volgens de Belgische Grondwet mogen kinderen trouwens thuisblijven op de feestdagen van hun godsdienst. Tekenend is wel dat het weer het vrij onderwijs van ‘dhimmi’ Boeve is dat minister Crevits gevraagd heeft het begin van het schooljaar voor iedereen uit te stellen tot maandag 4 september. En dat terwijl de moslimexecutieve, de spreekbuis van de moslims, zelf niet eens vragende partij is. Voornaamste argument zou zijn dat zo’n eerste schooldag nogal wat onthaalwerk met zich meebrengt en dat dat nu op bepaalde plaatsen, zoals bv in Brussel, twee keer zou kunnen moeten gebeuren. Dat het hier om symboliek gaat, is die tsjeven weer helemaal ontgaan. Het zou betekenen dat christelijke scholen voortaan ook zouden kunnen sluiten op religieuze feestdagen van andere godsdiensten. Gelukkig is Vlaams minister voor Onderwijs, Hilde Crevits, alhoewel CD&V’er, daar niet op in gegaan. In 2006 hebben we trouwens al eens hetzelfde meegemaakt. Vlaams onderwijsminister was toen Frank Vandenbroucke, nochtans een socialist en die is daar ook niet op ingegaan.

   Het blijft nog altijd hetzelfde liedje vanuit die zgz christelijke koepel: wij zouden ons moeten aanpassen in ons eigen land. Is dat integratie? Soms zou ik nog heimwee krijgen naar Mie(ke) Van Hecke, Boeve’s voorgangster, nu het nieuwe ‘boegbeeld’ van CD&V in Gent.

     Ik neem aan dat er niet veel federale ministers ’t Pallieterke lezen, misschien die van de N-VA, maar het hoofdartikel van vorige week donderdag voorspelde feitelijk wat er met de begrotingscontrole zou gebeuren. Zo goed als niets. Hoofdredacteur Van Camp noemde de regering Michel een van lopende zaken en dit waarschijnlijk tot de gemeentelijke verkiezingen van 2018. Tijdens die begrotingscontrole, die dit weekeinde gedaan werd, gebeurde er inderdaad in feite niets. Er komen geen nieuwe besparingen en ook geen nieuwe belastingen. Het deficit voor dit jaar blijft onder de 1,7% staan – zoals Europa vraagt - dank zij enkele technische ingrepen, een groeiende economie en dito werkgelegenheid. Zoiets noemen ze een structureel evenwicht. Om dat aan te kunnen houden zou de begroting volgend jaar echter in evenwicht moeten zijn en niemand kan de dag van vandaag met zekerheid voorspellen dat die economie zal blijven groeien. Want deze federale regering zit met twee grote problemen, waarvan minister zonder Financiën Van Overtveldt hoopte dat die zouden worden aangepakt, maar waarover zelfs geen jota in het nieuwste akkoord staat. Die problemen zijn de door Van Overtveldt voorgestelde vermindering van de vennootschapsbelasting en de door Kris Peeters voorgestelde meerwaardebelasting. CD&V wil niets weten van het eerste en de andere Vlaamse meerderheidspartijen niets van het tweede.

   We weten zo stilaan allemaal wel dat dit land zowat de hoogste vennootschapsbelasting heeft van heel Europa, bijna 34%. Naar slechte Belgische traditie zijn er voor de bedrijven die hier willen investeren wel de nodige achterpoortjes en uitzonderingen. Grote bedrijven die daarvoor specialisten kunnen aantrekken, slagen erin slechts 27% te betalen, maar zelfs dat is dan nog 2% meer dan het Europees gemiddelde en KMO’s, die zich deze specialisten niet kunnen veroorloven, betalen de volle pot. Van Overtveldt wou deze belastingsaftrek nog dit jaar realiseren, slaagt daar niet in en heeft al gewaarschuwd dat dit jobs gaat kosten. De reden waarom het de regering Michel niet lukt, is omdat CD&V, bij monde van Kris Peeters, een tegenprestatie wil door een meerwaardebelasting in te voeren. Van deze discussie is de federale regering nog niet vanaf, want vóór het zomerreces moet er een evaluatie komen voor de begroting van volgend jaar, waarin meer dan waarschijnlijk wél serieus zal moeten bespaard worden…

   Van Camp heeft dan ook gelijk, wanneer hij niet alleen stelt dat deze regering er een in lopende zaken lijkt. Als dat zo verder moet, stelt hij voor de federale verkiezingen volgend jaar te laten samenvallen met de gemeentelijke, dan gaat er een jaar minder verloren en komt er misschien meer duidelijkheid in dit steeds ingewikkelder land.

   Het lijkt erop dat we weer in een soort stakingmodus zijn gearriveerd. De vrachtwagenfabriek van Volvo in Oostakker werd bijna de hele week stilgelegd omdat het personeel niet alleen vond dat de werkdruk te hoog werd, maar ook dat het materiaal verouderd en slecht onderhouden was. Pas na een tussenkomst van het Zweedse hoofdkwartier nam zo’n tweederde van de werknemers genoegen met een vierde voorstel van de directie. Volvo Truck is nog steeds Zweeds, in tegenstelling tot Volvo Cars dat is overgenomen door een Chinese maatschappij. Over die werkdruk wil ik mij niet uitspreken, maar van de anders zo sociale Zweden zijn we toch niet gewend dat die hun zaken laten verloederen. DAF Trucks in Oevel/Westerlo bv kreeg vorig jaar nog een nieuwe lakstraat voor zijn cabinefabriek, met een kostprijs van liefst 100 miljoen euro. En dat van het Amerikaans moederbedrijf Paccar...

   Iets heel anders is de staking bij Ahold/Delhaize. Daar zou het ook om de werkdruk gaan (te weinig personeel), maar er wordt alleen gestaakt in Brussel en Wallonië en dat tegen een reorganisatie uit 2014, dus nog vóór de overname van Delhaize door Albert Heijn. De werknemers in de Vlaamse winkels staken niet en kunnen die werkdruk blijkbaar wél aan. Doet denken aan de laatste stakingen bij de cipiers en de spoorwegen, waarbij ook alleen maar gestaakt werd in Francofonië. Het lijkt er wel op dat Franstaligen ook op fysiek vlak tegen minder bestand zijn en dat doet dan weer denken aan dat mopje over de aanleg van die autosnelweg, waar bij het overschrijden van de taalgrens aan de Franstalige kant een bord kwam te staan met ‘Ici on parle le Français’, waarna op eenzelfde bord aan de Vlaamse kant gemeld werd: ‘Hier wordt gewerkt’.

   Het duo Vuye-Wouters, dat bij de N-VA opstapte omdat het vond dat zijn Objectief V project niet meer serieus kon worden afgewerkt na de uitspraak van De Wever in Le Soir dat hij hoopte op een regering Michel II (met het risico van een verdere bevriezing van het communautaire), heeft zopas een (tweede) boek uitgegeven: ‘Sleutels tot ontgrendeling’*. Ik heb het gekocht (via ’t Pallieterke) en moet zeggen dat het een aanrader is, geschreven door twee insiders die niet (meer) door partijregels gebonden zijn. Het is in feite het droevige relaas van de Belgische geschiedenis na WO II, waarbij de traditionele Vlaamse partijen stap na stap zowat alles hebben toegegeven aan de francofonen. Zelfs als er eens iets te rapen viel voor Vlaanderen, werd er steeds voor gezorgd dat de francofonen het konden blokkeren, ‘vergrendelen’ zodat Vuye en Wouters het noemen. Het opstandige duo zegt echter dat grendels ook ontgrendeld kunnen worden en geeft daarvan een serie voorbeelden. Wat er vooral voor nodig is, is een stevige portie moed, iets wat – jammer genoeg – bij weinig Vlaamse politici te vinden lijkt.

   Juridisch bekeken bevestigen de twee de Senelle doctrine, die al vermeld werd in ‘De ordelijke opdeling van België’, het boek van Annemans en Utzi, nl dat het Vlaams parlement de eigen onafhankelijkheid kan uitroepen – iets dat ik in deze rubriek al meer dan eens geschreven heb. Voorwaarde blijft wel dat er dan in dat parlement een meerderheid voor gevonden wordt. Bij de volgende verkiezingen is het dan ook prioritair dat die meerderheid er komt, anders zal het niet lukken. En dan nog.

   Het uitroepen van een Vlaamse onafhankelijkheid is immers geen eindpunt. Net zoals met de Brexit te gebeuren staat, zullen we dán eerst kunnen beginnen te onderhandelen met de francofonen over de boedelscheiding: de staatsschuld en Brussel bv. Dat zullen geen gemakkelijke onderhandelingen worden.

Om een lang verhaal kort te maken, de Vlaamsnationalisten zouden er best aan doen niet te wachten tot die volgende verkiezingen voor de deur staan, maar zo snel mogelijk alle kansen die zich bieden te grijpen om een einde te maken aan de huidige patstelling en de kiezers in elk geval nu al te beloven dat er aan het bevriezen van het communautaire een eind moet komen en dat de politieke partijen die er niet voor gaan, ervoor moeten gewaarschuwd worden dat hen dat niet in dank zal worden afgenomen. De traditionele partijen, die de hoofdverantwoordelijken zijn voor al die grendels, alarmbellen, bijzondere meerderheden, belangenconflicten e.d. en die steeds meer van hun pluimen verliezen, moet aan het verstand worden gebracht dat ook zij, net zoals de Nederlandse PvdA, morgen wel eens zouden kunnen worden weggestemd.

* Het eerste boek van Vuye en Wouters heette: ‘De maat van de Monarchie’.

   Volgens onze media heeft Mark Rutte met zijn liberale partij de Nederlandse verkiezingen gewonnen. Zijn partij verloor 8 zetels, coalitiepartner PvdA zelfs 29. Samen dus 37 zetels verloren. Geweldige overwinning! Het enige wat Rutte bereikt heeft, is dat hij de opmars van de PVV van Wilders heeft kunnen indammen (ook misschien wel met steun van Erdogan, die met zijn botte bedreigingen heel wat Nederlanders aan het denken heeft gezet). Rutte’s partij is wel de grootste gebleven en nu is hij dus aan zet om een derde regering te vormen. Dat zal wel moeten gebeuren met minstens vier partijen, iets wat in Nederland nog nooit gelukt is.

   Wilders van zijn kant heeft zijn partij niet de grootste zien worden, wat hij hoopte. Wel won hij er 5 zetels bij en heeft hij de verkiezingen dan ook niet verloren, zoals men het wil voorstellen. De man met het Mozart kapsel heeft trouwens al gezegd dat men ook straks rekening met hem zal moeten blijven houden. Als de relaties met Turkije verder verzieken en het met Europa niet beter wordt, zou dat wel eens het geval kunnen zijn.

   Dé verliezer van de verkiezingen in Nederland is niet de PVV, maar de PvdA, die haast werd weggestemd. Als men ziet dat ook in Frankrijk, waar in april de eerste van vier verkiezingsdagen van start gaat, de socialisten van uittredend links president Hollande in alle peilingen op een vijfde plaats staan, dan kan men zich toch stilaan gaan afvragen wat dat socialisme nog voorstelt. Gelukkig voor hen is er nog Wallonië!

   Tenslotte nog dit: in Nederland is er stemrecht, geen kiesplicht, net zoals bijna overal elders (alleen in België en … Griekenland bestaat die nog!). Toch ging meer dan 80% van de kiezers stemmen en dat dan nog op een werkdag. Om even bij stil te staan...

   De Vlaamse gewestregering, de stad Antwerpen en de drie grootste plaatselijke actiecomités hebben dan toch eindelijk een akkoord gesloten (én ondertekend) dat een definitieve Oosterweelverbinding moet mogelijk maken, overkapping inbegrepen. Het werd zo stilletjesaan tijd, na 21 jaar palaveren. Beter laat dan nooit, al zal het nog wel enkele jaartjes duren vóór alles klaar zal zijn. Er moeten nog maar eens nieuwe plannen gemaakt, goedkeuringen gegeven en extra geld gevonden worden. De overkapping alleen al zou zo’n anderhalf miljard euro kosten, maar dat zou wel eens ‘wat’ meer kunnen worden, omdat dit grotendeels zal gebeuren in de laatste fase en bij ervaring weet men dat de kostenramingen voor publieke werken jaren later meestal flink overschreden worden als het moment daar is. Maar zelfs mocht die prijs zo blijven, dan zal de verbinding in totaal zo’n 5 miljard euro kosten.

   Er zou dus geen tweede referendum komen en de klacht van de drie grootste actiegroepen bij de Raad van State zou worden ingetrokken. De eerste werken zouden wel degelijk dit jaar beginnen, zoals gepland, maar dan wel op de linkeroever waar het huidige verkeer weinig last van zal ondervinden. We zullen maar duimen en geven in elk geval een pluimpje aan de overkappingsintendant Alexander D’Hooghe, die het klaargespeeld heeft een oplossing te vinden in deze politieke wespennest.

---

   Er was gisteren nog goed nieuws, nu bekend werd dat kraken ook in dit land straks meteen strafbaar wordt en een klacht bij de politie voortaan kan volstaan om in te grijpen. De vier meerderheidspartijen zijn het daar over eens geraakt, zodat we in deze materie straks weer niet te maken krijgen met e.o.a. wereldvreemde van Justitie. Het zou trouwens nuttig zijn eens te onderzoeken hoe zo’n krakersclub aan de gegevens raakt welke huizen leeg komen te staan. Volgens mij krijgen ze die uit politieke hoek en in Gent zal dat wel de linkse zijn.

   Gent blijft trouwens het nieuws beheersen: Mie(ke) Van Hecke wordt er de nieuwe CD&V-lijsttrekker bij de komende gemeenteverkiezingen. De wanhoop moet er groot zijn bij de kadodders om terug te grijpen naar een gepensioneerde van 70 om de meubelen te redden in een stad waar ze sinds de vorige verkiezingen al quantité négligée geworden waren (4 zetels op 51!).

---

   Gisteren raakte ook bekend dat de zgz ‘Belgische’ moslima, die naar het Europees Hof van Justitie was gestapt omdat ze bij de bewakingsfirma G4S haar hoofddoek niet mocht dragen, eerst drie jaar bij dezelfde firma zónder hoofddoek had gewerkt en dus geradicaliseerd was (net zoals die Syriëstrijders), wat voor het Gelijkekansencentrum blijkbaar geen probleem was. Het mens woont trouwens niet eens meer hier. Drie jaar geleden verhuisde ze naar het Britse Birmingham!

   Koen Geens, de federale minister van Just is Just, belooft vóór Pasen een nieuwe wet uit te laten vaardigen tegen het kraken. Van wat ik ervan gesnapt heb, zal het weer zo’n echte Belgische wet worden, met achterpoortjes, uitzonderingen, met haken en ogen, waarbij men zich toch eerst weer tot een vrederechter zal moeten wenden – wat tijd kost - en waartegen beroep zal kunnen bestaan. In Nederland, waar het georganiseerd kraken werd uitgevonden, is kraken al sinds 2010 strafbaar, waarom kan dat hier dan ook niet? In Gent, dat met zijn links gedoogbeleid zowat dé kraakstad van Vlaanderen geworden is, steeg het aantal kraakpanden van 98 in 2013 tot 159 in 2016.

   Het gekraakte pand in de Gentse Holstraat bleek dan toch niet echt gemeubeld te zijn, een reden misschien waarom de eigenaar, na een eerste vaststelling, toch niet wou dat men er de Roma stante pede uit zou zetten. Een tweede reden was dat die mensen het zelf (goedkoop) zouden gehuurd hebben van e.o.a. criminele organisatie en dat deze laatste het was die het slot van de voordeur zou hebben opengebroken. Een derde reden is waarschijnlijk dat de eigenaar, een zekere Paul De Roo, zelf ook eerder van linkse signatuur lijkt te zijn. Hij is politicoloog en blijkt al een boek geschreven te hebben over het migrantenprobleem. Het is me trouwens een raadsel wat een Belgisch politicoloog in het communistische Vietnam te zoeken heeft…

   En er is meer. ’t Scheldt*, een onafhankelijk, niet gesubsidieerd, satirisch Antwerps weekblad, vertelt in haar uitgave van 13 dezer, dat er in Gent een clubje bestaat dat de eigendomsdiefstal die het kraken is, toejuicht, begeleidt en ondersteunt! Ze hebben zelfs een eigen website: https://krakengent.squat.net, waarop men info krijgt hoe men een pand kan vinden, kraken en wat de rechtsregels daarover zijn. Onder ‘juridisch advies’ vindt men de naam terug van Mieke van den Broeck**, dezelfde advocate die destijds onze Tv-schermen teisterde met de actie voor dat Syrische gezin uit West-Aleppo, die in eerste instantie erin slaagde dwangsommen af te dwingen. Iets wat, gelukkig maar, door het Europese Hof van Justitie ongedaan werd gemaakt, net zoals nu pas ook de klacht van een Belgische moslima (samen met het Gelijkekansencentrum) tegen het verdikt dat werkgevers toelaat mensen te ontslaan die voor bepaalde functies hun religieuze symbolen (zoals o.m. een hoofddoek) niet willen afzetten tijdens het werk. Af en toe valt er zowaar ook iets goed over Europa te schrijven…

   * Voor wie geïnteresseerd is, de website van ’t Scheldt: www.tscheldt.be

** Mieke van den Broeck maakt deel uit van Progress Lawyers Network (PLN), een Antwerps maoïstisch advocatencollectief, waarvan de meeste leden lid zijn van de communistische PvdA…

   Royal Antwerp Football Club is, na 13 jaar in tweede klasse (nu heet dat eerste klasse B), er eindelijk in geslaagd kampioen te spelen en promoveert weer naar eerste klasse die nu eerste klasse A heet. De club met een supportersaanhang van 12.000 en meer, iets waar heel wat eerste klasse A-ploegen voor zouden tekenen, zorgt er voor dat de economische hoofdstad van Vlaanderen ook in het voetbal weer met de grote jongens mag meedoen.

   De andere ‘ploeg van ’t stad’ Beerschot, die na een tweede faillissement nu Beerschot-Wilrijk heet, speelt volgend seizoen in eerste klasse B, zodat de stad weer twee ploegen in het professioneel voetbal zal hebben. Daarvan heeft de stad, bij monde van burgemeester De Wever, gebruik gemaakt om een oud project weer boven water te halen, nl het plan voor één nieuw voetbalstadion op het Antwerpse Zuid en dit voor beide ploegen, iets wat (voorlopig?) ook al bestaat in Brugge. De stad zou in de bouw van zo’n stadion ook financieel tussenbeide komen.

   Of het plan ooit gerealiseerd zal worden valt sterk te betwijfelen. Om te beginnen zijn Antwerp en Beerschot water en vuur en vraagt een deel van hun supporters niet beter dat met de tegenstrevers op de vuist te gaan, zoals in het verleden al meer dan eens gebeurd is. Maar er is meer.

   ‘Den Antwaarp’, ook wel eens ‘The Great Old’ genoemd omdat het de eerste profvoetbalploeg van België is, met stamnummer 1, werd enkele jaren geleden al eens van het faillissement gered door Patrick Decuyper, gewezen topman van Zulte Waregem. Die stopte enkele miljoenen euro in de club en, toen ook dat niet volstond, nog ettelijke miljoenen meer via een sponsor die eerst onbekend wilde blijven, maar die zich nu toch heeft gemeld. Het gaat om de grote baas van het bouwbedrijf Ghelamco, dat al het gelijknamig stadion van KAA Gent bouwde en in de running is om dat van de beruchte parking C op de Heizel te bouwen. De man zou al tussen de 11 en 15 miljoen euro van zijn eigen geld (!) in de club gestoken hebben en hoopt wellicht ook voor Antwerp een nieuw stadion te kunnen neerpoten. Dat zal dan niet op het Zuid zijn, maar aan de eigen Bosuil, waar de club niet alleen het huidige stadion heeft, maar ook ruimte genoeg om uit te breiden en eveneens accommodaties voor de jeugdploegen neer te zetten.

   Het Antwerps stadsbestuur is er dan ook aan voor de moeite en zou beter haar energie en centen sparen voor de verwezenlijking van dat andere project dat Oosterweel heet en dat voor iedereen belangrijk is, niet alleen voor de gecommercialiseerde sport van de dag van vandaag. Al zou het natuurlijk wel een opsteker zijn geweest in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar.

   Er zou nu toch een akkoord zijn over het teveel aan kandidaat (tand)artsen in Franstalig België. Daar gaan ze nu eindelijk, na 20 jaar, een ingangsexamen inrichten voor studenten geneeskunde, iets wat in Vlaanderen al even lang wél gebeurt en dat ertoe zal leiden dat wij hier met een tekort aan artsen zullen komen te zitten. België zou België niet zijn mochten de francofonen hier weer eens niet hun slag hebben thuis gehaald (met dank aan big Maggie die op communautair vlak nog maar eens door de knieën is gegaan). Alle tot nu toe afgestudeerde Franstalige kandidaat-artsen en ook zij die al met hun studies voor dokter begonnen zijn, krijgen – in ruil voor het opstarten van dat eigen ingangsexamen - de garantie dat ze straks een Riziv-nummer zullen krijgen, waardoor ze hun artsenpraktijk kunnen uitoefenen. Dat lijkt een menselijke oplossing, maar in feite krijgen diegenen die 20 jaar lang de wet overtraden nu daarvoor een beloning, terwijl de Vlamingen die 20 jaar lang de wet naleefden met de billen bloot achter blijven. Het kan zelfs nog erger worden, want door het feit dat Franstalig België nu al een overschot aan artsen heeft, gaat een deel van de nieuwkomers zich meer dan waarschijnlijk vestigen in Brussel en omstreken en daar mee zorgen voor een verdere verfransing. Voeg daarbij het tekort aan Vlaamse kant - ook veroorzaakt door de vergrijzing die eveneens bij de (tand)artsen meespeelt – wat maakt dat bepaalde groepen (huisartsen, spoedartsen, tandartsen) in Vlaanderen nu al knelpuntberoepen geworden zijn.

---
   In het centraal spoorwegstation van Düsseldorf heeft donderdag ll. een man een vijftal reizigers serieus verwond met een hakbijl. De Duitse media, al even poco – zo niet erger – als de onze, waren er als de kippen bij om te zeggen dat het niét om een terroristische aanslag ging. De man zou psychische problemen hebben gehad. Een dag later kwam men wel te weten dat de dader afkomstig was uit Kosovo, waar 90% van de bevolking moslim is. Huichelaars!

   Wat moet men denken van de vaudeville die zich afspeelt in Gent, niet toevallig in Gent om het met een Standaard reclameleuze te zeggen. Een ingerichte en bemeubelde woning van een koppel dat momenteel tijdelijk in het buitenland werkt, werd daar gekraakt door een bende Roma zigeuners. Toen de eigenaars daarvan op de hoogte gebracht werden, verwittigden ze de politie, maar bleek die daaraan niets te kunnen doen, tenzij er eerst klacht werd neergelegd bij een vrederechter. Daarop kwamen zoveel reacties via de (a)sociale media dat de eigenaars de Gentse politie vroegen niet de Roma uit hun huis te zetten, maar ze te beschermen. Dit laatste omdat de reacties – zoals we op die media stilaan gewend zijn – er niet om logen. De eigenaars zullen dan ook wel mensen zijn die er warmpjes in zitten en financieel wat verdragen kunnen. Buiten de bezetting van hun huis is de kans trouwens groot dat er e.e.a. beschadigd zal zijn (er werd geklop gehoord en men sleurde er planken naar binnen) en dat de eigenaars straks nog extra energiekosten zullen mogen betalen voor het verbruik van stroom, gas e.d.

   Zoals gebruikelijk in onze Belgische rechtscultuur wordt nu de put gevuld als het kalf verdronken is en gaat men de wet(ten) nog maar eens aanpassen. Hetzelfde verhaal als dat in mijn blog van gisteren over dat e-mail verkeer. Een huis kraken in dit land wordt tot nader orde niet bestraft (evenmin als ontsnappen uit een gevangenis).

   Als we het allemaal eens op een rijtje zetten, wat in Gent allemaal gebeurd is en/of nog staat te gebeuren: Optima, Publifin*, Publipar, Publi-lec, Publigas, Publi-T, het graaiverhaal en het nieuwe mobiliteitsplan voor het centrum (waartegen een referendum in de maak is), dan zijn ze daar in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar al goed bezig. Voeg daarbij nog de inbreng en/of invloed van een vrij grote allochtone gemeenschap met hoofdzakelijk Turken, Roma en Bulgaren, dan belooft het daar vuurwerk te worden.

* Op VTM spreekt men de laatste ‘i’ van Publifin uit als deze in het woord ‘fin’ (einde). Het moet worden uitgesproken als onze gewone ‘i’, omdat het niets met ‘einde’ te maken heeft, maar een afkorting is van ‘finance(s)’. Van een cafézender kan men ook niet alles verwachten. Dat zelfs de reporter ter plaatse het ook blijft doen, is wel straf, want die moet het daar toch anders horen zeggen.

** Vrij naar 'Sneyssens' van Albrecht Roodenbach.

   Bart De Wever kreeg vorig jaar nogal wat kritiek van de andere politieke partijen, toen hij stelde dat er bij onze rechters enkele waren die ‘wereldvreemd’ waren. Dat ging toen over de dwangsommen die een dezer rechters eiste van Theo Francken i.v.m. de visumaanvraag van een Syrisch gezin bij de Belgische ambassade in hun land. Dat probleem van die wereldvreemde rechters blijkt ondertussen niet alleen bij ons te spelen. In de States ligt de Trump administratie overhoop met het Gerecht, niet toevallig ook over visa en aanverwanten vanuit moslimlanden. Om nog te zwijgen over Frankrijk, waar het Gerecht ronduit aan politiek doet door in de aanloop naar de presidentsverkiezingen de rechtse kandidaten het leven zuur te maken. Vooral de aanklacht tegen Marine Le Pen is verre van koosjer. Het gaat daar om een zaak uit 2015, die nu plots dringend zou geworden zijn. Marine heeft trouwens al gezegd dat ze er niet op in gaat en ze erop terug zal komen ná de verkiezingen. Stel dat ze die ondertussen gewonnen zou hebben!
   Daar houdt het trouwens niet bij op. Een rechter van het Hof van Beroep van Antwerpen heeft zopas gedecreteerd dat e-mailverkeer bij vastgoedtransacties niet beschouwd kan worden als geldige bewijslast. De man kon dit doen dank zij een achterpoortje in de vrij recente ‘Digital Act’, die vorig jaar is ingevoerd en die de digitale documenten wél op gelijke voet stelt met de papieren tegenhangers. Dat achterpoortje is ook zoiets typisch Belgisch, zonder hetwelk men in dit land blijkbaar geen nieuwe wet kan maken, iets waarover ik het in deze rubriek al meer dan eens gehad heb. Crootje, federaal verantwoordelijke ter zake, gaat daar nu zo snel mogelijk een mouw aan trachten te passen. Ondertussen moeten we het stellen met de oude wet, die dateert van … 1804, uit de tijd van Napoleon!

   Kan men nog wereldvreemder zijn?

   ‘ De vrouw, dat is nu klaar,

     is gelijk aan de man.

   Uitgezonderd hier en daar

   en zo nu en dan’

   Met mijn excuses aan de dames die dit lezen, maar bovenstaande is een mopje uit de tijd toen de mannen nog dachten dat ze het voor het zeggen hadden. Ik dacht eraan toen ik al die commentaar zag bij de internationale vrouwendag nu woensdag ll. Het blijkt nl dat het in dit land toch niet zo’n vaart loopt. Het gemiddelde maandloon van de mannen zou hier nl slechts 3,3% hoger liggen dan dat van de vrouwen. Meer nog: in onze openbare sector blijken tegenwoordig de lonen van de vrouwen hoger te liggen dan die van de mannen. In heel wat andere landen is dat niet het geval. De gemiddelde loonkloof in de E.U bedraagt nog steeds 19,1%. De cijfers komen van de organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO).

---

   Waar minder duidelijke cijfers over zijn, is over Publifin, de Luikse Intercommunale die riante vergoedingen uitgaf aan haar mandatarissen zonder dat die er veel (soms zelfs helemaal niets) voor moesten doen. Na enige aandringen had de Waalse deelregering (PS & cdH) ermee ingestemd dat er een parlementaire onderzoekscommissie naar die zaak zou komen. Op de eerste hoorzitting stuurden de twee belangrijkste toplui van Publifin, André Gilles en Stéphane Moreau, hun kat. Ze hadden zich ziek gemeld, mét doktersbriefje. Nu blijkt dat ze de dag nadien wel op het hoofdkwartier van Publifin geweest waren, daar hele dozen documenten zouden hebben meegenomen en/of vernietigd. Alles wijst erop dat ze misschien ook stukken vervalst of data veranderd zouden hebben. Het Gerecht is er zich mee gaan bemoeien en gisteren kreeg Publifin een huiszoeking met liefst een twintigtal speurders. Op de tweede hoorzitting, die ook gisteren plaats vond, ontkende Gilles (natuurlijk) alles maar gaf hij wel zijn ontslag als voorzitter van Publifin én van het Luikse provinciebestuur. Moreau was eerder al af moeten treden als burgemeester van Ans, waar hij destijds zijn politieke vader ‘papa’ Daerden had buiten gewerkt. Kortom de politieke zaak krijgt een crimineel vervolg.

   Het wordt nu afwachten of er nog lijken uit de kast gaan vallen. Ook in Gent zullen leden van een bepaalde partij hun hart vast houden, nu ze na Optima in een tweede onverkwikkelijke zaak verwikkeld dreigen te raken, waarin ook deze keer de hoofdrol bij de republiek der kameraden ligt.

---

   Ondertussen meldt zich een volgende zaak in het graaidossier. De investeringsmaatschappij van het Brussels gewest blijkt vier directeuren te hebben die samen 1.000.000 euro (één derde van alle lonen!) onder elkaar verdelen. Van die vier zijn er twee daarenboven ook schepen en zullen die andere twee waarschijnlijk ook nog wel e.o.a. ‘bijverdienste’ hebben.

   Wordt gegarandeerd vervolgd.

   Wikileaks is nog eens in het nieuws gekomen door de publicatie van duizenden documenten die zouden moeten bewijzen dat de Amerikaanse CIA spionagedienst de middelen zou hebben om in te breken in digitale toestellen zoals computers en smartphones, tot zelfs in (smart)Tv’s. Zou best kunnen, al valt het wel op dat de poco media daar weer niet meteen over gevallen zijn en moord en brand zouden schreeuwen. E.e.a. zou wel eens te maken kunnen hebben met het feit dat deze praktijken, als ze al waar zijn, niet in de schoenen van de Trump administratie kunnen geschoven worden. Evenmin als een hele reeks andere verdachtmakingen over toestanden die al bestonden onder Obama en zelfs lange tijd ervoor.

   Zo is er het verhaal van de strikte controle van de Amerikaanse immigratiediensten. Die heeft bijna altijd zo bestaan. Zelfs Karel De Gucht werd, toen hij – nota bene – als gastprofessor internationale handel doceerde in Harvard, meer dan eens uren vastgehouden omdat ze ‘over there’ de man verdacht vonden. Misschien wist men daar toen ook al wat voor moeilijk mens die De Gucht is!

   Ook die muur van 3.000 km met Mexico is niets nieuws. Eén derde van die afstand staat er al, gebouwd onder W. George Bush en Obama. Het verschil is dat Trump een muur wil en dat, wat er nu al staat, een hekken is.

   Dat het TTIP-verdrag tussen de E.U. er meer dan waarschijnlijk niet komt, is ook al geen exclusiviteit van Trump, zelfs niet van Waals keffertje Magnette. Obama had daar ook zijn bezwaren tegen en wilde o.m. niet dat openbare aanbestedingen in de States werden opengesteld voor niet-Amerikaanse bedrijven, zoals bv onze Deme en De Nul..

   Had men de nieuwe Wikileaks onthullingen in Trump’s schoenen kunnen schuiven hebben, het zou hot news geweest zijn. Nu staat het ergens achteraan bij het nieuws. Trouwens, door deze razendsnel voortschrijdende digitale ontwikkelingen zal er straks helemaal geen privacy meer zijn. Wie daar nog in gelooft, is niet meer van deze tijd.

---

   Waar de Trump bashers nog wel voedsel vonden, was in de eerder ongelukkige uitspraak van Ben Carson, de nieuwe Amerikaanse minister van huisvesting, die zei dat er ook ‘migranten kwamen met slavenschepen’. Het feit dat hij die slavenschepen vermeldde zegt eigenlijk genoeg waarover het ging. Ik denk trouwens dat heel wat zwarte Afrikanen de dag van vandaag wát graag zouden willen ruilen met hun rasgenoten in de States, die het – gemiddeld gesproken – een stuk beter hebben (of minder slecht, ’t is maar hoe men het bekijkt). Noteer trouwens dat Carson – die het tot chirurg bracht – zelf een Afro-Amerikaan is. Stel eens voor dat een blanke dat gezegd zou hebben…