Groen Brussel ?

    De reden waarom Brouckie 11 jaar geleden de Belgische politiek vaarwel zegde, was omdat hij zowat met iedereen overhoop lag, tot met zijn eigen partij toe. Na een korte universitaire bij-studie in de UK (Oxford) werd hij daarna universiteitsprofessor en dat blijkt niet van die aard te zijn geweest om hem tot andere gedachten te brengen. Op dit ogenblik ligt hij weer overhoop met zijn nieuwe collega’s in de Paarsgroene+ coalitie.

   De reden is nu dat niet iedereen het eens is met de sluiting van de horeca. Toen dat de eerste keer gebeurde, gold dat voor iedereen wegens de complete lockdown en werd het beroep daartegen door de Raad van State niet ontvankelijk verklaard. Nu is dat niet het geval, want de horeca, die hoogstens voor enkel procenten verantwoordelijk kon worden gesteld i.v.m. de Covid-19 besmettingen – men schat 3% - vindt dat ze gediscrimineerd wordt. De Waalse horeca stapt nu opnieuw naar de Raad van State - de kans bestaat dat de Vlaamse horeca mee zal doen - en ze deze keer wél gelijk krijgt. Binnen de regering De Croo ligt Brouckie alvast overhoop met David Clarinval (MR), de minister van Middenstand, die achter de Waalse horeca blijft staan..

   Hét probleem met Brouckie is – onafgezien van het feit of hij al dan niet gelijk heeft – dat hij niet wil toegeven zelf ook fouten te maken. Hij blijft de professor met het opgestoken vingertje die door zijn dominantie tenslotte iedereen tegen zich in het harnas jaagt.

   ‘Mateke’ zou nog wel eens spijt kunnen krijgen hem weer te hebben binnen gehaald.

   Vorige week donderdag overleed Fons Verplaetse, eregouverneur van de Nationale Bank (NBB) en de architect van het Belgische herstel eind vorige eeuw, na de oliecrisis. De kranten stonden er vol van, terecht want de man heeft toen heel wat tot stand gebracht. Hij stond achter de devaluatie van de Belgische frank, broodnodig om onze concurrentiepositie te redden en tevens achter de deelname van dit land aan de eurozone, waarbij hij vooraf de Belgische frank al aan de Duitse Mark had gekoppeld. Om dat alles te bereiken, kwamen er drie opeenvolgende indexsprongen, een arbeidsduurvermindering van 5% en werden de lonen verlaagd met 3%. Zijn carrière kwam abrupt ten einde toen Verhofstadt aan de macht kwam en de eerste paarsgroene coalitie liever bij de NBB geen pottenkijker had die zou zien hoe het Paarsgroen van Verhofstadt, Vande Lala, Brouckie en Co de staats- en pensioenkassen zou plunderen.

   Het is nu uitkijken naar wat het volgende herstel, dat na de Coronacrisis, met zich mee zal brengen. Ironisch genoeg zal het ook nu een Paarsgroene regering mogen doen en is het uitkijken wat de opvolgers van Dehaene en Verplaetse ervan terecht zullen brengen. Men kan het ergste vrezen, nu er niets meer te plunderen is. Dat alles in de veronderstelling dat de regering Decroo het lang genoeg zal uithouden, wat niet eens zeker is.

    Voor wie het nog niet zou weten: de nieuwe minister van Energie heet Tinne van der Straeten, van Groen. Als zij het serieus meent – en daar twijfel ik niet aan – zal zij er alles aan doen om al onze kerncentrales tegen 2025 gesloten te krijgen. Die maatregel heeft Groen, toen nog Agalev, er tijdens de onzalige regering Verhofstadt I mee door gestemd en in tegenstelling tot die laatste zijn onze groentjes zinnens hun belofte te houden.

   Gaat dat lukken? Geen zinnig mens die dat gelooft. Om te beginnen moet er dan tegen 2025 voor gezorgd worden dat de energiebevoorrading gegarandeerd en betaalbaar blijft. Om dat eerste te verwezenlijken moet het gedeelte dat nu door kernenergie geleverd wordt – 51,1% a.u.b., dus meer dan de helft – vervangen worden door windmolens, zonnepanelen en biomassa-installaties. Dit enkel en alleen voor de bevoorrading op het moment zelf, niet eens voor de opslag. Met die erbij zouden 3.750 windmolens nodig zijn. Op dit ogenblik zijn dat er 1.245. Als tussenoplossing zouden er gascentrales moeten gebouwd worden die zo’n 9 miljard euro aan subsidies gaan kosten, iets waar Europa het (voorlopig?) niet mee eens is. Verder is het geweten dat zo’n gascentrale ± 43% meer CO2 uitstoot dan een kerncentrale (die helemaal geen CO2 afgeeft). Niet te verteren, zelfs niet voor de klimaatfanatici.

   Kortom, het wordt interessant te weten wat die nieuwgebakken minister van Energie uit haar mouw gaat toveren, want toveren wordt het in elk geval als zij de sluiting van de laatste kerncentrales in 2025 wil doorvoeren. Tenzij ze denkt dat de brave burger zomaar alles gaat slikken wat zij en haar groene Kmers ons vertellen willen. In het tijdperk van de (a)sociale media lukt dat niet meer.

---

   En dan nog dit:

   Kersvers federaal premier De Croo moest het meemaken dat hij zondagavond op de Tv-journaals zijn anti-Corona beleid kwam verdedigen en daarbij geconfronteerd werd met beelden van zijn eigen vader die de Corona-maatregelen negeerde toen hij bij de doortocht van de Ronde van Vlaanderen, die langs zijn voordeur passeerde, geen mondmasker droeg. ‘Vader zal de boete wel betalen’, zei Crootje, wat geen ramp zal betekenen voor iemand die meer dan 50 jaar mee draaide in de Belgische nationale politiek...

.

    In ‘t Pallieterke verscheen deze week een interview met Jean-Marie Dedecker, waarin deze laatste klein hout maakt van De Croo & Co en onder meer zegt dat Brouckie, die hij ‘Professor Zonnebloem’ noemt, in de eerste regering Verhofstadt een catastrofe was als minister van Pensioenen met o.m. ‘zijn’ Zilverfonds. De haakjes zijn van mij, want ik heb hier steeds geschreven dat dat Zilverfonds een idee van Vande Lanotte was. Bij nader toezien was dat ook zo, maar Brouckie had er ook mee te maken als minister van Pensioenen, terwijl Vande Lala minister van Begroting was. Samen hebben ze ook de pensioenkassen van Belgacom, Belgocontrol en de NMBS geplunderd, aldus Deckerken, die erbij voegt dat men voor zoiets in elke bananenrepubliek achter de tralies zou geraken. Hier dus niet.

   Dat Zilverfonds was gewoon een afleidingsmaneuver om te doen vergeten dat Verhofstadt I het miljardenspaarpotje voor de vergrijzing van Dehaene had opgemaakt. Het fonds zou gespijsd worden met begrotingsoverschotten die zouden ontstaan door een daling van de rente-uitgaven. Het zou aangesproken worden zodra de vergrijzing toesloeg. Volgens ‘experts’ (de haakjes weer van mij) was het dan mogelijk om de kosten van de vergrijzing volledig te financieren zonder bijkomende maatregelen.

   Jammer genoeg bleek dat Zilverfonds een lege doos waar nooit enig bedrag van betekenis heeft in gezeten en bedroegen de sociale uitgaven bij het uitbreken van de Coronacrisis al het dubbele van het begrotingstekort. En dat zal nu nóg meer zijn.

    In mijn blog van 12 dezer (‘De ex-ministers”) had ik het reeds over de verkwisting waarbij afscheidnemende ministers nog voor twee jaar twee medewerkers in dienst kunnen houden, betaald door de staat en dat deze schande ook telde voor ministers die amper enkele jaren, maanden of zelfs weken hadden mee gedraaid.

   Wel, het kan nog erger. Nu blijkt immers dat vice-eersteministers naast hun vak-kabinet er nog een mogen bijnemen. Met de zeven vicepremiers die de regering van Crootje, Quicky en Brouckie telt – op zich al een record in dit land - betekent dat nog eens zeven extra kabinetten zonder van er van enige afslanking van die kabinetten ergens ook maar sprake zou zijn. Als we nog daarbij tellen dat de meerderheid aan ministers in dit Paarsgroen+ niet eens verkozen werd en eigenlijk alleen zichzelf vertegenwoordigt, kunnen we ons afvragen, wat dit nog met democratie te maken heeft. Het potverteren van deze club lijkt akelig veel op die eerste van Verhofstadt.

---

   En dan nog dit:

   Het is opmerkelijk dat de Corona besmettingen in Brussel en Wallonië nu veel hoger liggen dan in Vlaanderen. Dat is opmerkelijk, omdat zeker Wallonië veel meer ruimte heeft en dunner bevolkt is dan Vlaanderen. Bij de commerciële RTL zender wijt men dat aan ‘een zekere nonchalance’ bij onze zuiderburen. Dat kan kloppen, want onze francofonen hebben al langer de gewoonte zich niet te veel aan te trekken van het naleven van wetten als die hen niet zinnen. Ze vinden dat de Belgische wetten er in eerste plaats zijn voor de Vlamingen. Denk maar aan de ingangsexamens voor (tand)artsen. Met Corona blijkt dat niet anders

    Rusland, China en Cuba zijn vorige week verkozen tot nieuwe leden van de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. Zoals we allemaal weten, worden in die landen de mensenrechten niet geschonden. En wie dat niet gelooft, maakt men wel wat anders wijs. Een lachertje, denk maar aan de zaak Navalni, aan Hong-Kong, aan de Oeigoeren, om het bij enkele recente feiten te houden. De slachtoffers in die landen zullen voortaan nog minder beschermd worden, want bovenstaande nieuwe leden zullen desnoods het licht van de zon ontkennen.

   Uitgerekend gisteren was het al zover, toen er het nieuws was dat de organisatie van Human Rights Watch Syrië én Rusland ervan beschuldigde oorlogsmisdaden te hebben begaan in Syrië. Meer bepaald het bombarderen van niet militaire doelen, zoals crèches, scholen en ziekenhuizen, zelfs op plaatsen waar het verzet tegen Assad weinig of niets meer voorstelde. Als de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties daarover straks zou moeten oordelen, wordt het dus niets. Hetzelfde wat ook al jaren gebeurt in de UNO Veiligheidsraad, waar de vaste leden mits een vetorecht hun eigen wandaden onbestraft kunnen laten.

   Ik kom even terug op de reacties van enkele lezers i.v.m. onze BPost. Ik heb daar nl ook al enkele minder goede ervaringen mee gehad. Zo heb ik een abonnement op ’t Pallieterke, dat op donderdag verschijnt en The Economist die ik op vrijdag moet krijgen. Nadat het al verscheidene keren gebeurde dat ik de weekbladen pas ná het weekeinde kreeg, waardoor heel wat actueel nieuws verloren ging, ben ik eerst eens gaan protesteren bij het plaatselijk kantoor in Kasterlee en heb ik er daarna ook een brief naar geschreven. Dat heeft geholpen, want sindsdien krijg ik beide weekbladen vrij normaal (’t Pallieterke kwam soms nog op vrijdag, maar dat was dan tenminste nog vóór het weekeinde).

   Deze week maakte ik dan iets anders mee. Op 3 september stuurde ik een brief met kaart en gelukwensen voor zijn verjaardag aan een schoonbroer in Borgerhout (jaja: familie in Borgerokko!). Ik maakte daarbij zelf een fout: ik vergat het bus-nummer van zijn serviceflat te melden. Daar kwam ik pas achter, toen ik dinsdag (13 oktober) de brief terug kreeg, wel bijna zes weken later!

   Vorige week heb ik voor de eerste keer iets laten bestellen bij Bol.com (ik heb het niet zelf gedaan). Het ging om A3 mat fotokopieerpapier van Hp. In de gespecialiseerde zaak waar ik die vroeger kocht, had men het niet meer en kon men het ook niet meer bestellen. Bol.com had het nog wel...

k

   Enkele jaren geleden deed Bpost een bod om PostNL over te nemen. Dat is toen niet gelukt en als men ziet dat datzelfde PostNL nu een nieuw pakkettendepot bouwt bij ons in Willebroek, kan men er gif op nemen dat er nog meer e-commerce pakketjes van hieruit in Nederland zullen besteld worden. Dit alles nog steeds als gevolg van de politiek van Kris Peeters en de vakbonden die het onze e-commerce onmogelijk maakten om te kunnen concurreren.

   Na de mislukte campagne voor de gemeentelijke verkiezingen in Antwerpen, waar Peeters ‘tijdelijk’ naartoe was verhuisd en waarbij CD&V, na haar grootste nederlaag ooit in Antwerpen, uit de stadsraad zo goed als verdween, werd hij door zijn partij daarvoor beloond met een riant betaald zitje in het Europees parlement.

   Ondertussen is diezelfde Kris Peeters op weg naar een volgende riante job als vicevoorzitter in het bestuur van de Europese Investeringsbank. Hij wordt daar voorgedragen door onze federale paarsgroene regering van Crootje, Quicky en Brouckie, misschien ook wel als compensatie omdat CD&V Paarsgroen federaal heeft willen ‘versterken’.

   Laat CD&V maar doen, ze zijn er zichzelf compleet uit aan het rijden, zoals de laatste peiling heeft bevestigd. Net als Open VLD, zie ik de vroegere beleidspartij bij de volgende verkiezingen geen 10% meer halen. Partijen die nog altijd de oude politieke cultuur bedrijven zijn gedoemd om te verdwijnen.

   Men staat er niet bij stil, maar mocht men in België alle kerncentrales tegen 2025 sluiten, de natte droom van onze groentjes, dan riskeren er 7.000 jobs op de tocht te komen staan, waarvan de meeste van hoog gespecialiseerde medewerkers, die men zelfs zo maar niet kan overschakelen naar bv een van de gascentrales die de kerncentrales zouden moeten vervangen (maar die dan weer CO2 gaan uitstoten, wat kernreactoren niet doen).

   Volgens de laatste zgz ‘Grote Peiling’ van Het Laatste Nieuws, RTL, VTM en Le Soir is Groen trouwens de grootste verliezer in Vlaanderen (-3%). Dat zal niet alleen te maken hebben met het interne ongenoegen na de federale regeringsvorming, maar ook omdat steeds meer mensen beginnen te beseffen dat de rekening voor de Coronacrisis bovenop die van het groene klimaatplan iederéén armer zal maken.

   Volgens dezelfde peiling blijven ook Open VLD en CD&V terrein verliezen en dat heeft in beide gevallen te maken met de achterban van die partijen die niet akkoord gaat met de steun aan een federale regering zonder meerderheid in Vlaanderen. Vlaams Belang blijft vooruitgaan, ook dat is geen verrassing. Eerder verrassend is dat de N-VA stand houdt, wat betekent dat het VB zijn toename dankt aan stemmen uit de traditionele partijen en dat een Vlaamsnationale meerderheid in het eigen parlement steeds meer tot de mogelijkheden behoort.

     Tenslotte gaat in de peiling ook de SP.a vooruit. Dat is lang geleden en heeft waarschijnlijk alles te maken het ‘Mateke’-effect. Denk links, leef rechts. ‘La gauche caviar’, zoals de Fransen het noemen.

   Enkele jaren geleden deed Bpost een bod om PostNL over te nemen. Dat is toen niet gelukt en als men ziet dat datzelfde PostNL nu een nieuw pakettendepot bouwt bij ons in Willebroek, kan men er gif op nemen dat er nog meer e-commerce pakketjes van hieruit in Nederland zullen besteld worden. Dit alles nog steeds als gevolg van de politiek van Kris Peeters en de vakbonden die het onze e-commerce onmogelijk maakten om te kunnen concurreren.

   Na de mislukte campagne voor de gemeentelijke verkiezingen in Antwerpen, waar Peeters ‘tijdelijk’ naartoe was verhuisd en waarbij CD&V, na haar grootste nederlaag ooit in Antwerpen, uit de stadsraad zo goed als verdween, werd hij door zijn partij daarvoor beloond met een riant betaald zitje in het Europees parlement.

   Ondertussen is diezelfde Kris Peeters op weg naar een volgende riante job als vicevoorzitter in het bestuur van de Europese Investeringsbank. Hij wordt daar voorgedragen door onze federale paarsgroene regering van Crootje, Quicky en Brouckie, misschien ook wel als compensatie omdat CD&V Paarsgroen federaal heeft willen ‘versterken’.

   Laat CD&V maar doen, ze zijn er zichzelf compleet uit aan het rijden, zoals de laatste peiling heeft bevestigd. Net als Open VLD, zie ik de vroegere beleidspartij bij de volgende verkiezingen geen 10% meer halen. Partijen die nog altijd de oude politieke cultuur bedrijven zijn gedoemd om te verdwijnen.

    Federale ex-ministers en staatssecretarissen kunnen na hun afscheid nog beroep blijven doen op twee door de staat betaalde medewerkers. Die spelen dan privéchauffeur, campagnehulp of partijmedewerker. Dat geldt niet alleen voor wie een hele legislatuur uit doet, maar zelfs voor ‘excellenties’ die amper enkele maanden of zelfs weken in dienst zijn geweest, zoals bijna de hele regering Wilmès. Mocht deze Paarsgroen+ coalitie vroegtijdig ermee stoppen – wat tot de mogelijkheden behoort – dan krijgen we er een twintigtal bij. Men noemt dat een overblijfsel van de oude politieke cultuur, maar ook de aanhangers van de zgz nieuwe cultuur – wat dat ook moge zijn – blijven er gretig gebruik van maken. Nu dient gezegd dat er al verscheidene pogingen geweest zijn om dat systeem af te schaffen, de laatste nog tijdens de vorming van Paarsgroen+. Het is ook deze keer niet gelukt omdat de MR van woelwater Bouchez weer eens dwars is gaan liggen. Diezelfde MR die Lachaert er persé bij wou hebben, waardoor Paarsgeel niet doorging en die ook tijdens de onderhandelingen meer dan eens voor verwarring en ruzie is blijven zorgen.

     Nota bene: in de Vlaamse regering krijgt een minister ook de kans een medewerker door te laten betalen, maar slechts één, dat voor twee jaar en op voorwaarde dat hij niet kan terugvallen op een parlementair mandaat, waarbij sowieso een medewerker hoort.

   Na dit weekeinde begint voor Paarsgroen+ het echte werk. Van wittebroodsweken zal er geen sprake zijn voor een regering die pas tot stand kwam na bijna 500 dagen. Feitelijk had men deze coalitie al een jaar geleden kunnen vormen. Dat het toen niet lukte, was omdat de PS in eerste instantie niet eens met de N-VA aan tafel wou gaan zitten. Toen dat later toch gebeurde was er ene Lachaert die zijn principes overboord gooide en opeens niet meer zo donkerblauw was als toen hij nog geen Open VLD-voorzitter was.

     We zullen zien wat die nieuwe federale regering ervan terecht zal brengen, maar veel zaaks zal het niet zijn. Regeren met zeven partijen is in dit land al bijna niet mogelijk naar buiten uit, maar ook niet binnen de coalitie, gewoon omdat elke partij maar een paar postjes overhoudt. Het rommelt zowel bij Open VLD, bij CD&V als bij Groen, terwijl ten zuiden van de taalgrens de MR ei zo na de eigen voorzitter overboord zette. Of het daar straks beter zal gaan blijft ook een groot vraagteken, want Bouchez en Magnette kunnen niet door één deur.

   Tenslotte zullen er de geschillen zijn tussen de federale en de Vlaamse regering. Een eerste probleem meldt zich trouwens reeds aan. België krijgt van Europa nl 5,15 miljard euro om het herstel, veroorzaakt door het Coronavirus, te financieren. Vlaanderen vindt dat dat geld in de eerste plaats naar de gewesten moet gaan. Met 60% van de bevolking heeft het ook het meeste bruto binnenlands product (bbp) verloren. Wallonië wil dat geld in de eerste plaats voor haar overbodige Franse gemeenschap, die zwaar verlieslijdend is. Het zal echter de nieuwe federale regering die het geld zal krijgen en zal beslissen aan wie het wat zal geven.

   Voor Paarsgroen+ wordt dit een eerste test voor de vele problemen die haar nog te wachten staan. We laten ons verrassen.

   ‘Brussel was toen nog een bruisende stad’, zong Liesbeth List in 1973. Dat is de dag van vandaag iets anders geworden: de stad is chaotischer dan ooit. De Coronabesmettingen zijn er het dubbele van het nationaal gemiddelde en in enkele van de 19 ‘baronieën’ zelfs een stuk hoger dan het totaal Brussels gemiddelde. Dat Anderlecht, waar politie en brandweer worden aangevallen en Molenbeek, het Rijk van Flup Moustache, nu mismeesterd door zijn dochter, erbij zijn is geen verrassing. Na Madrid is Brussel momenyeel de meest besmette stad van Europa!

   Het gewest wordt beheerd door een soort Paarsgroen+*, net zoals op federaal vlak, maar bakt er niets van. Nadat men in Antwerpen vrij snel had ingegrepen, was dat in Brussel helemaal niet nodig. Het resultaat is wel, dat de café’s er nu een maand dicht moeten blijven. Daar bovenop blijkt nu de hele Brusselse gewestregering in quarantaine te zijn moeten gaan, nadat Sven Gatz – hij weer – besmet was geraakt. Jammer genoeg kunnen ze nog communiceren via het Internet, het had misschien beter geweest dat men ze een tijdje helemaal niet meer hoorde.

*Ook in Gent regeert zo’n soort Paarsgroen+, met socialisten, liberalen, groenen en een eenzame CD&V’er. Een tweedaagse fietstocht door Vlaanderen van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) om te protesteren tegen het feit dat er in Vlaanderen geen meerderheid is voor de nieuwe federale regering, kreeg van Mathias De Clercq, bij de gratie van roodgroen burgmeester kunnen worden, geen toegang tot het Gentse grondgebied.

   Ruben Lecok wordt de nieuwe rechterhand van onze even nieuwe federale premier. Ruben wie? Wel, die man werkte vijftien jaar op liberale kabinetten, maar was in mei van dit jaar opgestapt, omdat de lange periode van lopende zaken hem de keel uithing. Er was niets te doen. Crootje, die Lecok goed kent – ze wonen allebei in Brakel – viste hem weer op als zijn kabinetschef. Met de ervaring die de man heeft zeker geen slecht idee. Er zijn tegenwoordig ministers met minder.

   Toch één opmerking. In een artikel dat over hem verscheen in De Standaard van 6 dezer, zegt Lecok als jongeman diep onder de indruk te zijn geweest van het discours van Guy Verhofstadt. Vraag is maar of dat de Verhofstadt was van de burgermanifesten (daarvan was ik ook onder de indruk) of die van de periode daarna, toen diezelfde Verhofstadt zijn principes en al wat hij neerschreef in die burgermanifesten verloochende...

   We kunnen alleen maar hopen dat we geen herhaling krijgen van die eerste Paarsgroene regeringen. Het zou trouwens nog erger kunnen worden, want Verhofstadt erfde van Dehaene een spaarpot van 25 miljard euro, De Croo Jr moet beginnen met een gat in de begroting van meer dan 50 miljard en een staatsschuld van ±120% t.o.v. het bruto binnenlands product (bbp), met daarbij nog het feit dat er van zijn 14 ministers er slechts 5 enige politieke ervaring hebben op federaal vlak. Net als bij het kabinet Wilmès krijgen we te maken met een stel federale amateurs.

   Er zal meer nodig zijn dan een bekwame kabinetschef om deze mission impossible tot een goed einde te brengen.

    Open VLD voorzitter Lachaert heeft een zekere Stefanie D’Hose voorgesteld als nieuwe voorzitter van de Senaat. Stefanie is Vlaams parlementslid én gemeenschapssenator voor Open VLD. Ooit al van gehoord? Ik niet, wat genoeg zegt over de onbeduidendheid van die Senaat. Stefanie wil nu haar schouders zetten onder een zoveelste Senaatshervorming. De zoveelste nutteloze geldverkwisting, zeg maar. Als ik het goed voor heb, komt de huidige Senaat nog amper 8 keer per jaar samen en werd het aantal senatoren reeds een paar keer ingekrompen. De logistieke kosten: verwarming, onderhoud, personeel e.d., blijven echter dezelfde. Die Senaat hoeft niet voor een zoveelste keer hervormd te worden, maar gewoon worden afgeschaft en het gebouw verkocht of verhuurd. Net zoals trouwens de provincieraden, allemaal entiteiten die men vergeten af te schaffen is bij de zes staatshervormingen. Men heeft er telkens nieuwe niveaus bij gemaakt en is vergeten de oude op te doeken. Met een staatsschuld die bij de hoogste van Europa is, is het onverantwoord dergelijke nutteloze instellingen kunstmatig in leven te houden

   Tenslotte nog een uitspraak van diezelfde Stefanie: ‘Een efficiënt België start met een efficiënte Senaat’. Voor mij start dit land best zonder Senaat en zou het nóg efficiënter zijn het land zelf af te schaffen. Een land dat niet meer zou worden uitgevonden mocht het niet bestaan (dixit The Economist).

*’Senatus Populusque Romanus’n afgekort SPQR ( De Senaat en het volk van Rome) was de officiële naam van het Romeinse Rijk vanaf de tijd van de Romeinse republiek en stond vermeld op openbare gebouwen (soms nu nog) en triomfbogen. De afkortingen worden al schertsend wel eens uitgelegd als ‘Sono Pazzi Quei Romani’ (Die Romeinen zijn gek).

   Zoals verwacht mag Georges-Louis Bouchez nog (even?) voorzitter blijven van de MR, maar zal hij moeten instemmen met het feit dat een aantal andere MR-personaliteiten in de toekomst mede akkoord zullen moeten gaan met de belangrijkste beslissingen. Nadat het partijbureau er maandag meer dan 5 uur over vergaderde, bleven de parlementsleden, die ook hun toestemming moesten geven, van 22.00 uur tot een stuk in de nacht daarover palaveren. Al bij al kwamen de klachten vrij laat. Zolang Bouchez voor genoeg postjes zorgde, gaf niemand een kik. Dat gebeurde pas toen er een einde kwam aan de overbevolking van liberalen in de regeringen Wilmès en de pippo keuzes moest gaan maken.

   En zeggen dat dit alles vermeden had kunnen worden, had Lachaert voor Paarsgeel (zonder de MR) gekozen i.pl.v. Paarsgroen+. Zelfs na de akkoorden van maandag is het helemaal niet zeker dat de rust in de partij zal zijn teruggekeerd en zal de MR een blok aan het been van Paarsgroen+ blijven.

   Vlaanderen zal daar niet rouwig om zijn.

   Het rommelt niet alleen bij CD&V, waar de rechtervleugel terecht vreest dat de partij later de Paarsgroene rekening zal betalen en bij Groen, waar Almaci haar eigen parlementaire fractieleider een bevordering heeft geweigerd, wat haar niet in dank wordt afgenomen. Ook aan de overkant van de taalgrens is er bij de MR commotie ontstaan en geen klein beetje zelfs.

   Het stond in de sterren geschreven dat men met die Georges-Louis Bouchez vroeg of laat grote problemen zou krijgen. De man was zot van glorie geworden o.m. omdat, uitgerekend nadat hij voorzitter werd, die partij een overvloed aan ministers kreeg. Eerst in de regering Wilmès van lopende zaken, later weer onder Wilmès, maar dan met volmachten, die moest stoppen wegens geen voortzetting van die volmachten. Vergeten we niet dat ook de regering Michel een premier en zeven MR-ministers had.

   Misschien was dat laatste de reden waarom Bouchez plots een jongere broer van die Michel uit het niets benoemde tot staatssecretaris in de Paarsgroene regering. Bij beschaafde mensen heet zoiets echter nog altijd nepotisme. Misschien was Bouchez daarmee weggekomen, maar toen besliste hij ook dat een van de zeven dwergen, die bij sneeuwwitje Wilmès de dienst uitmaakten, toch verdiende minister te blijven. Ducarme, ocharme, was plots geen federaal minister van Middenstand meer en Georges-Louis besliste dat hij Ducarme dan maar zou laten overstappen naar de Waalse deelregering, waar hij het postje kreeg van Valérie De Bue, o.m. minister van Lokale Besturen en Sportinfrastructuur.

   Een paar telefoontjes en de zaak was geklonken. Zo dachten de ketters, maar ze doolden. Valérie was het daar niet mee eens, kreeg de steun van haar twee vrouwelijke collega’s in de Waalse regering én van alle vrouwelijke verkozenen van het Waalse parlement. En daar hield het niet bij op, want nu blijkt dat er in die gewestregering nooit minder dan één derde vrouwen of mannen mag zijn. Door Valérie weg te sturen, waren er maar twee vrouwen meer over op een totaal van negen. Alors?

     ‘Il Duce’ (ik schrijf het even in zijn moedertaal) mocht gisteren op het appèl komen bij het MR-partijbureau. Dat stelde voor dat hij voorzitter mag blijven, maar in het vervolg zal omringd (encadré) worden door een soort raad, waarmee hij zal moeten overleggen vóór hij weer Pinocchio wil spelen. Om tot dat akkoord te komen, werd er meer dan vijf uur vergaderd en moest het akkoord daarna nog worden goedgekeurd door de MR-parlementsleden.

   ’t Zijn harde tijden voor would-be alleenheersers. Vraag het maar aan Loekashenko!

   Zoals verwacht mag Georges-Louis Bouchez nog (even?) voorzitter blijven van de MR, maar zal hij moeten instemmen met het feit dat een aantal andere MR-personaliteiten in de toekomst mede akkoord zullen moeten gaan met de belangrijkste beslissingen. Nadat het partijbureau er maandag meer dan 5 uur over vergaderde, bleven de parlementsleden, die ook hun toestemming moesten geven, van 22.00 uur tot een stuk in de nacht daarover palaveren. Al bij al kwamen de klachten vrij laat. Zolang Bouchez voor genoeg postjes zorgde, gaf niemand een kik. Dat gebeurde pas toen er een einde kwam aan de overbevolking van liberalen in de regeringen Wilmès en de pippo keuzes moest gaan maken.

   En zeggen dat dit alles vermeden had kunnen worden, had Lachaert voor Paarsgeel (zonder de MR) gekozen i.pl.v. Paarsgroen+. Zelfs na de akkoorden van maandag is het helemaal niet zeker dat de rust in de partij zal zijn teruggekeerd en zal de MR een blok aan het been van Paarsgroen+ blijven.

   Vlaanderen zal daar niet rouwig om zijn.

  In mijn blog van 16 september vroeg ik mij reeds af waar de achterban bleef van de Vlaamse partijen die federaal Paarsgroen+ steunden. Dat was toen in de eerste plaats n.a.v. het kazak draaien van Lachaert, die toch nieuwe voorzitter kon worden van Open VLD dank zij vooral de steun van de ‘donkerblauwe’ achterban. Ondertussen is er al een liberaal burgemeester die zijn lidkaart heeft teruggestuurd naar het blauwe hoofdkwartier, maar ik heb de indruk dat het er meer zullen worden vanaf het ogenblik dat duidelijk zal worden dat er in de eerste plaats weer een links programma zal worden uitgevoerd. Vooral de donkerblauwen die zich al een keer bedrogen hebben gevoeld na het Paarsgroen experiment van Verhofstadt zullen dit hopelijk geen tweede keer laten gebeuren

   Bij CD&V is dat blijkbaar niet anders. Na de oproep van De Crem om Paarsgroen+ niet te steunen en de opmerking dat heel wat collega-burgemeesters van CD&V er ook zo over dachten, is het daar stil geworden. Als men de opmerkelijke steun van syndicalist Verherstraeten in het parlement gehoord heeft, leek het wel alsof er binnen de partij een grote eensgezindheid over bestaat. ‘Eerst zien’, zei de blinde.

     Tenslotte zal het bij Groen ook even afwachten worden of het daar goed zal blijven draaien. Dat heeft daar minder te maken met de achterban, maar wel door het slinkse maneuver van voorzitster Almaci die van haar eigen fractieleider een fractielijder heeft gemaakt.

   Het enige wat bovenvernoemde partijen met elkaar nog gemeen hebben, is hun schrik voor nieuwe verkiezingen. Wanneer die er ooit zullen komen, zal het er voor hen meer dan waarschijnlijk niet beter op worden.

---

En dan nog dit:

   In een interview zondagmiddag op RTL noemde CD&V-voorzitter Coens het Vlaams Belang een normale partij. Men ging daar niet verder op in, jammer. Men had hem daarna kunnen vragen waarom zijn CD&V een normale partij dan met een cordon sanitaire boycot.