Over wolven en bussen

   Federdrive, de federatie van autorijscholen, stelt voor het rijbewijs te vernieuwen. Tot nu toe is het altijd zo geweest, dat men voor een normaal rijbewijs de rijles krijgt met een wagen die handmatig geschakeld wordt en men een meerprijs betaalt voor een rijles met automatische schakelbak. De federatie wil dat in de toekomst omdraaien omdat, zegt ze, nu bijna 4 op de 10 nieuw verkochte wagens een automatische v-bak hebben. Dat zou wel kunnen, maar bijna 4 op 10 bij de nieuwe verkochte wagens is nog geen 4 op 10 voor álle voertuigen die momenteel in omloop zijn. Het doet zo’n beetje denken aan de klimaatonzin die er verkocht wordt: een zaak die er ongetwijfeld komt in de toekomst, maar meteen niet mogelijk is. Daar komt ook bij dat de meeste voertuigen met automatische versnellingsbak meestal elektrisch zijn en in grotere aantallen gekocht worden als bedrijfswagens of door mensen die zich de hogere prijs kunnen veroorloven. Anderzijds zullen vele oudere mensen geen van dergelijke nieuwe wagens meer kopen, omdat ze heel hun leven geschakeld hebben, er een automatisme hebben aan over gehouden en terecht vrezen minder veilig te zullen rijden*. Om nog te zwijgen over wie zich de meerkosten niet kan veroorloven.

   De ideale oplossing zou dan ook zijn de twee rijlessystemen een bepaalde tijd naast elkaar te laten werken tot er een echt groot overwicht zou zijn van de automatische versnellingsbakken en niet de kar vóór het paard spannen zoals men dat ook bij het klimaatgebeuren wil doen.

• Ik hoor daarbij. Ik rij van mijn zestiende (toen, in 1956, was er nog geen verplicht rijbewijs) en had mijn eerste auto op mijn 21ste.

   Crisis? Welke crisis? Er is bij de eindejaarshopping nooit zoveel verkocht als dit jaar. Niet alleen bij het onlineshoppen, zoals men zou denken, maar ook bij het traditioneel winkelen. Zelfs qua digitaal betalen was het nooit zo druk. Op Tweede Kerstdag gaven de meeste zaken al uitgebreide kortingen, ook bij tweede handszaken, kringwinkels inbegrepen en kon men hier en daar al ‘verkeerde’ cadeaus’ omwisselen of te koop aanbieden.

   In tegenstelling tot wat men vanuit linkse hoek – media inbegrepen – soms hoort, is het niét waar dat de koopkracht van onze medeburgers zou gezakt zijn. Die blijkt zelfs gestegen te zijn met 2,7%. E.e.a. is het gevolg van de taxshift, waardoor de personenbelasting verlaagd werd. De Zweedse coalitie van onze nationale Charel mag dan al in grote ruzie geëindigd zijn, er kwamen in dezelfde periode wel 316.000 banen bij, wat de koopkracht verhoogd heeft. Kon die regering die nog altijd in lopende zaken ‘zit’, meer doen? Ik denk het niet. Als er ooit een nieuwe federale regering komt, zal die het meer dan waarschijnlijk niet beter doen.

   Een andere beschuldiging aan het adres van deze federale regering als zou zij verantwoordelijk zijn voor de Belgische staatsschuld, klopt evenmin. Ze heeft niet genoeg bespaard, maar het gat, dat rond de 100% van het bbp is blijven hangen, danken we aan paarsgroen, uitgerekend de formule die socialisten en groenen opnieuw willen lanceren en waarbij bepaalde liberalen zich willen aansluiten, enkel en alleen o.w.v. de postjes, waarbij ze in het spoor treden van Verhofstadt in 1999 en Matthias Declercq vorig jaar in Gent, die daarbij al hun principes over boord gooiden.    

   We kunnen beter geen federale regering hebben dan weer een van dattem, waarmee men al 20 jaar niets heeft opgelost. Daar de gewestregeringen legislatuurregeringen zijn waarbij men er geen tussentijdse verkiezingen voor kan organiseren, kan men best hopen op nieuwe federale verkiezingen. Als die ook geen oplossing bieden, rest alleen een nieuwe aanpak via bv gesprekken van gewest tot gewest en zullen we nolens volens zijn aangekomen bij het confederalisme.

   Voor de haven van Antwerpen, de economische motor van onze regio, was 2019 een recordjaar, voor de zevende keer op rij, met een groei van 1,3% en een totale overslag van 238 miljoen ton cargo. Onnodig te zeggen dat dit de werkgelegenheid ten goede komt, niet alleen voor de koekenstad, maar voor de hele omtrek en regio als dusdanig. En dat in een de tijd van smeulende internationale handelsoorlogen, met de dreiging van de Brexit en de schaduw van de klimaatheisa. De haven is goed voor 160.000 banen – direct plus indirect – en een toegevoegde waarde van 20 miljard euro en blijft de tweede grootste van Europa (na die van Rotterdam).  

   Havendirectie en stad blijven trouwens niet bij de pakken zitten. Er is de investering van de Britse chemiereus Ineos (voor 3 miljard euro, a.u.b.) en een nieuwe raffinaderij van ExonMobil, een bedrijf dat ook al een miljard investeert. De Antwerpse chemiecluster blijft de tweede grootste van de wereld, na die van Houston in Texas.

   Tenslotte zijn er de plannen om de CO2-uitstoot drastisch aan te pakken met pijpleidingen die de gassen naar opslagplaatsen, waaronder enkele afgedankte olievelden in de Noordzee, zouden kunnen brengen. Het dorp Doel zal mogen blijven bestaan – er is zelfs de bouw van een nieuw dok voor geschrapt - al vraag ik me wel af wie daar nog zal willen wonen. Er zijn ook al testen met sleepboten die op waterstof en duurzamere methaan varen en er wordt gewerkt aan een betere uitstroming van de goederen via waterwegen en Spoor.

   Met de haven van Zeebrugge komt er een fusie, terwijl ook die van Gent profiteert van de internationale samenwerking met die van het Zeeuws-Vlaamse Terneuzen. Daarmee blijft de Antwerpse haven de grootste werkbezorger van Vlaanderen, daarin (op afstand) gevolgd door de luchthaven van Zaventem, waar men ook niet stil zit en zopas – als eerste in België – beslist heeft met een G5-netwerk te starten dat geleverd wordt door Citymesh, een Vlaams bedrijf uit Brugge dat zich genesteld heeft in het supersnelle mobiele internet.

   Kortom, ondanks alle doemberichten van onze groene wereldverbeteraars, blijft Vlaanderen een werkzame regio die het niet verdient in de Belgische impasse te moeten blijven steken. Als de Vlaamse deelregering slaagt in haar plan de werkzaamheidsgraad op te krikken in de richting van de 80% - het huidig niveau van o.m. Duitsland en Nederland – dan zal ze automatisch meer inkomsten hebben en minder sociale uitgaven, waardoor de begroting op orde kan gebracht worden en de kritiek de mond gesnoerd.

   Eind 2005 verscheen ‘Het manifest voor een zelfstandig Vlaanderen in Europa’, waarin Vlaamsgezinde bedrijfsleiders en BV’s, verenigd in de denkgroep ’In de Warande’, zich uitspraken voor een zelfstandig Vlaanderen. Mij bekende namen daarbij waren die van Frans Crols, Jan Jambon, Guido Naets, Marc Platel, Bruno Valkeniers, Matthias Storme, Remi Vermeiren en Herman de Bode. Die laatste, van Herman de Bode, is mij steeds bijgebleven, omdat de man, die toen in de Benelux het Amerikaanse Consultancybedrijf McKinsey leidde, bij zijn bedrijf een stap moest terugzetten nadat Belgicistische (VBO?) werkgevers ermee dreigden hun relaties met McKinsey stop te zetten. Hij werd dus (gedeeltelijk) gebroodroofd voor zijn Vlaamsgezindheid. Diezelfde de Bode kreeg in De Standaard van vorig weekeinde een interview, die ik de lezers niet wil onthouden.

   I.v.m. de problemen omtrent de huidige pogingen tot federale regeringsvorming zegt de Bode (nu 66 en, na twee hartaanvallen en een begin van leukemie, met pensioen), dat coalities samenstellen, louter omdat ze mathematisch een meerderheid hebben, niet meer van deze tijd is. De enige reden waarom de PS nog van België houdt, is o.w.v. de miljardentransfers uit Vlaanderen. Confederalisme invoeren kan conceptueel met één pennentrek. En tenslotte: Brussel heeft niets meer met Vlaanderen te maken. Laat Brussel aan de Brusselaars. Het kan een aparte stadsstaat worden.

   Ik kan daar weinig aan toevoegen, tenzij misschien een nuance aan het Brussels verhaal. Voor mij mag dat ook een aparte stadsstaat worden, maar dan via een confederatie met Vlaanderen, waarbij de stad zich verplicht onze Nederlandse taal op gelijk niveau met het Frans en eventueel andere talen te behandelen (Frans- en Nederlandstaligen zijn momenteel reeds een minderheid geworden in Brussel).

Voor de rest zal het in dit land nooit meer business as usual worden. Vlaanderen en Wallonië zullen nooit één land kunnen blijven. Wij, Vlamingen, zijn een volk met een eigen taal, een eigen vlag, een eigen volkslied en een eigen cultuur, waar we fier op kunnen zijn. Wij hebben de zee, de havens, de grootste internationale luchthaven en een eigen werkzaamheid, waarvan we de vruchten niet blijvend moeten afstaan aan een regio die dat alles niet is of heeft en ons daarenboven uitscheldt zonder reden. Tenslotte bestaat er reeds een taalgrens, die straks moeiteloos een echte grens kan worden.

    En daarmee zitten we weer aan Kerstmis. Een jaar is zo voorbij. Het zal weer snel Pasen zijn. Zeker voor wie ouder wordt, vliegt de tijd.

   Aan al mijn vrienden en lezers een Zalig Kerstfeest en een voorspoedig 2020 (gemakkelijk te onthouden jaartal!). Voor wie wat ouder wordt: vooreerst een goede gezondheid of beterschap als er al problemen zouden zijn. Die maakte ik dit jaar voor de eerste keer ook mee.

   Tot mijn 79^ste heb ik goed gefunctioneerd. In dit voorjaar werd ik wel snel oververmoeid. Na een bloedcontrole bleek ik een nijpend tekort te hebben aan ijzer in mijn bloed. Dat werd verholpen door tien weken aan een stuk elke dag een ijzerpil te nemen. Daarmee was dat opgelost, maar niemand kon zeggen hoe het kwam dat ik dat ijzer verloor. Normaal gaat dat door bloedverlies (ijzer maakt de rode bloedcellen), maar bij mij vond men niets, ook niet na tweemaal een week onderzoek in het hospitaal, waarbij ze mij binnenstebuiten hebben gekeerd. Er was tenslotte maar één conclusie: uitgeput, óp...

   Sinds het overlijden van de vrouw van mijn leven, nu al bijna negen jaar geleden, heb ik onze alleenstaande woning op mijn eentje onderhouden. Niet alleen de woning, maar ook de kelder die even groot is als de woonruimte, de tuin eromheen, de bloemen, de gazons, een moestuin van 100m², een kippenhok met ren en een serre. De vruchten werden geweckt en/of tot confituur verwerkt en daarenboven deed ik ook de was, de strijk, het koken en het (brood)bakken. Dat blijkt teveel te zijn voor iemand van 79 en ik zal het dus voortaan wat kalmer aan moeten doen. Sinds twee maanden heb ik een poetsvrouw die om de twee weken komt en gelukkig kan ik op mijn kinderen rekenen, die allemaal in de buurt wonen.

   Wat me is opgevallen is, dat als ge vertelt dat ge 79 bent, niemand daarvan opkijkt. Als ge echter zegt dat ge begin volgend jaar 80 wordt, dan gaan de ogen open. Zo oud! Ik werd trouwens geboren op 6 februari 1940, dat is één dag later dan ‘kunstenaar’ Panamarenko, maar mijn kindertijd was een stuk korter.

    Ik was het bijna vergeten, maar vorige week vrijdag zijn informateurs nrs 6 en 7 bij de Flup geweest en hebben hem daar hetzelfde verteld wat ook de informateurs 1 tot en met 5 gezegd hebben: ‘van het federale front geen nieuws’. Ze hebben nu uitstel gekregen tot 13 januari 2020, maar dat is slechts uitstel van executie omdat de feestdagen eraan komen. De stelling van de twee pas verkozen partijvoorzitters, dat ze vanuit het middenveld gaan werken en niet meer vanuit links of rechtse hoek, is flauwe zever, want het is juist het middenveld dat de zwaarste klappen heeft gekregen op 26 mei. Men kan geen federale regering meer vormen zonder de PS en geen Vlaamse zonder de N-VA en de drie traditionele partijen zouden, volgens de laatste peiling (van HLN,VTM en RTL) samen minder stemmen halen dan het Vlaams Belang alleen.

   Het land België, zo            als het nu bestaat, is niet meer leefbaar. Gelukkig hebben we de gewestregeringen die nog wél werken, zodat bijna niemand van de federale chaos nog wakker ligt, Men zou best de bevoegdheden van die regionale regeringen verder uitbreiden en op federaal vlak alleen bevoegdheden laten die (nog) niet meteen kunnen gesplitst worden (Defensie en Buitenlandse Zaken bv). Dat is de enige oplossing om dit België (voorlopig) te redden en dan moet men niet flauw blijven doen over confederalisme of hoe men het ook wil noemen.

   Tenslotte moeten de veelvuldige drukkingsgroepen, die elke beslissing van de nieuwe Vlaamse regering aanvechten, stilaan beseffen dat het geld op is. Mocht Vlaanderen van de transfers af geraken, zoals beslist werd in de zesde staatshervorming, dan komt er een uitdoving van de jaarlijkse zes miljard euro aan transfers vanaf 2024. Stel eens voor wat we daarmee zouden kunnen verwezenlijken en dan hebben we het nog niet eens gehad over een ongeveer zelfde bedrag dat we jaarlijks afgeven om de rente op de Belgische staatsschuld te betalen. Inspanningen waarvoor we niet eens een merci krijgen van de Waalse regio die er zelf geen cent aan bijdraagt...  

   Vrijdagvond zag ik toevallig het begin van ‘De Afspraak’ op Canvas. Aan tafel o.m. Rik Van Cauwelaert, uitmuntend politiek commentator met een column in de weekeindeditie van De Tijd en ook Karel De Gucht, vergane politieke grootheid. Moderator Ivan De Vadder startte de causerie, een overzicht van het jaar 2019 en vroeg aan Van Cauwelaert wat hij de belangrijkste gebeurtenis van het jaar vond, waarop Rik antwoordde: ‘De verkruimeling van de drie traditionele partijen’. Op dezelfde vraag antwoordde De Gucht: De ‘impeachment’ van Donald Trump”...

   Dat laatste antwoord slaat gewoon nergens op. Geen enkele ‘Joe Sixpack’ in The States gelooft dat men The Donald zal kunnen afzetten. Om dat te doen heeft men immers in de Amerikaanse Senaat een 2/3 meerderheid nodig en de Democraten hebben daar nu niet eens de helft. Dat betekent dat minstens 20 Republikeinen tegen Trump zouden moeten stemmen, terwijl er tot nu toe niet één daartoe bereid is. Ge moet inderdaad een groot politiek genie zijn om zoiets als de uitval van De Gucht te verklaren. Nu is het de man gewoon te doen om te provoceren. Hij heeft nooit anders gedaan. Denk alleen nog maar aan zijn jaren als voorzitter van de VLD en hij met zijn eigen partijgenoten constant in de clinch lag. Hij ligt o.m. ook al enkele jaren overhoop met de Belgische fiscus over een vermoeden van belastingontduiking en handel met voorkennis en recentelijk gaf hij de kiezer nog de schuld van de impasse bij de federale regeringsvorming. Aan dat laatste kan iets gedaan worden, nl opnieuw verkiezingen houden. Dan kan de kiezer de traditionele partijen, waaronder die van De Gucht, een nóg grotere pandoering geven.

   Of men nu vóór of tegen Trump is – The Donald gedraagt zich wel eens als een ongeleid projectiel * - iedereen met een beetje gezond verstand weet dat Trump niet zal worden afgezet en dat de Democraten door onmogelijke acties zoals een impeachment riskeren, dat de kans groot is dat de man straks voor een tweede termijn zal verkozen worden. Het is zonde voor alle energie en geld dat er nodeloos aan verloren zal gegaan zijn..

   .

*Dit kan ook gezegd worden van ‘onze’ Theo Francken, die op Twitter ook wel eens te onbesuisd reageert.

    Zoals ik halvelings verwachtte, is er nogal wat kritiek gekomen op de beslissing van Vlaams Minister Weyts om zich niets meer aan te trekken van de numerus fixus voor het ingangsexamen voor (tand)arts. Het is de eerste keer dat Vlaanderen dat doet, terwijl de francofonen die regel al 21 jaar aan hun laars lappen. Wij Vlamingen worden verondersteld de Belgische wetten gedwee na te leven, de francofonen hoeven dat alleen te doen als het hun uitkomt. En als we het dan ook zo doen, is er meteen kritiek uit de eigen rangen.

   In De Standaard van dit weekeinde staan twee volle bladzijden kritiek op Weyt’s beslissing. Ondertussen blijkt dat we zelfs nu niet alleen al een tekort hebben aan huisartsen, spoedartsen en tandartsen, maar eveneens aan kinderpsychiaters en geriaters. Daarbij komt nog – zoals ik in mijn blog van gisteren schreef – dat de eerste studenten die er nu extra via het ingangsexamen bijkomen, pas over zes jaar afstuderen. Tegen die tijd kunnen er een heel deel reeds gevestigde dokters mee gestopt zijn of met pensioen zijn gegaan,

   Dat meer dokters de Sociale Zekerheid meer geld gaan kosten, is een feit. Die Sociale Zekerheid krijgt men nu al maar amper gefinancierd en dat zal er niet op beteren, meer of minder dokters ten spijt. Dat de geneeskunde daardoor duurder zal morden, is echter een fabeltje. Meer concurrentie zal die zelfs goedkoper maken.

   Wij moeten hier in Vlaanderen af van die kruiperige mentaliteit voor al wat Belgisch is. Waals viceministerpresident Crucke beweert dat wij, Vlamingen, de Walen maar Untermenschen vinden. In werkelijkheid is het juist andersom. De Vlamingen ondergaan de Belgische wetten, de Franstaligen misbruiken ze. Wie 21 jaar lang duldt dat een wet door de francofonen overtreden wordt, maar pas reclameert als de Vlamingen dat een eerste keer doen, kan men bezwaarlijk een moedig mens noemen en dan blijf ik nog beleefd...

   Ben Weyts, Vlaams minister voor o.m. Onderwijs, gaat zo’n 1.450 studenten toelaten in het ingangsexamen voor (tand)arts. Dat zijn er een kleine 400 meer dan wettelijk toegestaan. Volgens de Belgische wet kan dat niet, maar de Franstaligen in dit land overtreden al 21 jaar dezelfde wet en trekken er zich niets van aan, zoals ze zich nooit ook maar iets aantrekken van wetten die niet in hun voordeel zijn.

   Lezers die deze rubriek al enkele jaren volgen, weten dat dat ingangsexamen een klucht was en dat terwijl we dokters tekort komen. De Vereniging van Artsenvakbonden zou tegen het besluit van Weyts bezwaren hebben, geeft echter toe dat de Franstaligen deze wet nooit hebben nageleefd en vindt het nu ‘kinderachtig’ dat de Vlamingen dat nu ook niet meer gaan doen. Diezelfde Vereniging geeft trouwens ook toe dat er momenteel in Vlaanderen nu reeds een tekort is aan huisartsen, maar zegt er niet bij dat dit ook al het geval is voor spoedartsen en tandartsen. Misschien heeft men schrik van teveel concurrentie...

   Studenten die nu beginnen te studeren voor (tand)arts studeren in het beste geval pas af over zes jaar. Tegen die tijd zullen er weer x-aantal gevestigde artsen minder zijn (bv op pensioen gegaan of iets anders gaan doen) en kan het ook zijn dat een aantal van de studenten de studies niet afmaakt. En dan hebben we het nog niet gehad over het te grote aantal Franstalige afgestudeerden, die zich meestal in en rond Brussel vestigen en zo de zaak daar mee helpen verfransen. Hetzelfde geldt voor buitenlandse artsen. Als die laatsten kunnen bewijzen dat ze een diploma in eigen land hebben behaald – zonder de kwaliteit ervan te controleren - en een van de drie officiële talen van dit land spreken, krijgen zij meteen een RIZIV-nummer waarmee ze hier een artsenpraktijk kunnen uitoefenen. Wat extra pervers is aan die maatregel is, dat bv artsen die Duits spreken zich wel in Brussel en omstreken mogen vestigen, terwijl ze dat in feite alleen zouden mogen doen in de Oostkantons.

   We kunnen alleen maar hopen dat Weyts het been stijf houdt. Het gaat hier zelfs niet eens om een wet die dient ontgrendeld te worden, zoals ik in mijn blog van gisteren schreef, maar een die alleen maar door ons, Vlamingen, wordt nageleefd en niet door de francofonen die ze in feite al 21 jaar overtreden.

   Na de harde woorden van Magnette (SP), die de N-VA een staatsgevaarlijke partij noemde en Jean-Luc Crucke (MR), die vond dat de Vlamingen de Walen als ‘Untermenschen’ beschouwen, plus daarbij de vaststelling van Demotte dat SP en N-VA nooit zullen samenwerken in eenzelfde regering, kan er daardoor geen federale regering gevormd worden zonder de SP noch een Vlaamse zonder de N-VA. Het enige alternatief blijft dan nieuwe verkiezingen, waarop aan Vlaamse kant alleen het Vlaams Belang zich zal verheugen. Volgens de laatste peiling van Het Laatste Nieuws, VTM en RTL – volgens mij, maar ook volgens Kaaiman (!) - de meest objectieve bevraging in de Belgische politiek - haalt het VB nu al evenveel stemmen als CD&V, SP.a en Open VLD samen.

   In deze rubriek heb ik al meerdere keren geschreven dat de formule om Belgische federale regeringen te vormen niet meer werkt en dat er iets anders moet worden uitgevonden. Ik had het dan over een direct gesprek tussen de gewestelijke deelregeringen, maar dat kan ook iets anders zijn. Want er kan nl ook e.e.a. veranderd worden zonder staatshervorming. Hendrik Vuye en Veerle Wouters, de zogenoemde fractie V&W, die uit de N-VA zijn gestapt; hebben daarover een boek geschreven: ‘Sleutels tot Ontgrendeling’, waarin haarfijn wordt uitgelegd hoe we voor een deel van onze Vlaamse aspiraties helemaal geen hervorming nodig hebben. Vuye is een grondwetspecialist die, nota bene, doceert aan de universiteit van Namen en Wouters is handelsingenieur die informatica en economie doceerde.

   Mochten er nieuwe verkiezingen komen – een nieuwe modetrend zou men zeggen (in de UK 4x in 5 jaar, in Spanje 4x in 4 jaar en in Israël zelfs 3x in één jaar) en de Vlaamsnationalisten in Vlaanderen eindelijk meer dan 50% halen in hun eigen regio, dan houdt niets hen tegen de artikelen van de Wet, die volgens V&W geen staatshervorming hoeven, te realiseren.

‘Sleutels tot Ontgrendeling’ is uitgegeven door Doorbraak, de website van de Vlaams Volksbeweging (VVB). 231 blz met een uitvoerige bepaling van alle begrippen ter zake.

    COP 25, zoals men de klimaattop in Madrid had genoemd, zal eerder de geschiedenis ingaan als FLOP 25. Na twee weken met de gebruikelijke verklaringen en beloften, had men twee dagen nodig om tot een vage slotverklaring te komen die niemand voldeed. Zo abnormaal is dat niet, als men weet dat het om een gezamenlijk akkoord moest gaan van bijna 200 landen. Ik zou er mijn hand niet voor in het vuur steken om te beweren dat al die verklaringen zouden kloppen. Om maar een idee te geven verklaar ik me wat nader over wat onze Belgische delegaties het ervan afgebracht hebben. Rijk land dat we zijn, beschikken we over liefst 4 klimaatministers. Enig voordeel daarbij is dat ze samen kunnen kaarten. Dat ze ondertussen, ná de conferentie, een gezamenlijk akkoord hebben gevonden, verandert weinig ter zake.

   Er is in onze linksgezinde en anti-Vlaamse media nogal wat aandacht besteed aan het feit dat Wallonië op die klimaatconferentie met veel betere cijfers voor de dag is gekomen dan Vlaanderen. Ik had daarvan reeds melding gemaakt in mijn blog van 10 dezer (‘De pauzeknop varia’). Het blijkt nu nl dat de 55%, die Wallonië aankondigde, de totale uitstootreductie was sinds 1990 voor de Waalse landbouw, gebouwen, transport, kleine industrie en afval, plus de uitstootreductie van de industrie- en energiesector, allemaal zaken die in werkelijkheid Europees geregeld worden en niet meetellen voor de nationale klimaatdoelen.

   E.e.a. maakt dat de totale uitstootreductie voor Wallonië niet 55, maar slechts 36% bedraagt en het nationaal resultaat voor België daardoor ook zakt (en tekort komt), waardoor niet alleen het Vlaamse, maar ook het Belgische klimaatplan de 35% niet zal halen. Het was dan ook veel eerlijker wat Zuhal Demir vertelde, nl dat Vlaanderen hoopte de 35% te halen, maar slechts garandeerde dat het maximaal 32,6% zou worden. De Waalse overdrijving op klimaatgebied is trouwens een afspiegeling van wat de francofone partijen hun kiezers beloven op politiek vlak. In geen van de twee gevallen zal Wallonië tenslotte iets betalen, maar dat officieel overlaten aan België, in werkelijkheid aan Vlaanderen..

   Wallonië zal trouwens wel niet de enige regio geweest zijn die op de klimaattop vals speelde. Ga dat maar eens controleren op een totaal van bijna 200 deelnemers. Daarbij komt nog dat de drie meest vervuilende landen op aarde, de USA, China en Rusland, niet aanwezig waren in Madrid. Ze tekenden ook het verdrag van Parijs niet. Dat lieten ze over aan de simpele zielen die de rest van de wereld denken te moeten vertegenwoordigen en waarbij voorlopig alleen Europa bereid is zijn eigen burgers te laten opdraaien voor een uitstootscenario dat voornamelijk buiten Europa plaats vindt.

   Zondagavond, 15 dezer, geraakte ik wel in SenioreNet, maar niet bij de blogs. Men nam mijn paswoord – dat ik pas had sinds 26 november (toen mijn PC een update kreeg van Windows 7 naar 10 – niet meer aan en ik slaagde er niet in iets anders te ondernemen, zelfs niet een nieuwe blog aan te maken. Zopas is mijn systeem beheerder er wél in geslaagd en bereid ik een nieuwe blog voor. Oef!

Hieronder een mopje, waarmee de draak gestoken wordt let dat wachtwoord verhaal.

Waarom 50-plussers wachtwoorden haten...

Een 50-plus computergebruiker probeert wachtwoord in te stellen

WINDOWS: vul wachtwoord in

GEBRUIKER: bloemkool

WINDOWS: Sorry, het wachtwoord moet meer dan 10 karakters bevatten

GEBRUIKER: gekookte bloemkool

WINDOWS: Sorry, het wachtwoord moet een getal bevatten

GEBRUIKER: 1 gekookte bloemkool

WINDOWS: Sorry, het wachtwoord mag geen spaties bevatten

GEBRUIKER: 50gekooktebloemkolen

WINDOWS: Sorry, het wachtwoord moet ten minste één hoofdletter bevatten

GEBRUIKER: 50GEKOOKTEbloemkolen

WINDOWS: Sorry, het wachtwoord mag niet meer dan 1 op elkaar volgende hoofdletter bevatten

GEBRUIKER: 50GekookteBloemkolen(DieUinUwGatKanSteken)AlsMijnWachtwoordNuNogNietGoedIs!!

WINDOWS: Sorry, het wachtwoord mag geen leestekens bevatten

GEBRUIKER: 50GekookteBloemkolenDieUinUwGatKanStekenAlsMijnWachtwoordNuNogNietGoedIsGodverdommemiljaardedjuu

WINDOWS: Sorry, het wachtwoord is al in gebruik

    De verkiezingsuitslag in de UK zorgde voor aardig wat sensatie. Ondanks het feit dat zowat iedereen dacht dat de Tories zouden winnen, had niemand gedacht dat het zo’n ‘landslide’ zou worden. Onze media hadden – zoals gebruikelijk - nog zo hun best gedaan om Labour een kans te geven of om er tenminste voor te zorgen dat de conservatieven geen absolute meerderheid zouden halen. Denk maar aan de heisa over het filmpje van dat jongetje op de hospitaalvloer daar er geen bed vrij was.

   Allemaal verloren werk, want dat laatste gebeurde toch zodat Jommeke Johnson toch victorie kon kraaien. Tegelijk kreeg Labour zijn grootste nederlaag te verwerken sinds 1935 en die kwam grotendeels op rekening van partijleider Corbyn, die voor veel socialisten veel té links was en met een zo goed als onbetaalbaar programma afkwam. Een beetje te vergelijken met dat van ‘onze’ Magnette, nog zo’n linkselaar, die een vergelijking met Corbyn doorstaat..

   Bij de overwinning van de conservatieven, hoe massaal ook, toch twee kanttekeningen. De conservatieven wonnen niét in Schotland en Noord-Ierland, niet toevallig twee regio’s waar een meerderheid in het Brexit referendum gestemd had om in de E.U. te blijven, de ‘Remainders’, zoals ze genoemd werden. In beide landsdelen was het verschil nu nog groter; in Schotland haalden de nationalisten van de Scottish National Party (SNP) een overgrote meerderheid en in Noord-Ierland verloren de Unionisten, de voorstanders van een samenwerking met Engeland, voor de allereerste keer de meerderheid aan de Republikeinen, die een hereniging met de Ierse Republiek willen. Vergeten we niet dat het DUP partijtje van de Unionisten zijn gedoogsteun gaf aan de conservatieve regering van Theresa May nadat die zo roekeloos was geweest nieuwe verkiezingen uit te schrijven waarbij haar partij de meerderheid verloor.

   Als gevolg van de grote stemmenverschuiving in Schotland heeft Nicola Sturgeon, de SNP-partij voorzitter, al een aanvraag ingediend om in Schotland een tweede Referendum te houden waarin de Schotten zich kunnen uitspreken om al dan niet in de E.U. te blijven en in het eerste geval uit de UK te stappen. In een eerste stemming, enkele jaren geleden, verloor de SNP met een percentageverschil van 45/55, maar nu liggen de kaarten helemaal anders.

   Als Vlamingen kunnen wij er ons alleen maar in verheugen dat het plots in Schotland zo’n vaart loopt. Het moeten niet altijd de Catalanen zijn, waar we onze hoop op vestigen om zelf later ook eens tot e.o.a. vorm van onafhankelijkheid te komen. Als we weten dat het onafhankelijksgevoel ook speelt bij de Noord-Ieren, de Basken, de Zuid-Tirolers en in nog wel enkele andere Europese regio’s, is het nog te laat voor een Europa der Volkeren.

   In afwachting van wat Coens en Bouchez ervan terecht zullen brengen, zijn de vijf weken informateurschap van volkscommissaris Paul Magnette feitelijk een maat voor niets geweest. Zijn demarche was in feite niets anders dan een PS-verkiezingsfolder, met een open grenzenbeleid en verder allerlei ‘aanpassingen’ en uitgaven die een hele reeks nieuwe belastingen zouden veroorzaken. Niet verteerbaar voor de blauwe achterban die niet bereid was haar principes zomaar over boord te gooien (met uitzondering dan van Matthias Declerq die dat met een ‘Verhofstadtje’ reeds gedaan had in Gent om toch maar burgmeester te kunnen worden). Het grote Vlaamse slachtoffer van Magnette’s mislukking is voorlopig Gwendolientje geworden, die haar eigen partij niet kon overtuigen mee in het paarsgroene verhaal te stappen en zo de Wetstraat 16 mag vergeten.

   Exit Open VLD, komt CD&V weer in de kijker en wel meer bepaald Koen Geens die ook wel eens zou kunnen zwichten voor de verlokking van het federaal premierschap. Maar ook voor Geens zou het PS-programma wel eens ‘inbuvable’ kunnen zijn. Er is, om te beginnen, het voorstel tot versoepeling van abortus en euthanasie, dat Geens aan zijn achterban niet verkocht krijgt. Verder de weigering van de francofonen om te praten over een nieuwe staashervorming, waartoe Geens en Coens wél bereid blijken te zijn. Dat vertelde hij althans in de VTM-studio. Tenslotte zijn er de budgettaire uitdagingen die Magnette om te beginnen wil uitstellen tot 2021, om nog te zwijgen over migratie, het uitdoven van de transfers (die hij ook wil uitstellen), de kerncentrales, de financieringswet en de klimaattransitie.

   Zoals ik al meerdere keren geschreven heb, werkt dit België gewoon niet meer en moet men met iets nieuws afkomen. Als dat niet gebeurt, is het alternatief nieuwe verkiezingen en dat schrikt de Vlaamsnationalisten zeker niet af. Een nieuwe peiling van Knack, Het Laatste Nieuws en RTL geeft het VB bijna 30% en de Vlaamsnationalisten samen bijna 50%, terwijl Open VLD onder de 10% zou zakken en het er voor CD&V en SP.a al niet veel beter uit ziet.

   Zoals Hendrik Vuye, professor Grondwet in Namen en die dus zijn Waalse pappenheimers kent, zei in een interview met Le Soir: ‘Jullie hebben Leterme gehad en daarna De Wever. Straks zal het Tom Van Grieken zijn!’.

   Waarom zijn de bananen krom? Een oud mopje daarover gaf het antwoord: ‘Omdat ze in de haven van Antwerpen scheefgeslagen worden’. (‘Scheefslaan’ is Antwerps voor stelen).

   Er valt minder te lachen met de banaan die in het Art Basel van Miami Beach, met een kleefstrip aan de muur geplakt werd en verkocht werd als ‘satirische kunst’ onder de naam ‘Comedian’. ‘Werk’ van de Italiaan Maurizio Cattalan die eerder al eens in de belangstelling gekomen was met een gouden WC-pot. Die laatste had tenminste één waarde, die van het massief goud dat de ‘kunstenaar’ ervoor gebruikte.

   De aan de muur geplakte banaan is een ander verhaal. Die zou verkocht zijn voor 120.000 dollar en daar houdt het verhaal zelfs niet bij op. Een andere kunstenaar, een zekere David Datuna, vond niet beter dan de banaan van de muur te halen en hem op te eten! Hij noemde zijn daad ‘Hungry Artist’ en zei dat dat ook kunst was...

   Men kan zich afvragen waarmee de kunstwereld bezig is. Het moet altijd geen banaan zijn. Een in een tentoonstellingszaal op de grond uitgekapte zak aardappelen of een omgevallen boomstronk op de Biënnale van Venetië werd ook al eens kunst genoemd en voor die laatste kreeg de kunstenares zelfs subsidies. Ik meen dan ook dat de kunstwereld zich daar best maar eens over bezint en een onderscheid maakt tussen Kunst en kitsch als ze straks weer op straat komt om te protesteren tegen het terugschroeven van subsidies. ‘De Grote Mosselpot’ van wijlen Marcel Broodthaers werd destijds door het Gentse SMAK aangekocht voor 5 miljoen oude Belgische frankskens, met de financiële hulp van toenmalig cultuurminister Bert Anciaux. Dat die pot later voor een veelvoud werd doorverkocht aan een klant van het veilingshuis Christie’s in New-York had niets meer met kunst te maken, maar alleen met business

   Bij de federale regeringsvorming zitten we aan informateurs 6 en 7 toe. I.pl.v. het politiek ervaren koppel Bourgeois/Demotte - dat er desondanks niets van terecht bracht - is het nu een onuitgegeven stel pas verkozen partijvoorzitters, de heren Bouchez (MR) en Coens (CD&V), die er waarschijnlijk evenmin iets van terecht zal brengen. Onze Flup houdt blijkbaar van verrassingen (of is het wanhoop?).Toch doet hij exact hetzelfde wat zijn vader in 2010 deed: geen beroep op De Wever, de voorzitter van Vlaanderens grootste partij.

   Misschien is De Wever daar niet rouwig om. Met wat er op financieel vlak staat te gebeuren in dit land, kan men beter in de oppositie zitten, Als het met het duo Bouchez/Coens ook niet zou lukken, zou ik De Wever warm aanbevelen een eventuele opdracht van Flupke naast zich neer te leggen, om zo te komen tot een volledige stilstand van dit België. Dit is nu de derde regeringsvorming op rij waar het land niet of met de hakken over de sloot uit komt. Het wordt tijd voor iets nieuws, iets anders dat in de plaats moet komen van wat men in dit land tot nu toe gewend is: een confederaal gesprek bv tussen de deelregeringen, om uit te maken wat men nog samen wil en/of kan doen, waarna het voor de rest ieder voor zich wordt. In het beste geval kan men de akkoorden van de zesde staatshervorming nog verder uitvoeren, maar dan wel inbegrepen het uitdoven van de transfers naar Wallonië vanaf 2024 tot 2035.

---  

   En dan nog dit:

   Allerlei instanties, instellingen en drukkingsgroepen willen dat de drempel om geen alcohol te verkopen aan wie jonger is dan 16 jaar, verhoogd wordt tot 18 jaar. Men zou denken dat daar niets tegen kan zijn, maar de reden waarom ze dat vragen is, omdat er steeds meer 12 en 13-jarigen straal bezopen op de Spoed terecht komen. M.a.w. men wil een wet veranderen voor 16- tot 18-jarigen om alcohol drinkende 12- tot 13-jarigen uit de Spoed te houden. Wat heeft dat met elkaar te maken? Als men op die manier de drempel verhoogt, zal dat – mijns inziens – niet veel aan de huidige situatie veranderen en ben ik het voor een keer eens met Maggie De Block dat men beter naar de ouders zou wijzen die niet op de eigen kinderen letten.

    Volgens het adviesbureau PricewaterhouseCoopers (PwC) – daarover geïnterpelleerd door de Vlaamse regering - zal het Vlaamse klimaatplan de regio én de privésector samen de eerste tien jaar tussen de 5 en de 7 miljard euro extra kosten, jaarlijks (!). Ruw geschat, zeg maar en dat komt bovenop de tekorten op het budget en de begroting. En dan hebben we het nog niet over de federale tekorten en de staatsschuld die even groot zijn als het bbp.

   Kortom, terwijl zowat alle politieke partijen tijdens de laatste verkiezingscampagne de hemel op aarde beloofden en geen enkele het ook maar had over één besparing, mogen we ons verwachten aan een reeks serieuze belastingverhogingen. Dat alles terwijl elke dag wel een andere groep uit de samenleving vindt dat ze niet genoeg krijgt of denkt op straat te moeten komen of te staken.

   Waarvoor die belastingen nodig zullen zijn? Wel, om te beginnen om alle versleten infrastructuur te vervangen, de kosten van vergrijzing en klimaattransitie te betalen (dat laatste is gegarandeerd als de Groenen straks mee zouden mogen regeren), het onderwijs en de mobiliteit te verbeteren, de armoede te bestrijden en de tekorten aan personeel weg te werken bij Justitie, Defensie, Politie en de Zorgsector.

   Dat alles hebben we in de eerste plaats te danken aan de regeringen Verhofstadt (een reden temeer om nooit meer een paarsgroene regering te steunen) en in mindere mate aan alle daaropvolgende federale regeringen die niet de moed hadden om er iets structureel aan te doen en zich hoofdzakelijk bezig hielden met bijzaakspecialisatie. ‘Met het kader i.pl.v. met het schilderij’, volgens het Peter Principe.

   En dan nog dit:

   In de gevangenissen gaat het bewakingspersoneel nog maar eens staken. Het nieuwe ervan is deze keer, dat ze niet gaan staken tegen de huidige ‘restregering in falende zaken’, maar tegen de volgende regering, m.a.w. tegen een regering die er (nog) niet is en misschien zelfs niet eens gaat komen...

   Informateur nr 5, Magnette, heeft – na 5 weken – zijn ontslag aangeboden bij de Flup. Deze laatste houdt het nog in beraad. Hij wil eerst de partijvoorzitters spreken, waaronder de drie nieuw verkozenen bij respectievelijk de SP.a, de MR en CD&V. Ondertussen zijn we een jaar verder sinds Marrakech, het klimaatakkoord waarbij onze nationale Charel beweerde de goede kant van de geschiedenis gekozen te hebben en zich kroonde tot Eurosjarel, de nieuwe voorzitter van de Raad voor Europa.

   Wat Flup zal beslissen is niet meteen duidelijk. We zullen ons maar laten verrassen, zeker?

---

   Zuhal Demir, onze nieuwste Vlaamse minister van Omgeving en Energie, is – zij het met drie dagen vertraging – dan toch naar de klimaatconferentie van Madrid kunnen vertrekken met een eigen klimaatplan dat zou zijn na berekend. Meteen kwam er al de kritiek dat het niet voldoende was en het bericht dat Wallonië en Brussel het beter doen. Dat laatste klopt niet; die doén het niet beter, die beloven meer. Net zoals dat ook gebeurt bij de verkiezingscampagnes. Als het zover is dat er iets moet gerealiseerd (én betaald) worden, kijken die weer naar de Vlaamse melkkoe.

   Anuna De Wever, de klimaatgodin die de wereld ons benijdt, heeft al laten weten dat het niet genoeg is, maar zei er nog niet bij dat ze zich weer beledigd voelt. Oef!

---

   Ursula von der Leyen, de nieuwe voorzitster van de Europese Commissie, heeft er haar eerste buitenlandse reis op zitten. Ze is naar Ethiopië geweest om daar te gaan praten met enkele verantwoordelijken van de Organisatie van Afrikaanse Eenheid over Handel en Klimaat. Nergens heb ik vernomen dat ze daar ook zou gepraat hebben over Immigratie. Dat lijkt waarschijnlijk niet belangrijk voor een ex-adept van ‘Wir schaffen das’ - Merkel.

   Vandaag, maandag 9 december 2019, zou wel eens een spannende dag kunnen worden in de geschiedenis van de Belgische politiek

   Om te beginnen gaat Magnette weer naar de Flup aan wie hij niet veel nieuws zal kunnen vertellen. Paarsgroen is niet levensvatbaar zonder CD&V (één zetel op overschot) en helemaal niet als ook Open VLD zou afhaken. Dat laatste zullen we te weten komen na het beraad van de partij op deze eigenste datum. De blauwe toplui zijn vóór (de postjes, weet je), maar heel wat mensen uit de achterban, waarbij volksvertegenwoordigers en burgemeesters, zijn tégen. Zelfs als de toplui het zouden halen, blijft er de kans op rebellie, waar dan nog bijkomt dat zowel Gwendolientje als Crootje op een ministeriële zetel azen, premierschap inbegrepen.

   CD&V zie ik deze keer niet toehappen en heeft voor één keer gelijk als ze de kat uit de boom kijkt (iets waarin ze zeer bedreven is). Op zijn minst moet Magnette of zijn opvolger(s) de wijziging van die ethische wetten afvoeren. Verder is het uitkijken naar de nieuwe voorzitter, die hopelijk niet meteen zal willen afgaan.

   Dan blijft er nog de optie dat Bart De Wever mag opdraven als (in)formateur, maar dat zal ook niets worden, want hij kan geen federale regering vormen zonder de PS. Blijft dan nog de mogelijkheid van ofwel nieuwe verkiezingen ofwel een gesprek tussen de deelregeringen en zullen we eindelijk zijn aanbeland bij het (con)federalisme. Als de francofonen en/of de linkse partijen dat laatste afwijzen en er dus nieuwe verkiezingen zouden komen, dan kunnen we alleen maar hopen dat de Vlaamsnationalisten in eigen regio eindelijk meer dan 50% halen, waardoor, volgens de Senelle doctrine, de weg naar het (con)federalisme open zou liggen,