Vivaldi, dag 1

   Zoals algemeen verwacht; wordt Alexander De Croo de premier van de Vivaldi coalitie. Redenen waarom hij verwacht werd, zijn het feit dat zijn aanstelling moet dienen om het ontbreken van een meerderheid in Vlaanderen te compenseren, omdat superbelg Bouchez zjn Waalse concurrent Magnette de post niet gunde en ook omdat de 7 ministerzetels aan Vlaamse kant moesten verdeeld worden onder 4 partijen. Open VLD krijgt dan waarschijnlijk buiten Crootje maar één federaal minister. Het enige enigszins positieve aan de aanstelling van De Croo is, dat hij de eerste Vlaamse (nu,ja*) federale premier wordt sinds 2011. Vraag is maar of dat Vlaanderen enige baat zal brengen.

   Van de geplande meer dan 11 miljard euro extra die op de verlanglijsten stonden van de zeven partijen van de Vivaldi coalitie, blijven er maar zo’n 5 miljard over. Dit komt bij het nu al bestaande begrotingstekort van 26 miljard. Om de pil wat te verzachten, worden enkele projecten, zoals het minimumpensioen van 1.500 euro en de aanpassing van de grondwetsartikels door de volgende federale regering nu al geheel of gedeeltelijk uitgesteld tot op het einde van deze legislatuur, dus 2024. Ook voor wat de kernuitstap betreft, zal men slechts tegen eind 2021 beslissen.

*Een beetje ‘petite histoire’, bijna letterlijk zelfs. Bij De Croo zou men thuis Frans spreken en noemt men hem ‘Alexandre’. Als dat klopt – dat Frans spreken werd gisteravond nog bevestigd op de RTL - is hij eerder een ‘geografische’ Vlaming. Vader Herman is altijd een fervente slippendrager geweest van het Belgisch Koningshuis, in zoverre dat men hem wel eens ‘de hofnar’ noemde. Moeder De Croo is ooit eens, toen ze zelf nog advocaat was, in het nieuws gekomen, toen ze zei het maar niks te vinden dat zonen van bakkers en beenhouwers ook al advocaat konden worden...

---

   En dan nog dit: het toverwoord van de nieuwe regering zou ‘respect’ worden. Doet denken aan Leterme, die het daar ook regelmatig over had. Het toeval wil, dat Letermes tweede regering uitgerekend werd getorpedeerd door Crootje, toen die als voorzitter van Open VLD er de stekker uittrok.

    Het raakte bijna ondergesneeuwd door het nieuws van de VB-stunt op de Heizel, maar er was dit weekeinde ook nieuws van de N-VA. In een interview op VTM stelde Bart De Wever voor, het Belgische proportionele kiessysteem te vervangen door het meerderheidssysteem van de Angelsaksische landen, waar in elk kiesdistrict alleen de partij met de meeste stemmen een vertegenwoordiger naar het parlement mag sturen. Dat zou een einde maken aan de toenemende versnippering van het partijlandschap in dit land, waar het teveel aan koks het eten bederft en men er niet meer in slaagt binnen een normale termijn een normale regering te vormen.

   De Wever heeft wel maar gedeeltelijk gelijk. Als we zien wat er tegenwoordig in de UK en de USA gebeurt, dan is dat niet van dien aard om te zeggen dat het daar veel beter gaat. Feitelijk is er een veel eenvoudiger systeem om de overvloed aan partijen en partijtjes in dit land een halt toe te roepen: verhoog de kiesdrempel van 5 naar 10%. Moest men dat nu doen en rekening houden met de laatste peilingen, dan zouden zelfs de traditionele partijen moeten vrezen er na de volgende verkiezingen helemaal niet meer aan te pas te komen. Ze verdienen trouwens niet beter, want dat het met dit land nu zo slecht gaat, is in de eerste plaats niét de schuld van de nieuwe partijen, maar van de klassieke die enkele decennia lang de kans hebben gehad dit land goed te beheren en dat niet gedaan hebben.

     Als overtuigde Vlamingen kunnen we alleen maar hopen dat de Vlaamsnationalisten bij de volgende verkiezingen in de eigen regio de meerderheid behalen, een gentlemen’s agreement onder elkaar afsluiten en de nodige veranderingen er doordrukken. Misschien moeten we daarvoor wachten tot de regionale verkiezingen van 2024, maar het zou allenzins het wachten waard zijn.

    Uitgerekend in dit moeilijke Coronajaar hebben we in onze politiek te maken met een serie nieuwe partijvoorzitters . De vraag is maar of de politiek daar veel beter van geworden is?

   Bij CD&V werd het Joachim Coens, wiens vader ook jarenlang in de politiek zat en – jammer genoeg – vroegtijdig stierf. Zoonlief heeft dus genoeg politieke ervaring van thuis uit mee gekregen, maar dat is bij ons geen garantie op beterschap. De man denkt nog te veel in CVP termen en wordt eerder beschouwd als een ‘watje’.

   Van Egbert Lachaert, de nieuwe bij Open VLD, weten we ondertussen dat hij niet te betrouwen is. Hij heeft meteen zijn principes verloochend en als voorzitter het tegenovergestelde gedaan van wat hij daarvoor als fractieleider vertelde. Hij heeft zijn krediet verloren, ook bij zijn blauwe achterban, door Paarsgeel te dumpen voor Paarsgroen en waarbij hij geopteerd heeft voor een federale regering zonder meerderheid in Vlaanderen, met als enig excuus dat hij zijn Waalse familie niet wou loslaten.

   Bij die Waalse familie maakt Georges-Louis Bouchez het mooie en vooral minder mooie weer. De man, die rondloopt met een Belgische vod als mondmasker, is een ongeleid projectiel dat al wat brokken heeft gemaakt en nog zal maken als men hem laat doen. Als hij zo vaderlands gezind was als hij beweert, zou hij er tenminste voor zorgen de taal van de meerderheid in zijn land te spreken, wat nu niet het geval is.

   Tenslotte is er nog Conner Rousseau, ‘mateke’ voor de aficionados, die nog een beetje het voordeel van de twijfel geniet. Sommigen van zijn leeftijdsgenoten zal hij wel aanspreken, maar hij leidt een partij die decennialang mismeesterd werd door figuren als een Stevaert, een Patrick Janssens en een Van de Lanotte. Zo erg, dat ‘mateke’ zijn partij zelfs wil veranderen in een beweging en de naam ‘socialist’ eruit wil verwijderd zien. Of dat allemaal nog veel zal helpen, is een groot vraagteken.

---

   Kortom, de wissel aan de top bij bovenstaande partijen is voorlopig geen succes en lijkt me eerder ‘Much ado about nothing’, zoals Shakespeare het al verwoordde.

   Ik had gisteren al een blog klaarliggen voor maandagmorgen, toen ik op het middagjournaal geconfronteerd werd met de beelden van de protestbetoging van het Vlaams Belang tegen de vorming van de Vivaldi regering. Ik wist ervan en ook dat voorzitter Van Grieken gehoopt had op zo’n 1.000 auto’s. Het waren er vijfmaal meer, vertrokken vanuit 20 plaatsen in de vijf Vlaamse provincies, die allemaal in colonnes naar Brussel reden. Zelfs de nieuwsdienst van de VRT moest toegeven dat er op de Heizel zo’n 5.000 auto’s met leeuwenvlaggen, stickers, toeters en bellen waren aangekomen, waar ze werden toegesproken door Van Grieken, die de hand reikte naar de N-VA. Volgens VTM waren er ook niet weinig N-VA aanhangers, iets wat door Bart De Wever in een interview op VTM in het middagjournaal ruiterlijk werd toegegeven. We kunnen alleen maar hopen dat die trend zich doorzet en dat de N-VA zich bij een volgende gelegenheid ook als partij bij dergelijke acties aansluit. De betogers kleurden de Heizel geelzwart met hun leeuwenvlaggen. Het was een hartverwarmend schouwspel.

   Nu is de vraag hoe de traditionele partijen erop gaan reageren. Ze moéten het gezien hebben, het was op alle zenders. Zoals ik reeds vermeldde in mijn blog van 26 dezer (‘Met Vivaldi naar de kiesdrempel’), moeten de leden van de verschillende partijen de Vivaldi akkoorden nog bekrachtigen. Zeker bij CD&V, waar de twijfels groot zijn, is dat nog niet zeker. Er wacht hen een harde oppositie.

   Ik kom nog even terug op de deelname van CD&V aan de Vivaldi coalitie, wat voor mij onbegrijpelijk blijft.

   Om te beginnen heeft Paarsgroen de tsjeven niet eens nodig, ze kunnen ook zonder hen verder en zelfs bovenop een paar Franstalige partijtjes erbij pakken (Défi, CdH) al hoeft ook dat niet eens. De reden waarom de andere partijen CD&V erbij willen, is gewoon om de oppositie in Vlaanderen te verzwakken.

   De eisen die CD&V stelt om mee te doen, is het opschorten van de geplande versoepeling van de abortuswetten tenzij alle deelnemers van de Vivaldi coalitie – dus ook zij – er mee akkoord gaan. Zo’n toegeving maakt voor de andere partijen niets uit, want ze zal zo goed als niets extra kosten.

   Hetzelfde geldt voor de vraag van CD&V om enkele grondwetsartikelen vatbaar te maken voor een staatshervorming in 2024. Dat kan pas gebeuren op het einde van de legislatuur, over vier jaar, dus. Als dat eerder zou gebeuren, zou dat de val van de regering betekenen. De kans dat dit gebeurt zal geen enkele partij willen en de kosten zullen ook pas voor een volgende legislatuur zijn, Mocht de regering toch eerder vallen over andere problemen, dan zal er van die hervorming ook niets in huis komen.

---

   In schril contrast met bovenstaande staat o.a. de eis van de socialisten om de minimum pensioenen op te trekken tot 1.500 euro. Daarover is nog niet beslist of dat netto of bruto zal zijn. Het verschil zijn wel enkele miljarden euro, die nog moeten gevonden worden. Daarbij komt dan nog dat alleen zij die een volledige carrière van 45 jaar zullen hebben gehad, er 100% van zouden kunnen profiteren

---

   Kortom, als de Vivaldi coalitie er al komt, zit CD&V er alleen bij voor spek en bonen. Het is niet voor niets dat Koen Geens zich heeft teruggetrokken. De man was eerder voorstander van Paarsgeel en zag nu zelfs de premierpost bij Paarsgroen – waarmee men zijn partij gelokt had - aan zijn neus voorbij gaan.

   De enige grote schuldige van het feit dat Paarsgeel niet is doorgegaan, is die Lachaert, die zijn Waalse zusterpartij niet wou laten vallen. Dezelfde partij, nota bene, die daarna alleen maar moeilijk heeft gedaan en waarvan niemand gelooft dat haar excentrieke voorzitter dat straks weer niet opnieuw zal doen...

   Ik had gisteren al een blog klaarliggen voor maandagmorgen, toen ik op het middagjournaal geconfronteerd werd met de beelden van de protestbetoging van het Vlaams Belang tegen de vorming van de Vivaldi regering. Ik wist ervan en ook dat voorzitter Van Grieken gehoopt had op zo’n 1.000 auto’s. Het waren er vijfmaal meer, vertrokken vanuit 20 plaatsen in de vijf Vlaamse provincies, die allemaal in colonnes naar Brussel reden. Zelfs de nieuwsdienst van de VRT moest toegeven dat er op de Heizel zo’n 5.000 auto’s met leeuwenvlaggen, stickers, toeters en bellen waren aangekomen, waar ze werden toegesproken door Van Grieken, die de hand reikte naar de N-VA. Volgens VTM waren er ook niet weinig N-VA aanhangers, iets wat door Bart De Wever in een interview op VTM in het middagjournaal ruiterlijk werd toegegeven. We kunnen alleen maar hopen dat die trend zich doorzet en dat de N-VA zich bij een volgende gelegenheid ook als partij bij dergelijke acties aansluit. De betogers kleurden de Heizel geelzwart met hun leeuwenvlaggen. Het was een hartverwarmend schouwspel.

   Nu is de vraag hoe de traditionele partijen erop gaan reageren. Ze moéten het gezien hebben, het was op alle zenders. Zoals ik reeds vermeldde in mijn blog van 26 dezer (‘Met Vivaldi naar de kiesdrempel’), moeten de leden van de verschillende partijen de Vivaldi akkoorden nog bekrachtigen. Zeker bij CD&V, waar de twijfels groot zijn, is dat nog niet zeker. Er wacht hen een harde oppositie.

    I.v.m. met de eventuele Paarsgroene regeringsvorming zijn ze nog niet aan de nieuwe patatten. Blijkt nl dat het akkoord dat de zeven partijvoorzitters zouden bereiken, daarna ook nog moet worden goedgekeurd door de leden van de verschillende partijen. Of dat zonder problemen gaat gebeuren bij CD&V is een groot vraagteken. Er waren al de twijfels bij De Crem, die stelde dat nogal wat CD&V-burgemeesters het niet zagen zitten. Nu meldt ook Koen Geens, recentelijk nog gedoodverfde kandidaat premier, dat hij er vanaf ziet en zelfs geen minister meer wil worden, alleen nog volksvertegenwoordiger. CD&V-voorzitter Coens zou dan weer willen dat Hilde Crevits zou overstappen naar het federale niveau, maar die ziet het ook niet zitten. Zelfs de naam van Sammy Mahdi (spreek uit ‘Mehdi*) is al gevallen.

   E.e.a. bewijst dat men zich bij CD&V bewust is van het gevaar van een deelneming aan een linkse francofone regering, wat rampzalig kan worden in Vlaanderen, de streek waar de Vlaamse partijen hun stemmen straks zullen moeten halen. Om nog te zwijgen van wat er zou kunnen gebeuren binnen de Vlaamse regering, waar N-VA als grootste partij verder zou moeten met CD&V en Open VLD die ook in de federale regering zouden zitten, waarbij botsingen niet uit te sluiten zijn. In dit verband blijft het uitkijken naar de septemberverklaring van Vlaams minister-president Jambon nu maandag.

   Tenslotte hangt boven dit alles de schaduw van het Vlaams Belang, dat het goed blijft doen in de peilingen en bij volgende verkiezingen meer dan waarschijnlijk ook officieel Vlaanderens grootste partij zal worden. We kunnen alleen maar hopen dat de N-VA dan niet teveel zal verliezen, zodat een meerderheid van Vlaamsnationalisten het voor het zeggen zou kunnen krijgen in het eigen parlement, waarbij we de traditionele partijen in Vlaanderen niet meer nodig zullen hebben. Dat laatste dan in 2024, maar de toon zal allicht straks reeds gezet worden.

-* Zoals ik ooit al eens vermeldde, betekent ‘mahdi’, uitgesproken zoals men het ziet, in het Arabisch ‘Messias’. Vandaar...

    Het is bijna niet te geloven. Nu de Corona besmettingen hand over hand toenemen, gaat die nationale ‘(on)veiligheidsraad’ de regels versoepelen. Alsof dat nog niet hilarisch genoeg is, komt Sophie Wilmès ’s anderendaags al in het parlement waarschuwen dat de regels weer verstrengd zullen worden als de situatie blijft verslechteren, iets wat dagelijks in alle nieuwberichten wordt herhaald. Sophie’s kazakdraaien is waarschijnlijk het gevolg van het feit dat de rectoren van de universiteiten van Leuven, Hasselt en Antwerpen – die laatste zelfs via een persoonlijke mail -  hun studenten hebben verwittigd de laatste besluiten van die raad niét te volgen en zich te houden aan die er voorheen waren. Met het nieuwe academische jaar begonnen, blijkt dat nu vooral jongeren worden besmet en wil men o.a. vermijden dat straks hun ouders en grootouders er het slachtoffer van gaan worden.

     Absurdistan komt ook steeds dichterbij en de uitspraak van The Economist dat niemand dit land nog zou uitvinden, mocht het niet bestaan, evenzeer. Voeg daarbij nog het feit dat men er hier het laatste decennium niet meer in geslaagd is na verkiezingen binnen het jaar een nieuwe federale regering te vormen en men kan zich terecht afvragen waarom dit land überhaupt nog bestaat.

   ‘Een volk moet bestuurd worden zoals de kiezers het gevraagd hebben’, is een recente uitspraak in De Morgen van prof. Marc Uyttedaele, grondwetspecialist en – nota bene – echtgenoot van rode ‘pasionaria’ Laurette Onkelinkx. Uyttendaele, die zo’n beetje als dé advocaat van de PS kan beschouwd worden, zei tevens dat men ook daar stilaan beseft dat ‘de Belgische magie’ is uitgewerkt. Dat was de reden waarom de PS tenslotte toch met de N-VA aan tafel wou gaan zitten. Dat daar een einde aan kwam, was een ‘lachaertje’ dat Vlaanderen nog zuur zou kunnen opbreken..

*Ik gebruikte deze titel al een eerste keer op 18 april van dit jaar

p

   Onze twee preformateurs/amateurs hebben gisteren dan toch hun ontslag aanvaard gekregen door de koning en zijn vervangen door twee formateurs/routiniers. Daarmee is voorlopig alles gezegd, want voor de rest is er helemaal niets beslist. Niet wie premier wordt, niet wat voor programma deze nieuwe federale club zal hebben en zeker niet wie wat straks zal mogen betalen.

   Om ten lange laatste toch tot een akkoord te kunnen komen, heeft elke partij nog eens gesteld wat voor haar belangrijk is en zouden de andere partijen dat maar moeten aanvaarden. Wie gelooft zoiets?

En wat is er gebeurd met Georges-Louis? Is die nu weer wél braaf geworden en akkoord met de overeenkomsten waarmee hij eerst wel en daarna niét akkoord was? Mijn idee is dat Bouchez nog niet is uitgeteld en dat hij op het geschikte moment deze formatie zal doen schipbreuk lijden, zodat zijn doel, het in stand houden van de regering Wilmès met haar zeven blauwe dwergen, voorlopig nog wel even stand zal houden.

   Het kan er bij mij niet in dat een coalitie, die al vechtend over de straat rolde vóór er ook maar iets was beslist, straks braafjes gaat samenwerken. De regering Michel werd ook een kibbelkabinet, maar kon wel sereen starten. Dat zit er bij deze club niet naar uit. Het zou wel eens veel erger kunnen worden dan een kibbelkabinet.

   Wordt gegarandeerd vervolgd

   Het gebeurt niet gemakkelijk dat een politiek voorbeeld uit Italië komt, maar daar heeft men een referendum gehouden om meer dan een derde van de parlementszetels af te schaffen. Meer dan 70% stemde voor, wat betekent dat er daar inderdaad een grote politieke schoonmaak aankomt. Het initiatief kwam van de anarchistische Vijfsterrenbeweging (als het goed is zeggen we het ook), die daar mee in de federale regering zit..

   Het is een stap vooruit, zeker als dat bij referendum kan gebeuren en de kiezers er zich over kunnen uitspreken. Toch is het niet voldoende. Zoals een dergelijk initiatief bij ons (de afslanking van de Senaat) getoond heeft, volstaat het niet om alleen zetels af te schaffen. De totale logistieke kosten van onderhoud, verwarming en verluchting, logistiek personeel en zo blijven ongeveer wat ze zijn. Om echt te besparen, moet men die entiteiten compleet afschaffen en de gebouwen verkopen of verhuren. Zoiets gaat natuurlijk niet bij een algemeen federaal of regionaal parlement, maar zou bij ons wél kunnen voor die Senaat en eveneens voor de provincieraden en nog tal van tussenniveaus, die niet alleen geld blijven kosten, maar het politieke leven alleen maar ingewikkelder (en duurder) maken.

   Als ze dat in Italië kunnen, moet dat hier ook gaan.

---

   Wat de Paarsgroene regeringsformatie betreft wordt gekke Bouchez de winnaar. Ofwel zal men hem verregaande toegevingen moeten doen (Wilmès plus twee ministers aanhouden bv), ofwel mislukken de besprekingen en houdt hij zijn première en zijn zeven ministers in lopende zaken.

   Van een spannende dag gesproken, gisteren was er zo een. Nadat de Vivaldi groep van zeven eergisteren zonder akkoord uiteen was gegaan, kwam ze gisteren weer samen, maar hadden de verschillende partijen aparte gesprekken met de pre-formateurs die normaal dezelfde dag nog verslag moesten uitbrengen bij de koning. Bij deze gesprekken was ook première Sophie Wilmès aanwezig, omdat de meeste onderhandelaars gewoon niet meer verder konden met MR-voorzitter Bouchez. Ons ‘Mateke’ dreigde er zelfs mee dat zijn partij, de SP.a, niet meer met de MR aan tafel wilde zitten, terwijl Lachaert Paarsgroen en niet Paarsgeel op de sporen wil zetten, juist omdat hij de MR niét wou laten vallen. ‘L’Union fait la farce’.

   Er zat dan niets anders op dan dat bij het bezoek aan de koning de pre-formateurs hun ontslag aanboden, maar dat werd geweigerd! Ze moeten dus maar verder aanmodderen mét die Bouchez die zowel de politiek als de media voor de gek blijft houden en maar één doel heeft: de onderhandelingen te doen mislukken zodat zijn Wilmès première kan blijven - desnoods in lopende zaken - met een kabinet half gevuld met middelmatige francofone liberalen. En zeggen dat er al een maand geleden een regering had kunnen zijn, had de Open-VLD toen de MR gelost...

En dan nog dit:

   Op mijn blog van 20 dezer (‘De VRT-specialist’) vraagt trouwe lezeres Gina zich af of haar reactie van die dag gewist werd. Als dat gebeurd zou zijn, dan zeker niet door mij. In de meer dan 15 jaar dat ik deze blog bijna dagelijks schrijf (dit wordt nummer 4.421) heb ik nooit één letter gewist. Alhoewel men in dit digitale tijdperk van niets nog moet verschieten, neem ik aan dat een buitenstaander dit zomaar niet kan doen of het zou via SeniorenNet zelf moeten gebeurd zijn. Vraag is maar of en hoe men daar achter kan komen, maar het zou een triestig precedent zijn.

   Om op 1 oktober de eed af te kunnen leggen, moest de Vivaldi coalitie (+CD&V) dit weekeinde de laatste knopen doorhakken. Die zouden gaan over wie deze regering zou gaan leiden, wat voor programma ze zou hebben en waar ze het geld zal halen om e.e.a. te verwezenlijken.

   Volgens de laatste berichten zijn de onderhandelingen echter opgeschort en zou dit weer eens iets te maken hebben met die halve gare Bouchez. Een verrassing is dat niet want de man ligt al de hele tijd dwars, gewoon omdat hij erop speculeert dat, als het mislukt, zijn Sophie met haar ersatzregering vol tweederangs liberalen kan aanblijven in lopende zaken, misschien wel tot 2024, mochten verkiezingen geen soelaas bieden.

     Ondertussen blijkt uit verschillende reacties dat De Crem inderdaad niet de enige Vlaamse CD&V-burgemeester is die zijn bezwaren heeft om dat linkse francofone front te steunen. CD&V kan dan wel overbodig zijn voor een Vivaldi meerderheid, als ze niet meedeed zou ze de Vlaamse oppositie een stuk sterker maken en een ramp kunnen worden voor de Open VLD, wiens voorzitter niet alleen zijn principes heeft verloochend, maar die straks een links Waals programma zal moeten slikken, net zoals destijds Verhofstadt. Dat zijn partij misschien als compensatie de premierpost zou krijgen, zal maar een doekje voor het bloeden zijn. Tenslotte zouden we ondanks alles beter af zijn met een Magnette, die bereid was met de N-VA in zee te gaan, dan met de zoveelste leliaard (rijmt met Lachaert – de man heeft zelfs zijn naam niet mee). Als het uitstel o.w.v. Bouchez afstel zou worden, dan komt dit trouwens ook op rekening van Lachaert die Paarsgeel geboycot heeft omdat hij van die pagliaccio van een Bouchez (die is half Italiaan) geen afscheid wou nemen.

   Vandaag worden de preformateurs verondersteld met de uitslag naar de koning te gaan en zit het er dus dik in dat er niet veel van in huis zal komen. Mocht Flup de twee ‘bevorderen’ van pre- tot co-formateurs, zal dat aan de impasse niet veel veranderen.

t

   Ik kom nog even terug op de affaire van de BV’s die zich letterlijk hadden ‘blootgesteld’ aan iemand die zich meldde onder een valse naam. Dat fenomeen is niet nieuw en wordt ‘catfishing’ genoemd. Dat leerde ik uit de uitleg die daarover op de VRT werd uitgezonden door hun ‘specialist’ ter zake Tim Verheyden.

   Die Verheyden is inderdaad een specialist ter zake in deze materie. Hij heeft nl zelf aan catfishing gedaan. Hij was het die eveneens onder een schuilnaam infiltreerde in de niet-publieke praatgroepen van Schild & Vrienden en e.e.a. daarover uitbracht in een Pano-reportage.

   Als men bij de VRT het inderdaad schandalig vindt dat men zo’n praktijken toepast, dan zou men daar best eerst in eigen boezem kijken en de medewerker in kwestie op zijn minst daarvoor op het matje roepen. Schunnigheden van BV’s opvragen en delen mag blijkbaar niet, min of meer racistische moppen van Vlaamsnationalisten aan de kaak stellen mag dan weer wél. Ook bij de VRT wettigt het doel blijkbaar de middelen. En dat alles, nota bene, door een officiële zender die kan blijven bestaan dank zij het geld van de belastingbetaler, ook dat van de Vlaamsnationale belastingbetaler.

   Wie in deze zaak ook een modderfiguur slaat, is Benjamin Dalle, Vlaams CD&V-minister voor o.a. Jeugd, die het allemaal niet zo erg vond. ’Dat kon iedereen overkomen’, was zijn uitleg; ‘Wij leven nu eenmaal in een digitale wereld en het is normaal dat ons seksleven daarvan deel uitmaakt’. Woorden, nota bene, van iemand die een partij vertegenwoordigt die zich o.a. ‘christelijk’ noemt. Onze Vlaamse jeugd verdient beter.

   In de aanloop naar de vorming van de Paarsgroene federale regering (plus, misschien CD&V) blijven de Groenen opvallend stil. Het mag dan wel zijn dat de klimaatnormen zullen worden aangepast, hoe dat juist zal verlopen is een ander paar mouwen.

   Om te beginnen is het al bijna zo goed als zeker dat tenminste twee kernreactoren (de twee jongste) tegen 2025 nog niet zullen worden stilgelegd, zolang er geen zekerheid van bevoorrading en kostprijs van de energie zal zijn. Als men immers die centrales echt zou willen sluiten, dan zou er nu al e.e.a. moeten beslist zijn over bv de bouw van gascentrales en dat is niet het geval. Die zullen ook veel geld kosten en daarenboven, voorlopig, niet met subsidies mogen gebouwd worden. Men kan moeilijk eerst de bouw van nieuwe biomassacentrales weigeren om daarna miljarden euro’s te gaan uitgeven voor gascentrales. Daarenboven hebben ze voor de bouw mét subsidies er voor, ook de toestemming nodig van Europa en die is er nog steeds niet.

   Een tweede heikel punt is de overschakeling van het wagenpark van brandstofmotoren naar elektrische en viseert men in de eerste plaats weer eens de bedrijfswagens, waarvan er in België zo’n half miljoen rijden. Groen heeft zich daarop al eens de tanden stuk gebeten bij de verkiezingen van vorig jaar. Zelfs al zou er toch iets van komen, zal men moeten zorgen voor een serieuze verhoging van de stroomproductie, iets dat rapper gezegd is dan gedaan. Daarenboven is de kans groot dat de nettarieven voor elektriciteit vanaf 2022 serieus zullen stijgen, waarbij o.m. het nachttarief zal worden afgeschaft.

   Kortom, er zal nog een aardig woordje moeten gesproken worden om het financieel plaatsje rond te krijgen en dat zonder te praten over wat de Coronacrisis zal gekost hebben.

   Pieter De Crem lijkt het licht gezien te hebben en waarschuwt zijn eigen CD&V-partij geen Paarsgroene federale regering te steunen. Een regering waarin de christelijke partij trouwens niet eens nodig is. Daarenboven blijkt hij, als burgemeester van Aalter, ook ontdekt te hebben dat een meerderheid van Vlaamse burgemeesters niet achter het initiatief van Coens staat, zoals ik al vermeldde in mijn blog van dinsdag ll (‘Waar is de achterban?’)

   De Crem heeft overschot van gelijk, maar dat hij er pas nu mee af komt, heeft zijn redenen. De man die na Marrakech vertelde uit de federale politiek te zullen stappen, maar daarop terugkwam toen hij weer federaal minister mocht worden, blijkt ondertussen gesnapt te hebben dat hij er in die Paarsgroene regering weer niet meer bij zal zijn, want te veel partijen en hij iets té rechts. Hij zit momenteel zelfs niet meer in de Kamer.

   Dat alles neemt niet weg dat De Crem gelijk heeft en dat zijn partij, als ze Paarsgroen zou steunen, daar straks in Vlaanderen een zware prijs voor zal betalen. Hijzelf zal zich in Aalter, waar het ambt van burgemeester haast een familietraditie is – het gemeentehuis noemt men daar het ‘Cremlin’ - wel redden als hij voet bij stek houdt, heel wat andere CD&V-burgervaders zullen het straks mogen vergeten als watje Coens zich zou laten rollen. Misschien tijd om eens een scheurpartij op te richten die straks met de Vlaamsnationalisten wél zal willen samenwerken...

   Eergisteren was het in Nederland Prinsjesdag, de dag waarop de Nederlandse Koning zijn jaarlijkse troonrede houdt. Een troonrede die in feite niets met zijn troon te maken heeft, maar gewoon het programma is van de aan de macht zijnde politieke coalitie met de plannen voor het komende jaar. In de UK gebeurt hetzelfde

   Wat er dit jaar speciaal was aan die troonrede was, dat die voor één keer eens niets te maken had met de spreekwoordelijke Hollandse zuinigheid, maar integendeel een aansporing werd om het geld te laten rollen. Vorig jaar had het land nog een begrotingsoverschot van 14 miljard euro en een werkloosheidsgraad van 3,4%. Geen vergelijking mogelijk met het land van Flup de Laatste.

   Nederland heeft echter ook zijn deel gehad in de Coronacrisis. De economie kromp er met 5% , al hoopt men ze het volgende jaar weer met 3,5% op te kunnen krikken. Om e.e.a. te bereiken mag het Nederlandse begrotingstekort dit jaar oplopen tot 7,6% en het jaar daarop nog met 5%. Dat terwijl men zich niets meer aantrekt van de Europese 3%-norm. Het kan verkeren.

     Het zijn cijfers waarvan men in buurland België alleen maar kan dromen. Erger nog: hier weet men momenteel niet eens wat het ons wél zal kosten. Misschien komen we er iets meer van te weten mochten we straks een nieuwe federale regering krijgen, maar het is nu reeds bekend dat de kans dat de Belgische cijfers zelfs nog maar in de nabijheid van de Nederlandse zullen komen, onbestaande is. Met dank aan twintig jaar wanbeleid dat begon met Verhofstadts ‘actieve welvaartstaat’. ‘Creatieve incompetentie’, een hoofdstuk uit het Peter Principe, zou hier meer op zijn plaats zijn geweest.

     Bij zijn verkiezing tot voorzitter van Open VLD werd gezegd dat Egbert Lachaert het gehaald had omdat hij de donkerblauwe achterban van zijn partij achter zich had. Die achterban zou voor hem – en niet voor Bart Tommelein - gestemd hebben omdat Lachaert als fractieleider in het parlement gekant was tegen een Paarsgroene coalitie. Eens voorzitter werd hij zowaar door de koning benoemd tot mede preformateur om uitgerekend een Paarsgroene federale regering in de steigers te zetten, dus het tegenovergestelde van wat hij als fractieleider voorop had gesteld. Nu is hij bij de Vlaamse liberalen niet de eerste die zijn principes verloochent en zijn ze daar al e.e.a. gewend, denk maar aan Verhofstadt. Wat wél opmerkelijk is, is dat men sindsdien van die blauwe achterban niets meer gehoord heeft. Blijft die dat allemaal slikken of wordt er in de partij geen rekening meer mee gehouden?

   Hetzelfde geldt trouwens voor CD&V, waar men een achterban heeft die in Vlaanderen vooral op gemeentelijk vlak nog iets betekent. Is die achterban nu ineens monddood gemaakt? Vindt die het allemaal goed dat haar partij straks zo’n beetje als schaamlapje moet dienen om een uitgesproken linkse en francofone coalitie aan de macht te brengen waar zelfs de Waalse zusterpartij niet aan meedoet en die in Vlaanderen verkocht te krijgen? En dat zonder meerderheid in datzelfde Vlaanderen waar ze – zoals gezegd - op gemeentelijk vlak (voorlopig?.) nog meetelt.

   Als dit Paarsgroene initiatief er komt, heb ik zo het idee dat de achterban van zowel Open VLD als CD&V - de volgende verkiezing, welke ook – wel eens anders zou kunnen reageren.  

   Zou de SP.a – of is het al ‘Vooruit’? – nog wel een achterban hebben? Over ‘werkende klasse’ spreekt ons mateke niet meer. Die zijn ze al enige tijd kwijt geraakt aan VB en PvdA en nu spreekt men alleen nog van ‘de mensen’, een benaming die CD&V’er Leterme vroeger al te pas en te onpas gebruikte. Of de naamsverandering, van ‘partij’ naar ‘beweging’, veel zal uithalen is al even twijfelachtig. De vroegere politieke naamsveranderingen CVP/CD&V en PSC/CdH hebben de achteruitgang evenmin kunnen tegenhouden en zelfs Agalev/Groen was geen voltreffer. De eerste verkiezing na de naamsverandering viel de groene partij van de Vlaamsvijandige secretaris Jos Geysels zelfs uit het parlement. De berooide partij – of is het al een beweging? - van de Vlaamse socialisten kijkt nu tegen de 10% grens aan en is al blij dat ze op het hoofdkwartier van de PS een verdieping geleend krijgt, waardoor ze letterlijk ondergeschikt wordt aan het PS-programma.

   Où sont les neiges d’antan ?

   Als er deze maand toch nog een paarsgroene federale regering zou komen (aangevuld met CD&V), dan zit de Vlaamse deelregering met een groot probleem. De N-VA blijft daarin wel de toonaangevende partij, maar de twee coalitiepartners, CD&V en Open VLD, zitten dan zowel in de federale als in de regionale regering. Dat zoiets tot wrijvingen, misschien wel tot botsingen zal leiden, lijdt geen twijfel. Er zijn nl situaties waarin beide niveaus bijna verplicht zijn samen te werken en dat zou straks wel eens tot conflicten kunnen leiden. Vlaams minister-president Jambon mag zijn partners dan wel al opgeroepen hebben zich aan het Vlaams regeerakkoord te houden dat ze mede hebben ondertekend, voor wat Open VLD betreft is het helemaal niet zeker dat die zich daaraan gaat houden. Denk nog maar aan Bartje Somers. Als dat niet zou gebeuren, dreigt een deel van het Vlaamse regeerakkoord onuitvoerbaar te worden.

    CD&V en Open VLD vervangen door het Vlaams Belang zou een optie zijn, maar dan hebben de Vlaamsnationalisten in het Vlaams parlement (nog) geen meerderheid. Het zou echter wel een situatie creëren die vrij explosief zou kunnen worden en waarvoor ook de traditionele partijen niet staan te trappelen. Het zou hen een voorsmaakje kunnen geven met wat er hen na de volgende regionale verkiezingen zou kunnen te wachten staan: de race naar de kiesdrempel.

   Kortom, dit land is een particratie, geen democratie en zolang die situatie aanhoudt, zal het hier nooit fatsoenlijk werken.

    Eind vorige week was er ook eens een verrassend positief nieuwtje: volgens onze Nationale Bank (NBB) was het bruto binnenlands product (bbp) in het derde kwartaal van 2020 met 8% gestegen. En dat was nog niet alles. Er werd bij verteld dat het jobverlies door de Coronacrisis minder erg was dan eerst voorspeld. Dat laatste kan ook te maken hebben met het feit dat er vóór het uitbreken van de Coronacrisis enkele tienduizenden vacatures waren die niet ingevuld geraakten. Sommigen zijn dat nog, maar nu zouden er wel meer kandidaten kunnen zijn.

   E.e.a. moet natuurlijk wel gerelativeerd worden doordat de overheden nogal gul zijn omgesprongen met tegemoetkomingen en ondersteuningen, geld dat ooit ergens moet worden terugbetaald. Mochten we straks toch met een nieuwe federale regering komen te zitten, is het onwaarschijnlijk dat dat de eerste zorg zal zijn. Verschillende partijen hebben hun kiezers dingen beloofd die in de huidige situatie niet te verwezenlijken zijn en waarvoor er hoegenaamd geen geld ter beschikking is. Om dat te pareren, stelt men nu al dat er de eerste jaren niet bespaard kán worden. Zie je het al aankomen? Dus, niet meteen besparen, maar wel op langere termijn. Op tien jaar bv, tegen 2030, De politiekers die speculeren op een termijn van tien jaar, houden de mensen voor de gek. In een democratisch systeem zijn er zo minstens om de 4/5 jaar verkiezingen – bij ons in 2024 en 2029 - en elke volgende federale regering, zeker als die anders zou zijn samengesteld, kan alle eerdere speculaties weer teniet doen. Men maakt een planning over tien jaar enkel en alleen omdat men weet zeker de eerste jaren de financiële situatie niet onder controle te zullen hebben.