Bollekenskermis

   Het paradepaardje van CD&V bij de laatste begrotingscontrole was de effectentaks, die de vroeger mislukte speculatietaks – allebei bedoeld om kapitalen extra te belasten – moest vervangen. Met die effectentaks loopt het ook niet van een leien dakje, in zoverre dat hij – samen met de dada van Open VLD - het gratis bijklussen tot 500 euro – werd opgeschort tot na de eindejaarsfeesten. Alleen de verlaging van de vennootschapsbelasting, een vraag van de N-VA, werd net vóór de kerstvakantie nog goedgekeurd.

   Ondertussen is er tegen die effectentaks al heel wat verzet gekomen vanwege de beurzen en de bezitters van rekeningen die in totaal 500.000 of meer euro bevatten. Raar aan de nieuwe maatregel is dat de nieuwe belasting daarop, 0,15%, pas geheven wordt vanaf dat half miljoen. Wie dus een effectenrekening heeft van 499.000 euro, betaalt niets. Dat geeft iedereen de kans het bedrag tot onder de 500.000 te beperken, bv door een tweede effectenrekening op naam van iemand anders (vrouw, kinderen) te zetten, waardoor de kans bestaat dat ook de effectentaks niet veel effect zal hebben. Een bijkomende reden waarom beleggers en zakenlui deze nieuwe taks niet willen, is dat hij vandaag inderdaad ‘maar’ 0,15% belast wordt. Eens die taks echter geïnstalleerd, kan elke volgende regering hem zonder veel problemen verhogen, zoals ook met andere taksen al is gebeurd. De effectentaks zal de eerste taks zijn die in dit land geheven wordt op het financieel vermogen van de burgers. Tot dusver waren er alleen taksen op roerende inkomsten en financiële transacties. En er is meer.

   Enkele specialisten ter zake hebben nu uitgerekend dat men ook beleggingsfondsen en obligaties op naam kan zetten, waardoor het totaal van de effectenrekening nóg kleiner wordt. Dit blijft altijd nog gemakkelijker dan met het geld naar het buitenland te trekken, iets wat sommigen al overwogen of zelfs gedaan hebben. Het resultaat van dit alles zou kunnen zijn dat de nieuwe taks, net zoals die speculatietaks, zijn doel voorbij zal schieten en voor de staatskast helemaal niet zal opbrengen wat ervan verwacht werd. Of het ook zo erg gaat worden, dient nog te worden afgewacht. Aan die speculatietaks verloor de staat geld, zodat men die heeft moeten intrekken. Wat het ook wordt, het wordt waarschijnlijk een zoveelste opdoffer voor CD&V, die haar linkse rol in de centrumrechtse federale regering niet kan uitspelen en er ook geen alternatief voor heeft (uit de regering treden bv). Voor Kris Peeters, de architect van deze mislukkingen, wordt het stilaan een pijnlijke zaak. De man zal straks nog blij mogen zijn als hij met zijn partij (nog) mee mag spelen op het Antwerpse Schoon Verdiep en misschien zelfs daar een schepenambt krijgt. Dat alles op voorwaarde dat er zich daar ook geen Marianne Thyssen scenario voordoet, wat Peeters in 2014 de post van federaal premier heeft gekost.

   Kris Peeters zal trouwens niet de enige zijn die straks onder vuur zal komen te liggen bij CD&V, mocht het bij de gemeentelijke verkiezingen echt fout lopen. Ook ‘Markske’ Beke is in dat geval. Er wordt veel geschreven over het feit dat de PS Di Rupo liever kwijt dan rijk is als partijvoorzitter, maar bij Beke is dat niet veel anders. Zijn wollige tsjevenretoriek doet het niet meer, zeker niet voor iemand die nog niet aan zijn pensioen toe is, zoals Di Pippo. Op de acht jaar dat hij voorzitter van de partij is, heeft die zeker geen vooruitgang geboekt, integendeel.

   Het ziet er steeds meer naar uit dat de komende verkiezingen ook bij ons in het teken van de immigratie zullen staan. Bart De Wever heeft daarvoor vorige maandag al het startschot gegeven – in De Morgen nog wel - met zijn statement dat de linkse partijen (de echte linkse zoals de groenen en de roden, maar ook de pseudolinkse zoals CD&V) straks zullen moeten kiezen: ofwel de grenzen openstellen ofwel onze Sociale Zekerheid op het huidige niveau handhaven. Het wordt het een of het ander. Zeker in een land dat zijn staatsschuld niet onder controle krijgt, is dit niet vol te houden. Het door de linksen en Franstaligen georganiseerd verzet – via de groenen, de communisten, 11.11.11, Hart tegen Hard en nog van dat leuks - tegen Francken & Co en het daaruit voortvloeiende zgz ‘activisme’, dreigen immigratie en integratie in dit land volledig te doen ontsporen. Zoals ik reeds in mijn blog van 24 dezer (‘De Griekenland route’) schreef, blijven de kosten daarvoor maar oplopen en heeft niemand enig idee hoeveel dat nog zal worden.

   Zelfs een voorstander van een ‘flinks’ migratiebeleid, zoals socioloog Mark Elchardus, professor emeritus aan de KULeuven, moet toegeven dat De Wever, die zelden iets ondoordachts zegt, een punt heeft en dat op lange termijn de illegale migratie een bedreiging zal vormen voor het niveau van onze Sociale Zekerheid. De oppositie komt trouwens ook niet met een alternatief.

   De man en vrouw in de straat zullen in dit land wel de kans krijgen zich dit jaar daarover uit te spreken via de verkiezingen. Hopelijk gaan ze die kans niet onbenut laten en kunnen ze het linkse activisme dat nu de kop opsteekt een halt toeroepen. Mocht het zijn dat er misschien in Wallonië, maar bijna zeker in Brussel daar wél een meerderheid voor kan gevonden worden, dan is dat een reden te meer om dit land eindelijk eens te splitsen. Waar is de tijd dat de socialisten de verkiezingen wonnen met de slogan ‘Uw sociale zekerheid’?

 ---

    En dan nog dit: de stad Antwerpen plant een brug over de Schelde voor de fietsers. Als dat ook zo lang gaat duren als de Oosterweelverbinding, zullen ze daar in de tweede helft van deze eeuw van kunnen genieten. Vraag is trouwens of ze daar ooit geld voor gaan vinden, mocht blijken het niet zou lukken met het alternatief voor de Lange Wapper zaliger. Het fietsproject is nl een verkiezingsbelofte van de N-VA, die hoopt dat het Vlaams gewest dat mee gaat financieren, net zoals de Oosterweelverbinding, vandaar. Het gaat momenteel alleen om plannen, want zo’n brug mag ook het scheepsverkeer niet hinderen en zou dan moeten kunnen worden opengezet, wat extra kosten met zich zal meebrengen. Ik zie dat nog niet gebeuren.

   De herstructurering bij Carrefour België gaat zo’n 1200 banen kosten. Heel wat Carrefour winkels reageerden daarop met sluitingen en stakingen, die laatste zeker in Wallonië waar alles stil valt als ze het woord ‘grève’ nog maar horen. In Brussel en het Walenland gingen gisteren alle Carrefours dicht. Sommige vakbondsmensen gaven daar zelfs de regering Michel de schuld, omdat die de flexi jobs heeft ingevoerd. Dat er bij Carrefour in Frankrijk, waar die jobs er waarschijnlijk niet zijn, een veelvoud aan ontslagen zal vallen, leek voor hen geen nieuws. Puur politiek.

   Voor vele werknemers zal het natuurlijk wel erg zijn, maar er zijn slechtere tijden geweest. In Limburg, waar in Genk een hypermarkt van Carrefour volledig sluit, zijn er momenteel zo’n 28.000 vacatures, in heel Vlaanderen 250.000. West-Vlaanderen heeft op het ogenblik 6% minder werklozen dan twee jaar geleden. De haven van Zeebrugge zoekt 1.000 werknemers, de meeste ongeschoold. Mensen zonder werk worden daarenboven bijgestaan door de Vlaamse dienst voor Arbeidsbemiddeling (VDAB), die zijn nut al meer dan bewezen heeft. Ik denk dat wie de dag van vandaag echt wil werken, zeker werk zal vinden, al is dat niet altijd meteen wat men graag zou doen. Maar, zoals ik in deze rubriek al eens geschreven heb, is het altijd beter tijdelijk een mindere job te hebben dan geen job.

---

   En dan nog dit: leraar zou een zwaar beroep zijn. Dat zal wel, met meer dan drie maanden verlof per jaar! Het kan zijn dat sommigen het niet aan kunnen, maar dat ligt dan grotendeels aan henzelf. Vroeger waren er heel wat leraren die nog een bijberoep hadden, die in verzekeringen en zo deden. Nu zijn er die snel overspannen raken, waarschijnlijk omdat ze verslaafd zijn aan smartphones en sociale media, eerder dan van het werk zelf. Af en toe hoort men van leraren die de 65 voorbij zijn en toch nog les geven door hier en daar in te springen. Die hebben er dan blijkbaar geen last van…

   Ikzelf heb gewerkt van mijn 16^de tot de voorlaatste werkdag vóór mijn 65^ste, de laatste 22 jaar in een 24-uursservice, weekeinden inbegrepen, met telefonisch oplossen van strandingen en betalingen in heel Europa, wat ook erg stresserend kon zijn. Met een goeie, ouwe Nokia van de zaak om ook buiten de reguliere uren stand-by te blijven bij taalproblemen van collega’s. Dat was wel in Nederland waar ik toen pas met mijn 62^ste op vervroegd pensioen kon gaan. Ik heb dat niet gedaan, maar ben toen wel 4/5 gaan werken en moest van dan af geen nacht- en weekeinddiensten meer doen.  

   Leraar, zwaar beroep. Laat me niet lachen, hé!

   Er is, na Uplace en het Eurostadion, een zoveelste aanslag in de maak op de Vlaamse Rand rond Brussel, nu Brussels Airport het vliegveld van Zaventem serieus wil uitbreiden, maar dan enkel en alleen in de richting Vlaanderen. De directie van de luchthaven, die nu grotendeels eigendom is van een Australische maatschappij, is de omwonenden eens komen dicteren hoe dat verder zou verlopen. De in grote getale opgekomen buurtbewoners kregen amper de kans iets te zeggen en moesten de hele tijd een monoloog van de luchthavendirectie ondergaan. Er moeten in Steenokkerzeel tientallen huizen onteigend worden en er komt een 18 meter hoge muur rond de nieuwe uitbreiding, zodat degenen die niét onteigend worden hun eigendom zo goed als waardeloos zien worden. De mensen die dan nog in Hummelgem, een gehucht van de gemeente Steenokkerzeel, wonen zullen niet veel zonlicht meer zien en dubbel zoveel lawaai te horen krijgen.

   In feite is heel die uitbreiding niet nodig, want Zaventem heeft nog capaciteit genoeg voor vele jaren. Het is geen capaciteits- maar een piekprobleem, dat misschien wel op een andere manier kan worden opgelost (bv door de low cost vluchten of een deel ervan te laten uitwijken naar Antwerpen en Oostende). Federaal minister van verkeer, de eentalige Waal Bellot, laat zich in deze zaak niet zien. Die is nu al te druk bezig met de verkiezingscampagne van zijn MR in Wallonië en wil de hele zaak over de verkiezingen van 2019 tillen. Voor de rest wil Brussel, zoals altijd, wel de lusten maar niet de lasten en kan de stad daarvoor ook rekenen op enkele Vlaamse ‘Leliaards’, zoals die Guy Vanhengel (Open VLD), die ook in het dossier van het Eurostadion de kant van Brussel kozen.

   Daar de uitbreiding gebeurt op Vlaams grondgebied, kunnen we ook niet anders dan de Vlaamse regionale overheid erop wijzen dat ze deze uitbreiding niet laat doorgaan als het weer alleen Vlaanderen is dat ervoor moet betalen, op welke wijze ook. Het blijft een schande dat men in ons gewest een Milieu Effecten Rapport (MER) nodig heeft om bv een carwash te beginnen, maar niet om een vliegveld uit te breiden, waarbij een half dorp moet verdwijnen.

---

   En dat iets heel anders. N.a.v. het klonen van een eerste aap in China, vertelde men in het VRT-nieuws van zowel ’s middags als ’s avonds dat de primaten de verre voorouders zijn van de mens. Dat is een misvatting, want met primaten bedoelt men in de eerste plaats de (mens)apen. Mens en aap stammen af van eenzelfde voorouder, maar niet van elkaar. Dat is niet hetzelfde. Dat is trouwens geen unicum in de evolutie, ook de hond en de beer bv hebben eenzelfde voorouder. Maar dat weten ze bij de VRT waarschijnlijk ook niet.

   In mijn blog van gisteren had ik het er nog over dat het ontmantelen van de kerncentrales de staat tientallen miljarden euro zal kosten. Die werken en de kosten ervan kunnen wel enigermate in de tijd gespreid worden, maar eens zullen ze moeten betaald worden. Als het daarbij ophield, zou het nog niet het einde van de wereld zijn, maar er is meer. Er zijn ook de steeds oplopende kosten voor immigratie en integratie, en – last but not least – die van de vergrijzing, die elk jaar groter worden. Onze minister, nu reeds zonder Financiën, zal er nog minder krijgen en zal dat nooit opgelost krijgen door enkel het verminderen van de vennootschapsbelasting en de twijfelachtige opbrengst van de effectentaks. Als al die zaken verder uit de hand lopen, zal Europa ook niet blijven gedogen dat dit land met inventieve begrotingen blijft afkomen en dreigt over x-aantal jaren de Griekenland route.

   Dat de vergrijzingskosten blijven groeien, heeft te maken met ons pensioensysteem dat nooit rekening heeft gehouden met de bevolkingsgroei in een omgekeerde piramide en de gestegen levensverwachting. Onze privésector lijdt onder een veel te groot overheidsapparaat. Om het niveau van Nederland te halen wat betreft de ratio privé- en overheidsjobs, hebben we hier zo’n 375.000 ambtenaren teveel. Als we met de buurlanden de vergelijking zouden gaan maken voor wat het aantal politiekers en politiek benoemden betreft, krijgen we te maken met een meervoud ervan. Het erge is, dat men wéét dat bv de provincies en de Senaat overbodig zijn, maar men schaft ze niet af. De gelederen worden wel stelselmatig uitgedund, maar de logistieke kosten blijven ongeveer dezelfde, wat maakt dat de overgebleven leden zoveel maal duurder worden. Het gevolg daarvan is dat dit land percentueel zowat de hoogste belastingen en hoogste overheidsuitgaven van de hele wereld heeft.

   We staan voor twee jaren met verkiezingen. Er zal weer heel wat beloofd worden. Op de recente nieuwjaarsrecepties hebben we daarvan al een voorsmaakje gekregen. Niemand lijkt er bij stil te staan dat een land met een staatsschuld van meer dan 100% van het bbp dit echter niet ongestraft kan blijven doen. Daarom blijft men steeds meer beloven op een steeds langere termijn, zoals bv in de energiesector. Het wordt daar gewoon ‘Na ons, de zondvloed’, in de hoop het zelf niet meer mee te moeten maken als verantwoordelijk politicus/ca…

---

   Dezer dagen was er ook weer de vrome leugen te horen dat de loonkloof met onze buurlanden gedicht is. Zoals ik al meer geschreven heb, is dat niet waar. Ze is alleen teruggebracht tot het verschil van 1996, toen de wet gestemd werd de kloof niet groter te laten worden. Dat laatste lukte de eerste 22 jaar niet, nu dus wel. Het verschil dat er was in 1996 (10/15%) is er echter nog steeds.

   In de weekeindeditie van De Tijd liet ook Rik Van Cauwelaert zijn licht schijnen op de kernuitstap. Zijn mening verschilt niet veel van die van de N-VA, van de werkgeversorganisatie VOKA, van de industrie en van ondergetekende. De beslissing om de laatste Belgische kerncentrales te sluiten in 2025 was al beslist door de Paarse regering Verhofstadt in een paniekreactie na de kernramp van Fukushima en werd nu bevestigd door het viertal energieministers dat dit land rijk is*. Daarbij werd niet stil gestaan of er tegen die tijd een vervanging is door andere vormen van energie en wat ons dat gaat kosten. Evenmin is er enige garantie dat we het eventueel tekort aan stroom dan uit het buitenland zullen krijgen en nog minder wat ons dat zal gaat kosten. Kortom, om het oud eerste minister Achiel Van Acker (‘Aziel Zarbon’ voor de lezers van ’t Pallieterke) na te zeggen: ‘J’agis, puis je reflèchis’.

   De negen gascentrales die men achter de hand wil houden om stroom te leveren wanneer het niet waait of er te weinig zon zou zijn, moeten nog gebouwd worden en dat zal alleen gebeuren als ze zwaar gesubsidieerd zullen worden, want die dingen zijn verlieslatend. Geschatte prijs: 4 miljard euro! Daar bovenop zouden er nog eens 3.000 windmolens moeten worden opgetrokken, kostprijs: zo’n 10 miljard! En dan zijn er nog de vergunningen die nodig zijn om die werken te kunnen beginnen. Het heeft 7 jaar geduurd vóór de Stevin hoogspanningslijnen, die de stroom van de windmolenparken op zee naar het vastelandsnet moeten brengen, alle vergunningen hadden om de werken te kunnen starten. Die vergunningen zijn trouwens niet alleen nodig voor de bouw van de nieuwe centrales, maar ook voor allerlei leidingen die e.e.a. met elkaar zullen verbinden. Daar komt nog eens bovenop, dat we veel meer CO2 uitstoot gaan hebben dan nu het geval is (kerncentrales stoten die nl niet uit, gascentrales wél), waardoor we gegarandeerd niet zullen voldoen aan de normen van het Verdrag van Parijs.

   Tenslotte moet er nog altijd een eerste berekening gemaakt worden over de kosten van de ontmanteling van de zeven Belgische kerncentrales. Het cijfer van zo’n 20 miljard wordt naar voor geschoven, maar dat zou wel eens te weinig kunnen zijn. In Zwitserland, waar men dat wél al berekend heeft, kwam men aan 30 miljard en dan voor slechts 5 centrales, dus 2 minder dan hier…

• Iets wat in onze media ook zedig verzwegen wordt, is dat van de vier energieministers er drie Franstaligen zijn en maar één Vlaming. Die laatste – momenteel Bart Tommelein – vertegenwoordigt wel 60% van de Belgische bevolking, de andere drie samen slechts 40%. Toch heeft het er alle schijn van dat brave Bart zich als vierde musketier in de doeken heeft laten doen.

    Er is nog eens nieuws over de IJzeren Rijn! Als voorlopig laatste in de reeks heeft ook Ben Weyts, o.a. Vlaams minister voor Verkeer en zowat de bezigste bij in de Vlaamse deelregering, daar een studie over laten maken. Of het allemaal veel zal helpen is een ander verhaal met een hoog Loch Ness gehalte.

   Het traject van de IJzeren Rijn, dat de haven van Antwerpen verbond met het Duitse Ruhrgebied, heeft wel degelijk bestaan, tot ergens begin de jaren 1990. Toen zag men er vanaf en gaf men de voorkeur de goederen die over het Spoor naar Duitsland moesten, een serieuze omweg te laten maken via de Montzenroute die over de Voerstreek naar Aken loopt, drie uur meer in beslag neemt en enkele steile hellingen over moet, waardoor treinen lang niet volledig konden beladen worden. M.a.w. waarom het gemakkelijk doen als het moeilijk ook gaat?

   Weyts wil nu, zoals ook enkele van zijn voorgangers al geprobeerd hebben, de oude IJzeren Rijn via het Nederlandse Midden- Limburg reactiveren. Dat is echter sneller gezegd dan gedaan, want de Nederlanders hebben ondertussen van die streek een stiltegebied gemaakt. The birds and the bees, if you please! Een reactiveren zou nu o.m. een tunnel van zes kilometer moeten bevatten, die miljarden euro zou kunnen kosten en waarvoor Vlaanderen minstens de helft zou moeten neerleggen. Verder zou een nieuwe lijn een enkelspoor blijven en op die manier nooit kunnen concurreren tegen de moderne Nederlandse Betuwelijn vanuit Rotterdam, die tweesporig is.

   Weyts zou beter dat plan laten varen en eens een studie bestellen om te zien naar een alternatief. Dat is er, maar niemand schijnt er iets om te geven. Men kan de dag van vandaag Turnhout per spoor bereiken vanuit Antwerpen, maar die lijn loopt daar dood. Voor wie het niet gewend is en daar per trein arriveert, is het net alsof de wereld daar ophoudt. Turnhout is nog steeds een grensstad in de uithoek van oud Belgenland, alsof men nog nooit van de Europese Unie gehoord heeft. Dat is niet altijd zo geweest. Tot aan de Eerste Wereldoorlog was Turnhout per spoor verbonden met het Noord-Brabantse Tilburg, waar men een aansluiting had op de lijn Breda-Tilburg-Eindhoven-Venlo-Ruhrgebied, ook een IJzeren Rijn dus. Op de plaats waar die spoorlijn lag, bevindt zich nu een wandelpad. Theoretisch zou het best mogelijk zijn die lijn te reactiveren. Het zou maar een fractie kosten van wat men vraagt voor de lijn door dat Limburgse stiltegebied en zou er tegelijk voor zorgen dat Turnhout een doorgaand treinverkeer krijgt, wat stad en neringdoeners te goed zou komen, waardoor de stad ook zijn rode lantaarnplaats op de lijst der Vlaamse centrumsteden zou kunnen kwijt raken. Ik heb hierover al meer dan eens geschreven en het kan goed zijn dat het de dag van vandaag niet meer realiseerbaar is, maar er is – bij mijn weten – ook nooit een studie over gemaakt.

   Bij het federaal zomerakkoord van vorig jaar werd het project van de N-VA, de vennootschapsbelasting, goedgekeurd en moesten de twee andere Vlaamse meerderheidspartijen zien dat hun dada’s – voor CD&V de effectentaks en voor de liberalen het onbelast bijklussen tot 500 euro – uitgesteld worden tot na de Kerstvakantie. Daar zijn we nu beland en de bedoeling was daar werk van te maken. De liberalen zullen daarbij nog even geduld moeten hebben want de Cocof, het “parlement’ van de Franstalige Brusselaars (jaja, dat bestaat ook al, voluit: ‘Commission Communautaire Française’), heeft daarvoor een belangenconflict ingeroepen, wat automatisch met zich meebrengt dat de zaak voor twee maanden ‘on hold’ gezet wordt. Opgeschort, zeg maar. Elk parlement heeft het recht dat te doen, alhoewel het in dit geval alleen maar leidt tot tijdverlies. De officiële reden waarom de Franstalige ketjes dat belangenconflict nu inroepen zou zijn omdat ze vinden dat het onbelast bijklussen de kwaliteit van een aantal jobs zou verminderen. Concrete voorbeelden worden daarbij niet gegeven…

   ‘Ze’ dat zijn alle Franstalige partijen buiten de MR, ook die van de oppositie, want zo’n statement is pas geldig bij een drievierden meerderheid. Alles wijst erop dat het hier gewoon gaat om de MR te pesten. In de twee maanden dat de zaak geschorst is, moeten beide partijen, regering en Cocof, trachten tot een vergelijk te komen. Doet zo’n beetje denken aan de discussie over de begroting in de States, met dit verschil dat het in Hellhole City om minder dan peanuts gaat. Lukt het niet dan verhuist de hele zaak naar de Senaat - nog zo’n nutteloos politiek vehikel - die binnen de 30 dagen een advies moet voorleggen, waardoor de schorsing nog een maand langer kan duren. Dat advies wordt dan voorgelegd aan een Overlegcomité van alle regeringen dit dit landje ‘rijk’ is. Lukt ook dat niet, dan verhuist het terug naar de Kamer, waar het gewoon kan worden goedgekeurd alsof er niets gebeurd is, zodat in feite deze hele zaak een wind in een fles is en alleen maar voor twee tot maand tijdverlies zal zorgen.

   Gelukkig land dat geen andere problemen kent!

   Gisteren was het dus D-day voor de affaire rond de Gentse Ghelamco Arena. Stadbestuur en AA Gent hadden woord gehouden en geïnteresseerden konden alle documenten inkijken die ze wilden, een hele kamer vol. ‘Des Guten zuviel’, bleek meteen. Zelfs de reporter die zo slim was een jurist mee te brengen, zoals die van de VRT (als het goed is, zeggen we het ook), moest toegeven dat zoiets uitpluizen wel eens weken, zelfs maanden kan duren. Het doet zo’n beetje denken aan het adagium: ‘If you can’t convince them, confuse them’.

   Hét probleem met de stad Gent is, dat die alle grote projecten laat uitvoeren door het stadsontwikkelingsbedrijf, dat ze op zijn beurt doorgeeft aan dochterbedrijven en zelfs aan onderafdelingen ervan. Op de duur ziet men het bos niet meer door de bomen en dat was hier klaarblijkelijk ook de bedoeling. Bij de bouw van het voetbalstadion was de nv Buffalo aan de beurt, die op haar beurt aandeelhouder is in de cvba Artevelde, de echte bouwheer. Toen die laatste haar schulden aan de stad Gent niet meer kon betalen, werd de stad zelf eigenaar van het stadion. Pas vanaf dat moment werd ook de oppositie erbij betrokken; daarvoor wist die er zo goed als niets van.

   Dat werken met dochterondernemingen werd/wordt in Gent ook toegepast in andere dossiers. Denk maar aan Publipart, op zijn beurt weer een dochteronderneming van Publilec, waar ook het door schandalen verteerde Luikse Publifin mee tussen zat. Het was pas bij het faillissement van de Optima-bank dat bekend raakte dat Publilec hoge vergoedingen uitbetaalde aan Gentse schepenen, waardoor o.a. eerste schepen Tom Balthasar – de doodgeverfde opvolger van Termont – de eer aan zichzelf hield en opstapte.

   Verder is de kans groot dat in dat veelvoud aan paperassen, dat gisteren tentoon werd gesteld, er weinig zal te vinden zijn over wat niét op papier gezet werd, nl de gesprekken die er toe leidden dat Ghelamco het project van Optima overnam. Evenmin als wat Ghelamco later nog beloofd kreeg als compensatie in de vorm van extra werken, omdat het stadion op zich onrendabel was. De verklaring van Ghelamco topman Gheyssens dat hem 15.000 euro was gevraagd om het boek van Vandewalle niét uit te brengen, hoort daar ook bij. Een welles-nietes verhaal.

   Om het project voor Ghelamco rendabel te maken en er tegelijkertijd voor te zorgen dat Optima zonder geldverlies uit het project kon stappen, werd beroep gedaan op nóg een dochteronderneming van de stad: TMVW, de Gentse waterwerken. Die stopte zowaar 15 miljoen euro in de zaak, waarbij men zich kan afvragen wat een watermaatschappij te maken heeft met een voetbalstadion. Dat zoiets in Gent (en misschien ook elders) kan, komt doordat zo’n zaken rechtreeks met het schepencollege ‘geregeld’ worden en niet met de gemeenteraad, laat staan de oppositie…

   Ondertussen is het boek van Vandewalle gepubliceerd en wordt het afwachten hoe de zaak verder zal evolueren. Zeker de bewering van Gheyssens dat hij door de schrijver en/of de uitgever is gechanteerd geworden om de publicatie tegen te houden, zou nog voor nieuws kunnen zorgen.

   Vorige week was er het onwaarschijnlijk verhaal van die Waalse treinmachinist die zijn passagierstrein met opzet te traag liet rijden. Over het traject Bergen-Doornik deed hij 13 minuten langer dan voorzien en dezelfde dag op het traject Bergen-Luik zelfs 37 minuten. Dat had niets te maken met de Waalse ‘werklust’. Hij noemde zijn daad de ‘operatie Slak’* en deed het omdat hij zo snel mogelijk elders wou gaan werken. Bij de NMBS was hij verplicht zijn ontslag één jaar op voorhand te melden en dat vond hij teveel. Die regeling stond echter wel in zijn arbeidscontract en was het gevolg van het feit dat de NMBS de treinmachinisten zelf opleidt over een periode van één jaar en die opleiding ook zelf betaalt.

   Bij ‘den ijzeren weg’ werken was vroeger zoveel als een vaste job hebben. Voor treinbestuurders is dat feitelijk nog het geval, alleen blijken ze tegenwoordig – o.m. ook door de komende liberalisatie van het Europese spoorwegnet en het tekort aan machinisten – elders veel meer te kunnen verdienen. De Waalse bestuurder, een zekere Cédric Grumiaux, wou gaan werken bij B Logistic Lineas, ook kortweg Lineas genoemd en laat dat nu de nieuwste naam zijn van het vroegere B-Cargo, de voormalige goederenafdeling van dezelfde NMBS, ooit nog opgericht door Etienne Schouppe. Toen die afdeling elk jaar miljoenen verliezen bleef opstapelen werd het eerst omgevormd, zonder veel succes en tenslotte, in 2015, doorverkocht aan de Franse durfkapitalist Argos Soditic. Van B-Cargo dat zelfs bij de vakbonden bekend stond als ‘de grootste kaartclub van België’ zijn ondertussen meer dan de helft van de 5.000 werknemers afgevoerd, die meestal een nieuwe job aangeboden kregen bij de oude werkgever. Van de 1.900 eigen werknemers bij Lineas is de helft gedetacheerd door de NMBS en blijven die nog statutair. Ondertussen is het nieuwe bedrijf, dat geleid wordt door de Vlaming Geert Pauwels, wel klaar voor de nakende Europese liberalisatie van het spoor en is het al meteen een van de grotere spelers ter zake geworden. Om maar te zeggen dat privatisering ook goed kan uitvallen, iets dat trouwens niet bewezen diende te worden. Ook Belgacom en de Post zijn ondertussen geprivatiseerd en doen het beiden meer dan goed.

* Wat er ondertussen met die Grumiaux gebeurd is, weet ik niet, maar de naam die hij aan zijn actie gaf ‘Operatie Slak’ is wel betekenisvol in Wallonië. Namen, de hoofdstad van de Waalse regio, heeft nl als zinnebeeld een slak! Zelfs in het Walenland doen daarover moppen de ronde, zoals die over de laatste oorlog: ‘Et les Namurois prennaient leur mitraillette et faisaient taque … taque … tacque’

   Trouwe lezers van deze rubriek weten dat ik mijn blogs steeds post iets na middernacht. Soms gebeurt het dat ik die ’s avonds wel eens moet aanpassen, als uit het late nieuws blijkt dat er in extremis ergens iets veranderd is. Eergisteren heb ik mijn blog over de crash van het roodgroen kartel in Antwerpen eerst met een dag moeten uitstellen en daarna nog twee keer veranderen. Nog nooit gebeurd op zo’n korte tijd!

---

   In Antwerpen is de aanloop naar de gemeenteverkiezingen stilaan een soap aan het worden. Tom Meeus, de kopman van de SP.a die met Groen en enkele zgz ‘onafhankelijken’ de lijst ‘Samen’ vormt, zorgde voor de tweede keer in deze prille campagne voor beroering. De man – die al eens op zijn bek gegaan was i.v.m. zijn klacht over een etentje van het huidige stadsbestuur in ‘De Fornuis’, iets wat hijzelf ook gedaan had, zoals later bleek - zou als voormalig directeur van De Lijn ook al buiten de lijntjes gekleurd te hebben. Dat er daarover (nog) niet meer bekend is, komt grotendeels doordat een clausule bij zijn vertrek bij De Lijn uitdrukkelijk vermeldde dat daarover niet meer gecommuniceerd mocht worden. Dat men bij De Lijn die potjes liever gedekt houdt, heeft te maken met de voorgeschiedenis van de vervoermaatschappij. De Lijn was onder Stevaert, toen die nog God was (althans volgens Yves Desmet van De Morgen) en diens poulain Ingrid Lieten, een rood onderonsje geworden. ‘Ons kent ons’, weet je wel.

   Tegenwoordig nog iets geheim houden, terwijl zowat alles op het Internet wordt gesmeten, schijnt een onmogelijke zaak te worden. Het blijkt dat het vertrek van Meeus bij De Lijn te maken had met het overschrijden van zijn budget zonder toestemming van de Raad van Bestuur. De inhuldiging van een ondergrondse tramlijn onder de Turnhoutsebaan ging gepaard met grootse feestelijkheden die georganiseerd werden door de Borgerhoutse Roma op kosten van De Lijn. Meeus had daarvoor liefst 660.000 euro uitgetrokken zonder de Raad van Bestuur daarover te interpelleren, terwijl het maximum wat hij in één keer mocht uitgeven ‘slechts’ 67.500 euro was. Om daar onderuit te komen, betaalde Meeus de Roma in schijven van 65.000 euro. Dus bedrog met voorbedachten rade. Toen het uitkwam, mocht hij opstappen. Sinds de socialisten de laatste verkiezingen verloren, kunnen zij bij malversaties in openbare bedrijven niet meer op rekenen op de paraplu van hogerhand…

   Meeus besliste dan in eerste instantie af te treden als SP.a-kopman bij ‘Samen’, iets dat door Van Besien aanvaard werd. Na een vergadering van de plaatselijke SP.a van zo’n vier uur op dinsdagavond, waarbij – in aanwezigheid van ‘den John’ - beslist werd het ontslag van Meeus te weigeren en toch verder te gaan met Meeus als kopman van de plaatselijke afdeling, kwam er woensdag ook een vergadering van Groen, waarop die uiteindelijk besliste de samenwerking op te zeggen. ‘Samen’ wordt ‘Amen’ (en uit). De socialistische partij, die Antwerpen gedurende 90 jaar mee bestuurde, lijkt voor iedereen een last te worden. De ambitie van Wouter de stadskabouter om burgemeester van de koekenstad te worden, lijkt verder af dan ooit. Buiten zijn achterban in Borgerokko zal daar waarschijnlijk niemand om treuren.

   Op ’t Schoon Verdiep kunnen ze hun lol niet op. ‘Sic transit gloria mundi’, om het op zijn De Wevers te zeggen!

---

   Tenslotte nog dit:

   Meeus beweert nu dat hij het slachtoffer is van een lastercampagne. Mocht dat waar zijn, vergeet hij er wel bij te vertellen dat hij er zelf mee begonnen is door het huidige stadsbestuur te beschuldigen van belangenvermenging door op een uitnodiging van een etentje van een projectontwikkelaar in te gaan, terwijl hij dat zelf ook gedaan had. Opmerkelijk daarbij is dat geen enkele van de hem interviewende reporters hem daar op gewezen heeft. Dat is het voordeel van bevriende (linkse) media te hebben…

   Volgens de avondeditie van De Standaard van gisteren is Kris Peeters nu in Antwerpen de grote winnaar! Dat noemt zich dan een ‘kwaliteitskrant’ waar men blijkbaar ook zijn dromen voor werkelijkheid neemt. Verboden te lachen…

   Er is dezer dagen al heel wat te doen geweest over de nieuwe miss België. Dat kind blijkt van Filippijnse afkomst te zijn, maar geboren en getogen in Antwerpen, meer precies in Borgerokko. In tegenstelling tot heel wat mede-inwoners in dat door GroenLinks en uiterst links bestuurd stadsdistrict, is Angeline Flor Pua– zo heet ze - een bezige bij met ambitie, die o.m. piloot wil worden. Dat laatste is niet niks en een dure aangelegenheid. Ik heb familie die werkt in de luchtvaart en begrijp best dat de nieuwe miss België er een paar extra jobs bij moet doen om de kosten van de opleiding te betalen. Dat is eens iets anders dan te rekenen op het OCMW. Het minste dat men van haar kan zeggen dat ze ambitie heeft.

   Persoonlijk heb ik niets tegen mensen die hier een verblijfsvergunning hebben, officieel de Belgische nationaliteit hebben gekregen, werken en hun belasting betalen. Zeker met Aziaten hebben we hier bij mijn weten nog nooit ernstige problemen gehad van inburgering, denk maar aan de vele Chinezen die hier restaurants hebben of erin werken en joden die hier al eeuwen zijn ingeburgerd. De problemen zijn pas begonnen met de import van zgn gastarbeiders uit de Magreb, die zich niet lang als gasten gedroegen, want ze wilden hier blijven, maar dan zonder zich aan te passen. Erger nog, die nu willen dat wij ons aan hen aanpassen.

   Dat laatste geldt niet voor Aziaten. Dat die nieuwe miss er, volgens sommige simpele zielen op Facebook en Twitter, niet ‘Belgisch’ genoeg uit ziet, is een lachertje. Hebben die dan ook gereclameerd op de tientallen Afrikaanse voetballers die Belg geworden zijn? Ziet Lukaku er ‘Belgisch’ uit? Blijkbaar is dat geen probleem voor de horden voetbalsupporters die letterlijk warm lopen voor de nationale ploeg, waar haast geen spelers meer in staan die er ‘Belgisch’ uitzien, die bergen poen scheppen waarmee ze niemand aan het werk zetten. Al die nieuwkomers zijn Vlaming noch Waal, wel Belg. Als dat wettelijk en normaal gebeurd is (niet zoals bij Kazachgate bv), heb ik daar geen probleem mee. Op de (a)sociale media sommigen blijkbaar wel.

   Gelukkige mensen die niet wakker liggen van de onzin die op die (a)sociale media wordt verkocht of die met die media helemaal niet meedoen, zoals ondergetekende. Mijn eerste wens voor 2018 in mijn eerste blog van het jaar was trouwens dat men zou ophouden met kabaal te maken omdat e.o.a. gestoorde daarvoor via die media had opgeroepen. Daar blijf ik bij.

---

   In Brussel werd gisteren de start van de Ronde van Frankrijk voor volgend jaar, dus 2019, al voorgesteld. De reden waarom men de Tour dat jaar in Brussel laat vertrekken (en er zelfs twee ritten laat plaatsvinden) is, dat het dan 50 jaar geleden zal zijn dat Eddy Merckx zijn eerste Tour won. Bij het tonen van het parcours van de eerste rit vertelde men er telkens bij dat die ook door ’s Gravenbrakel zal komen omdat voetballer Eden Hazard daar woont. Wat dat met de Ronde van Frankrijk te maken heeft, mag Joost weten. Waarom niet door Molenbeek, internationaal veel beter bekend en Romelu Lukaku heeft er gewoond…

   Het voorbije weekeinde was dat van de nieuwjaarsrecepties van de verschillende politieke partijen. Veel moeten we ons daar niet bij voorstellen, het was meestal business as usual. Zelfs de massale bijval van Francken op het N-VA congres was te voorspellen. De partij weet nu al dat daar wol mee te spinnen valt, ook buiten de partij, zelfs buiten de regionale grenzen. De Walen mogen tegen Francken zoveel protesteren al ze willen, ze kunnen hem niet wegstemmen. In het Brusselse is de kans zelfs groot dat veel ketjes die de multicultuur dagelijks aan de lijve ondervinden, voor hem zouden kunnen stemmen en dat opent perspectieven.

   Ook bij CD&V was de speech van ‘Markske’ Beke te voorspellen: wollig zoals we dat gewend zijn. De man lijkt steeds meer te praten als een gesjeesde pater. Bij de liberalen is het erg onzeker wat ze met hun optimistische kijk op alles aan deze federale regering gaan overhouden en dat geldt zowel voor de Vlaamse als de francofone blauwen. Onze nationale Charel mag dan een bewonderenswaardige man zijn – volgens Gwendolientje althans – feit blijft dat hij aan de macht blijft dank zij de Vlaamse regeringspartners in het algemeen en die van de N-VA in het bijzonder.

   Bij de socialisten zit de zaak heel anders. In Wallonië en Brussel mag Di Rupo zeggen wat hij wil, weinigen geloven hem nog. Verder mag hij tempeesten tegen de N-VA, dat heeft geen invloed op het Waalse kiesgedrag omdat, zoals ik hierboven reeds over Francken schreef, ze er niet vóór of tegen kunnen stemmen. Het grootste gevaar voor de PS komt trouwens uit de uiterst linkse hoek, van de communisten van de PTB, de Waalse tegenhanger van onze PvdA.

   In Vlaanderen is het andere koek. De SP.a zit in de hoek waar de klappen vallen. ‘Den John’ blijkt maar een eitje te zijn waarmee ze de rode tanker niet gekeerd zullen krijgen. Of Leuven na Tobback Sr nog een rode burgemeester zal hebben is erg twijfelachtig – zijn lijst wordt nu getrokken door ene Mohammed - en dat geldt ook steeds meer voor Gent. Het bezwarende boek tegen mogelijke malversaties omtrent de Ghelamco Arena kon voor Paars daar op geen slechter moment uitkomen. Men spreekt al van een tweede druk. Dat Siegfried Bracke ontslag genomen heeft uit de Raad van Bestuur van de cvba Artevelde, de eigenaar van een deel van het complex, zal de meesten worst wezen. De man ‘ligt’ nu eenmaal niet in de Vlaamse kiesmarkt. De bijkomende bezwarende informatie, waar hij het over heeft, moet nog bewezen worden. In het verhaal Bracke speelt natuurlijk ook mee dat hij een betere plaats wil op de kieslijst voor de gemeenteraadsverkiezingen van oktober, wat hem – tot nu toe – geweigerd werd door lijsttrekker Sleurs. Die laatste mag dan wel een aantrekkelijke en heel verstandige dame zijn, politiek is ze m.i. niet leep genoeg om het te halen tegen de uitvinder van de zoveelste Vlaams bocht, al kan men zich afvragen wat een federale parlementsvoorzitter – officieel de ‘eerste burger van het land’- in de gemeentelijke politiek komt doen…

   Het wordt, hoe dan ook, wachten tot vrijdag om te vernemen met welke creatieve berekeningen en verklaringen het Gentse stadsbestuur zal afkomen. Erg koosjer lijkt het allemaal niet.

    In Gent zijn ze nog niet aan het laatste schandaal toe. Na dat van Optima en Publipar, blijkt er nu ook e.e.a. niet reglementair verlopen te zijn bij de toezegging en de bouw van de Ghelamco Arena, het modernste voetbalstadion van Vlaanderen. E.e.a. zou staan in een boek van een zekere Ignace Vandewalle, ooit politiek actief bij LDD, die zijn boek de sprekende titel ‘De illegale Ghelamco Arena’ mee gaf. Opmerkelijk is wel dat Vandewalle dat boek in eigen beheer heeft moeten uitgeven omdat hij geen uitgever vond die het durfde te doen. De voorstelling ervan, die gepland was op nu woensdag, heeft hij moeten opschorten na bedreigingen door Gentse supporters… Doet zo’n beetje denken aan wat het Vlaams Blok/Belang op dat gebied al heeft meegemaakt, ook al in Gent.

   Volgens Vandewalle’s boek werd het project van het voetbalstadion eerst toevertrouwd aan het architectenbureau Bontinck en het ondertussen zo goed als failliete Optima, iedereen welbekend. Toen die twee e.e.a. niet gerealiseerd kregen, nam Ghelamco het project over. In beide gevallen werden er geen openbare aanbestedingen uitgeschreven, iets wat wettelijk verplicht is, omdat de stad Gent – in tegenstelling tot wat beweerd wordt – wel degelijk meer dan 50% van de kosten heeft voorgeschoten met belastingsgeld : het betaalde 40 van de 56 miljoen die nodig waren voor de bouw van het stadion en kregen de leden van het stadsbestuur allerlei voordelen, o.m. gratis parkeren, gratis abonnementen en etentjes in de loges. Dat zijn dan voor de overgrote meerderheid leden van rood en groen, de partijen die zo’n heisa maakten over het eenmalig bezoekje van De Wever en zijn Antwerpse schepenen aan het verjaardagfeestje van bouwpromotor Van der Paal! Bovenop het stadion, kreeg Ghelamco ook de opdracht voor de bouw van winkel- en kantoorgebouwen, een Brico-centrum en het Artevelde hotel, waarbij de gronden aan spotprijzen weggeven werden. Via het boek komt men ook te weten dat de stad Gent mede- aandeelhouder is bij Ghelamco, weliswaar met slechts een kleine minderheid, maar waarbij men zich kan afvragen waarom dat niet openbaar gemaakt werd.

   Kortom, vergeet het Eurostadion, dat van Gent staat er al en kan als voorbeeld dienen hoe men Honoré Gepluimd verder kan laten opdraaien voor de miljoenen die grote voetbalclubs tegenwoordig nodig hebben om hun kosten te dekken en te sjacheren met hun dure, meestal buitenlandse spelers. Wat mij persoonlijk is opgevallen – en waarover blijkbaar (nog) niets gezegd is – is het feit dat AA Gent de stad jaarlijks één miljoen euro huur betaalt. Als dat klopt, dan is RSC Anderlecht aan een grote financiële aderlating ontsnapt. Voor het Eurostadion vroeg men de club een huur van liefst 10 miljoen, tien keer méér!

   De stad én AA Gent hebben beloofd vrijdag a.s. alle geïnteresseerden de kans te geven alles wat in het project verwezenlijkt werd, te controleren. Het wordt even afwachten en is dus nog iets te vroeg om erover een definitieve uitspraak te doen, maar ik neem aan dat een schrijver van een boek zoiets allemaal niet uit zijn duim gaat zuigen. ‘Waar rook is, is vuur’, zei Uilenspiegel (en hij stak zijn pijp aan aan een verse koevla!).

   Vorig jaar hebben er in België 28.000 mensen gebruik gemaakt van de nieuwe regeling voor de flexi-jobs in de horeca. 95% van hen deden dat in Vlaanderen, slechts 5% in Brussel en Wallonië samen, waar ze aan werken blijkbaar een broertje dood hebben of geen behoefte hebben om wat belastingvrij bij te verdienen. Misschien omdat ze zo al genoeg geld krijgen zonder er iets voor te moeten doen. Al klopt daar wel e.e.a. van, toch is dat niet de hele uitleg. Een van de redenen zou nl zijn dat men in Francofonië nog steeds met een meerderheid aan uitbatingen zit die de witte kassa niet heeft of er niet mee in orde is, dit alles volgens het beproefde recept ten zuiden van de taalgrens dat ze de Belgische wetten die hen niet aanstaan gewoon negeren. Dat duurt dan meestal zo lang tot het ergens fout loopt, iets dat we hebben meegemaakt met het ingangsexamen voor (tand)artsen, een wet die in het zuiden 18 jaar(!) genegeerd werd, tot bleek dat afgestudeerde Franstaligen niet meer aan de vergunning raakten om het beroep van arts uit te oefenen, omdat het aantal beperkt was en het aantal afgestudeerde artsen te groot.

---

   En dan nog dit. Op het aan de gang zijnde Autosalon maakt men reclame om een wagen te leasen. Sinds twee jaar kan dat ook voor privépersonen, de zgz ‘Private Lease’. Ik heb dat vorig jaar ook eens geprobeerd bij een Audi/VW dealer uit de streek, waar ik – nota bene – al 13 jaar klant was. Ik kreeg een door de VW-verkoper ondertekende bestelbon, waarop vermeld stond dat ik geen voorschot diende te betalen, dat de lease voor vijf jaar was en dat me dat 170 euro per maand ging kosten voor een kleine VW-Up. Die afspraak was op een vrijdag. De maandagmorgen daarop kreeg ik een telefoontje van de Audi-verkoper van dezelfde dealer, die zei dat de lease niet doorging omdat ik ouder was dan 75, wat problemen meebracht voor de financiering. Hij gaf me wel een alternatief: een ‘voorschotje’ (zijn eigen woorden) van 2.000 euro, een periode van slechts drie jaar en een maandelijkse kost van 240 euro. Aan die voorwaarden was ik dan weer niet te oud. Nogal wiedes dat ik dat niet gedaan heb. Dat van die 75 jaar had men mij ook de eerste keer, op vrijdag, kunnen zeggen.

   Bij de Private Lease verhalen vanuit het Autosalon wordt daar evenmin iets over verteld...

   Pfizer, een van de grootste Farmabedrijven ter wereld, zet zijn onderzoeken naar Alzheimer en Parkinson stop, bij gebrek aan vooruitgang. Daarbij is nog maar eens gebleken, dat het menselijk brein iets meer is dan de artificiële intelligentie van wie sommigen zeggen dat ze het menselijk brein ooit zal overtreffen. Het is niet omdat hier en daar een robot iets beter kan dan de mens – schaken bv – dat hij daarom in alles beter zou kunnen worden. Alles wat een robot kan, is trouwens door menselijke progamma’s ingevoerd. Het menselijk brein is een natuurlijke computer, die continu werkt vanaf de geboorte. Zelf ken ik bv nog altijd een liedje dat ik leerde in het eerste studiejaar van de basisschool, zo’n 70 jaar geleden. Dat zit nog steeds ergens in die hersenen.

   Parkinson en zeker Alzheimer zijn vreselijke ziekten, die steeds meer voorkomen omdat we met z’n allen ouder worden. Heel wat mensen overleven tegenwoordig zichzelf, maar ergens houdt het op. De hersenen zijn zowat het laatste waarvan we het fijne zullen te weten komen. Het wordt een onmogelijke taak het afsterven ervan, zoals vroeg of laat alle organen, af te wenden. Ik heb het in de familie meegemaakt (mijn schoonmoeder, op latere leeftijd) en ook in de vriendenkring (op vroegere leeftijd). Het enige wat men wel kan doen, is de ziekte stoppen bij mensen waar ze in de genen zit, ‘in de familie’, zoals men dat verwoordt en die de ziekte soms al op jongere leeftijd krijgen.. Die mensen zouden beter geen eigen kinderen krijgen. Dat lijkt wreed, maar kinderen die tot de vaststelling komen dat het ‘in de familie zit’ en zo’n drama(‘s) meemaken, moeten verder leven in de vrees dat zij dat ook kunnen krijgen en dat is geen prettig vooruitzicht. Geen kinderen hebben, betekent dat de ziekte in die familie(s) uit zal sterven. Zeker als men ziet dat ook de grootste Farmabedrijven er (nog) geen oplossing voor hebben, is dat een alternatief. Voor wie in dat geval is en toch kinderen wil is er steeds nog de mogelijkheid tot adoptie.

   Na tevergeefs een debat gevraagd te hebben tijdens het Kerstreces, mocht de oppositie gisteren nog eens volop uithalen tegen Theo Francken over de Soedanees, ook al wist men op voorhand dat dit niets zou uithalen. Denkt men daar nu echt dat de doorsnee Belg daarvan wakker ligt? De federale ministerraad was twee dagen eerder al voor de eerste keer dit jaar samengekomen en daar had men blijkbaar besloten de strijdbijl te begraven, ook al omdat er dit jaar belangrijkere zaken zullen moeten afgehandeld worden, zoals de effectentaks, het gratis bijklussen, de aankoop van de nieuwe vliegtuigen (met daarbij de chantage vanuit Frankrijk), de Brusselse geluidsnormen en nog zo van die dingen die de mensen meer interesseert dan een bijna oncontroleerbare telefonische klacht van een Soedanees. Dat ook enkele parlementsleden van de meerderheid aan het Francken bashen meededen, was wel voor eigen rekening. Zeker de tussenkomst van Patrick Dewael (Open VLD) was erover. Toen de man in een vorige regering minister van Binnenlandse Zaken was, had hij ook Asiel en Migratie onder zich. Daar hij dat maar niets vond, werd er een apart staatssecretariaat voor opgericht en gaf hij de rotjob door aan Annemie Turtelboom, die niet verkozen was geraakt en die er een springplank van maakte naar Binnenlandse Zaken, toen dezelfde Dewael ook die functie neerlegde. Hij is dan ook wel de laatste die Francken de les moet komen spellen op dat gebied. Huichelaar!

   Voor de regering Michel ziet de nabije toekomst, ondanks dat Soedan incident, er plots een stuk beter uit. De economie blijft aantrekken, het aantal werklozen blijft zakken, er is zelfs een krapte aan werknemers op de arbeidsmarkt! Het gat in de begroting zou bijna gedicht zijn en vooral: het Arco-probleem zou nog vóór de zomer kunnen zijn opgelost. Opgelost is wel een groot woord, want de 800.000 spaarders zullen blij mogen zijn als ze 40% van hun geld terugzien, zonder interest. Dat zou gebeuren nadat de staatsbank Belfius, de opvolger van Dexia waarmee de hele miserie begonnen was en waarvan de staat voor 100% eigenaar is, naar de beurs zou gaan, waar een deel van de aandelen zouden verkocht worden. Nog eens een deel van dat geld zou dan gaan naar de Arco-spaarders, áls Europa er tenminste mee instemt. Die ziet ze nl niet als spaarders, maar als aandeelhouders en vindt dat dit een discriminatie zou zijn t.o.v. aandeelhouders bij Dexia en andere failliet gegaan banken, die niets gekregen hebben.

   Volgens Johan Van Overtveldt, onze minister zonder Financiën, zijn de twee zaken politiek gekoppeld. Het heeft er dan ook alle schijn van weg dat CD&V het Arco verhaal als pasmunt gebruikt heeft om de Soedan hetze met de mantel der liefde te bedekken. Nu, zoiets hoort bij de politiek, zeker de Belgische. Het zou echter pas écht kloppen, mochten de mensen die hun geld bij Arco geplaatst hadden ook een compensatie zouden krijgen van Beweging.net, het vroegere ACV, dat feitelijke de hoofdschuldige is in deze affaire. Daarover blijft het (voorlopig?) oorverdovend stil.

   Ik had in mijn blog van gisteren nog maar net geschreven over onze linkselende media en e.e.a. wordt meteen bevestigd door ons aller VRT (betaald met ons belastingsgeld). Daar heeft men nl zopas een Redacteur Sociale Media binnen gehaald en het is jonge dame (23) die luistert naar de naam Jihad Van Puymbroeck. Alhoewel mijn kennis van het Arabisch vrij beperkt is, weet ik – zoals zowat iedereen - dat ‘jihad’ bij ons ‘heilige oorlog’ of iets in die aard betekent. De dag van vandaag staat het woord hier synoniem voor terreur! Het gaat bij de nieuwe redacteur niet om een bij- of schuilnaam, Jihad is haar echte voornaam. Ze kan daar zelf weinig aan doen. Ze is de dochter van een tot moslim bekeerde Belg en een Marokkaanse moeder en legde een parcours af dat bij haar naam past: zij werkte o.a. reeds voor het Minderhedenforum, bij Groen Beveren en bij KifKif, een uiterst linkse non-profit organisatie – nota bene: ook al gesubsidieerd door de Staat – die mede verantwoordelijk was voor het proces tegen het Vlaams Blok. Ook raakte ze bekend door enkele tweets, waarin ze de N-VA vergeleek met de toestanden in de jaren dertig. Die tweets heeft ze nu wel wijselijk geblokkeerd…

   Tim Pauwels, de ombudsman van de VRT (ja,ja, die hebben ze daar ook al!), zegt in een reactie op de negatieve commentaar die de benoeming uitlokte, dat Van Puymbroeck daarvoor als eerste uit een lange open proceduretest is gekomen, die niets te maken had met afkomst en/of religie. Dat zal wel zo zijn, maar neemt niets af van de perceptie dat het toch maar de meeste linkse is die het gehaald heeft bij een zender die al te links wordt ervaren. Volgens Pauwels laat, wie bij de VRT begint, zijn ‘bagage’ achter bij de ingang. Verboden te lachen!

---

   En dan nog dit. Uit cijfers, die ik geleend heb van het ‘Vlaanderen Vlagt’ van onze vriend Luc Dhont, blijkt dat Groot-Brittannië al 90 Soedanezen naar hun land van herkomst heeft teruggestuurd, Frankrijk 66, Duitsland 60, Italië 40 en Zweden 33. Voor zover ik weet heeft er in die landen zo goed als niemand geprotesteerd tegen het terugsturen naar een land waar een dictatuur heerst. In België was dat wel het geval (en hoe!), terwijl er van hieruit maar vijf (5!) werden gerepatrieerd en dat gebeurde dan nog na één telefoontje van – zover bekend – één teruggestuurde, waarvan men veronderstelt dat die ondertussen weer richting Europa vertrokken is. Als men er van uit gaat dat men op het hele Afrikaanse continent de democratieën op één hand kan tellen, mogen we straks niemand meer naar daar terugsturen. Met een Afrikaanse bevolking van rond het miljard (en nog steeds groeiend) wordt dat een leuk vooruitzicht, als men tenminste de redenering van onze wereldverbeteraars zou volgen…

   In het kader van de hetze tegen Francken en de N-VA, haalt men in Franstalig België nog maar eens het spook van de collaboratie en de Holocaust boven. Naar slechte Belgische traditie denken onze francofonen nog altijd dat dat een Vlaamse exclusiviteit was, terwijl de grootste Belgische collaborateur, Léon Degrelle, een volbloed Waal was. De man is kunnen ontsnappen naar Spanje, waar men hem gerust heeft gelaten tot aan zijn dood (en daarna). Er bestond in het Duitse leger trouwens een apart Waals legioen, geen Vlaams, want de Vlaamse Oostfrontstrijders werden bij de Duitse legioenen ingelijfd.

   Dat verhaal van de Holocaust is feitelijk vrij laat na WO II algemeen bekend geworden. De doorsnee Vlaming en zelfs de doorsnee Duitser wist daar feitelijk zo goed als niets van. Vergeten we niet dat de media in die tijd bestonden uit enkel kranten en de radio, beiden in handen van de overheid. Wie er zelf niet mee te maken had en in een streek woonde waar geen concentratiekampen waren, wist er zo goed als niets van. ‘Wir haben es nicht gewußt’ was ook voor vele Duitsers correct. Hier bij ons kwam men het feitelijk pas te weten nadat Belgische gedetineerden en arbeiders na de oorlog vanuit Duitsland terug naar huis kwamen. Dat joden bij ons het voornaamste slachtoffer waren van de Duitse bezetting wist men wel, maar werd beschouwd als een zaak tussen joden en Duitsers, waar wij weinig mee te maken hadden. De plaatselijke kerkelijke overheden hadden niet alleen opgeroepen om tegen de goddeloze Russische communisten te gaan vechten, ze stelden toen ook als vast gegeven, dat het de joden waren die Christus aan het kruis hadden gekregen.

   Ik ga hier de collaboratie niet goedkeuren, ze was echter niet alleen Vlaams, maar evenzeer francofoon. Voor veel Vlamingen gaf de Duitse inval misschien wel wat hoop op onafhankelijkheid, zeker na het onrecht dat vele van onze Vlaamse IJzerstrijders hadden moeten ondergaan in WO I. Het wordt echter stilaan tijd deze zaak achter ons te laten, beter dan telkens weer te doen alsof de collaboratie een uitsluitend Vlaamse zaak was. De Nazi’s waren trouwens niet de enigen die vreselijke dingen hebben gedaan. Denk maar aan Stalin, Mao en Pol Pot, om er maar enkele te noemen. Die maakten vele miljoenen slachtoffers, meestal dan nog van eigen volk. Hoort men daar nog protest tegen? Er zijn, ook in ons land, tegenwoordig nieuwe communistische partijen die geen kwaad woord willen horen over die moordenaars, evenmin als over alles wat gebeurd is – en nog gebeurt - in Cuba, Noord-Korea en Venezuela. Het lijkt wel alsof wreedheden, begaan door linkse systemen, met de mantel der liefde worden bedekt. De Nazi’s waren trouwens in feite ook socialisten (Nazi is de afkorting van Nationalsozialismus), wier beweging als rechts werd bestempeld omdat er links van hen een nog linksere was, het communisme, dat ze te vuur en te zwaard bestreden.

   Dat onze overwegend linkse media in de hetze over de collaboratie meehuilen met de francofone wolven in het bos, is iets dat we ondertussen gewend zijn geraakt. Het is een van de redenen waarom de doorsnee Vlaming die media niet meer gelooft en journalisten beschouwt als de tweede minst betrouwbare categorie mensen uit onze samenleving (na de politiekers). Als Jan met de pet alles zou geloven wat onze media uitkramen, dan was Vlaanderen nu een socialistisch bolwerk en de SP.a de grootste partij i.pl.v. zoals het er naar uitziet ze straks nog moet vrezen om de verkiezingsdrempel niet meer te halen.