De post-corona recessie

   Jean-Marie. Dedecker, ex-liberaal, onze meest succesvolle nationale judocoach ooit, stichter van LDD en burgemeester van Middelkerke, die nu als onafhankelijke voor de N-VA zetelt in de Kamer, heeft vorige week nog eens van zich laten horen. In die Kamer heeft hij Patrick Dewael (Open VLD), Kamervoorzitter en architect van de volmachtenregering van Sophie Wilmès (MR) nog eens zijn waarheid gezegd: “De liberalen, zei ‘Deckerken’, kwamen in 1999 aan de macht door de dioxinecrisis en zijn er nu bij door de coronacrisis”.

   Recentelijk heeft dezelfde Dedecker in de Kamer ook nog eens de litanie opgesomd van de miljarden euro’s die de tandem Verhofstadt-Vande Lanotte er tijdens de paarsgroene federale regering heeft doorgejaagd, iets wat ik ook reeds meermaals heb aangekaart, o.a. in mijn blog van 26/01 (‘België’s grootste geldverkwisters’) en die de aanleiding zijn geweest van de grote ontsporing van de Belgische staatsschuld. De daarop volgende federale regeringen kan men verwijten niet genoeg gedaan te hebben om die schuld te verkleinen, maar zonder de verkwisting door beide hoger vernoemde heren, was dat misschien niet eens nodig geweest.

   Zo hoort men toch af en toe nog eens de andere waarheid. Goed dat we nog mensen hebben zoals ‘Deckerken’ en het duo Vuye-Wouters die niet te politiek gebonden zijn en niet aarzelen de vinger op de Belgische wonden te leggen.

   De dag van vandaag, Paaszaterdag, wordt ook wel eens ‘Stille zaterdag’ genoemd. Deze van dit jaar noemt men best ‘Stilste zaterdag’. Nog nooit gebeurd en dan mogen we van geluk spreken dat we ondertussen in het digitale tijdperk zijn beland. Zo’n 30 jaar geleden zou dat nog niet gewerkt hebben, zeker niet op grote schaal.

Dat digitale tijdperk heeft ook zijn schaduwkanten. Zo is in de Chinese provincie waar het coronavirus uitbrak de lockdown wel opgeheven, maar zijn de inwoners er verplicht een app op hun smartphone te installeren, waarbij e.o.a. controlerende autoriteit niet alleen kan volgen waar je bent, maar ook wie je frequenteert. Big Brother ten voeten uit. Voorlopig alleen nog in een Chinese regio maar met de mogelijkheid dat straks overal te doen. Dan vraag ik me af wat er nog zal overblijven van de privacy tout court. Ik stel me daarbij ook de vraag of ze dan iedereen kunnen verplichten een smartphone te hebben. Heel wat senioren hebben die bij ons nog niet en ik kan me moeilijk voorstellen dat dat in China wél het geval zou zijn.

   Wat wel zeker is, is dat het na corona geen business as usual gaat worden. Niet alleen zullen er veel bedrijven, winkels en sportclubs failliet zijn gegaan of met grote schulden blijven zitten, men zal ook moeten zien hoe men het miljardengat in de diverse begrotingen zal dichtrijden, om nog te zwijgen over de staatsschuld, die vóór corona hoger was dan de Spaabse. We zullen waarschijnlijk ook anders moeten gaan denken en leven willen we straks nog kunnen overleven. Er zal steeds meer gedigitaliseerd worden, zoals we nu al in China zien. Er komt een Internet of Things (IoT), waarop de meesten onder ons geen vat zullen hebben en waarbij alle mogelijke systemen steeds meer met elkaar verbonden gaan worden en de mens steeds minder direct nodig zal zijn. Of we daar allemaal beter en/of gelukkiger van gaan worden is helemaal niet zeker, maar het is een evolutie die niet meer tegen te houden is. Denk maar aan G5, zelfrijdende auto’s en elektronische netwerken die wereldomspannend zullen zijn.

   Het wordt ‘Fasten seat belts’!

‘   Elke ouderling die sterft is een bibliotheek die in de vlammen opgaat’, zegt een Afrikaans spreekwoord. Dat geldt ook voor onze ouderengeneratie, die vroeger niet kon rekenen op computers e.d. en alles zelf moest opslaan. Dat men in deze coronacrisis uitgerekend die generatie heeft verwaarloosd, is niet goed te praten.

   Dat een lichtgewicht als Wouter Beke Vlaams minister is kunnen worden was enkel te danken aan het feit dat hij als partijvoorzitter zichzelf tot die post had bevorderd. ‘Zelfbediening W. Beke’, zoals Kaaiman hem terecht noemt. De man stelde al niet veel voor als CD&V-voorzitter, reden waarom ik hem meestal ‘Markske’ noemde zoals de figuur uit De Kampioenen. Beke is een typisch voorbeeld van het Peter Principe, iemand die boven zijn incompetentieniveau was uitgegroeid. Een PQ-0, zoals Peter* die noemde, ‘Promotie-Quotiënt Nul’...

   Nadat zowat de hele oppositie terecht over hem gevallen is, is Beke nu toch in actie geschoten voor het bestrijden van de coronavirus binnen de rust- en verzorgingstehuizen en heeft hij een noodplan van tien punten laten opstellen, iets dat al had moeten gebeuren toen men de centra sloot voor de bezoekers, vier weken geleden a.u.b.. Ondertussen zijn er alleen in Vlaanderen al honderden van onze ouderen voortijdig gestorven en zouden er nog veel meer kunnen volgen, om nog te zwijgen van het risico dat de verzorgenden er zelf lopen.

*Laurence J. Peter was een Canadees hiërarcholoog. Het boek ‘The Peter Principle’ schreef hij samen met Raymond Hull, een toneel- en scenarioschrijver, maar werd naar hem genoemd wegens zijn rake formuleringen van overheidspersoneel.

   De Europese ministers van Financiën hebben anderhalve dag vruchteloos gedebatteerd over een voorstel tot steunfonds om de landen die nu door corona nog dieper in de rode cijfers komen te zitten, te helpen. Er werd geen overeenstemming bereikt, omdat landen zoals Duitsland en Nederland, die hun budget en begroting wél grotendeels onder controle hebben, willen dat de andere landen dat ook maar doen. Ze vinden het niet logisch dat er ook in Europa Belgische toestanden gaan ontstaan waardoor de E.U. een transferunie zou worden, Met de ervaring die wij hebben met onze francofone medeburgers (Wallonië én Brussel) weten we er alles van. Als er moet betaald worden hebben die geen geld, als er kan getrokken worden staan ze op de eerste rij, zoals we pas nog hebben meegemaakt met een eerste Europese bijdrage voor de slachtoffers van de corona (zie mijn blog ‘¨Politiek op zijn Belgisch’ van 04/04).

Er is echter een alternatief. Als Spanje en Italië het niet meer zien zitten, geef ze dan het statuut dat Griekenland heeft moeten aanvaarden om uit zijn schulden te geraken. Als dat gewerkt heeft bij Griekenland, moeten de andere landen dat ook aan kunnen. België dat na Griekenland en Italië tot nu toe de grootste staatsschuld had, riskeert dat straks ook mee te maken. Met dank in de eerste plaats aan Verhofstadt en Vande Lanotte en aan alle federale regeringen die er na paarsgroen gewest zijn.

   Voor wat de vergelijking met België betreft, mogen wij, Vlamingen, trouwens niet uit het oog verliezen dat er m.b.t. de transfers al een akkoord bestaat uit de zesde staatshervorming om ze vanaf 2024 af te bouwen tot ze in 2034 zouden verdwenen zijn. Dat staat zwart op wit ondertekend, ook door de PS die toen als compensatie daarvoor de premierspost voor Di Rupo kreeg. De Romeinen kenden dat al: ‘Pacta servanda sunt’ Akkoorden zijn er om nageleefd te worden.

---

   In het licht van bovenstaande is het natuurlijk een lachertje dat RSCAnderlecht heeft voorgesteld de opbrengst van de Belgische topclubs uit de Europese bekers voor een dcel te verdelen onder de clubs die de play-off niet hebben gehaald. In feite komt dat op hetzelfde neer als wat in de Europese politiek gebeurt. Als de coronacrisis ergens goed voor is, dan is dat wel in het profvoetbal, waar al jaren met miljoenen en miljarden euro’s wordt gegoocheld. Meer dan ergens anders werd het hoogtijd dat de geldverspilling bij die veredelde vorm van mensenhandel een halt wordt toegeroepen. Er zijn in de Jupiler Pro League al 7 clubs die in eerste instantie geen licentie krijgen, de meeste wegens wanbeleid. En wie zijn gat verbrandt...

   In mijn blogs schrijf ik al jaren dat men er in de Belgische politiek nooit in slaagt een wet of verordening van de eerste keer goed te maken. Steeds zijn er de achterpoortjes, de uitzonderingen en de uitzonderingen op de uitzonderingen en moeten wetten en verordeningen keer op keer worden gewijzigd en aangepast. Wie dacht dat we het stilaan daarmee zowat gehad zouden hebben, vergist zich. De verordeningen, die o.a. het nationaal crisiscomité voorschrijft in verband wat men al dan niet nog mag doen tijdens de coronacrisis, zouden Big Brother doen blozen.

   Het is niet te vatten wat men de mensen de dag van vandaag voorschrijft, zeker als men weet dat het gisteren anders was en de kans groot is dat het morgen weer zal veranderen. Dat zou op zich nog geen ramp zijn, ware het niet dat er soms boetes aan vasthangen die gewoon niet in overeenstemming zijn met de zgz overtredingen. En wat te denken over huiszoekingen door de politie zonder gerechtelijke toestemming, enkel maar om te zien of er zich geen mensen in hun tweede woning bevinden? Zoiets gebeurt alleen in dictaturen. Verder zijn de meeste van die maatregelen eigenlijk alleen maar bedoeld om iets af te raden en op basis daarvan zelfs niet eens strafbaar.

   In enkele Europese landen (o.a. Duitsland, Oostenrijk en Denemarken begint men al plannen te maken voor het post-corona tijdperk. Dat lijkt me wel iets te voorbarig, maar er wordt daar in elk geval al over gebrainstormd. Zoals men in financiële kringen wel eens zegt: ‘Don’t waste a good crisis’.

   Men kan niet zeggen dat men in dit land de strijd tegen het coronavirus slecht heeft aangepakt, zeker niet als we vergelijken met wat in andere landen al dan niet is gebeurd. Toch blijkt men ook hier iets over het hoofd te hebben gezien in heel wat rust- en verzorgingstehuizen. Daar heeft men wel bijna meteen de bezoekers geweerd en ervoor gezorgd dat de bewoners binnen bleven, maar heeft men nagelaten op dat ogenblik de bewoners (én het verzorgend personeel) te testen op corona. Dat blijkt nu een flater te zijn geweest, want in verscheidene woonzorgcentra bleken er toen al besmettingen te hebben plaats gevonden en die breken nu pas uit, met als gevolg een aantal overlijdens, mensen die feitelijk al op intensief hadden moeten liggen en – erger nog – eigen medewerkers die ook besmet geraakten en dus niet meer ingezet kunnen worden. Dat gebeurde o.m. toen in een privé rust- en verzorgingstehuis van het Vlaams-Brabantse Humbeek op enkele dagen liefst vier bewoners aan het virus bezweken waren. In Brugge stierven in een privé zorgcentrum vanaf 1 april op zes dagen tijd acht hoogbejaarden.

   Rust- en verzorgingstehuizen zijn niet ingericht zoals hospitalen, maar herbergen wel de categorie medemensen – ouderen met dikwijls een medische voorgeschiedenis en een zwakkere weerstand - met het grootste risico op coronabesmetting. Het gevaar is dan ook groot dat we hier een crisis binnen de crisis zouden kunnen meemaken.

   E.e.a. brengt ook met zich mee dat de opnames en overlijdens in de rust- en verzorgingstehuizen de corona-cijfers pas nu echt beginnen te beïnvloeden. En het gaat voorlopig maar om 20 van de 800 zorgcentra in Vlaanderen.

   ‘Natale con i suoi e Pasqua dove vuoi’ (Kerstmis met de zijnen en Pasen waar je wil) is een Italiaans spreekwoord. Dat is dit jaar niet toepasselijk, noch voor de Italianen noch voor ons.

   Het wordt nu een onuitgegeven Paasweek. Op Palmzondag geen palmtakken en hoe het met de Paaseieren zal verlopen, zal grotendeels afhangen van de vindingrijkheid van de ouders die nog ‘klokken van Rome’ willen spelen..

   De eigenaars van een tweede woning aan de kust mogen het dit jaar ook vergeten. Ze zijn er niet meer welkom zolang het coronavirus woedt. Wie dat wel doet, riskeert de politie op zijn dak te krijgen. Hun centen zijn er nog wél welkom, ook voor het betalen der diverse gemeentebelastingen. De inboorlingen hebben er zelfs een soort kliklijn ingesteld, zoiets als wat gebeurde met de joden tijdens de oorlog. Ik heb zo het vage idee dat er heel wat tweede verblijvers zullen zijn die na corona hun appartementje zullen verkopen. Wie woont er nu graag tussen mensen die hen liever niet zien komen?

   Een tweede verblijf kopen raad ik trouwens niemand aan, tenzij het is om constant te verhuren. Wie er zelf intrekt, wordt er de slaaf van. Er is altijd wel iets te onderhouden of te repareren. Ik heb dat vroeger meegemaakt op Sardinië. Buitenlanders die het daar terecht geweldig vonden en er een tweede verblijf kochten, hadden niet veel meer aan hun jaarlijkse vakanties. Toen, in de jaren 1960, was vliegen trouwens een stuk duurder dan nu, voorlopig althans..

   Sinds Palmzondag is ook de echte lente begonnen, met temperaturen van 15/20°C , wat veel mensen aanzet te gaan planten en zaaien. Er is de laatste twee weken echter zo goed als geen regen meer gevallen en alles lijkt weer uitgedroogd. Wie plant en zeker wie zaait zal er rekening mee moeten houden veel te gieten.

   Tegelijk met de echte lente, is ook het hooikoortsseizoen begonnen, die dit jaar de concurrentie van corona gekregen heeft. Het grootste verschil bij de symptomen, is dat men bij het krijgen van het coronavirus de reukzin verliest en koorts heeft.

   Voor de rest: geen concerten, geen festivals en geen sportgebeurtenissen (buiten een Ronde van Vlaanderen op rollen op de Tv!).

   Het wordt hopelijk weer snel Kerstmis...

   Het wordt steeds duidelijker dat er na de coronacrisis nog een schuldencrisis op ons af zal komen en dat die nooit opgelost zal kunnen worden door een toevallige premier en een noodregering half gevuld met weinig ervaren ministers. Er zijn er zelfs een paar bij die al afscheid van de politiek genomen hadden, maar plots weer bereid waren nadat ze de ministerpost kregen die hen eerst niet gegund leek.

   Waar iedereen het zowat over eens geworden is, is dat dit België, zoals het nu bestaat, niet meer werkt en daarom op e.o.a. manier zal moeten hervormd worden. Dat kan niet gebeuren door de klok terug te draaien naar het unitaire België van vroeger, want dat krijgen we gegarandeerd vroeg of laat opnieuw te maken met dezelfde problemen waar we nu vanaf willen.

   Zoals ik al enkele keren geschreven heb, zou men best opnieuw beginnen met een wit blad en dit door een samenwerking vanuit de gewesten, met Brussel als volwaardig tweetalig gewest. Hoewel men aan Franstalige kant huivert bij het woord confederalisme, zal men er niet buiten kunnen. Zoals reeds bleek uit interviews in diverse kranten zijn daar genoeg supporters voor en niet de eerste de beste: Geert Noels, econoom en belgicist, Philippe Destatte, hoofd PS-studiedienst, Hendrijk Vuye, Vlaamsnationalist en zelfs Marc Uyttendaele, evenals Vuye Grondwetspecialist en gehuwd met tante Laurette, Waalse pasionaria.

   Bij de vorige staatshervormingen heeft men telkens nieuwe politieke niveaus bijgemaakt, maar de oude grotendeels laten bestaan. Het is nu hét moment om af te slanken en dat kan men door zowel de Senaat als de provincieraden af te schaffen en een einde te maken aan de Franse Gemeenschap (Vlaanderen kan zonder, Wallonië moet dat ook maar kunnen). Verder moet er een eind gemaakt worden aan al die gedeelde bevoegdheden. Die moeten allemaal op eenzelfde niveau komen en federaal zal er alleen nog Defensie, Veiligheid en Buitenlandse Zaken blijven, die kunnen beheerd worden door een handvol ministers, zoals dat al lang met succes gebeurt in Zwitserland.

   Maar eerst is er nog corona...

   In een vorige blog had ik al eens geschreven dat de meeste aangesloten landen i.v.m. corona nog niet te veel te verwachten hadden van het nieuwe leiderschap van de E.U. die haar verantwoordelijkheid zoveel mogelijk van zich af leek te schuiven. Nu blijkt de Europese Commissie toch 37 miljard extra geld in de door corona geteisterde economie te willen storten. Het is minder dan het lijkt, want het moet verdeeld worden onder 27 landen en voor wat België betreft lijkt het weer eens verre van koosjer. In totaal krijgt dit land 36,7 miljoen euro; waarvan 6,5 miljoen naar Vlaanderen gaan en liefst 16 miljoen naar Wallonië*, terwijl het toch voor iedereen duidelijk is dat Vlaanderen meer getroffen wordt. Daar houdt het trouwens niet bij op, want de Franse Gemeenschap krijgt ook nog eens 9,6 miljoen, zodat er in feite naar de francofone minderheid in totaal 25,6 miljoen euro gaat, dus bijna viermaal meer dan wat Vlaanderen krijgt.!

   Dat krijg je als een partij zijn toppolitici naar Europa stuurt en daar het schone weer maakt, terwijl er in eigen land een ersatzregering met tweederangsfiguren op de winkel let (en niet veel meer dan dat), waarbij een ‘kotmadam’ niet eens in staat blijkt kwalitatieve veiligheidsmaskers te bestellen, maar die wel beschikt over volmachten om te doen waar ze zin in heeft. Het is in dit land altijd hetzelfde liedje: als er te betalen valt, krijgt Vlaanderen de rekening. Als er te trekken valt, staan de francofonen steeds op de eerste rij

   *Om het plaatje te vervolledigen: het Brussels gewest kreeg 4,3 miljoen euro.

---

   En dan nog dit:

   In de rubriek ‘De krantencommentaren’ op Klara gaf e.o.a. journalist van Het Nieuwsblad vrijdagmorgen kritiek op het Vlaams Belang en de PvdA, omdat die zich – naar zijn mening – nog teveel bezig houden met politieke spelletjes (de zgz ‘politique politicienne’) i.pl.v. van met de coronatoestand. Dat die laatste momenteel belangrijker is, zal niemand betwisten, maar de zgz politiekcorrecte partijen zijn wel hypocriet als ze bovengenoemde twee partijen uitsluiten van elk debat, maar wel van hen eisen dat ze zich aan hun poco regels moeten houden. Het lijkt zo’n beetje op dat Franstalige komische theater ‘Sois Belge et tais-toi’ (’Wees Belg en zwijg’).

   Bovenstaande geldt trouwens niet alleen voor het Nieuwsblad maar voor zowat het gros van de kranten in Vlaanderen. Zo vergeleek Jan Segers, hoofdredacteur van de ‘krant van de blaadjes’, Het Laatste Nieuws’, die de naam heeft liberaal te zijn, dinsdag het Vlaams Belang met het corona virus. Liberaal zijn krijgt in dit land steeds meer de Amerikaanse betekenis van het woord: uitgesproken links (D66, zeg maar)..

   Het is moeilijk de dag van vandaag niét over het corona-virus te schrijven. Die eerst ogenschijnlijke ver-van-mijn-bed show is een akelige pandemie geworden. Ik beken, dat ik eerst ook dacht dat het wel zou overwaaien – ik was niet de enige – maar dat lijkt niet zo te zijn. Het virus blijkt wel degelijk dodelijk voor mensen die reeds andere aandoeningen hebben en dat geldt in de eerste plaats voor de ouderen, waarvan de meesten wel e.o.a. aandoening hebben opgelopen. Dat geldt ook voor mij die tot zijn 79^ste goed gefunctioneerd heeft, dan vorig jaar tot tweemaal toe in het hospitaal belandde met een groot tekort aan ijzer in mijn bloed. Dat werd redelijk snel beholpen, maar men kon niet achterhalen wat de oorzaak van het bloedverlies was en gaf tenslotte als eindbesluit dat ik ‘op’ was, uitgeput en het kalmer aan zou moeten doen. Dat laatste maakt dat ik minder weerstand heb en dus ook behoor tot de bedreigde leeftijdsgroep bij wie het coronavirus de druppel teveel zou kunnen zijn. Gelukkig leef ik op de buiten, met een tuin die ik steeds zelf onderhouden heb. Sinds 18 maart doe ikzelf geen boodschappen meer. Dat doen mijn kinderen, waarvan er twee technisch werkloos zijn (luchtvaart en horeca). Die dag, 18 maart, maakte ik trouwens nog mee dat ik naast een kennis stond aan de kassa van de plaatselijke Aldi en twee dagen later hoorde dat de man, pas 51, gestorven was!. Dat was even schrikken, al werd meteen duidelijk dat het niets met corona te maken had...

   Ondertussen is er op het Internet wel een verhaal verschenen, afkomstig van de Italiaanse staatszender RAI 3, die reeds in 2015 meldde dat men zich in China bezig hield met proeven op vleermuizen en andere muizen i.v.m. wat ze toen nog een Sars-virus noemden. Voor wie het zou interesseren:

https://www.xandernieuws.net/algemeen/italiaanse staatszender-rai-berichtte

   Hopelijk is het geen fake nieuws en bevestigt het de berichten dat de Chinezen in deze zaak helemaal niet vrijuit gaan. Het leveren van materiaal ter bestrijding van het virus (dikwijls nog van geen goede kwaliteit) aan landen die nu in het epicentrum van de pandemie zitten, is daarbij geen excuus.

   Een oud Chinees spreekwoord zegt dat ‘tegen bureaucratie en cholera’ niet veel te doen is. Vervang cholera door corona en het blijkt dat daar nog niet veel veranderd is.

   Het is zo stilaan duidelijk geworden dat deze coronacrisis voor een groot deel vermeden had kunnen worden, had men in China tijdig ingegrepen, i.pl.v. te proberen de zaak in de doofpot te steken. De hulp die China nu aan andere landen aanbiedt verandert daar niet veel aan. Mits een kordatere aanpak was die hulp nu niet nodig geweest.

   Door het feit dat er bij de aanvang van de epidemie niet genoeg aandacht aan geschonken werd, hebben heel wat autoriteiten de wereld rond de uitbraak van het coronavirus ook willen verzwijgen of minimaliseren en te lang gewacht om de juiste maatregelen te treffen. Ook de E.U. heeft zich tot nu alles behalve verantwoord gedragen. Ondanks een daarvoor bestemd bedrag van 400 miljard euro schuift de EU-top – o.m. op het verzoek om hulp van Italië - de verantwoordelijkheid door naar de deelstaten, die het daar niet allemaal over eens zijn en dat terwijl er voor de eigen ‘Green Deal’ van ‘Timmerfrans’ nog altijd een budget klaar ligt van 1.100 miljard euro dat men – eens de coronacrisis voorbij - nog steeds in de eerste plaats wil gebruiken voor ‘de overgang naar een ‘klimaatneutrale economie’.

   Waar ook nog te weinig aandacht aan besteed wordt is de coronacrisis in Iran. Daar heeft men reeds in februari de eerste besmettingen vastgesteld in hun heilige bedevaartplaatsen en heeft men dat twee weken stil gehouden én er niets aan gedaan. Allah spaarde echter ook daar zijn vrome moslims niet en ze stierven er bij bosjes. Tussendoor werden ook de geplande verkiezingen niet uitgesteld, wat de zaak alleen maar verergerde. Eind vorige week sprak men officieel van 27.000 besmettingen en 2.000 doden, maar dat zouden er veel meer kunnen zijn. Er werden o.m. al massagraven gedolven. Verder wees het regime van de ayatollah’s de aangeboden hulp af van Amerika – wat nog te begrijpen was na de boycot van het land door de States – maar ook van de organisatie Artsen Zonder Grenzen, waarvan de lading van twee reeds in Teheran aangekomen vliegtuigen onaangeroerd op de tarmac van de luchthaven is blijven staan. Zoiets kan men misdadig noemen, zeker in een land dat ook nog betrokken is bij allerlei oorlogen en burgeroorlogen in buurlanden Irak, Syrië en Jemen. Een heel verschil met de States, waar Donald Trump ondertussen ook heeft ingezien dat corona geen lichtzinnig griepje is en hij de aangeboden hulp van Rusland wél aanvaardde.

   In 1990 hebben de meeste islamitische staten of die daarvoor doorgaan in Cairo een akkoord gesloten om, bij betwistingen, de Rechten van de Mens ondergeschikt te maken aan de Islam. Wat dat kan betekenen, maken we hier en daar nu mee.

   In de Franse voorsteden, de inmiddels al berucht geworden banlieues, trekt men zich van de coronarichtlijnen niet veel aan. In Nederland worden mensen geterroriseerd door groepjes ‘jongeren’, die naar hen spuwen. Iets wat ook al enkele agenten bij ons is overkomen. Maar het kan nog erger.

   Bij een massabijeenkomst van 8.000 moslims in het Indonesische Makassar, die door de politie werd uiteengedreven, verklaarde een der organisatoren dat die politieactie gericht was tegen hun geloof, want dat Allah de ‘vromen’ beschermt.

   In het Maleisische Jamaar Tabligh waren er bij eenzelfde bijeenkomst 16.000 ‘gelovigen’ aanwezig, waarbij heel wat buitenlanders. Na de bijeenkomst bleek dat er al meteen bij 600 buitenlandse deelnemers besmettingen werd vastgesteld, maar liet men ze weer vertrekken naar hun thuislanden.

   In India houden hindoes en christenen zich aan het verbod tot samenkomsten, maar de moslims niet. Die protesteren er in de eerste plaats wel tegen de nieuwe burgerschapswet die hen geen Indiase nationaliteit wil geven, maar trekken zich ook niets aan van de coronarichtlijnen.

   In Bangladesch moest de politie een hele luchthaven in quarantaine stellen omdat 160 studenten – die toch beter zouden moeten weten - de regels niet wilden naleven. In Nigeria vertelde een islamitische geleerde (!) dat vrome moslims immuun zijn tegen virussen, omdat ze vijfmaal daags een rituele wassing uitvoeren. En dan is er nog Iran dat geregeerd wordt door fanatieke mollahs en waar al honderden, misschien duizenden doden zijn gevallen. Men heeft er het raden naar omdat niemand de officiële cijfers gelooft.

   En zo zou men nog even kunnen doorgaan. Bij ons loopt het gelukkig (nog) niet zo’n vaart, maar toch is er de verklaring van Vlaams minister Zuhal Demir (N-VA), dat de helft van de met coronavirus besmette zieken in de Genkse ziekenhuizen van Turkse afkomst zou zijn. Een reportage daarover op het avondjournaal van de VRT van eergisteren, 29 maart, liet zich daar niet over uit. Het feit alleen al dat onze super politiekcorrecte zender het niet ontkent, zegt genoeg. Vraag is maar waar dat moet eindigen.

   In de jaren zeventig van de vorige eeuw zongen de Strangers nog: ‘Allah is groot, maar ziekenkas is groter’. Dat blijkt voor veel zgz ‘vrome’ moslims de dag van vandaag niet meer het geval te zijn: Allah zal hen nu immers behoeden voor alle kwaad...

   In China lijkt de coronacrisis grotendeels voorbij en ook hier denkt men na deze week het ergste gehad te hebben. Federaal minister Muylle, pas ingevallen na Marrakech, denkt er al over na welke sectoren straks weer aan het werk kunnen, al zou dat wel eens voorbarig kunnen zijn.

   Wat heel die corona heisa wel heeft meegebracht, is het feit dat de wereld één groot dorp is geworden, waarbij zowat elk continent met dezelfde problemen is komen te zitten en ook hardleerse autoriteiten willens nillens zullen moeten bijdraaien.

   Waarover bijna nergens nog gepraat of geschreven wordt, is over de klimaateisen. Spijbelen kan niet meer, want de scholen werken niet, betogen mag niet meer. Zoals de immigratie/integratie problematiek door de klimaatwaanzin naar het achterplan was verschoven, raakt diezelfde klimaatheisa in de verdrukking door de coronacrisis.

   Ik denk dat die laatste situatie nog wel even zal aanhouden. Door de globalisering n.a.v. de coronavirus begint men ook in de derde wereld te verlangen naar een betere toekomst. Ruw geschat zo’n drie miljard Chinezen, Indiërs en Afrikanen snakken naar een leven naar westers model en de enige manier om dat te bereiken is de economie te laten groeien. Dat vloekt natuurlijk met de doelstellingen van de klimaatfanatici, maar zal moeilijk tegen te houden zijn. De heilige Greta, Anuna en de internationale organisaties die achter hen staan, zullen dan ook moeten aanvaarden dat de bewoners van de sloppenwijken in de nu achtergestelde landen de kans moeten krijgen onze westerse welstand bij te benen, wat betekent dat we ecologische mistoestanden één stap moeten voorblijven en daar onze tijd voor zullen moeten nemen. Iets wat mensen met een logisch verstand al lang stellen, maar daar zijn de klimaatfanatici (nog) niet bij..

     Ik kom nog maar eens terug op die volmachten, waarvan de francofonen misbruik hebben gemaakt door ze niet alleen aan de federale regering te geven – zoals was afgesproken – maar ook te laten gelden op regionaal vlak, maar dan alleen voor de Waalse deelregering, voor het Brusselse gewest en voor de Franse Gemeenschap. Dat laatste kan straks betekenen dat in die entiteiten de afbouw van de crisismaatregelen ook economisch op het Belgisch vlak zouden kunnen aangepakt worden. Dit zou kunnen leiden tot situaties die vooral zullen wegen op de Vlaamse economie zonder dat Vlaanderen daarbij betrokken zou zijn.

   De budgettaire schade loopt nu al in de miljarden euro’s en zou de Belgische overheidsschuld kunnen doen oplopen tot 110%. Het gat in de Belgische begroting zou tot driemaal groter kunnen worden (men spreekt al van meer dan 30 miljard euro). Men kan als excuus aanvoeren dat dat ook geldt voor de andere landen, wat klopt. Maar landen zoals bv Nederland en Duitsland, met een staatsschuld die verwaarloosbaar is, maakt het weinig uit als ze die schuld straks met 10% verhoogd zouden zien. België zit nu echter al over de 100%. En het ziet er hoe langer hoe meer naar uit dat we op de E.U., die de autoriteit mist van bv de Amerikaanse FED, niet teveel zullen moeten rekenen.*

   Vergeten we daarbij niet dat de beslissingen hier nu worden genomen door de zgz ‘superkern’ van de Veiligheidsraad, waarin zelfs mensen zitten die niet eens in de Kamer zitten, maar straks wel mee vergaande beslissingen kunnen treffen. We kunnen alleen maar hopen dat ze het democratisch zullen houden.

*In de marge van bovenstaande nog deze uitspraak van André Szász, voormalig directeur van De Nederlandse Bank, die de euro een ‘mooiweermunt’ noemde, die tot stand kwam op basis van halve waarheden.

   In mijn blog van 22 dezer (‘De volwaardige komedie’) had ik het er reeds over, dat het niet nodig was de restregering van Michel voor de koning in te laten zweren om inzake de corona problemen te kunnen werken met volmachten. Dat idee –zoals ik reeds schreef – was niet van mij, maar van Rik Van Cauwelaert, een specialist ter zake. Volgens hem hoefde de Kamer van Volksvertegenwoordigers de wetgevende macht niet over te dragen aan de rompregering van Wilmès. De bestaande noodregering kon de beperking van de bewegingsvrijheid, de sluiting van handelszaken en het verbieden van massabijeenkomsten ook zonder die volmachten gewoon uitvoeren.

   Nu stellen we vast dat die bijzondere volmachten er niet alleen zullen zijn voor de federale regering of wat daarvoor nog moet doorgaan, maar ook gelden voor die van het Brussels gewest, voor de Waalse deelregering en zelfs voor die van de Franse Gemeenschap, door de francofonen nog steeds ongrondwettelijk ‘la Fédération Wallonie/Bruxelles’ genoemd. De Vlaamse regering en die van de Duitstalige Oostkantons doen daar niet aan mee. Dat maakt, dat uitgerekend de francofonen, die steeds staan te roepen dat België één moet blijven en die zeggen niets te maken willen hebben met confederalisme, zelf initiatieven nemen om in de diverse landsgedeelten verschillende wetten te maken.

   Nu zou er bij het verlenen van die volmacht uitdrukkelijk gesteld zijn, dat ze alleen gelden voor alles wat met de coronacrisis te maken heeft, maar de geschiedenis leert ons dat de francofonen de eerste zijn die de Belgische wetten aan hun laars lappen als ze in hun kraam niet passen. Als er ooit een einde komt aan de corona pandemie, dan is het opletten geblazen vóór men straks die volmachten zal misbruiken voor intern francofoon gebruik, wat in de praktijk zou kunnen betekenen dat de Franstaligen dan Sinterklaas gaan spelen en de Vlamingen de Zwarte Piet zullen krijgen toegespeeld als de rekeningen eraan komen.

   Onderstaande tekst komt uit het boek ‘Homo Deus’ (ondertitel: ‘Een kleine geschiedenis van de toekomst’) van de joodse historicus en futuroloog Yuval Noah Harari*, die begin dit jaar een eredoctoraat kreeg aan de VUB en einde januari een voordracht gaf in een volgelopen Antwerpse Lotto-Arena (5.000 plaatsen!). Bart De Wever, zelf ook historicus van opleiding, stelde de gemeenteraad een dag uit om aanwezig te kunnen zijn. Dus niet de eerste de beste.

   Harari schreef onderstaand verhaal in het voorjaar van 2016, dus zo’n vier jaar vóór het coronavirus in China uitbrak en geeft een hallucinant beeld van de hygiënische toestand in de hoofdstad Peking, dus niet in Wuhan, waar de pandemie tenslotte uitbrak en het waarschijnlijk nog erger was.

---

   ‘Peking is nu al zo vervuild, dat mensen liever niet buiten komen en rijke Chinezen duizenden dollars besteden aan luchtzuiveringssystemen voor binnenhuis. De superrijken bouwen zelfs beschermende overkappingen over hun tuinen. In 2013 ging de internationale school in Peking, waar kinderen van buitenlandse diplomaten en Chinezen uit de beter kringen naartoe gaan, nog een stap verder door een gigantische, vijf miljoen dollar kostende koepel over zijn zes tennisbanen en zijn voetbalvelden te bouwen. Natuurlijk kunnen de meeste inwoners van Peking zich een dergelijke luxe in hun huis niet veroorloven en ze kunnen hun kinderen ook niet naar de internationale school sturen’.

---

   En dat in een land met een centraal communistisch bestuur waar iedereen officieel gelijk zou moeten zijn...

*Vóór hij ‘Homo Deus’ uitgaf, had Harari al een voorgeschiedenis geschreven: ‘Sapiens’, met als ondertitel ‘Een kleine geschiedenis van de mensheid’ en erna nog een derde boek: ’21 lessen voor de 21ste eeuw’. Vooral dat eerste boek leest als een trein en het is niet uitgesloten dat ik er nog op terugkom, nu onze politiek op een laag pitje brandt en daar weinig nieuws te rapen valt.

   Terwijl iedereen de adem inhoudt hoe het met de corona-crisis zal aflopen, zijn er nog maar weinigen die zich afvragen wat er daarna zal gebeuren. Bijna alle landen, waarvan de meesten nu al diep in de rode cijfers zitten, geven momenteel extra miljarden uit alsof het peanuts zijn. De landen met een eigen munt kunnen dat later corrigeren door hun munt te devalueren. De vraag is maar hoe de E.U. dat gaan aanpakken, want de deelnemende landen van de Eurozone kunnen hun munten niet meer apart devalueren. Zal men straks naar een devaluatie van de Euro zelf gaan? Er zal nog wat water door Rijn en Donau vloeien vooraleer daarover unanieme besluiten zullen worden genomen.

   Voor wat de Belgische politiek betreft, zal dit land ook grote aanpassingen moeten doen. De vorming van een nieuwe federale regering is nog altijd opgeschort en geen mens – buiten enkele verstokte unitaristen zoals die Bouchez - gelooft nog dat dat op de traditionele manier zal kunnen gebeuren.

   Om te beginnen beseft men bij CD&V nu stilaan dat de partij gegijzeld wordt door een combinatie van linksen en francofonen, iets waarmee men bij een volgende verkiezing in Vlaanderen geen stemmen zal winnen, integendeel. De enige beleidsniveaus die nog werken zijn de regio’s en de roep om van daaruit te vertrekken wordt steeds sterker, zelfs bij geëvolueerde Waalse juristen zoals een Marc Uyttendaele (‘monsieur Onkelinx’) en een Philippe Destatte (hoofd studiedienst Jules Destrée). Hoe kan bv het verpauperende Wallonië in stand gehouden blijven naast een welvarend Vlaanderen, zeker in de wetenschap dat de transfers vanaf 2024 stilaan moeten uitdoven? In het licht daarvan moet men in Waalse kringen stilaan maar eens ophouden de Vlamingen af te schilderen als halve nazi’s, zeker met de wetenschap dat de kans groot is dat er in 2024 in Vlaanderen een meerderheid zal zijn van Vlaamsnationalisten?

PS. Ik heb deze blog ook doorgestuurd naar het weekblad ‘Kerk & Leven’ als antwoord op een artikel daarin van Dave Sinardet, politicoloog aan de VUB en overtuigd belgicist, waarin hij het oude, niet meer werkbare Belgische systeem van federale regeringsvorming blijft verdedigen.

   Het was me niet meteen opgevallen, maar Philippe De Backer (Open VLD) is nu ook minister in de federale club van Sophie. Wat daar speciaal aan is, is dat diezelfde De Backer een jaar eerder, in de nasleep van de Marrakech affaire, gezegd had uit de politiek te gaan en weer in het bedrijfsleven te zullen stappen. Niet, dus en daarmee blijkt het ministerschap in dit landje een zware aantrekkingskracht te hebben op onze politiekers. Want de zaak De Backer is geen alleenstaand geval.

   Om te beginnen was er al de affaire De Crem. In de regering Di Rupo was die federaal minister. Bij het tot stand komen van de Zweedse coalitie van onze nationale Charel, werd De Crem gedegradeerd tot staatssecretaris van Buitenlandse Handel, een job die weinig voorstelde en waarvan hij zekere bevoegdheden zelfs nog moest delen met een collega van de Vlaamse gewestregering. De Crem die weet wat hij waard is – zeker bij CD&V – besloot bij een volgende verkiezing niet meer op te komen en de taak van burgemeester in zijn Aalter effectief op te nemen. Tot dan Marrakech kwam en hij weer bevorderd werd tot minister in de restregering van Michel en meteen het burgemeesterschap aan zich liet voorbij gaan.

   Nog straffer is het geval Beke. Die gaf, als afscheidsnemend partijvoorzitter, zichzelf een ministerschap cadeau. Door Kaaiman werd hij daarvoor beloond met de titel van ‘Zelfbediening W. Beke’.

   Ik zou zo nog een tijdje kunnen doorgaan. Bv met Maggie De Block, die bij haar aanstelling tot federaal minister zei ‘dat het een droom was die werkelijkheid werd’. Of van de politiek weinig ervaren Conner Rousseau die als zelfbenoemd gelegenheidsformateur een ministerpost in petto had voor zijn voorganger, streek- en partijgenoot Crombez. Verder speelt de MR ver boven haar gewicht, enkel en alleen omdat ze – helemaal volgens de Belgische wet - nog steeds de helft van de federale ministers kan blijven leveren, iets waar de meeste vroeger zelfs niet van durfden dromen, laat staan dat ze bekwaam genoeg voor waren.

   ‘Kampioen zijn is plezant’, zongen Johny Voners en Co bij ‘De Kampioenen’. Minister zijn blijkbaar ook.

   De voorzittersverkiezing bij Open VLD is wegens de coronacrisis voor twee maanden uitgesteld en daar kan men alleen maar begrip voor hebben. Nadeel is wel, dat ondertussen Gwendolientje nog communautaire fratsen zou kunnen uithalen, al dan niet met haar nieuwe politieke vlam George-Louis Bouchez (en de steun van de groenen). We kunnen alleen maar hopen dat ze het haar opvolger niet extra moeilijk gaat maken en dat Vlaanderen met die nieuwe voorzitter beter af zal zijn.

   Hoe men het ook draait of keert, over x-aantal maanden zal er opnieuw moeten onderhandeld worden en het ziet er niet naar uit dat de Vlaamse partijen die door ‘Magnjet’ en Bouchez bij de neus genomen zijn, een tweede keer in die val zullen trappen. Wie nog het meest ontgoocheld uit die gesprekken over de mogelijke noodregering is gekomen, is nieuwe SP.a voorzitter Conner Rousseau. De jongeman dacht echt dat hij erin geslaagd was PS en N-VA in één regering te krijgen en liep de (eerste) grote politieke ontgoocheling van zijn leven op toen hij moest vernemen (en dan nog via de media) dat men iets anders beslist had zonder er hem van op de hoogte gebracht te hebben. Weinig ervaren als hij nog is, droomde Conner er zelfs van zijn streekgenoten Crombez en Vande Lala mee in die regering te krijgen, laatstgenoemde zelfs met zicht op Wetstraat 16!

   Magnette en nog meer de brutale Bouchez spelen het spel hard en zullen daarmee doorgaan zolang het hen geen windeieren legt. CD&V’ers Coens en Geens zijn hopelijk slim genoeg om het geen tweede keer te laten gebeuren. Maar, zoals ik al eens schreef, eerst is er nog Corona...