De nieuwe Hanze

   Zoals halvelings verwacht kreeg onze nationale Charel in de Kamercommissie van Buitenlandse Zaken een wisselmeerderheid achter de resolutie om het Marrakech pact goed te keuren. MR, CD&V en Open VLD, samen met de hele linkse roodgroene oppositie. De N-VA bleef wel op haar standpunt en stemde tegen. Dé verrassing was feitelijk dat de N-VA beslist heeft niét uit de federale regering te stappen. Op die manier blijft de partij open staan voor het verder afhandelen van alle nog lopende zaken (en er zijn er nogal wat die heel wat belangrijker zijn dan dat zgz ‘niet-bindend’ pact) én vermijdt ze er (voorlopig?) de zwartepiet voor te krijgen.

   Het hele circus wordt vandaag nog eens overgedaan in de plenaire zitting van de Kamer. Hoe het dan verder moet is niet duidelijk. Grondwetspecialist Hendrik Vuye (ex-N-VA, nu V&W) stelde, dat Michel het hoofd is van de regering, niet van het parlement en daarom niet in deze hoedanigheid op10 dezer naar Marrakech en 19 dezer naar New-York kan gaan. Wettelijk zou hij dan de voorzitter van dat parlement, Siegfried Bracke, moeten sturen en laat die nu juist een lid zijn van de partij die tegen dat pact stemt…

   Terloops nog dit. Bij de Vlaamse meerderheidspartijen die wél vóór de goedkeuring van dat niet-bindend pact stemmen, hoort men de voorzitters regelmatig herhalen welke Europese landen wél pro zijn, maar niet welke contra. Bij die laatste horen niet alleen bijna alle ex-Oostblok landen, maar ook Zwitserland, Oostenrijk en Italië. Buiten Europa zijn dat o.m. de VS, Australië en Israël.

---

   Ondertussen heeft datzelfde land dat zich zo inzet voor het Migratiepact op de Klimaatconferentie in Polen tégen een Europese motie voor energiebesparing gestemd. Samen met België stemde alleen Tsjechië tegen. De Belgische neen stem was het resultaat van een unanieme neen stem van alle Belgische gewesten. Enkele dagen na de klimaatmars in Brussel, die vier maal meer betogers kreeg dan verwacht, is ook dat een blamage die kan tellen.

   En gisteren bereikte ons ook het nieuws dat de onderzeese stroomkabel, die de UK met het Europese continent moet verbinden, klaar is en in Zeebrugge is aangesloten. Die kabel (zo’n 140 km lang) zou hoofdzakelijk duurzaam verwekte stroom (van windmolens bv) doorsturen en kostte de habbekrats van 600 miljoen euro. Om het even in oude Befkes te zeggen: vier en twintig miljard (24.000.000.000!).

r

   Een N-VA promotiefilmpje tegen het pact van Marrakech stuurde gisteren de federale politiek compleet in de war. Niet dat het filmpje zelf zo erg was, al zullen de tegenstrevers dat wel zo vinden, maar de timing op de sociale media zat echt fout. Net op de dag dat de opgeroepen experts zich eens over dat pact zouden uitspreken, leek alles vierkant te lopen. De hele zaak kan wel grote gevolgen hebben, in de eerste plaats de val van de regering Michel. Onze nationale Charel kan geen kant meer op en heeft, volgens de laatste berichten, besloten vandaag naar het parlement te komen om daar misschien een wisselmeerderheid te krijgen om het pact te kunnen ondertekenen. Als dat gebeurt en hij het pact volgende week in Marrakech zou ondertekenen, tekent hij tegelijkertijd het doodvonnis van zijn eigen regering en gaan we naar vervroegde federale verkiezingen. Die federale verkiezingen zullen dan helemaal in het teken staan van identiteit en migratie, zoals bij de recente verkiezingen in de meeste Europese landen.

   Als het zover komt, kan men er gif op nemen dat het zo’n beetje één tegen allen wordt, met het VB als lachende derde en dat het filmpje waarvan sprake nog eindeloos vertoond zal worden op onze linkse media. Men krijgt zo stilaan de indruk dat wij Vlamingen op die sociale media achter lopen of tenminste nog steeds niet beseffen wat voor schade zo’n stomme filmpjes kunnen aanrichten. Denk maar aan die van de jongelui van Schild & Vrienden, aan dat chocolademousse filmpje uit Ninove en nu dit. Allemaal acties waar het sop de kool niet waard was, maar die door de traditionele aanhang wel gretig zullen herhaald worden en er bij de neutrale en niet politiek geïnteresseerde kijkers als koek in zullen gaan. Ik schrijf hier al zo lang dat we het in Vlaanderen nooit waar zullen maken als we geen stemmen kunnen afsnoepen van de traditionele partijen. Zoals we nu bezig zijn, zal dat waarschijnlijk steeds minder lukken.

    De regering Di Rupo begon op Sinterklaas, die van Michel zou er op die dag wel eens op mee kunnen houden.

   Bij het overlijden van George H.W. Bush, ook bekend als Bush senior, zijn alle hulderegisters opengetrokken en wordt de man beschreven als dé ideale Amerikaanse president. Mag het iets minder zijn?

   Bush senior was Reagan’s republikeinse tegenkandidaat bij de voorverkiezingen en noemde diens supply side intenties ‘voodoo politics’. Later werd hij alsnog president omdat hij tijdens de twee ambtstermijnen van Ronald Reagan toch diens vice mocht zijn. Als president verzamelde hij een internationale krijgsmacht rond zijn Amerikaans leger en versloeg daarmee dat van Sadam Hoessein die Koeweit was binnengevallen, in wat men de eerste golfoorlog is gaan noemen. Dat laatste is niet correct. In feite was dat de tweede golfoorlog. De eerste was die tussen het Irak van Sadam en Iran. De derde golfoorlog had kunnen vermeden worden als Bush senior beslist had de tweede met één week te verlengen. Door dat niet te doen gaf hij Sadam de kans zijn leger te reorganiseren en heeft zijn zoon, George W. daarna de onzin over de Iraakse massavernietigingswapens moeten uitvinden om een excuus te hebben die oorlog af te werken.

   Op binnenlands gebied hield Bush senior het maar één termijn uit. De magie van het Reagan tijdperk was toen uitgewerkt, de economie deed het minder goed en hij hield zich niet aan zijn belofte geen nieuwe belastingen te zullen heffen, wat hij dus wél deed (zijn uitspraak: ‘Read my lips: no new taxes’ ging de wereld rond). Een andere fout die hij maakte - en waarover de media de dag van vandaag met geen woord meer reppen - was de keuze van zijn vice-president, Dan Quayle. Een jonge, onervaren politicus die niets voorstelde en waarvan men zelfs beweerde dat hij niet eens foutloos kon schrijven. In de campagne voor een mogelijke tweede ambtstermijn had vader Bush een andere running mate moeten nemen. Colin Powell bv, die de eerste kleurling was die opperbevelhebber werd van het Amerikaanse leger, meer dan zijn deel had in de geallieerde overwinning bij de tweede golfoorlog en toen erg populair was in de States. Met Colin Powell, die later onder George W. zelfs staatssecretaris werd, zou hij die tweede termijn bijna zeker gehaald hebben.

   Kortom, George Bush senior was een goed, maar middelmatig president, te plaatsen in de reeks van Jimmy Carter en Barack Obama, maar teveel ambtenaar om boven de rest uit te stijgen.

   Bij de N-VA zit men met enige spanning te wachten op het oordeel van zes opgeroepen experts die deze week hun mening moeten geven over het migratiepact van Marrakech. Dat oordeel zou kunnen dienen als schaamlapje om eventueel dat pact toch te aanvaarden en zo de regering van onze nationale Charel van een vroegtijdige dood te redden.

   De belangrijkste reden waarom de N-VA zo vastberaden lijkt vast te houden aan het niet ondertekenen van het pact van Marrakech, is omdat de volgende verkiezingen hoofdzakelijk zullen gaan over de migratie, zoals ik reeds schreef in mijn blog van 15 november (It’s the immigration, stupid!). Theo Francken en zijn partij krijgen nu van de poco’s te horen dat ze in het begin wél vóór het pact waren. Dat kan natuurlijk, maar het is pas de definitieve tekst die telt en daarmee kunnen de Vlaamsnationalisten (ook het VB) niet akkoord gaan. Pas aan de meet geeft men de prijzen.

   De N-VA heeft het probleem dat ze het communautaire voor 4 jaar in de frigo had gestopt, maar ook wel weet dat zoiets niet voor herhaling vatbaar is. Door nu weer met communautaire eisen af te komen lijkt de partij weinig geloofwaardig en komt de heisa rond de immigratie goed van pas. Daar heeft de partij zelfs een regeringscrisis voor over. Het zou ze goed uitkomen, want met aparte verkiezingen kan ze tweemaal haar kopstukken voluit uitspelen, wat bij gezamenlijke verkiezingen niet haalbaar is. Vraagteken blijft wel of de partij afgestraft zou worden als ze er de stekker uit trekt, een Belgische traditie. Met een terugkeer van de traditionele partijen is Vlaanderen echter nog minder gediend.

   Dat de immigratie de mensen wel degelijk aanspreekt, bewijst de belangstelling voor de debatclub in Edegem. Een debat tussen Tom Van Grieken en Theo Francken over dat thema lokte daar vorige week 670 aanwezigen, een record in de 38-jarige geschiedenis van de club.

   Heel dat gele hesjesverhaal lijkt hoe langer hoe meer een opstand van gepeupel dat er alleen op uit is om amok te maken, te plunderen en alles kort en klein te slaan. De vraag is maar, hoe lang men dit gaat blijven toelaten. De mensen waarmee deze beweging begon, lijken steeds meer op nuttige idioten die zich voor de kar van niets ontziende criminelen hebben laten spannen met als doel de bestaande maatschappij te ontwrichten, zonder ook maar enig redelijk alternatief.

   Op het gebied van volksopstanden is men in Frankrijk wel al e.e.a. gewend. Denk maar aan de Jacquerie-opstanden in de middeleeuwen, de Franse revolutie, de opstand van de Vendée tegen de sansculotten, de Commune na de Frans-Pruisische oorlog, het poujadisme van mei ’68, de dikwijls gewelddadige vakbondsbetogingen tegen alles en nog wat. De acties van de ‘gilets jaunes’ lijken de volgende te zijn in de lange rij. Ze waren vrij vreedzaam begonnen, zijn gekaapt door gepeupel met heel andere bedoelingen dan te reclameren op te hoge taksen op alles en nog wat.

   Ze doen maar, alleen hoeft dat geweld niet naar hier over te waaien. Het is niet omdat onze francofonen naar Frankrijk opzien als konijnen naar een lichtbak, dat ze alles moeten overnemen wat in la douce France gebeurt. Er zullen altijd wel redenen zijn om te betogen, maar hier bij ons baldadigheden uithalen louter en alleen omdat ze in Frankrijk malcontent zijn over taksen en belastingen is er wel over. Recentelijk is hier nog gebleken dat het bij ons niet zo’n vaart loopt. Verre van zelfs. Als onze Francofonen denken het Franse voorbeeld tot in het absurde te moeten volgen, dat ze dit land dan splitsen zodat ze voor altijd en eeuwig deel kunnen uitmaken van dat heerlijke Frankrijk en dan kunnen deelnemen aan de Franse fratsen.

     Zoals uit een onderzoek van Comecos, de sector federatie van grote winkelketens en supermarkten, bleek (mijn blog van 19 november ‘De Webmiljarden’) verdween er in 2017 liefst 5,5 miljard euro vanuit België naar buitenlandse webwinkels. Dat zou voor dit jaar nóg meer kunnen worden, nu blijkt dat hier op Black Friday er op het Net dubbel zoveel gekocht werd als vorig jaar. De vraag was zo groot, dat Zalando, bol.com en Co extra personeel – hun bedienden inbegrepen – moesten inzetten en het dan bij Zalando nog twee dagen kon duren vóór de pakjes op hun bestemming aankwamen.

   Steden en gemeenten zien met lede ogen aan hoe in hun stads- en dorpskernen steeds meer handelszaken leeg komen te staan, alle initiatieven ten spijt. Klanten zijn steeds meer op zoek naar producten, die niet alleen goedkoper zijn, maar ook sneller geleverd worden, waar men zelf niet achteraan moet gaan en die ze zelfs gratis kunnen terugsturen indien niet tevreden. Er wordt steeds meer online gewinkeld. Er is meer keuze, men kan meer vergelijken, het is gemakkelijker zoeken en men krijgt er meer informatie. Ik vrees dat deze trend niet meer is tegen te houden of om te keren en daarom is het vreselijk jammer dat Vlaanderen de e-trein gemist heeft. Met dank aan de vakbonden en hun mol in de federale regering. Als straks de Chinezen, via hun nieuwe vestiging in Luik, er zich mee gaan bemoeien, zal het alleen maar erger worden.

   Tegen die tendens is voorlopig weinig te beginnen. Wie hier met een webwinkel begint – na het verplichte akkoord met de vakbonden - moet concurreren tegen online giganten die al 10 tot 20 jaar bezig zijn (bol.com sinds 1999). Het enige alternatief dat ik zie – en dan heb ik het weer over de handelszaken in dorps- en stadskernen – is een combinatie van online-verkoop én een echt bestaande winkel, waarbij de overheid die laatste moet steunen en niet meer moet lastig vallen met allerlei pestbelastingen, zoals nu dikwijls nog het geval is.

------

   En dan nog dit: Mathias De Clerq (open VLD) wordt dan toch de nieuwe burgemeester van Gent. Als tegenprestatie gaat hij daar juist hetzelfde doen als zijn stadsgenoot en groot voorbeeld Guy Verhofstadt destijds als federaal premier: het linkse programma van groenen en socialisten uitvoeren…

   Volgens onze media zouden de groenen de gemeentelijke verkiezingen gewonnen hebben. Op zo’n 300 Vlaamse gemeenten hebben ze één (1!) burgemeester…

    De acties van de Gele Hesjes, begonnen in Frankrijk, waren in de eerste plaats gericht tegen de hoge brandstofprijzen in het algemeen en die van de diesel* in het bijzonder. Tegelijk werd er ook betoogd tegen de belastingen in het algemeen. De beweging werd in dit land in de eerste plaats overgenomen door onze Waalse ‘broeders’ (in Vlaanderen heeft men er nauwelijks last van gehad) die feitelijk om dezelfde redenen betoogden. Nu wil ik me niet uitspreken over de Franse situatie i.v.m. taksen en belastingen, maar dat het leven hier ook zoveel duurder is geworden in verhouding tot de lonen, blijkt niet te kloppen.

   De Belgische Nationale Bank (NBB) berekende recentelijk nog dat de koopkracht van de werknemers tussen 2014 en 2017 met 3% is toegenomen en voorspelt dat die de komende drie jaar nog met 5% zal toenemen. Er zijn natuurlijk altijd wel producten die duurder worden, maar er is ook steeds meer concurrentie op de markt - denk maar aan de online verkopen – en tussen de supermarkten onderling (Colruyt en Albert Heyn bv). E.e.a. maakt dat een winkelkarretje met basisproducten niet echt duurder is geworden.

   Bij dit alles past wel de kanttekening dat bovenstaande in de eerste plaats geldt voor wie aan het werk is. Wie dat niet is en bv van een uitkering moet leven; ziet zijn koopkracht niet zo sterk stijgen. Dat is echter geen argument zoals dat van onze Gele Hesjes om alles in één pot te smijten. Zo hoorde ik op e.o.a. reportage iemand beweren dat hij én zijn vrouw werkten, maar niet rond kwamen. Daar zullen dan ook wel andere redenen voor geweest zijn.

---

   Zelfs de beschuldiging van de hoge brandstofprijzen is niet waterdicht. Die prijzen hangen af van de schommelingen op de oliemarkt, waarbij verhogingen van de olieprijs niet altijd meteen hogere prijzen aan de pomp betekenen. Als dat wél gebeurt, is het meestal omdat de staat zelf de accijnzen verhoogt via het zgz ‘cliquetsysteem’. De huishoudbudget-enquête, die e.e.a. daarover bijhoudt en al bestaat van 1978, berekende dat dat jaar 2,9% van ons inkomen naar brandstof ging. In 2016, het laatste jaar waarover statistieken beschikbaar zijn, was dat maar 2,4%, dus goedkoper. Dat laatste moet ook gerelativeerd worden, want het gaat in dit geval niet om de kost van de brandstof zelf, maar het percentage t.o.v. het inkomen en dat is gezakt omdat men ondertussen zuinigere motoren is gaat inbouwen.

   Zo zie je maar dat alles relatief is en men niet te snel moet geloven wat opgezweepte betogers op straat staan te roepen, al dan niet gesteund door de vakbonden.

* Diesel noemt men in Frankrijk ‘gasoil’ (gaswal’). ‘Mazout’ is Belgisch Frans, net zoals bv ‘bourrage’ dat in Frankrijk ‘joint (d’étanchéité)’ wordt.

   Het migratiepact van Marrakech blijft de politieke gemoederen beroeren en dat niet alleen bij ons. Het mag dan zgz niet-bindend zijn, maar de terechte vrees is dat heel wat van die zaken straks in een rechtszaal zullen belanden en daar dan toch op e.o.a. manier bindend zullen worden. Ondertussen heeft ook Pieter Timmermans, gedelegeerd bestuurder bij het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) zich in de discussie gemengd. Hij vindt dat België dat migratiepact moet tekenen, maar is anderzijds niet akkoord om de grenzen zo maar open te stellen. Zoiets is flauwe kul, echte mosselcultuur. Lijkt wel een tsjeef (misschien is hij dat ook).

   De vraag van één miljoen is nu natuurlijk of de N-VA bereid zal blijven deze federale regering te laten vallen een klein half jaar vóór de verkiezingen. Het is in dit land zo’n beetje traditie dat de partij die een regering laat vallen bij de daarop volgende verkiezingen daarvoor het gelag betaalt. Denk maar aan wat Crootje ooit is overkomen, toen hij de stekker eruit trok.

   Terloops probeert groene Calvo de meerderheid uiteen te spelen door tot een wisselmeerderheid te komen met Groen, CD&V, Open VLD en de MR. Dat wordt door CD&V en Open VLD wel tegengesproken, terwijl N-VA op haar standpunt blijft het pact niet te zullen goedkeuren zoals het nu voorligt. Om tot een oplossing te komen of om wat tijd te winnen (schrappen wat niet past) gaan er nu vier experts in internationaal recht het hele document uitkammen en daarna in het parlement hun commentaar erover geven.

   Internationaal heeft binnen de E.U. na Oostenrijk nu ook Italië gezegd het pact niet zullen tekenen, terwijl het Duitsland van Merkel bevestigd heeft het wél te zullen doen. Sie schafft es wieder! Misschien een reden te meer om het niet te doen. Vanuit Nederland, waar men ook nog twijfelt over het al dan niet tekenen van de huidige tekst, was er het voorstel om een gezamenlijke EU-verklaring aan het pact toe te voegen, waarin uitdrukkelijk wordt gesteld dat het pact geen werking heeft bij de rechter, m.a.w. dat geen rechtbank de niet gebondenheid van het pact kan aanvechten of omkeren. Na de bevestiging van Merkel dat zij het pact wél gaat tekenen zal er van die gezamenlijke verklaring echter niet veel meer in huis komen.

   De Britten zijn nu eenmaal niet het sympathiekste volk van Europa, laat staan van de wereld. Velen van hen denken nog altijd dat zij e.o.a. wereldrijk zijn, terwijl die tijd al lang voorbij is. Tijdens mijn 22 jaar bij de internationale pechdienst van DAF-Trucks heb ik er meer dan genoeg mee te maken gehad. Bij het aanmelden van een stranding waren ze meestal poeslief, maar dat veranderde als er tijdens de reparatie problemen ontstonden met betalingsgaranties of ontbrekende onderdelen. Wij zongen bij ITS in dergelijke omstandigheden wel eens de aria van ‘Puerto Rico, my devotion’ uit West-Side Story, waarbij we dan Puerto Rico vervingen door Great Brittain…

   Willem-Frederik Hermans, niet de minste van de Nederlandse schrijvers, schreef in zijn essay ‘Monoloog van een Anglofoob’ (1964) over de Britten letterlijk ‘Het zijn krijtwitte wezens, Britten genaamd, die, niet zelden door rood haar bedekt, een half ondergelopen gebergte in de Noordzee bewonen, waar ze de naam Groot-Brittannië aan hebben gegeven’! Hun eigen, Britse Filosoof Bertrand Russell, Nobelprijs winnaar Literatuur in 1950, schreef ooit ‘ Je mag over geen volk generaliseren, behalve over de Engelsen’.

   Het zal de dag van vandaag misschien wel iets anders zijn, maar als men kerels zoals die Nigel Farage, Boris Johnsen en Jeremy Corbyn bezig hoort, weet men genoeg. Ze vermaledijden Theresa May, de enige die daar haar nek uitsteekt, maar hoeden er zich wel voor met enig verwezenlijkbaar alternatief af te komen; gewoon omdat ze dat niet hebben.

   De kans dat we op 29 maart 2019 te maken zullen krijgen met een harde Brexit, wordt met de dag dan ook waarschijnlijker. Men zou daar beter nu al rekening mee houden.

   Ik was feitelijk zinnens te schrijven dat we beter voortaan alleen zouden spreken van ‘gilets jaunes’ en niet van ‘gele hesjes’, omdat het toch bijna uitsluitend een francofone bedoening was, maar het blijkt nu ook in Vlaanderen aan te slaan. Alhoewel: 25 man in Genk is wat we de klassieke ‘drie man en een paardenkop’ kunnen noemen. Dan nog georganiseerd door een Nederlander en gekaapt door een bijdehandse Voorpost, de Vlaamsnationale actiegroep die ijvert voor de hereniging van Noord en Zuid en tegen een multiculturele samenleving.

   Of het daarbij zal blijven, is nog af te wachten want er is tevens, op de gebruikelijke sociale media, een oproep om vandaag te betogen in Hasselt en Herentals en vrijdag de Wetstraat in Brussel te bezetten plus nog zo’n paar van die initiatieven. Het wordt zo stilaan duidelijk dat elke hond met een hoed op tegenwoordig via die sociale media kan oproepen tot betogingen en stakingen. Of het allemaal iets gaat uithalen is een ander verhaal, want e.e.a. brengt met zich mee dat onze samenleving zo stilaan één grote chaos dreigt te worden als deze modetrend zich zou doorzetten. Zelfs al zouden manifestanten allerhande gelijk hebben (en sommigen hébben gelijk), zoals het nu dreigt te evolueren kan er nooit iets serieus van komen. De eenvoudige reden daarvoor is dat de belaagde overheidsinstanties niet weten met wie ze eventueel zullen kunnen praten en onderhandelen. Voor Vlaanderen komt daar nog bij dat wij hier geen traditie hebben van om de haverklap het werk neer te leggen, terwijl dat in Wallonië schering en inslag is. Het doet me denken aan dat oude mopje bij de aanleg van de Boudewijn autosnelweg in de jaren 1960. Toen men met de werken de taalgrens overstak, stond daar de dag daarop een groot plakkaat: ‘Ici on parle le français’. De dag daarop stond er aan Vlaamse kant ook een plakkaat, met daarop ‘Hier wordt gewerkt’…

   Misschien zit ook daarin het verschil van de differentie.

   Vanaf einde 2019 zullen handelaars bij alle cashbetalingen het bedrag moeten afronden naar 0 en 5 cent, zodat men de 'rosse' één en twee eurocentjes niet meer nodig zal hebben. In feite bestond die regel al, maar was hij niet verplicht. Voor wie betaalt met een kaart zal deze regel niet gelden. De reden van deze actie is dat het maken van die kleine kopercentjes meer kost dan ze waard zijn en dat het niet loont ze nog bij te maken. Mede door het feit dat mensen ze ook oppotten was er een tekort van ontstaan. Dat probleem wordt opgelost doordat de verkoper de centjes voortaan niet meer moet teruggeven, waardoor ze stilaan uit de geldcirculatie zullen verdwijnen.

   Vraag is wel, waarom men nog een jaar op die regeling moet wachten. In Nederland past men die reeds 15 jaar toe en in Finland zijn de één en twee eurocentjes zelfs nooit in omloop gebracht. Statistieken hebben uitgewezen dat daarmee de prijzen in die landen niet gestegen zijn. We lopen dus flink wat achter, zoals dat ook is bij de e-commerce en de overwerk reglementering. En dan zijn er die verwonderd zijn dat de buurlanden ons te snel af zijn en met onze klanten (en hun centen) gaan lopen…

   Tenslotte vraag ik mij ook af waarom wij persé die Amerikaanse toestanden zoals Black Friday en Halloween moeten na-apen. Het zijn gewoon commerciële uitvindingen, waar wij feitelijk niets mee te maken hebben. Voor mijn part mogen ze die gerust hier afschaffen, evenals de solden en de sperperiodes, situaties die in andere landen al lang niet meer bestaan, voor zover ze er überhaupt al bestaan hebben…

  Ik kom nog eens terug op het migratiepact dat dit land riskeert mee te ondertekenen op 10 december in het Marokkaanse Marrakech. Onze traditionele Vlaamse partijen zijn zinnens zich daar een zoveelste keer te laten rollen. In de binnenlandse politiek zijn zij (en wij) dat gewend, denk maar aan de vele staatshervormingen waarbij bij het scheiden van de markt Vlaanderen steeds de betalende partij was. Dat dreigt nu ook weer, tenzij N-VA het been stijf houdt en desnoods de regering Michel laat vallen. Dat zou betekenen dat we dan nog een regering in lopende zaken zouden hebben, die dat pact wél zou kunnen tekenen, maar waarbij de voorstanders riskeren bij de volgende verkiezingen flink op hun donder te zullen krijgen, waarna een nieuwe regering er weer uit zou kunnen stappen.

   Onze linkse media lijken niet te beseffen wat er op het spel staat of lijken te doen alsof. Voor wie het nog niet zou weten, hier een kort overzicht.

-          Een gemakkelijkere gezinshereniging;

-          Meer rechten voor illegalen;

-          Erkenning van ‘klimaatvluchtelingen’;

-          Slachtofferstatuut voor wie geleden heeft door mensensmokkelaars;

-          Respect voor ‘culturele gevoeligheden’;

-          Bemoeilijking van uitzetting;

-          Immigratievriendelijk onderwijs;

-          Strengere wetten tegen racisme;

-          Drooglegging van kritische media.

   Voel je ze al komen? En, zoals ik in mijn blog van 21 dezer al schreef, waarom moet zo’n pact gemaakt worden als het toch niet bindend zou zijn? De reden is dat, eens ondertekend, elke rechtbank er zijn eigen versie van kan maken. Recht(s) voor de raap Deckerken noemde het al het ‘moderne paard van Troje’ en hij heeft nog maar eens meer dan gelijk. Dat Francken en de N-VA eraan meegewerkt hebben kan kloppen, maar dat wil nog niet zeggen dat ze daarom akkoord moeten gaan met de eindtekst. Het pleit zelfs in hun voordcel dat ze er afstand van durven nemen en toont tegelijkertijd hoe dom en kortzichtig onze traditionele partijen zijn, die zich bij deze zaak nergens vragen schijnen te stellen.

   Buiten de landen die al hebben afgehaakt: de VS, Australië, Oostenrijk en bijna alle Centraal- en Oost- Europese landen, hebben ondertussen ook Groot-Brittannië en Denemarken een schriftelijk voorbehoud gemaakt, waarbij zij enkele delen van het pact niet zien zitten. Zo’n beetje zoals een voetbalclub vóór het begin van de match voorbehoud maakt als er onregelmatigheden zijn gebeurd.

   Als het waar is dat de N-VA op zoek is naar een argument om tegen de volgende verkiezingen van het verwijt van het bevriezen van het communautaire af te geraken, dan moet ze in deze zaak voet bij stek houden en desnoods de huidige federale regering laten vallen. Als dat niet gebeurt en men later tot het besef komt dat Vlaanderen wéér eens gerold werd, mag ze haar politieke toekomst ook in de diepvries stoppen.

   Er zijn nog steeds simpele zielen (o.a. bij het Belang van Limburg) die vinden dat CD&V de gemeenteraadsverkiezingen gewonnen heeft. De partij heeft die niet verloren omdat ze op dat niveau nog wel haar mannetje (en vrouwtje) staat, maar het vooruitzicht van de regionale en federale verkiezingen van volgend jaar mei is voor de partij alles behalve rooskleurig. Dat geldt ook voor Limburg, waar een van de sterkhouders, Jo Van Deurzen, het voor bekeken houdt. Hij heeft er genoeg van, zelfs al heeft niet meteen een nieuwe job.

   In Oost-Vlaanderen verliest CD&V Pieter De Crem. De man had al gezegd met de nationale politiek te stoppen mocht hij in zijn thuisgemeente, Aalter, herkozen zijn als burgemeester. Die job had hij in het verleden alleen in naam gehad, want hij was achtereenvolgens Minister van Landsverdediging en Staatssecretaris voor Buitenlandse Handel. Wat minder bekend was, was dat De Crem nog wél gesolliciteerd had naar de plaats van lijsttrekker voor de Europese verkiezingen. Met zijn ervaring op Defensie en Buitenlandse Handel was hij er de geknipte man voor. Het heeft niet mogen zijn, de plaats ging naar stoorzender Kris Peeters als ‘compensatie‘ voor diens debacle in de Antwerpse verkiezingen. Het is niet de eerste keer dat De Crem, die een van de laatste rechtsgezinde tsjeven van enig niveau is, door de partij genegeerd wordt. Hij pakte ook al eens naast het voorzitterschap van de partij, dat Dehaene (ACV) niet hem maar Leterme (ook ACV) gunde.

   Met Van Deurzen en De Crem verliest CD&V echter wel twee stemmenkanonnen. Peeters was dat vroeger ook, maar zal dat nu wel niet meer het geval zijn. Net als Marianne Thyssen, die als partijvoorzitter de vorige verkiezingen verloor, wordt ook hij dus misschien beloond met een riant betaalde job in Europa.

   Van riant betaalde jobs gesproken, Van Deurzen krijgt 135.000 euro en De Crem naar het schijnt zelfs zo’n 400.000 als ‘uittredingsvergoeding’. Nota bene, nadat ze er zelf een einde aan hebben gemaakt. Daar zijn ze persoonlijk niet verantwoordelijk voor, wel ons politiek systeem dat nog steeds zo’n absurde regelingen treft.

   Kris Peeters heeft nog geen uittredingsvergoeding nodig. De lonen bij het Europees Parlement zijn op zich al riant genoeg. De man komt van ver: voorzitter van Unizo, Vlaams minister, Vlaams minister-president, voorbestemd om federaal premier te worden. Dat laatste is grotendeels mislukt omdat de partij het belangrijker vond dat Marianne Thyssen, de verliezer van de vorige verkiezingen, Eurocommissaris werd al was het maar van een tweederangs commissariaat. Door die topbenoeming te krijgen, kon CD&V het Belgisch premierschap echter niet meer opeisen en werd Peeters dan ‘maar’ minister van Werk, alhoewel hij eerst gezegd had zoiets niet te zullen doen. Op die post was hij in de eerste plaats trouwens de man van het ACV en dwarsboomde hij regelmatig de plannen van de centrumrechtse meerderheid. Denk maar aan het overwerk bij de e-commerce, die dit land volledig en waarschijnlijk definitief gemist heeft. In de federale regering waren ze hem beu en zelfs in de eigen partij slonk zijn populariteit zienderogen. Een plaats in het Antwerps stadsbestuur had daar soelaas in kunnen brengen, maar dat werd dus een afgang van jewelste. Peeters beweert nu dat hij zelf voor die Europese lijsttrekkersplaats heeft gesolliciteerd. Wie gelooft die man nog?

   Hoe men het ook bekijkt, zowel Van Deurzen als De Crem waren politieke zwaargewichten die aardig wat voorkeurstemmen kregen die de partij straks zal moeten missen en niemand zal ervan wakker liggen dat Peeters uit de regionale en federale politiek zal verdwenen zijn. Europa blijft voor de man/vrouw in de straat een ver van mijn bed show en staat, politiek gesproken, zowat gelijk met een fin de carrière. Dat was zo voor Marianne Thyssen en dat zal ook zo zijn voor Kris Peeters. Ondertussen blijft CD&V verweesd achter. Het heeft zo’n beetje weg van de Titanic: het orkest blijft spelen, maar het schip is aan het zinken. Het vooruit schuiven van ‘Markske’ Beke als nieuwe frontman van de partij zal zeker geen schokeffect teweeg brengen. Daar heeft men meer voor nodig dan een politiek lichtgewicht…

   Wat de weigering van N-VA om samen te werken met het VB betreft, ook dat past in het partijpolitieke schaakspel. Eerst als de Vlaamsnationalisten – met welke partijen ook – de meerderheid zullen halen in het Vlaamse parlement – wat tot nu toe nooit het geval was - en er dan één partij zou zijn die nog weigert samen te werken, kan men die partij pas echt verwijten de Vlaamse Zaak te beschadigen en zal het die partij dan ook écht stemmen kosten. De uitspraken die nu gedaan worden (en bij de volgende campagne zal dat niets anders zijn) zijn er maar voor de Bühne.

   Stel dat De Wever inderdaad met de SP.a in zee gaat in Antwerpen, dan is het verre van zeker dat de socialisten er veel profijt uit zullen trekken. Er zijn in de naoorlogse politieke geschiedenis van dit land nog partijen geweest die electoraal doodgeknuffeld werden. Denk maar aan de Volksunie.

   Dus, eerst afwachten tot die meerderheid in het eigen parlement er komt. Dan kunnen de partijen pas echt beoordeeld en/of veroordeeld worden.

---

   Tenslotte nog dit: ik hoop dat we waardevolle mensen zoals Vuye en Wouters niet verliezen en dat zij kunnen gerecupereerd worden. Met nieuwe partijen beginnen zal de kans op een Vlaamse politieke heropleving echter geen goed doen. Dan wordt het ‘hoe meer zielen, hoe groter kerkhof’.

   Schaakmeester Bart De Wever is in de koekenstad besprekingen begonnen met de SP.a, die hij wil inruilen voor CD&V in zijn meerderheidscoalitie. Het lijkt wel raar, omdat het de N-VA was die de socialisten na 90 jaar uit het Antwerps stadsbestuur kegelde. Noem het maar een spelletje stratego. De SP.a ligt zowat overal in de touwen (ook in Gent waarschijnlijk geen burgemeesterssjerp meer en in Oostende is dat al zeker) en zal voor de N-VA een gewilligere partner zijn dan het CD&V van dwarsligger Peeters. Anderzijds zal de N-VA eerder CD&V-kiezers aantrekken dan wat er nog overblijft van de socialisten. CD&V, N-VA en Open VLD vissen nl allemaal in dezelfde centrumrechtse kiesvijver en voor de Vlaamse zaak – hoe men er ook tegenaan kijkt – kunnen de Vlaamsnationalisten (VB inbegrepen) beter kiezers afpakken van de traditionele partijen dan van elkaar. Alleen op die manier zal een Vlaamsnationale meerderheid in het Vlaamse parlement tot de mogelijkheden behoren na einde mei 2019. Om dat te kunnen bereiken, loont het de moeite de tsjeven in Antwerpen voor de eerste keer in zo’n honderd jaar (!) uit het stadsbestuur te houden. Al bij al zijn Peeters en Co er de schuld van dat de huidige meerderheidscoalitie er amper nog een meerderheid heeft. Als de vervanging van CD&V door de SP.a in Antwerpen doorgaat, is het zeer de vraag in hoeverre dat invloed zal hebben op een volgende regionale Vlaamse regering.

  Zoals ik al schreef in mijn blog van 15 dezer (‘It’s the immigration, stupid’) houdt N-VA, als enige partij van de federale regeringscoalitie, hopelijk de ondertekening van het VN pact over immigratie tegen. Ik heb daarover al enkele redenen aangehaald, maar wil er nog enkele aan toevoegen.

   Om te beginnen, vraag ik me af waarom de Verenigde Naties überhaupt een pact met 35 artikels over immigratie moeten maken, als dat niet bindend zou zijn. Alsof het maar voor te lachen zou zijn. Die tekst kwam trouwens op een voor de VN bedenkelijk korte tijd klaar, iets wat daar niet de gewoonte is.
   Ten tweede beschikt de pro-immigratielobby in dit land over een batterij advocaten die in deze zaken het onderste uit de kan weet te halen en inderdaad enkele van onze terecht wereldvreemde rechters gemakkelijk in hun zak steekt. We hebben dat meegemaakt met het Syrische gezin uit West-Aleppo (terwijl de oorlog niet daar maar in Oost-Aleppo woedde) dat, met de hulp van een goedgelovige Waalse gravin (en op haar kosten) Francken en Co enkele jaren hebben bezig gehouden, alhoewel ze juridisch geen poot hadden om op te staan. Als België – in tegenstelling tot steeds meer landen (inbegrepen de VS, Oostenrijk en Australië) – dit pact goedkeurt, zijn we klaar voor jaren gerechtelijke discussies, die hopen geld gaan kosten en niets zullen opleveren.

   Het helpt ook niet dat Charles Michel in September in New-York is gaan verklaren dat hij een tekst zou goedkeuren die toen nog niet eens bekend was. Carte blanche, zeg maar. Nu is het wel zo dat onze nationale Charel graag de grote Jan uithangt op internationale bijeenkomsten, maar dat maakt onze zaak niet. De zgz beschadiging van zijn imago is op wereldvlak maar een fait divers.

   Het is me wat met de acties van de ‘gilets jaunes’ (de gele hesjes), de zgz burgerplatformen die in Frankrijk en in Wallonië opkomen tegen het dure leven, meer bepaald tegen de belastingen en in het bijzonder tegen deze op de brandstoffen. Zoals ik al opmerkte in mijn blog van 17 dezer (‘De asociale wanorde’) gaat het om een algemeen protest waartoe is opgeroepen via de sociale media. Tijdens het weekeinde sprak men van bijna 300.000 deelnemers. Verdeeld over heel Frankrijk maakt dat ongeveer een half procent uit van de bevolking uit, wat niet zo veel is maar wel veel schade toebrengt omdat het overal gebeurt. Verder staat er, officieel althans, geen organisatie achter waarmee de overheid kan overleggen. De gedupeerden zijn in de eerste plaats de mensen die in het verkeer komen vast te zitten en de petroleummaatschappijen, niet de overheid die taksen heft die hoger liggen dan de andere kosten samen*.

   Zoals ik ook al meldde, is de Franse chaos overgewaaid naar Wallonië, waar enkele depots en de toegangswegen er naartoe geblokkeerd zijn. Tot nu toe haalt dat weinig uit, daar er nog genoeg depots zijn in de Vlaanderen. We hebben zo’n tweedelingvan het land al eens meegemaakt met de cipiersstaking, de spoorwegstakingen en zopas nog de poststaking, die in Vlaanderen werd opgeschort, maar in Wallonië bleef duren. Die wilde poststakingen na de opschorting door de vakbonden werden daar wel gesteund door de communisten van de PTB, die in Wallonië op links zelfs nog een splinterpartijtje moeten dulden, de PSL (‘ Parti Socialiste de Lutte), die bij Bpost, maar ook elders belangrijker worden. E.e.a. maakt dat Wallonië steeds linkser wordt en het volgend jaar uitkijken wordt wat dat zal geven bij de diverse verkiezingen die dan plaats zullen grijpen. Zoals ik hier al meer heb geschreven is een linkser Wallonië voor Vlaanderen niet meteen een slechte zaak, op voorwaarde dat Vlaanderen rechtser wordt.

 -----------

 * Als het alleen om diesel zou gaan, heeft men in dit land meer redenen om te betogen dan in Frankrijk, want de Belgische dieselprijs is momenteel de hoogste van Europa (Frankrijk komt pas op de zesde plaats). De reden waarom die in België zo duur is, heeft te maken met het zgn ‘cliquetsysteem’, dat maakt dat bij een prijsdaling, de helft ervan wordt omgezet in een accijnsverhoging. Ook dat cliquetsysteem was, net zoals het Zilverfonds en de Snel-Belg-wet, een uitvinding van de regering Verhofstadt I, die van de ‘actieve welvaartstaat’, weet je wel…

   Dat dit land de trein van de e-commerce grandioos gemist heeft is geen nieuws meer. Ikzelf heb er ook al menig blog aan besteed. N.a.v. een onderzoek door Comeos, de sectorfederatie van de grote winkelketens en supermarkten, blijkt het allemaal nog veel erger dan eerst werd gedacht. Vorig jaar gingen de Belgen voor liefst 8 miljard euro shoppen in het buitenland. 5,5 miljard daarvan gaven ze uit aan buitenlandse webshops. De oorzaken zijn voldoende gekend: er mocht hier in eerste instantie niet worden over gewerkt, ook niet ’s avonds en ’s nachts gewerkt tenzij na een akkoord met de bij het bedrijf betrokken vakbonden. Er zijn ondertussen enkele maatregelen genomen om iets aan die achterstand te doen, maar ondertussen zijn de meeste landgenoten gewend bij buitenlandse webshops te kopen en is er geen reden waarom ze nu meteen zouden overschakelen naar Belgische zaken. Er komt trouwens nog bij dat het bij heel wat van die buitenlandse webshops goedkoper kopen is en dat sommige zelfs de BTW niet aanrekenen. Op gebied van mode en elektronica concurreert men de dag van vandaag trouwens met de hele wereld. Denk maar aan de Chinezen van Alibaba.

   Die wetgeving ter zake van bij ons is trouwens nog steeds niet wat het zou moeten zijn. Zo blijkt er een supermarkt te zijn die vier jaar vruchteloos met de vakbonden onderhandeld heeft om met maaltijdboxen te kunnen starten. Hét probleem bleek te zijn dat mensen die rekken bijvullen hier geen dozen zouden mogen vullen! Om een half uur vroeger te mogen openen heeft een andere twee jaar moeten onderhandelen. Veranderingen en innovatie blijken in dit land alleen mogelijk na een herstructurering…

   Het lijkt haast een vaudeville en men zou ermee kunnen lachen, maar een omzetdaling van 8 miljard per jaar staat gelijk met een banenverlies van 30.000 jobs, jobs, jobs!

   Tenslotte nog dit: volgens onze minister zonder Financiën, Johan Van Overtveldt, zou dit land geen begrotingstekorten hebben, mocht de werkzaamheidsgraad in Brussel en Wallonië even hoog liggen als in Vlaanderen. In Wallonië ligt die 10% lager, in Brussel zelfs nog meer.

We moeten straks nog gaan hopen dat de Chinezen er iets aan zullen doen, Thunder Power in Charleroi bv en/of Alibaba in Luik…

   In mijn blog van 25 oktober ll ( L’argent fait la guerre’) schreef ik reeds dat het schandaal in het Belgisch voetbal niet beperkt zou blijven tot wat men ‘Operatie Schone Handen’ is gaan noemen. De voetbalschandalen blijven zich opvolgen. De recentste is nu die bij Excelsior Moeskroen, alhoewel ‘recent’ hier eigenlijk niet op zijn plaats is. Het was een publiek geheim dat er bij Moeskroen e.e.a. niet al te koosjer was. Al enkele jaren slaagt die club erin zich tegen het einde van de competitie haast miraculeus te redden en hetzelfde speelt zich al jaren af bij het verkrijgen van de licentie, die meestal eerst geweigerd werd, maar daarna steeds toegekend nadat de club met steeds even verrassende ‘aanpassingen’ kwam.

   Stel dat Moeskroen (eindelijk) toch in gebreke wordt gesteld, terwijl er ook nog de hangende zaken zijn bij KV Mechelen en Waasland-Beveren. Hoe moet de competitie dan verder en wat gaat er gebeuren op het einde ervan als moet beslist worden wie zakt en wie niet en ook waarom? Tenslotte bestaat er ook de kans dat ploegen zoals Westerlo en O.H.-Leuven, die mogelijk het slachtoffer geweest zijn van malafide praktijken, ook (nog eens) klachten gaan neerleggen.

   Voetbal een feest? Voor de simpele zielen, misschien…

------------------

   En dan nog dit:

   Donderdag kwam een zekere Herwig Steppé, een gewezen procureur nu met pensioen, op VTM vertellen dat ook hij zich destijds heeft bezig gehouden met het onderzoek naar de Bende van Nijvel én de CCC en dat hij in zijn onderzoek van hogerhand geboycot werd. De man leek vrij zeker van zijn gelijk en zei een brief ter zake te hebben verstuurd aan alle partij-voorzitters. Raar genoeg werd op deze merkwaardige verklaring nergens gereageerd, noch in de media, noch door een van de partijen wier voorzitters dat schrijven zou gekregen hebben…