De elektorale onderhandelingen

   De verleiding was groot om een artikel te schrijven over de gemeenteraadsverkiezingen, maar dat ga ik niet doen. Dat het Vlaams Belang zou terugkomen had ik op 12 dezer al aangegeven en dat Groen vooruit zou gaan op kosten van de SP.a was algemeen al geweten. Voor de rest kan bij een lappendeken van meer dan 300 gemeenten iedere partij claimen dat ze gewonnen heeft – dat hebben de voorzitters ook al gedaan. Het tegenovergestelde zou pas nieuws zijn. Voor de provincies was dit een overbodige verkiezing en daar kom ik bij gelegenheid wel eens op terug. Aan wie mij gisteren vroeg voor wie ik gestemd had, heb ik geantwoord: ‘Voor onze Liga Nord’. Dat had geen verdere uitleg nodig!

---

   Interessant nieuws kwam er dit weekeinde over de E.U. Goed nieuws zelfs. Zo ondermeer dat Guy Verhofstadt nog altijd wel ambieert voorzitter van het Europees parlement te worden, misschien zelfs commissievoorzitter, maar dat daar weinig van in huis zal komen. Het zit er zelfs dik in dat hij niet eens zijn huidige job van liberale fractieleider zal behouden. E.e.a. werd bekend n.a.v. van een artikel in (The) Politico, een Amerikaanse journalistiek en politiek tijdschrift dat zich ook interesseert in het doen en laten van de E.U.

   Reden van Verhofstadts mogelijke val (we moeten de Europese verkiezingen nog wel afwachten) is zijn stellingname om de partij van de Franse president Macron (En Marche) te integreren in de overkoepelende liberale partij binnen het Europees parlement, de Alde (en niet Aldi, zoals Kaaiman ze noemt!). Alde heeft die opdracht echter gegeven aan de Nederlandse premier Rutte en onze nationale Charel en niet aan het genie uit Gent. E.e.a. heeft te maken met de persoon van Verhofstadt die men binnen die partij zo stilaan beu is omdat hij teveel cavalier seul en eerste viool wil spelen, wat hem blijkbaar niet in dank wordt afgenomen.

   Misschien weten ze nu ondertussen ook bij de E.U. wat voor schade Verhofstadt in België heeft aangericht in het begin van deze eeuw. Eerst heeft hij het spaarpotje, dat Dehaene had opzij gezet om de vergrijzingskosten op te vangen, compleet opgesoupeerd (dat ging om 6% van de begroting; we spreken hier over miljarden euro!) en is hij daarmee de grootste verantwoordelijke voor het ontsporen van de Belgische begrotingen ná hem. Daar stond niets tegenover en was zowat het tegenovergestelde van wat dezelfde Verhofstadt, toen hij daarvóór nog in de oppositie zat, zwart op wit had neergeschreven in zijn eerste drie burgermanifesten. Daarna heeft hij, samen de groenen, de snel-Belg-wet ingevoerd, waarmee iedereen bijna tussen de soep en de patatten Belg kan worden. Geen enkel land waar men sindsdien zo gemakkelijk de nationaliteit kan verwerven. Met deze wetenschap in het hoofd én daarbij de verwaandheid van de grootgrondbezitter in Umbrië, is het vrij logisch dat men de man de kans niet geeft straks ook in Europa fratsen uit te halen.

---

   In de marge van bovenstaande nog dit. Frans Timmermans, in Nederland ook wel eens ‘Timmerfrans’ genoemd, nu nog Eurocommissaris, wordt volgend jaar de kandidaat van de Europese sociaaldemocraten voor de plaats van commissievoorzitter, de opvolger van Donald Tusk, zeg maar. Verboden te lachen, want die Timmerfrans had feitelijk al lang ontslag moeten nemen, zoals bv zijn collega en partijgenoot Dijsselbloem gedaan heeft, toen hun PvdA partij bij de laatste verkiezingen in Nederland zo goed als weggevaagd werd. Niet dat hij dat moést doen, maar alleen al uit eerlijke schaamte. De socio’s noemen hem nog steeds een ‘zwaargewicht’. 85 kilo?

   Als men ons mediacircus op de vooravond van de gemeenteraadsverkiezingen bezig zag, verkiezingen die hoogstens toch maar een opstap betekenen naar de federale en regionale van volgend jaar mei, was het precies alsof elders de wereld stil stond. Er wordt vandaag echter ook gestemd in het Duitse Beieren, voor wat ze er de ‘Landeswahl’ noemen, de regionale verkiezingen, zeg maar. Die zijn daar deze keer zeer belangrijk, niet alleen voor Beieren, maar voor heel Duitsland en, bij uitbreiding, ook voor de E.U. In Beieren, de meest welvarende Duitse deelstaat, thuishaven van o.m. BMW, Audi, MAN, Adidas en Puma, zwaait de rechtse CSU, de ‘Christlich-Soziale Union’, een zusterpartij van wat in de rest van Duitsland de CDU heet, de ‘Christlich-Demokratische Union’ van Angela Merkel, de scepter en dit al zo’n zestig jaar. Heel die tijd haalde de CSU in Beieren de volstrekte meerderheid en die dreigt ze nu kwijt te raken. De belangrijkste reden is het gevolg van de immigratie, waarbij heel wat Beieren het niet meer eens zijn met de CSU, die ze te soft vinden. Het ‘Wir schaffen das’ van Merkel heeft ook daar heel wat kiezers naar de nieuwe AfD (Alternative für Deutschland) gejaagd. Deze uiterst rechtse partij heeft in Beieren de wind in de zeilen en hoopt er 15% of meer van de stemmen te halen.

   De vroegere legendarische CSU leider Franz-Josef Strauß waarschuwde ooit zijn achterban dat ze ervoor moest zorgen geen plaats te laten aan hun rechterzijde. Met de komst van het AfD is dat nu echter wel gebeurd en daar zal de CSU de gevolgen van dragen. Op een van de verkiezingsaffiches van AfD stond trouwens dat, mocht Strauß nog leven, hij nu voor hen zou gekozen hebben, voor het origineel! Waar hebben we dat nog gehoord?

   Van de andere kant gebeurt er in Beieren zo’n beetje wat bijna overal elders in Europa aan het gebeuren is, nl dat de socialisten er achteruit gaan en hun kiezers zien vertrekken naar Groen (‘die Grünen’). Ook daar blijkt Groen het nieuwe Rood te zijn geworden. Een nieuwe Beierse Landesregierung van CSU met die Grünen zou straks echter ook in Berlijn op weinig sympathie kunnen rekenen en wat het effect binnen de E.U. dan gaat worden, valt nog af te wachten. Zeker is wel dat de vooruitgang van de rechtse partijen in Europa verder gaat, tot spijt van wie het benijdt.

   Eind september wist Het Nieuwsblad te vertellen dat het Vlaams Belang de grootste partij zou worden in Turnhout, zij het maar met 17,6%. Nog geen week later pakte de Gazet Van Antwerpen uit met een peiling die voor Turnhout heel andere cijfers gaf. ’t Pallieterke had dat opgemerkt en vroeg zich af welke peiling nu klopte, temeer omdat beide kranten tot dezelfde mediagroep (Mediahuis) behoren. Welnu, ik kan hoofdredacteur van Kamp geruststellen: waarschijnlijk geen van de twee. De politiek in Turnhout is een wespennest en dat al sinds vele jaren. Bij de voorlaatste legislatuur zijn er enkele leden uit de CD&V gestapt, waardoor het toenmalige schepencollege haar meerderheid verloor en verplicht werd de groenen aan boord te hijsen om te overleven tot aan de volgende verkiezingen. CD&V was zo verdeeld dat ze met drie partijen naar de volgende stembusgang trok, waarvan er één zich net vóór de verkiezingen toch nog terugtrok. Die verkiezingen werden glansrijk gewonnen door de N-VA met iets meer dan 25%, die haar lijsttrekker Erwin Brentjens, een ex-TAK man, meteen burgemeester maakte en een coalitie leidde met, als ik me niet vergis, SP.a en CD&V.

   Net als in de vorige legislatuur bij CD&V, kwam er nu echter ook interne heibel bij de Turnhoutse N-VA, waardoor de partij binnen het jaar de meerderheid verloor en Brentjens zijn burgemeestersjerp. Deze laatste kreeg zelfs een doodsbedreiging in zijn bus en 6 van zijn 11 gemeenteraadsleden stemden met de oppositie mee! De nieuwe meerderheid die daarna ontstond en nu naar de stembus trekt, bestaat uit SP.a, Groen, CD&V en TIM (Turnhout Iedereen Mee), een CD&V-scheurlijst, die nu de burgemeester levert. Wat het na 14 oktober gaat worden is echt koffiedik kijken, welke peiling er ook nog zou gehouden worden. De Turnhoutse politiek is een verzameling van partijen die elkaar het licht van de zon niet gunnen. Het is niet voor niets dat de stad in bijna alle lijsten van onze Vlaamse centrumsteden de laatste plaats bekleedt. Turnhout is ook de enige Vlaamse centrumstad die geen voorsteden heeft. De aangrenzende gemeenten willen wel met de stad samenwerken, maar niet fusioneren. Van de politieke reputatie van de ‘Binken’, zoals Turnhoutenaars zichzelf noemen, blijft niet veel positiefs over.

   Nogal wat peilingen geven aan, dat het Vlaams Belang bij de komende verkiezingen vooruit zal gaan. Niet spectaculair, maar toch genoeg om van een positieve ontwikkeling te kunnen spreken. De belangrijkste reden is dat heel wat kiezers, die van het VB overstapten naar de N-VA, terecht ontgoocheld zijn over de communautaire ijskastpolitiek van de partij van De Wever. Bij een mogelijk succes van het VB bij de gemeenteraadsverkiezingen – zeker in de steden - zal dit dan ook een signaal zijn dat zich wel eens zou kunnen herhalen bij de volgende regionale en federale verkiezingen, over zeven maanden. Laat er ons echter nuchter bij blijven. Met het elkaar afpakken van kiezers tussen de Vlaamsnationale partijen wordt Vlaanderen er niet beter van. Om een echte verandering te bekomen moeten de Vlaamsnationalisten samen de meerderheid halen in het Vlaamse parlement en dat zal alleen kunnen als de traditionele partijen kiezers verliezen aan de Vlaamsnationale. Die kans biedt zich misschien aan, nu de SP.a in de touwen ligt in Gent én Antwerpen, CD&V in Antwerpen de gekende kemels geschoten heeft* en Open VLD de mensen alleen maar wat simplistische slogans kan aanbieden. 14 oktober lijkt me geen eindpunt, maar eerder het begin van een zeven maanden durende verkiezingscampagne, die wel eens intensief zou kunnen worden.

* Voor wie het zich niet meer zou herinneren: Peeters had eerst een orthodoxe jood op de lijst gezet, die weigerde andere vrouwen dan de zijne een hand te geven, dan een jonge joodse, dochter van een rabbijn die met zijn eigen geloofsgenoten overhoop ligt en daarna de moeder van een Syriëstrijder.

   Waar ik me in deze verkiezingstijd over verbaas, is dat de SP.a in Gent blijft geloven daar de nieuwe burgemeester te zullen leveren, ook al heeft stemmenkanon Termont er afstand gedaan van de lijsttrekkersplaats en weten zijn kiezers dat hij niet meer direct actief wil zijn in de Gentse politiek. Zijn opvolger, Rudy Coddens, mag dan nog een voortreffelijke kandidaat zijn, hij heeft niet de politieke uitstraling van ‘Gargamel’ en zijn partij zal waarschijnlijk qua stemmenaantal voorbijgestoken worden door de groenen. Dat zat er al in na de schandalen met Optima, Publipar e.d. die ervoor zorgden dat er een onverwacht einde kwam aan de politieke ambities van Termonts aangewezen opvolger Tom Balthazar en heeft nog een boost gekregen door de schandalen bij de verhuur van de sociale woningen in de stad. Eerst bleken er woningen te worden verhuurd die eerder als krotten konden bestempeld worden, schimmel en rot inbegrepen en daarna dat de SP.a- fractieleidster én afdelingshoofd van de stedelijke verhuurmaatschappij, Anne Schietecatte, ook een sociale woning huurt. In de nasleep van dit schandaal, dat veel gelijkenissen vertoont met dat van Samusocial in Brussel, blijkt nu trouwens dat Schiettecatte in Gent geen uitzondering vormt. Marina Hoornaert, ex-schepen en nog steeds lid van de Raad van Bestuur van WoninGent, nu 75, blijkt al sinds 1972 een sociale woning te betrekken. Wettelijk kan dit allemaal in Gent, maar met 11.000 mensen op de wachtlijsten is zoiets ethisch niet meer goed te praten. Schiettecatte en Hoornaert zouden zelfs geen uitzonderingen zijn. Volgens Siegfried Bracke, federaal parlementsvoorzitter en gemeenteraadslid in Gent (wat ik deontologisch ook niet correct vind*) zouden er nog meer socialistische verkozenen zich de huur van zo’n sociale woning hebben toegeëigend, al geeft hij geen namen. Ik heb zo de indruk dat de meerderheid van die 11.000 wachtenden (én hun familie) niet staat te popelen om straks nog voor de partaai te zullen stemmen. Iets wat ook CD&V staat te wachten met de Arco-coöperanten als die zaak niet geregeld zou raken. Het is dan ook verre van zeker dat de SP.a, zelfs als ze samen met Groen de meerderheid in Gent zou behouden, er nog de burgemeester zal leveren. Lachende derde zou wel eens blauwe Mathias Declerq kunnen worden, kleinzoon van, wiens partij er in de huidige legislatuur maar bij zat om de oppositie te verzwakken, maar die het zich zou kunnen veroorloven een andere coalitie in Gent op de been te brengen.

   Het zou nog wel eens spannend kunnen worden in de Arteveldstad.

* Ik vind het niet kunnen dat een federaal parlementsvoorzitter zich komt bemoeien met de gemeentepolitiek, ook al gebeurt dat in zijn thuisstad. Stelt die eerste positie dan zo weinig voor, dat men zich nog een tweede bijverdienste kan veroorloven?

  In de weekeindeditie van De Tijd, Vlaanderens meest neutrale dagblad, stond bij het katern ‘Netto’ een interessant artikel over het feit dat mensen ouder dan 70 hier en daar een autoverzekering geweigerd wordt, alhoewel – volgens de wet – leeftijd op zich geen criterium mag zijn. Tegenwoordig mag men echter van niets meer verschieten. Zo heb ik zelf wel geen probleem meegemaakt i.v.m. de autoverzekering, echter wel met de aankoop van een auto.

   Eind april 2017 reed ik mijn Audi A2 in de prak op een tractorsluis. Daarvan had ik nog nooit gehoord, maar dat bleek een blok beton te zijn dat men midden op een weg plaatst en waar alleen een tractor over rijden kan. Ik maakte dat mee op een landweg tussen Bobbejaanland en Herentals, een weg die ik al jaren neem, o.a. nog twee weken vóór de crash. De aanwezigheid van die tractorsluis was aangeduid, maar daar dat gebeurde in het gebied van het waterrijke natuurreservaat van de Zegge dacht ik dat dat iets met de waterlopen daar te maken had en zag ik te laat dat die sluis geen verkeersdrempel was zoals ik in eerste instantie meende te zien.

   Ik moest dus op zoek naar een nieuwe auto. Mijn Audi A2 van dertien jaar oud had ik gekocht bij de Audi/VW garage van Deckx-Team in Turnhout. Toen ik zag dat die garage ook reclame maakte voor de aankoop via private lease, besloot ik het zo eens te proberen. Ik ging op een vrijdag naar de zaak waar ik – nota bene - al dertien jaar klant was en sloot er een akkoord met de VW-verkoper om een kleine VW-Up te kopen via dat leasesysteem. Ik moest geen voorschot geven en kon de wagen leasen voor 5 jaar aan 170 euro per maand. Ik kreeg de bestelbon mee naar huis. De maandagmorgen daarop kreeg ik echter een telefoontje van de Audi-verkoper van dezelfde firma, die me vertelde dat de verkoop niet doorging, omdat ik ondertussen al 77 geworden was (ik rij van mijn 16^de, toen er in België nog geen rijbewijs bestond). De man was echter ‘genereus’ en stelde voor dat ik een ‘voorschotje’ ( zijn woorden) van 2.000 euro zou geven, 240 euro per maand zou betalen en dit gedurende maar 3 jaar. Ik heb dat voorstel afgewezen en heb kort daarna elders een tweedehands wagentje gekocht dat ik contant betaald heb…

   Leeftijd geen criterium? Vergeet het maar!

  Volgens een studie van enkele duizenden (!) wetenschappers, op vraag van het VN-klimaatpanel, moeten er veel drastischere maatregelen komen om te voorkomen dat de aarde te snel te veel zal opwarmen. Deze uitslag is geen verrassing, alleen komt daar specifiek voor dit land bij dat het resultaat van deze studie juist valt op een ogenblik wanneer hier bekend werd dat we deze winter black-outs en afschakelingen riskeren in de elektriciteitsbevoorrading. Een van de aanbevelingen van de nieuwe klimaatstudie is dat alle landen drastisch de uitstoot van CO2 zullen moeten beperken, terwijl er hier nog altijd politiekers rondlopen die de kernreactoren, die helemaal geen CO2 uitstoten, willen vervangen met nieuwe (en dure) gascentrales die wél CO2 uitstoten. Ook voor wat het vervangen van kernenergie door hernieuwbare stroom betreft, zal er nog even geduld moeten beoefend worden. Het huidige aandeel van de hernieuwbare stroom in dit land is nog steeds geen 20% en niet stabiel te noemen omdat die stroom nooit gegarandeerd is en nog steeds niet efficiënt kan worden opgeslagen.

   De gulden middenweg zal zijn dat ervoor zal moeten gezorgd worden dat we in de eerste plaats zeker zullen moeten blijven van een voldoende bevoorrading en dat aan betaalbare prijzen. Een opmerkelijk idee daaromtrent werd recentelijk nog geuit door Guido Camps, de gewezen topman van de Commissie voor de Regulering van Elektriciteit en Gas (GREG) en dus iemand die weet waarover hij het heeft op dat gebied. Die man pleit voor een beheerste sluiting van de kerncentrales, volgens hem per schijf van 1000 megawatt, die dan wordt vervangen door een equivalent aan hernieuwbare energie. Het zou wel kunnen dat het dan tot 2040 of zelfs langer zal duren vóór we van de kernenergie in dit land vanaf zullen zijn, tenzij ondertussen nieuwe technologieën ontwikkeld zouden zijn die die termijn zouden kunnen inkorten. Dat lijkt redelijk en is in elk geval iets verstandiger dan het politieke natte vingerwerk waarmee het probleem nu worden aangepakt en dan zonder nieuwe gascentrales en andere voorstellen waarbij opnieuw CO2 wordt verwekt.

---

   In de marge van bovenstaande, nog dit. Recentelijk zag ik een gesprek met Termont op Tv, waarin de man vond dat men de stroomvoorziening best zou nationaliseren! Als het op dit ogenblik bij ons fout loopt, dan is dat grotendeels te wijten aan de Belgische politiek. Om te beginnen (weer eens) de paarsgroene regering Verhofstadt die in 2003 wel de kernuitstap besliste, maar er verder niets aan deed. De volgende regeringen evenmin, tot men daarna onverantwoorde subsidies is gaan uitdelen, wat later niet nodig bleek. Het is valt te vrezen dat ze straks weer zoiets gaan doen, met als resultaat dat de eindgebruiker ook dat zal mogen betalen.

   Om het eventuele tekort aan stroom deze winter goed te maken, zal men in Vilvoorde een oude gascentrale, die al 4 jaar stil ligt, weer aan de praat moeten krijgen. Die centrale heeft tegenwoordig Bulgaarse eigenaars en die heropstart na 4 jaar zal ook geld kosten. En niemand die zich daar vragen bij stelt, bv waarom Bulgaren hier een niet werkende gascentrale kopen. .

   De stroom die Angela Merkel aan onze nationale Charel zou beloofd hebben, komt dan weer grotendeels van Duitse bruinkoolcentrales die de Duitse kernreactoren moeten vervangen tot er genoeg capaciteit kan worden overgenomen door de alternatieve energie. Ook dat kost extra geld en is bovendien nóg meer vervuilend dan steenkoolcentrales. Ook in Duitsland maken ze hun mensen maar wat wijs.

   Rusland is zo stilaan écht een schurkenstaat aan het worden. Na de moordpoging op de gevluchte spion in de UK, werd een kwartet van Russische spionnen zelfs op heterdaad betrapt in Nederland. Het viertal wou daar de computersystemen hacken van een organisatie die zich bezig houdt met de controle op het verbod tot gebruik van chemische wapens. Die werden o.m. gebruikt in Syrië. Verder blijft er de zaak van het neerschieten van de MH 17 van Malaysian Airlines boven Oekraïne (met bijna 300 onschuldige slachtoffers, de meeste Nederlanders), waar Rusland hoe dan ook bij betrokken is, de mogelijke inmenging in de Amerikaanse verkiezingen van 2016, de militaire druk op de Baltische staten en Polen, de inval in Georgië dat een deel van zijn grondgebied kwijt speelde, idem voor Oekraïne dat de Krim verloor, de fraude bij de dopingcontrole tijdens de Olympische Spelen in Sotchi, waar nog steeds geen controle door het WADA wordt toegelaten en God weet wat nog allemaal. Tegen beter weten in en ondanks alle belastende bewijzen die er al gevonden zijn, blijven de Russen doodleuk zeggen dat ze er niets mee te maken hebben, maar het is zo stilaan duidelijk dat ze liegen dat ze zwart zien. Er ontbreekt alleen nog aan dat ze straks vertellen dat de kabouterkes het allemaal zouden gedaan hebben.

---

   Ondertussen is in de States rechter Brett Kavanaugh bevestigd tot rechter van het Opperste Gerechtshof, ondanks ‘massale’ protestacties tegen zijn benoeming. In Washington en andere steden kwamen zo’n paar honderd mensen daartegen protesteren. Dit op een totale bevolking van zo’n 325 miljoen. Inderdaad massaal, althans volgens de uitleg van specialisten zoals die Bjorn Soenens van de VRT, Greet De Keyser van VTM en andere politiek correct denkenden. Als het echt zo verkeerd zit daar in de States, hebben de Amerikanen straks, over vier weken, wel de kans daaraan iets te doen bij de tussentijdse verkiezingen. Maar van politiek veranderen n.a.v. een welles-nietes verhaal over eventuele jeugdzonden van dertig en meer jaren geleden is een voorbeeld van hoe zelfs een grootmacht zich belachelijk kan maken. Die niet waar te maken beschuldigingen in de nasleep van het MeToo gedoe zijn ondertussen zo stilletjesaan wel onze samenleving onleefbaar aan te maken.

   VTM dacht een debat te moeten houden over de verkiezingen van 14 oktober. De cafézender uit Nossegem had daarvoor de zgz grote tenoren uit de verschillende provincies bij elkaar gebracht en er tot slot een einddebat over gehouden. Zo’n debat overstijgt het niveau van gemeenteraadsverkiezingen en zou men beter niet nu, maar iets vóór de regionale en federale stembusgang organiseren. Het heeft geen zin van gemeentelijke verkiezingen een regionale of federale zaak te maken. Ik herinner me nog dat, toen het Vlaams Belang nog niet met een eigen lijst opkwam in mijn gemeente, ik stemde voor de postbode, die elke werkdag netjes mijn post bracht. Die man stond op de lijst van Gemeentebelangen, toen de belangrijkste oppositielijst tegen de CVP overheersing in Kasterlee en ik vond dat die man mijn stem verdiende, ongeacht zijn politieke mening. Ik denk dat bij de gemeenteraadsverkiezingen heel wat mensen op die manier stemmen, voor mensen die ze kennen en die ze hun stem waard vinden. Niet voor de ideeën van partijen op regionaal of federaal vlak. Daar zijn andere verkiezingen voor.

   Wat er de laatste tijd nog bij komt is, dat men allerlei peilingen houdt, waarbij men de gemeentelijke met de nationale vergelijkt, wat – voor zover ze al kloppen - absurd is. De bedoeling van gemeentelijke verkiezingen is dat men daarmee (misschien) de gemeentelijke problemen oplost, niet de regionale of federale. Het enige verband dat er zou kunnen zijn is dat goede uitslagen in eigen gemeente waarschijnlijk wel hun invloed zullen hebben op de startpositie in de regionale verkiezingen. Wie daarin wil slagen moet een goede thuisbasis hebben. Het omgekeerde kan echter ook waar zijn, nl dat verkozen regionale of federale figuren na een goede uitslag voor eigen volk, verkiezen over te stappen naar de gemeentelijke politiek. Maar meer moet men daarin niet zoeken. Hou lokaal wat lokaal is.

   Ik kom even terug op de zoveelste nutteloze betogingen van de vakbonden, dinsdag in onze grote steden. Betogen tegen beslissingen die nog niet genomen zijn, die er waarschijnlijk ook deze legislatuur niet meer zullen komen, over wetswijzigingen die ten vroegste in 2030 zullen ingaan. Zoals gebruikelijk waren de slachtoffers van deze acties niet de partijen en/of de politici waartegen de betogingen gericht waren, maar de gebruikers van het openbaar vervoer, die hun tram, trein of bus niet zagen opdagen. Opmerkelijk bij deze betogingen was het aandeel van jonge mensen die nu blijkbaar al bezorgd zijn over langer werken en hun pensioen. De hele pensioenhervorming is er wel op gericht uitgerekend hun pensioenen ook straks nog betaalbaar te houden. Als de staatsschuld van dit land rond de 100% van het bbp blijft hangen, zoals nu het geval is, dan zal het de jeugd van vandaag zijn die morgen de rekening gepresenteerd zal krijgen. Ze zal dan twee keer de dupe zijn: eerst door nu meer te moeten afdragen en later door minder te zullen krijgen. Het verhogen van de pensioenleeftijd (vanaf 2030) is misschien geen leuk vooruitzicht, maar wel de goedkoopste manier om de staatsschuld te doen dalen en de betaalbaarheid van onze Sociale Zekerheid enigszins te blijven garanderen. Als de vakbonden vinden dat dat niet kan, laat ze dan eens afkomen met een alternatief, maar dan wel een dat de huidige staatsschuld minstens niet vergroot. Ik zie dat nog niet gebeuren.

   In Gent blijkt het roodgroene stadsbestuur sociale krotten te verhuren aan 500 euro per maand. Dat dit bekend werd, amper twee weken vóór de gemeenteraadsverkiezingen doet heel de problematiek rond het circulatieplan verbleken. Nu blijkt daarenboven dat in dezelfde buurt van de Sint Bernadettestraat zelfs de fractieleidster van de SP.a in de Gentse gemeenteraad, Anne Schiettekatte, nota bene: zelf werkzaam bij de huisvestingsmaatschappij WoninGent, er ook een sociale woning huurt. Doet zo’n beetje denken aan wat er in Brussel gebeurde bij Samusocial, waar de directrice, niet toevallig van dezelfde politieke kleur, ook een sociale woning betrok. Na de schandalen rond Optima en Publipart een zoveelste opdonder voor de partij van Termont, waarbij het er steeds meer naar uitziet dat, als de huidige roodgroene coalitie haar meerderheid na de verkiezingen zou behouden, het niet meer een roodgroene, maar een groenrode coalitie zal worden met een groene burgemeester, zoals ik al suggereerde in mijn blog van 3 dezer (‘Iedereen burgemeester’).

   Misschien kunnen ze, in navolging van Antwerpen, van de gelegenheid eens gebruik maken om te zien wie er nog allemaal in een sociale woning woont en of de inwijkelingen die in Gent een sociale woning hebben gekregen, in hun thuisland geen eigen huis bezitten, zoals dat Turks gezin in Antwerpen. Dat is ondertussen niet alleen uit hun sociale woning gezet, maar moet de koekenstad nog zo’n kleine 50.000 euro terugbetalen voor al die jaren die ze hebben geprofiteerd van onze Sociale Zekerheid. Sociale woningen worden immers alleen toegekend aan mensen die geen vermogen hebben. Enfin, in Antwerpen althans, waar nog een twintigtal onderzoeken lopen voor dezelfde feiten.

   Bij de opening van het universitair jaar aan de UGent had professor Carl Devos, hoogleraar en politicoloog, dit jaar voor zijn openingscollege niet één maar zes politici uitgenodigd, de voorzitters van de zes grootste partijen in Vlaanderen. In het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen kreeg de Vlaams Belang voorzitter, Tom Van Grieken, van zijn collega’s het verwijt dat er op de kieslijsten van zijn partij zo’n vijftiental kandidaten stonden met extreem rechtse sympathieën. In de nasleep van de heisa tegen Schild en Vrienden was deze keer een journalist van Het Laatste Nieuws op zoek gegaan naar het speld in de hooimijt. Tom verweerde zich terecht door te stellen dat zowat alle Vlaamse partijen boter op hun hoofd hadden en hebben met kandidaten die sympathieën hebben voor de Turkse Grijze Wolven, ook een uiterst rechtse organisatie die, opmerkelijk genoeg, zelfs aanvaard lijkt bij onze linkse partijen.

   Die organisatie van de Grijze Wolven is een soort militaire vleugel van de Turkse MHP, de partij van de Turkse Nationalistische Beweging. Volgens Wikipedia staat die groepering in het Westen bekend als een fascistische en racistische beweging die in het verleden zelfs bij aanslagen en liquidaties van andersdenkenden betrokken was. Welnu, ettelijke leden van die organisatie waren en/of zijn betrokken bij onze politiek en diversen ervan stonden en/of staan op diverse kieslijsten. Dat is begonnen bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 toen SP.a en Groen, na de goedkeuring van het stemrecht voor buitenlanders door de regering Verhofstadt, enkele ervan op hun kieslijsten plaatsten. Ook bij Open VLD en CD&V was men niet vies met dergelijke individuen afspraken te maken. Zo was Marino Keulen, ooit Vlaams minister voor Open VLD, aanwezig op een evenement georganiseerd door sympathisanten van de MHP in Genk en Raf Terwingen, CD&V-burgemeester van Maasmechelen en volkvertegenwoordiger, op een meeting van twee mantelorganisaties van de Grijze Wolven in Eisden. Een zekere Mevlut Akca werd voor het ABVV Metaal zelfs vakbondsafgevaardigde bij Opel in Antwerpen, niettegenstaande een veroordeling tot 4 jaar voor een gewapende overval op een pitarestaurant in Wilrijk.

   Wat ik hierboven beschrijf, is maar het topje van de ijsberg. Wie de hele waslijst van contacten tussen onze zgz ‘democratische’ partijen en de Grijze Wolven wil lezen, vindt die in ’t Pallieterke van vorige week (27 september, blz 5, een hele pagina, foto’s inbegrepen).

   Kortom, De gespeelde verontwaardiging van deze partijen t.o.v. het Vlaams Belang en zijn sympathisanten is een partijtje slecht en hypocriet toneel. In deze tijden van MeToo en derivaten, doet men er best aan eerst in ‘t eigen ‘hert’ te kijken, zoals Alice Nahon het zo treffend uitdrukte in haar ‘Avondliedeke’.

   In de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen wordt er een hoop onzin verkocht, maar dat is nooit anders geweest. Merkwaardig vind ik het wel in Gent, waar huidig burgemeester Termont, die zelf geen lijsttrekker meer is, wel lijstduwer, aan iedereen vertelt dat zijn opvolger als lijsttrekker, Ruddy Coddens, de volgende burgemeester wordt. Termont gaat ervan uit dat de roodgroene coalitie, die nu aan de macht is, in Gent baas zal blijven en daarin heeft hij misschien wel gelijk. Alleen vrees ik voor hem dat het de volgende keer geen roodgroene, maar een groenrode coalitie zal worden en dan denk ik dat de volgende burgemeester een groene zal zijn. Het rapport over de luchtverbetering in Gent kwam er niet toevallig net vóór de verkiezingen, al weten we nog niet wat de totale weerslag zal zijn, daar het ging over de periode 2012/2016. De groenen hebben er in elk geval de perceptie mee. Dat er straks een deel neringdoeners en andere zaken uit het Gentse centrum zullen verdwenen zijn, zal hen worst wezen. Anderzijds kan ik me voorstellen dat veel Gentenaars, die vroeger socialist stemden, nu wel twee keer gaan nadenken, na al de schandalen die de rode partij de laatste jaren heeft geteisterd (Optima, Publipart e.d.). De gedoodverfde opvolger van Termont zal het kwaad krijgen om nog maar in de buurt te komen van Termonts 54.000 voorkeurstemmen van de vorige keer. Tom Balthazar, die normaal Termont had moeten opvolgen is – mede als gevolg van de schandalen – uit de Gentse politiek verdwenen en de huidige opvolger mag wel een bekwaam mens zijn, politiek gesproken is hij eerder een grijze muis en zie ik hem zelfs niet in de buurt van de hoge cijfers van Termont komen.

   En dan is er nog die Mathias Declerq (Open VLD), kleinzoon van, die aan iedereen die het horen wil, ook al vertelt dat hij de volgende burgemeester zal zijn. Zijn partij werd door de roodgroene coalitie mee in de meerderheid opgenomen, alhoewel ze die niet nodig had. Door mee op de wagen te springen, kunnen de liberalen in Gent moeilijk enige kritiek op het vorige beleid uiten en dat wordt hun zwakheid bij deze verkiezingen.

   Voor de andere partijen in Gent ligt er alleen een bijrol klaar voor het geval de huidige coalitie – met welke burgemeester ook – niet aan een volstrekte meerderheid zou geraken. Of dat voor Gent een goede zaak zal zijn, valt te betwijfelen. De stad is nu al een verzamelplaats voor allerlei inwijkelingen en krakers, waartegen een links bewind ook straks weinig tegen in te brengen zal hebben.

   Ik heb reeds meermaals erop gewezen dat men er in dit land niet in slaagt van de eerste keer een nieuwe wet te maken die klopt, waardoor men steeds opnieuw amendementen moet aanbrengen en er soms van de hele wet niet veel meer overblijft van de oorspronkelijke tekst.

   Zopas was het weer van ‘dattem’. Minister van Justitie, Koen Geens, zelf advocaat van beroep, had in juni een wetsontwerp ingediend van bijna 800 bladzijden om het Wetboek van Vennootschappen te herschrijven. Dat is niet niks, als men weet dat men o.a. het aantal ondernemingsvormen van de huidige 17 wil terugschroeven tot 4*. Nadat de meerderheidspartijen zelf in juni en juli al een honderdtal wijzigingen hadden aangebracht, heeft de Raad van State er een vernietigend advies over gegeven en gesteld dat het best helemaal zou herbekeken worden. Men kan zich afvragen hoe daar ‘gewerkt’ wordt. Dat zo’n wetboek na verloop van tijd aan een aanpassing toe is, is te begrijpen, maar men zou er toch van uit moeten gaan dat de mensen die zich daar mee bezig houden, er iets van kennen en daar niet met hun pet naar gooien, want zo lijkt het er wel op. Zo’n Wetboek is tenslotte niet niks.

 * Voor de geïnteresseerden: die 4 die er overblijven, zouden dan zijn: de maatschap, de besloten vennootschap (bv), de naamloze vennootschap (nv) en de coöperatieve vennootschap (cv).

----------------------------

   Pieter De Crem, in de regering Di Rupo nog minister van Landsverdediging en in die van Michel gedegradeerd tot staatssecretaris voor Buitenlandse Handel – waar hij zijn bevoegdheid moet delen met de gewestministerq - is ook titelvoerend burgemeester van Aalter. In het dagelijkse leven heeft hij daar geen tijd voor en laat hij zich vervangen door een partijgenoot die er waarnemend burgemeester is. Op de plaats van burgemeester was hij destijds zijn vader opgevolgd, een familiezaak dus, in zoverre dat men in Aalter het gemeentehuis het ‘Cremlin’ is gaan noemen!

   Nu heeft Pieter besloten, mocht hij als burgemeester herkozen worden, hij uit de federale politiek stapt en volgt hij daarmee het voorbeeld van o.a. Vande Lanotte, Tobback Sr en Quicky. De ambitie van Kris Peeters past ook in dat kader. Pieter De Crem is, samen met Hendrik Bogaert, een van de weinig overgebleven rechtse politici in de steeds linksere CD&V, waardoor die partij waarschijnlijk nog verder naar links zal opschuiven en steeds meer in dezelfde vijver zal moeten vissen als Groen en SP.a. Mooi vooruitzicht!

    Van zo lang ik het weet, hebben onze overwegend linkse media steeds betere linkse electorale resultaten voorspeld dan de linkse partijen daarna kregen. Als de media de invloed hadden op het kiesgedrag van de burger die ze denken te hebben, dan zou links in Vlaanderen al decennia lang een meerderheid hebben. Het tegendeel is waar; maar omdat ca 80% van het journaille hier linksgezind is, wordt de waarheid steeds opnieuw geweld aan gedaan. Tot, na het bekend worden van de uitslagen, blijkt dat ze er weer naast zaten. Dat diezelfde journalisten dat na al die tijd nog steeds niet door schijnen te hebben, pleit niet voor hun intellectuele eerlijkheid, laat staan hun beroepsernst. Hoe oneerlijk dat soms is, is nog maar eens duidelijk gebleken in de zaak tegen Schild en Vrienden. De VRT journalisten van Pano hebben anderhalf jaar moeten zoeken om bij de leden van de jeugdvereniging een twintigtal ranzige moppen te ontdekken op een totaal van 67.000 berichten en daarna te doen alsof al die 67.000 zo waren. Die twintig waren er over, maar waren niets anders dan moppen die men vroeger tussen pot en pint vertelde, meestal aan een cafétoog na het nuttigen van het nodige gerstenat. De doorsnee Vlaming is niet mondig genoeg, zeker niet zo mondig als bv de doorsnee Nederlander. Hij wordt pas een leeuw aan de cafétoog, na de nodige pintjes. Dat neemt niet weg dat het niet had mogen gebeuren. In tegenstelling tot het vertellen van zattemanspraat aan de toog, vergeet het Internet nooit wat erop wordt gezet.

   Achteraf is het natuurlijk gemakkelijk te zeggen hoe het had moeten gaan, maar Schild & Vrienden had nooit mogen toelaten dat de VRT hen bij allerlei gebeurtenissen kon volgen. Ze hadden moeten weten dat de rode zender nooit een positief verhaal over hen zou gebracht hebben. Verder had de leiding – in de eerste plaats Dries Van Langenhoven - de Facebook pagina beter onder controle moeten houden. In zijn jonge overmoed heeft Dries de vijand onderschat (of misschien zijn organisatie overschat). Vlaamsgezinden zouden nooit uit het oog mogen verliezen dat VRT-journalisten geen gelegenheid zullen laten voorbijgaan om de Vlaamse zaak verdacht te maken.

   Voor de gemeenteraadsverkiezingen lijkt het spannend te gaan worden in Antwerpen. Volgens e.o.a. peiling zou de huidige bewindsploeg haar meerderheid niet behouden. Dat kan natuurlijk, vraag blijft dan wel wat er daarna te gebeuren staat. De N-VA kan in de koekenstad van haar pluimen verliezen doordat vroegere VB-kiezers die de laatste keer voor de partij van De Wever hadden gestemd, o.w.v. de federale ijskastpolitiek van diens partij wel eens terug naar het VB zouden kunnen gaan. Ook CD&V zie ik in Antwerpen geen vooruitgang maken, integendeel. Door de fratsen van ‘huurder’ Peeters zullen er bij de ex-katholieken niet veel zieltjes bij gewonnen worden. De huidige meerderheidspartijen hebben eigenlijk het geluk dat het in de oppositie al niet veel beter gaat. Misschien wordt Groen inderdaad het nieuwe rood en zal de partij van Wouter de stadskabouter wel stemmen winnen, maar hun ‘bondgenoten’ (dixit Jinnih) mogen al blij zijn de 10% grens te halen.

   Op een hint van De Wever straks eventueel de groenen bij in de meerderheid op te nemen, heeft Van Besien al meteen laten weten dat zijn partij zeker niet met de N-VA zal samenwerken. Van zijn kant had De Wever had aangegeven dat hij hetzelfde dacht over de PvdA en het Vlaams Belang. Die laatste partij mag dan nog steeds geboycot worden door het in stand houden van het ondemocratische cordon sanitaire, mocht er inderdaad een deel van vroegere kiezers, die naar de N-VA waren uitgeweken, terugkomen, dan zou de partij wel eens op de wip komen te zitten (de natte droom van Peeters), waar ze eventueel vanuit de oppositie een minderheidsbewind zou kunnen gedogen en op die manier toch zou meespelen.

   Tenslotte komen er in Antwerpen ook twee allochtonenpartijen op, een centrumrechtse (de D-SA) en een linkse, die van illegaal Abou Jahjah. Of die de kiesdrempel gaan halen is ver van zeker. Wat ze wel zullen doen, is stemmen weghalen bij hun vroegere linkse vrienden en ook daarover kunnen de Vlaamsnationale partijen zich alleen maar verheugen.

   Bij CD&V blijft men hardnekkig geloven dat er voor Arco een oplossing komt vóór de verkiezingen van mei 2019. Daar geloof ik niets van en zet ik daarom nog eens alles op een rijtje:

1. Toenmalig federaal premier Leterme heeft destijds, samen met Didier Reynders – toen federaal minister van Financiën - engagementen aangegaan om de staat te laten opdraaien voor het geldverlies van anderhalf miljard euro bij Arco. Reynders zegt nu wel dat hij er niet meer in gelooft, destijds dus      blijkbaar wél.
2. Europa heeft reeds meermaals gezegd dat die engagementen onwettig zijn. In het zomerakkoord van 2017 heeft de huidige federale regering daarna      afgesproken het compensatieplan niét te melden bij Europa, omdat men maar al te goed wist (en nog weet) dat het niet toegelaten is.
3. Dat de beursgang van Belfius niet is doorgegaan, was omdat het bestuur van de bank ook beseft dat het Arco-plan onwettig is als Europa er niet van op de  hoogte is, er daarom geen goedkeuring voor kan geven en de bank daar niet   voor wil laten opdraaien.
4. Beweging.net, het vroegere ACW, heeft naar schatting (van Deminor) bijna 390 miljoen euro dividenden uit Arco gehaald, zowat het dubbele van de inleg. Bij een eventuele afwikkeling van het zomerakkoord zou Beweging.net dan minstens de gemaakte winst (zo’n kleine 200 miljoen) aan de Arco spaarders moeten geven en niet de schamele 38 die ze nu belooft. Wie de winsten opstrijkt, moet ook de verliezen incasseren, maar daarvoor geven ze bij de      christelijke vakbeweging niet thuis.
5. Het is niet de staat die Arco ten gronde richtte. In tegenstelling tot de ontmanteling bij het faillissement van de Gemeentelijke Holding, is die bij Arco mede georganiseerd door eigen Arco bestuurslui (Francine Swiggers en Marc Tinant), waardoor men nooit te weten zal komen wat en wanneer het is fout gelopen. De maffia had het niet beter kunnen bedenken.

-----------------------

   Ik denk dat ik ga solliciteren, om op Tv mee te gaan doen aan de oeverloze panelgesprekken over voetbal, samen met Jantje Mulder, Bossie en Mossie. In mijn blog van 20 juli (‘Na voetbal komt … voetbal’) had ik o.a. nog gesteld dat het voor Preud’homme wel eens zou kunnen tegenslagen om zijn oude liefde, Standard, successen te bezorgen. Zijn voorganger, de Portugees Sa Pinto werd door de ‘kenners’ wel voorgesteld als een halve gek (misschien was hij dat ook), maar de man behaalde met Standard toch maar lekker de Beker van België en de tweede plaats in Play-Off 1. Ik schreef toen dat Preud’homme die prestatie niet zou evenaren en blijk gelijk te krijgen. Na een teleurstellende start in de nieuwe competitie werd Standard nu ook uitgeschakeld in die Beker van België en nog wel op het eigen terrein door de koelboxtoeristen uit Knokke, die momenteel in de huidige competitie de laatste plaats bezetten in de eerste klasse amateurs, wat vroeger de derde klasse heette.

   Standard was trouwens niet de enige eersteklasser die er in de eerste ronde al werd uitgesjot. Brugge werd eveneens gewipt door een derdeklasser, Deinze. Anderlecht verloor, ook al op eigen plein, van stadsgenoot Union (met 0-3!) en het verliep Antwerp en Cercle Brugge al niet veel beter. Misschien hadden die ploegen nog niet genoeg Afrikanen en Oost-Europeanen gekocht tijdens de transferperiode. Rond de jaarwisseling kunnen ze hun hartje weer ophalen met geld verspillen aan kopen, huren en ruilen.

---

   Opmerkelijk en voer voor ‘de blaadjes’ is de transfer van Thibaut Courtois van Chelsea naar het grote Real Madrid. De beste doelman van het voorbije wereldkampioenschap en ook verkozen tot beste doelman van het jaar, werd voor de nodige miljoenen euro naar Madrid getransfereerd, waar hij als tweede doelman meestal op de bank riskeert te blijven zitten. De man zou er geen drama van maken, hij houdt er zelf sowieso ook een pak geld aan over en zou de transfer in de eerste plaats gewild hebben om bij zijn twee kinderen in Madrid te zijn. Die verblijven daar bij hun moeder, die niet zijn echtgenote is, maar een ex-partner. Dit is in het topvoetbal geen alleenstaand geval, ook de grote Cristiano Ronaldo (bijna 1,90 meter) heeft er zo al vier rondlopen, sommige zelfs van echte draagmoeders. Wie het breed heeft …

   Voetbal, een feest!

---

   Tenslotte nog dit: op de bekendmaking van het Europese elftal van het jaar, was daar ook ‘onze’ Eden Hazard bij. Hij mocht twee zinnen zeggen in een soort piggy english, toch al iets meer dan de vier woorden Nederlands die hij op de huldiging in Brussel, na het behalen van de derde plaats in het wereldkampioenschap, uitschreeuwde (‘Waar is dat feestje?).

   Elk jaar verschijnt er een verslag over de gang van zaken bij onze centrumsteden. Dat gebeurt door het Steunpunt Werk & Economie. De Tijd maakte er in zijn weekeindeditie een balans van op en betrok daarbij ook andere steden en dorpen, e.e.a. in het vooruitzicht van de gemeentelijke verkiezingen. De cijfers slaan op de periode 2012-2016. Het artikel had de eerder verrassende titel ‘Gent klopt Antwerpen in jobrapport’, 16.000 t.o.v. 6.000! Verrassend, omdat men dat blijkbaar niet verwachtte. Wie het artikel zelf las, zag echter al snel dat de titel misleidend was en niet overeenkwam met het verhaal eronder, iets wat bij De Standaard bijna dagelijkse kost is, maar bij de Tijd eerder zelden voor komt.

   In de eerste plaats ging het, zoals gezegd, om de periode 2012-2016, De kritiek, die er o.m. kwam vanwege de ondernemers o.w.v. het Gentse circulatieplan, was van 2017 en dus ná die periode. Verder blijkt dat de meeste jobs er in Gent kwamen in de Zorg, het Onderwijs en de commerciële diensten. Doet denken aan de jobs die Verhofstadt destijds beloofd en waar maakte, die waren ook bijna uitsluitend in overheidsdiensten. In Antwerpen, waar men in dezelfde periode heel wat minder nieuwe jobs creëerde, ging het wel hoofdzakelijk om banen in de Horeca, privé dus. En dat is nog niet alles. In dezelfde periode kwamen er in de koekenstad 12.129 nieuwe zaken bij, in Gent ‘maar’ 7.604. Ergens klopt dat niet: 5.000 nieuwe zaken minder, maar 10.000 jobs meer. Om te weten hoeveel zaken er in Gent al vertrokken zijn of nog denken dat te doen, moet men eerst de cijfers voor 2017/18 hebben, maar er zijn nu al verhalen van firma’s die het daar voor bekeken houden o.w.v. dat circulatieplan en de bemoeienissen van het roodgroene bestuur.